Αρχείο κατηγορίας παραμύθι

Κ κ, όπως κούπα και Κοκκινοσκουφίτσα!

Posted on by

Γεια σας, παιδιά!

Είδατε που “Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει, μα αν τύχει και θυμώσει μες στο χιόνι θα μας χώσει”;

Δεν ξέρω ποιος φταίει, δεν ξέρω γιατί, αλλά μάλλον είναι λίγο γκρινιάρης σήμερα ο…Φλεβαροπαιχνιδιάρης και μας έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα με τις άτακτες χιονονιφάδες:

“Μη με φωνάζετε Νανούλη και Κουτσό 

επειδή έχω μέρες μόνο 28,

γιατί μέχρι μύγδαλο τσίγδαλο να πείτε,

μες στο ψυγείο θα χωθείτε!”.

“Ο χειμώνας θέλει τζάκι, πες γιαγιά παραμυθάκι!”, λέει ένα τοσοδούλι στιχάκι. Εντάξει, γιαγιά δεν είμαι (ακόμη), αλλά παραμύθια τρελαίνομαι να λέω. Οπότε σήμερα ακούσατε το παραμύθι “Μια κούπα για τον καθένα”. Είναι από τα αγαπημένα μου! Αγαπώ πολύ τον πιγκουινάκο, τον Πούκα, που -μαζί με το μάστορα μπαμπά του- μου έφτιαξε μια τέλεια κούπα! Ορίστε, αν δεν πιστεύετε!

    

Και δεν έφτιαξε μόνο για μένα, αλλά και για όλους εσάς! Διαλέξτε όποια σας αρέσει, ή ζωγραφίστε την κούπα των ονείρων σας και αναρτήστε τη ζωγραφιά σας στο πάντλετ-φελλοπίνακά μας, για να τη δει και να πιάσει αμέσως δουλειά. Μπορείτε να τη φτιάξετε και από πλαστελίνη!

Η λέξη κούπα ξεκινά με το γράμμα κ. Ποιες άλλες λέξεις ξέρετε που ξεκινούν από κ; Για να πούμε γρήγορα γρήγορα μερικές…

Να και μια παραμυθένια φίλη που το όνομά της ξεκινά από Κ. Έχει πλέξει τα μαλλιά της κοτσίδες και κρατάει και καλαθάκι! Ναι, είναι η Κοκκινοσκουφίτσα! Από κοντά η γιαγιά, ο λύκος και ο κυνηγός, οι υπόλοιποι ήρωες του πασίγνωστου παραμυθιού.

    

Μόνο που εμένα μ’ αρέσει να “πειράζω” τα κλασικά παραμύθια. Πως το κάνω αυτό; Όχι, δεν τους ρίχνω φαγουρόσκονη, ούτε σκορπάω πινέζες στη βιβλιοθήκη. Φτιάχνω παραμυθοσαλάτες! Βάζω τους ήρωες να κάνουν όχι τα σωστά, αυτά που κανονικά περιμένουμε από αυτούς, αλλά τα…ανάποδα! Ή τους αλλάζω τα φώτα, εεε…το τέλος. Για παράδειγμα, αν ο λύκος δεν ήταν πεινασμένος και άγριος αλλά χορτασμένος τόσο που να τον έχει πιάσει λόξυγκας και σκουντούφλης, τι θα γινόταν όταν θα συναντούσε την Κοκκινοσκουφίτσα στο δάσος; Πως είπατε, παρακαλώ;

Σκεφτείτε το και αύριο ανυπομονώ ν’ ακούσω τις ιδέες σας!

Και σας αφήνω μ’ ένα παλιό, αγαπημένο τραγούδι, που μπορείτε να ακούσετε εδώ. Παρατηρήστε την παρέα που παίζει και τραγουδά “Θα σπάσω κούπες”. Πόσα μουσικά όργανα διακρίνετε και αναγνωρίζετε; Πως συνδυάζονται μελωδικά οι φωνές; Πόσοι τραγουδούν; Τραγουδούν όλοι μαζί; Απολαύστε το!

Μπορείτε να βάλετε τις κούπες στη σωστή θέση, ανάλογα το σχήμα και το χρώμα τους; Κάντε “κλικ” επάνω στον πίνακα για να μπείτε στο παιχνίδι. Καλή επιτυχία! 

 

 

 

2021 ευχές!

Posted on by

Γεια σας, παιδιά!

Χρόνια πολλά, με υγεία, αγάπη και φως!

Τα νερά αγιάστηκαν την ημέρα των Θεοφανείων και οι άτακτοι καλικάντζαροι επέστρεψαν στη γωνιά τους στα έγκατα της γης και βάλθηκαν πάλι από την αρχή να πριονίζουν το Δέντρο της Ζωής!

Ακούστε εδώ μία λαϊκή παράδοση με τίτλο “Οι καλικάντζαροι και ο μύλος τους”, που μας έρχεται από το νησί της Ίμβρου, με την ιδιαίτερη ιστορία και τη συγκίνηση που προκαλεί αυτή…

Ακούστε εδώ τα υπέροχα κάλαντα των Φώτων, όπως τα ψάλλουν στο μοναδικό νησί της Πάτμου.

Δείτε ποιος ξεμύτισε σήμερα στου σχολειού μας την αυλή: η χελώνα μας, η κυρά Φιφή! Αγουροξυπνημένη αλλά με πολλή όρεξη για καινούργια παιχνίδια και εξερευνήσεις, μας περιμένει να βρεθούμε και πάλι όλοι μαζί με το καλό στο ωραίο μας σχολειό!

    

Φορέστε το πιο όμορφο χαμόγελό σας κι ελάτε με χαρά. Δεν πειράζει που είναι κρυμμένο πίσω από τις μάσκες. Καθρεφτίζεται μια χαρά στα ματάκια σας. Και μας δίνει τη δύναμη να σηκώσουμε το κεφάλι ψηλά και να σπρώξουμε τα όνειρά μας να πετάξουν σαν πουλιά!

Καλή μας αρχή!

Καλή Χρονιά!

Posted on by

Γεια σας, παιδιά!

Πάει ο παλιός ο χρόνος, λοιπόν! Μικροί και μεγάλοι υποδεχθήκαμε το 2021 με ελπίδα και χαρά. Έχουμε πολλές προσδοκίες από αυτό. Αλλά δεν φτάνουν μόνο οι ευχές, πρέπει να τις συνοδεύουν τόσο οι σκέψεις όσο και οι πράξεις μας οι καλές…

Όλες οι δασκάλες του σχολείου μας σας ευχόμαστε, παιδιά, σε σας και στις οικογένειές σας, να έχετε μια πραγματικά όμορφη και ξεχωριστή χρονιά! Με υγεία, με αγάπη, με γαλήνη και όλα τα καλά! Και σύντομα να τα πούμε και πάλι όλοι μαζί, στου σχολείου μας την αγκαλιά…

Δείτε εδώ μια ιστορία που σκαρώσαμε ένα από αυτά τα παράξενα μεσημέρια των τηλεμαθημάτων μας…Ο τίτλος της είναι “Χριστούγεννα στο Μπισκοτόσπιτο!”.

2021 φιλιά και αγκαλιές!

Χριστούγεννα στο Μπισκοτόσπιτο!

Posted on by

Μια φορά κι έναν καιρό, στο ξέφωτο ενός πυκνού δάσους από έλατα, υπήρχε ένα χαρούμενο, πολύχρωμο Μπισκοτόσπιτο. Πάνω από την πόρτα του, που έμενε συνεχώς ανοιχτή για τους φίλους, κρεμόταν ένα ολόχρυσο κουδουνάκι. Αυτό το κουδουνάκι δεν ήταν από τα συνηθισμένα. Όποιος ήθελε να μπει στο Μπισκοτόσπιτο, έπρεπε να το χτυπήσει. Όταν το χτυπούσες απαλά κι ευγενικά έκανε ΝΤΛΙΝ ΝΤΛΙΝ!, που σήμαινε «Μπες μέσα!». Όταν το χτυπούσες θυμωμένα και απότομα, έκανε ΓΚΛΙΝ ΓΚΛΟΝ!, που σήμαινε «Κάτσε έξω!». Κανένας δεν μπορούσε να το αγνοήσει. Ήταν ένα κουδουνάκι που καταλάβαινε και ξεχώριζε τους φίλους…

Λίγο πιο πέρα, μέσα σε μια γαλάζια λιμνούλα, κολυμπούσε ο Πίπης, ένα χαριτωμένο κίτρινο παπάκι. Και αυτό το παπάκι δεν ήταν από τα συνηθισμένα. Γιατί, αν και ήταν φτιαγμένο από πηλό, δεν έλιωνε μέσα στο νερό. Όταν κουραζόταν από το πολύ κολύμπι, κούρνιαζε κάτω από το πιο όμορφο έλατο του δάσους: αυτό που καμάρωνε στολισμένο με πολύχρωμα φωτάκια, παιχνίδια και μπάλες. Ήταν τόσο όμορφο, που έμοιαζε με άστρο πεσμένο από τον ουρανό! Μία από τις μπάλες του, η ξύλινη, η καφετιά, δεν ήταν από τις συνηθισμένες. Μπορούσε να πραγματοποιεί ευχές. Κάποτε, όχι σήμερα, ίσως χθες λένε οι γλώσσες οι καλές, είχε φέρει έναν φορητό υπολογιστή σε κάποιο παιδί που τον ήθελε πολύ…

Την παραμονή των Χριστουγέννων εμφανίστηκαν στο ξέφωτο του Μπισκοτόσπιτου δύο μικρά σκυλάκια, ο Μότσαρτ και ο Πίβοτι. Ο Μότσαρτ τρελαινόταν να παίζει μουσική στο κουρδιστό του πιανάκι. Στον Πίβοτι άρεσε πολύ ν’ ακούει τη μουσική του Μότσαρτ και να σκέφτεται ωραίες λέξεις για να τις «ντύσει» με αυτή. Οι δύο φίλοι είχαν έρθει στο δάσος εκδρομή. Και βρέθηκαν, ξαφνικά, στο πανέμορφο Μπισκοτόσπιτο μπροστά!

  • Τι όμορφο σπιτάκι!, είπε ο Μότσαρτ.
  • Τι νόστιμο σπιτάκι!, είπε ο Πίβοτι.
  • Πάμε μέσα να δούμε πως είναι; ρώτησε ο Μότσαρτ.
  • Πάμε γρήγορα, για να γλυκαθούμε!, απάντησε ο Πίβοτι.

Και μια και δυο πλησίασαν για να χτυπήσουν το χρυσό κουδουνάκι στην πόρτα του Μπισκοτόσπιτου.

  • Σταθείτε! Περιμένετε! ΠΙ, ΠΙΙ, ΠΙΙΙ! Θέλω να έρθω κι εγώ!, ακούστηκε πίσω τους μια ψιλή φωνή. Ήταν ο Πίπης, το κίτρινο πήλινο παπί.
  • Και τι κάθεσαι; ΓΑΒ, ΓΑΑΒ, ΓΑΑΑΒ! Έλα, λοιπόν, κι εσύ!, του είπαν τα δυο σκυλάκια, ο Μότσαρτ και ο Πίβοτι, με μια φωνή.

Το στολισμένο έλατο που τους άκουσε, τίναξε χαρούμενο τα κλαδιά του και τα πολύχρωμα φωτάκια του έλαμψαν ακόμη πιο πολύ. Φοβούνταν λίγο σκαρφαλωμένα εκεί ψηλά, αλλά η μπάλα η ξύλινη, η πιο καφετιά, τους έριξε λίγη χρυσόσκονη και ψιθύρισε μια μυστική ευχή. Κι αμέσως έγιναν θαρραλέα πολύ. Αναβόσβησαν, κιόλας, τρεις φορές σε μια στιγμή!

Και να ο Μότσαρτ, ο Πίβοτι και ο Πίπης. Χτυπούν απαλά το χρυσό το κουδουνάκι. ΝΤΛΙΝ ΝΤΛΙΝ!, κάνει εκείνο χαρωπά. Και τους αφήνει να μπουν στο Μπισκοτόσπιτο, αφού το χτύπησαν τόσο ευγενικά.

Μόνο που όταν μπήκαν στο μπισκοτοσαλονάκι του Μπισκοτόσπιτου, έπιασε τους τρεις φίλους μια τόσο μεγάλη λαχτάρα για γλυκό, που –ΚΡΙΤΣ ΚΡΙΤΣ, ΚΡΑΤΣ ΚΡΟΥΤΣ– ροκάνισαν όλο του το κουφετοπάτωμα! Μόλις το έκαναν αυτό, άρχισαν να κρυώνουν τα πόδια τους. Τότε έκατσαν στον μπισκοτοκαναπέ και χώθηκαν μέσα σε μια ζαχαροκουβέρτα για να ζεσταθούν. Αλλά ήταν τόσο λιχούδικα ζωάκια που –ΚΡΙΤΣ ΚΡΙΤΣ, ΚΡΑΤΣ ΚΡΟΥΤΣ– έφαγαν και την πλάτη του μπισκοτοκαναπέ. Μόλις το έκαναν αυτό, κρύωσε η κοιλιά τους. Έτρεξαν γρήγορα και μπήκαν στο μπισκοτοκρεβάτι, αλλά και πάλι δεν κρατήθηκαν και –ΚΡΙΤΣ ΚΡΙΤΣ, ΚΡΑΤΣ ΚΡΟΥΤΣ– το έφαγαν κι αυτό! Και μετά κάτι άλλο. Κι άλλο. Κι άλλο. Σε λίγη ώρα δεν είχε μείνει ούτε ένα μπισκοτοέπιπλο να φάνε! Τι να έκαναν τώρα για να μην κρυώνουν; Αγκαλιάστηκαν σφιχτά και τους πήρε ο ύπνος έτσι, αγκαλιά.

  • ΝΤΛΙΝ ΝΤΛΙΝ! Εεε, υπναράδες! Ξυπνήστε! Τρίγωνα, κάλαντα ακούγονται ξανά! Ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά!, ακούστηκε μια φωνή μελωδική.

Ήταν το χρυσό κουδουνάκι που το χτυπούσαν με τη σειρά όλα του σχολείου μας τα παιδιά! Πήραν μαζί τους τον Μότσαρτ και τον Πίβοτι, τα δυο σκυλάκια και τον Πίπη, το κίτρινο πήλινο παπί κι έστησαν έναν τρικούβερτο χορό γύρω από του στολισμένου έλατου τον ψηλό κορμό.

Κι ώσπου να πουν ΧΡΙ ΣΤΟΥ ΓΕ ΝΝΑ!, ακούστηκε ένα ΠΙΦ ΠΑΦ ΠΟΥΦ μαγικό και το Μπισκοτόσπιτο έγινε ολοκαίνουργιο ξανά! Και από πριν ακόμη πιο όμορφο και πιο λαχταριστό! Η μπάλα η ξύλινη, η πιο καφετιά, έριξε λίγη από τη χρυσόσκονή της και σ’ αυτό. Για να γιορτάσουν όλοι πολύ πολύ γλυκά, με υγεία, αγάπη και χαρά.

Και ζήσαμε εμείς καλύτερα και όλοι αυτοί καλά!

 ΤΕΛΟΣ

Οι συγγραφείς της ιστορίας και οι ήρωές τους είναι:

Γιώργος Γ. (Μπισκοτόσπιτο, Πίπης το παπί), Χάρης (Μότσαρτ και Πίβοτι, τα σκυλάκια), Εβελίνα (τα φωτάκια του έλατου), Θοδωρής (το έλατο), Γιάννης Ν. (το κουδουνάκι), Βασιλική (η μπάλα-στολίδι του έλατου) και οι δασκάλες τους Εύη Τσιτιρίδου και Νεκταρία Κορκού.

Επιμέλεια κειμένου: Εύη Τσιτιρίδου

Ψηφιακή επεξεργασία-παρουσίαση: Νεκταρία Κορκού

Η ιστορία αυτή γράφτηκε στο πλαίσιο δραστηριότητας δημιουργικής γραφής, το Δεκέμβριο του 2020, κατά τη διάρκεια μαθημάτων τηλεκπαίδευσης του 2ου Τμήματος του 1ου Νηπιαγωγείου Αγίου Δημητρίου Αττικής.

 

Προπαραμονή Χριστουγέννων σήμερα και τα μαθήματά μας σταματούν για 15 μέρες. Σας χαιρετούμε προσωρινά, με τις καλύτερες ευχές μας να περάσετε όμορφα με τους αγαπημένους σας ανθρώπους! Κι ελπίζουμε τη νέα χρονιά να βρεθούμε και πάλι στο σχολείο μας και να τα πούμε από κοντά.

Ακούστε και τραγουδήστε κι εσείς εδώ τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς και διαβάστε εδώ, παρέα με κάποιον μεγαλύτερο, την παραμυθένια παράδοση που “κρύβεται” σε αυτά!

Γεια σας, παιδιά! Χρόνια πολλά, με υγεία, αγάπη, ειρήνη και χαρά!

Κ κ, όπως Καλικάντζαροι και όπως κουραμπιές!

Posted on by

Γεια σας παιδιά!

Τι ξέρετε για τους καλικάντζαρους;

Από τα παλιά τα χρόνια ο λαός μας, μαζί με τις ετοιμασίες για τις γιορτές του Δωδεκαημέρου (Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Θεοφάνια), όπως την παρασκευή των γιορτινών φαγητών και γλυκών, την αγορά των δώρων, το νοικοκύρεμα και το στόλισμα των σπιτιών, έπαιρνε και τα μέτρα του για να κρατήσει μακριά από το σπίτι του τους καλικάντζαρους. Τα τζάκια δεν έσβηναν καθόλου, τα σπίτια αγιάζονταν, διαβάζονταν ευχές και προσευχές, φυλαχτά κρεμιούνταν στις εξώπορτες.

      

Και ήταν, λέει, οι καλικάντζαροι κάτι κακομούτσουνα, μαυριδερά, τριχωτά πλάσματα, με νύχια μακριά και γαμψά και στριφογυριστές ουρές, πόδια τράγου ή γαϊδάρου. Ζούσαν στα έγκατα της γης και ολόκληρο το χρόνο πριόνιζαν το δέντρο της ζωής για να το κόψουν και να φέρουν την καταστροφή. Τρομερά πειραχτήρια και λαίμαργοι πολύ, οι καλικάντζαροι, συνήθιζαν τις γιορτινές αυτές μέρες να τρυπώνουν στα σπίτια από τις καμινάδες των τζακιών. Τρελαίνονταν να βρωμίζουν τα νοικοκυριά, να πασαλείβουν παντού και να τρώνε τα γιορτινά φαγητά και γλυκά και να κάνουν ένα σωρό αταξίες και ζημιές. Ο λαός μας τους έδινε διάφορα ονόματα, όπως καρκαντζέλια και παγανά.

     

Τα καρκαντζέλια

Κίνησαν τα καρκαντζέλια
κίνησαν τα καρκαντζέλια
βρε βρε βρε τα καρκαντζέλια
χα χα χα τα καρκαντζέλια.

Κίνησαν με το πριόνι
κίνησαν με το πριόνι
βρε βρε βρε με το πριόνι
χα χα χα με το πριόνι.

Βρήκαν της ζωής το δένδρο
βρήκαν της ζωής το δένδρο
βρε βρε βρε ζωής το δένδρο
χα χα χα ζωής το δένδρο.

Και πριονίζαν να το κόψουν
και πριονίζαν να το κόψουν
βρε βρε βρε για να το κόψουν
χα χα χα για να το κόψουν.

Και κει πάνω που τελειώναν
και κει πάνω που τελειώναν
τα Χριστούγεννα σημαίνουν
χα χα χα και ζήτω ζήτω!

    

Ακούστε εδώ το υπέροχο, ρυθμικό και…ξεσηκωτικό τραγούδι των καλικάντζαρων του ξεχωριστού τραγουδοποιού Ορφέα Περίδη. Πάμε να το χορέψουμε;

     

Μόλις γινόταν ο αγιασμός των νερών από τους ιερείς τα Θεοφάνια, οι καλικάντζαροι το έβαζαν στα πόδια και επέστρεφαν στα βάθη της γης. Εκεί ξανάπιαναν το πριόνι τους προσπαθώντας να κόψουν το δέντρο της ζωής και αφήνοντας τους ανθρώπους στην ησυχία τους, μέχρι τα επόμενα Χριστούγεννα.

«Φεύγετε να φεύγωμε
τι έρχεται ο τρελόπαπας
με την αγιαστούρα του
και με τη βρεχτούρα του.
Μας άγιασε, μας έβρεξε
και μας, μας εκατέκαψε!»

Ακούστε εδώ τον καταπληκτικό μουσικό δίσκο-παραμύθι «Η αγέλαστη πολιτεία και οι καλικάντζαροι» των σπουδαίων τραγουδοποιών Αδερφών Κατσιμίχα.

Πάμε να γνωρίσουμε μερικούς Καλικάντζαρους με τ’ όνομα!

1) ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΣ ΜΑΛΑΓΑΝΑΣ

Ο Μαλαγάνας θέλει πολύ προσοχή, γιατί ξεγελάει τα παιδιά με γλυκόλογα και έτσι καταφέρνει να τους παίρνει τα γλυκά.

2) ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΣ ΤΡΙΚΛΟΠΟΔΗΣ

Ο Τρικλοπόδης έχει χταποδίσιο χέρι που το χώνει παντού και σκουντουφλάνε πάνω του οι άνθρωποι. Του αρέσει πολύ να μπερδεύει τις κλωστές από το πλεχτό της γιαγιάς.

3) ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΣ ΠΛΑΝΗΤΑΡΟΣ

Ο Πλανήταρος ξεγελάει τους ανθρώπους, γιατί μπορεί να μεταμορφώνεται σε ζώο ή σε κουβάρι .

4) ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΣ ΜΑΛΑΠΕΡΔΑΣ

Του Μαλαπέρδα του αρέσει να…κάνει πιπί στα φαγητά την ώρα που μαγειρεύονται. Γι’ αυτό όσες νοικοκυρές τον ξέρουν, φροντίζουν να κλείνουν καλά το καπάκι της κατσαρόλας τους.

5) ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΣ ΜΑΓΑΡΑΣ

Ο Μαγάρας έχει μια κοιλιά σαν τούμπανο και αφήνει βρομερά…πριτς στα φαγητά των ανθρώπων.

6) ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΣ ΠΕΡΙΔΡΟΜΟΣ

Ο Περίδρομος είναι ο φαταούλας της παρέας.

7) ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΣ ΚΟΥΛΟΧΕΡΗΣ

Ο Κουλοχέρης είναι σαραβαλιασμένος, μ’ ένα χέρι κοντό κι ένα μακρύ, κι όλο μπερδεύεται και πέφτει κάτω.

8) ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΣ ΠΑΡΩΡΙΤΗΣ

Ο Παρωρίτης έχει μύτη σαν προβοσκίδα και πολύ μαλακή. Εμφανίζεται λίγη ώρα πριν λαλήσει ο πετεινός κι έχει μανία να παίρνει τις φωνές των ανθρώπων.

9) ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΣ ΓΟΥΡΛΟΣ

Ο Γουρλός έχει τα μάτια του τεράστια σαν αυγά και πεταμένα έξω. Φυσικά δεν του ξεφεύγει τίποτα.

10) ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΣ ΚΟΨΟΜΕΣΙΤΗΣ

Ο Κοψομεσίτης είναι κουτσός κα καμπούρης και πιο πολύ απ’ όλους τους άλλους καλικάντζαρους του αρέσουν οι τηγανίτες με το μέλι.

11) ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΣ ΣΤΑΒΟΛΑΙΜΗΣ

Ο Στραβολαίμης στριφογυρνάει διαρκώς σα σβούρα το κεφάλι του.

12) ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΣ ΚΩΛΟΒΕΛΟΝΗΣ

Ο Κωλοβελόνης είναι μακρύς σαν μακαρόνι κι έτσι μπορεί εύκολα να περνάει από τις κλειδαρότρυπες κι από τις τρύπες του κόσκινου. Είναι ιδιαίτερα σβέλτος και γρήγορος στις κινήσεις του. Λένε πως έχει ουρά που καταλήγει σε βέλος.

13) ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΣ ΒΑΤΡΑΚΟΥΚΟΣ

Ο Βατρακούκος είναι θεόρατος και ολόιδιος βάτραχος.

14) ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΣ ΚΑΤΣΙΚΟΠΟΔΑΡΟΣ

Ο Κατσικοπόδαρος είναι φαλακρός και έχει ένα κατσικίσιο ποδάρι . Είναι κακορίζικος και γρουσούζης. Όπου βάλει το κατσικίσιο του ποδάρι, φέρνει καταστροφή.

  

Και τώρα ας διασκεδάσουμε με χειροτεχνίες και κατασκευές!

Τι θα λέγατε να διαλέξετε και να ζωγραφίσετε ή να φτιάξετε με χαρτοκοπτική και διάφορα υλικά από την ανακύκλωση τον καλικάντζαρο που η περιγραφή του σας έκανε να γελάσετε περισσότερο;

Δείτε εδώ και δύο φύλλα εργασίας που μπορείτε να αποθηκεύσετε στον υπολογιστή σας, να τα εκτυπώσετε και να δουλέψετε δημιουργικά με αυτά! Αν σας αρέσει, μπορείτε να μάθετε απέξω το ποιηματάκι και να το πείτε στον παππού και τη γιαγιά!

     

Περιμένουμε με αγωνία να δούμε τα έργα σας στο πάντλετ-φελλοπίνακά μας!

Και για να μην παραπονιέται και ο…κουραμπιές, που η λέξη του επίσης αρχίζει από το γράμμα Κ κ, διαβάστε παρακάτω το υπέροχο παραμυθάκι που έφτιαξαν συνεργατικά μερικά από τα παιδιά του σχολείου μας, με τη μέθοδο της δημιουργικής γραφής. Εμπνευστήκαμε από τα γιορτινά γλυκά που έφτιαξαν στο σπίτι τους με τους γονείς τους. Δεν είναι υπέροχο;

Το θαύμα του αστεριού-κουραμπιέ

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο Λουκάνικος, ένας χνουδωτός σκύλος. Ήταν και 5 φίλοι κουραμπιέδες, ένα δέντρο-κουραμπιές, ένα αστέρι-κουραμπιές, ένα φεγγαράκι-κουραμπιές, ένα σύννεφο-κουραμπιές και μια καρδιά-κουραμπιές.

Μια μέρα ο Λουκάνικος ξεκίνησε να πάει στην παιδική χαρά. Εκεί συνάντησε το δέντρο-κουραμπιέ! Από κάτω του στεκόταν ένα Ποντικάκι, που ήθελε να πιάσει το αστέρι στην κορυφή του. Μόνο που και το αστέρι ήταν κουραμπιές! Τότε ο Λουκάνικος είπε στο Ποντικάκι:

-Πρέπει να πας σχολείο για να μάθεις πως μπορείς να πιάσεις ένα αστέρι!

-Προτιμώ να πάω σ’ ένα Μπισκοτόσπιτο, για να φάω έναν κουραμπιέ-καρδιά και έναν κουραμπιέ-φεγγαράκι!, απάντησε το Ποντικάκι.

-Αν φας τόσα πολλά γλυκά, θα χαλάσουν τα δόντια σου που τώρα είναι γερά, επέμεινε ο Λουκάνικος.

-Καλά, θα το σκεφτώ. Αλλά μπορεί να ροκανίσω λίγη σκεπή από το Μπισκοτόσπιτο, απάντησε το Ποντικάκι.

Εκείνη τη στιγμή το σύννεφο-κουραμπιές άρχισε να βρέχει. Κι επειδή δεν ήταν κανονικό σύννεφο αλλά σύννεφο-κουραμπιές, δεν έβρεχε κανονική βροχή, αλλά ζαχαροβροχή. Τότε όλοι οι άνθρωποι και μαζί τους και ο Λουκάνικος και το Ποντικάκι γύρισαν το πρόσωπό τους προς τον ουρανό. Έκλεισαν τα μάτια τους και άνοιξαν διάπλατα το στόμα τους. Το στόμα τους γέμισε ζαχαροβροχή και γλυκάθηκαν πολύ!

Λίγο αργότερα ο Λουκάνικος και το Ποντικάκι άνοιξαν ξανά τα μάτια τους. Είδαν ότι το αστέρι-κουραμπιές είχε πέσει από την κορυφή του δέντρου-κουραμπιέ επάνω στη σκεπή του Μπισκοτόσπιτου. Έτρεξαν αμέσως εκεί, για να το δουν από κοντά.

Όταν σκαρφάλωσαν στη σκεπή όλο χαρά και το αγκάλιασαν σφιχτά, πρόσεξαν ότι του είχε φύγει όλη η ζάχαρη άχνη που είχε επάνω του. Δεν ήταν πια αστέρι-κουραμπιές, αλλά αστέρι αληθινό. Έλαμπε σαν να ήταν χρυσό! Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

Οι Συγγραφείς μας και οι Ήρωες που σκέφτηκαν είναι: Χάρης (5 κουραμπιέδες), Νικολέττα (μπισκοτόσπιτο), Φαίδρα (ποντικάκι), Εβελίνα (σχολείο), Γιώργος Γ. (Λουκάνικος), Θοδωρής και Γιάννης Ν., από το 2ο Τμήμα του Νηπιαγωγείου μας.

Και σε μορφή που μπορείτε να το κατεβάσετε και να το εκτυπώσετε!


Λήψη αρχείου

Μόνο αγάπη για τα παιδιά του κόσμου…

Posted on by

Γεια σας παιδιά!

Στις 11 Δεκεμβρίου γιορτάζεται η «Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού». Η Διεθνής Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού αναφέρει τις υποχρεώσεις των κρατών για την προστασία και διασφάλιση των δικαιωμάτων των παιδιών του κόσμου. Υιοθετήθηκε ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 1989 και τέθηκε σε ισχύ στις 2 Σεπτεμβρίου 1990. Μέχρι σήμερα έχει κυρωθεί από 191 χώρες. Στην Ελλάδα κυρώθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1992 με το νόμο 2101/92.

Απολαμβάνουν, όμως, όλα τα παιδιά του κόσμου τα ίδια δικαιώματα; Παρατηρήστε αυτές τις φωτογραφίες. Τι νομίζετε ότι συμβαίνει σε κάθε μία από αυτές; Τι σκέφτεστε και τι νιώθετε καθώς τις κοιτάτε;

    

    

    

     

Συχνά η τέχνη μιλάει με τον πιο όμορφο και ουσιαστικό τρόπο για τα πιο σπουδαία πράγματα. «Που είναι πιο καλά» για τα παιδιά; Ακούστε εδώ το υπέροχο τραγούδι του κορυφαίου μας συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη σε στίχους του ποιητή Βασίλη Ρώτα. Τι θα λέγατε να προσπαθήσουμε να το μάθουμε, για να το τραγουδήσουμε κι εμείς;

     

     

Παρακολουθήστε εδώ την ταινία «Ένα δέντρο μια φορά», βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του αγαπημένου συγγραφέα παιδικών βιβλίων Ευγένιου Τριβιζά.

Παρακάτω βλέπετε μικρές ομάδες από λέξεις, που αντιστοιχούν σε πολύ σημαντικά δικαιώματα των παιδιών. Τι θα λέγατε να διαλέξετε μία ομάδα και να ζωγραφίσετε μία εικόνα που να περιγράφει τις λέξεις της ομάδας αυτής με τον δικό σας τρόπο;

  1. Σπίτι, ασφάλεια και ζεστασιά
  2. Οικογένεια, φροντίδα και αγάπη
  3. Υγιεινό φαγητό και καθαρό νερό
  4. Ρούχα, παπούτσια και άλλα προσωπικά είδη
  5. Σχολείο, δασκάλους και βιβλία
  6. Νοσοκομείο, γιατρούς και φάρμακα
  7. Φίλους και παιχνίδια
  8. Φύση προστατευμένη, περιβάλλον καθαρό

Περιμένουμε, όπως πάντα με ανυπομονησία, να δούμε τις εργασίες σας στο πάντλετ-φελλοπίνακά μας!

 

Β β, όπως Βηθλεέμ…

Posted on by

Γεια σας, παιδιά!

Ωραίος καιρός, σήμερα! Λες και ήξερε ότι θα μιλήσουμε για το γράμμα με το οποίο ξεκινά η λέξη της βροχής. Θυμάστε το παιχνιδοποιηματάκι που λέγαμε στην τάξη, όποτε έβρεχε;

“Στάλα στάλα η βροχή κι όλο δυναμώνει, 

στάλα στάλα η βροχή, βρέχεσαι κι εσύ!”.

Θέλετε να το τραγουδήσετε στους γονείς, στ’ αδέρφια σας, στον παππού και στη γιαγιά;

Ξεκινήσαμε προχθές να μαθαίνουμε τη Χριστουγεννιάτικη Αλφαβήτα; Στο γράμμα Α α συναντήσαμε το λαμπρό Αστέρι που φώτισε τον κόσμο εκείνη την Άγια Νύχτα και τους Αγγέλους, που έψαλλαν χαρμόσυνους ύμνους για να τιμήσουν τη γέννηση του Χριστού.

Ξέρετε ποια γιορτινή λέξη «κρύβεται» πίσω από το γράμμα Β β;

Β Η Θ Λ Ε Ε Μ               Β η θ λ ε έ μ

Θα μου πείτε, τι λέξη είναι πάλι αυτή; Ομιλείτε ελληνικά; Η Βηθλεέμ είναι σήμερα μία πόλη κοντά στην Ιερουσαλήμ, στους Αγίους Τόπους. Μπορείτε, με τη βοήθεια ενός μεγαλύτερου, να ψάξετε σ’ έναν παγκόσμιο χάρτη να τη βρείτε;

Στα Εβραϊκά, Βηθλεέμ σημαίνει «πόλη του ψωμιού». Όταν γεννήθηκε ο Χριστός εκεί, η Βηθλεέμ ήταν ένα μικρό, ασήμαντο χωριουδάκι. Στην εικόνα παρακάτω, βλέπετε μια τρισδιάστατη αναπαράσταση της Γέννησης του Χριστού στη Βηθλεέμ. Μια προσπάθεια, δηλαδή, να μας δείξουν αυτοί που τη φιλοτέχνησαν πώς περίπου ήταν εκείνα τα χρόνια το σημείο όπου βρισκόταν η φάτνη και συνέβησαν όλα αυτά τα θαυμαστά γεγονότα.

Στα Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα λέμε:

Χριστός γεννάται σήμερον,
εν Βηθλεέμ τη πόλη,
οι ουρανοί αγάλλονται,
χαίρει η φύσης όλη.

Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι,
το Δόξα εν Υψίστοις,
και τούτο άξιον εστί,
η των ποιμένων πίστις.

Ακούστε τα Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα εδώ!

Μια άλλη λέξη που αρχίζει από Β β είναι η λέξη βοσκός. Η λέξη ποιμένες που ακούσαμε στα κάλαντα, σημαίνει βοσκοί. Οι διαφορετικές λέξεις που σημαίνουν το ίδιο πράγμα, παιδιά, λέγονται συνώνυμες.

Β Ο Σ Κ Ο Ι               β ο σ κ ο ί

Οι πρώτοι που έτρεξαν να προσκυνήσουν το νεογέννητο Χριστό και να βοηθήσουν τους γονείς του, τον Ιωσήφ και τη Μαρία, που είχαν βρει καταφύγιο σε μία φάτνη, που σημαίνει αχυρώνας, στάβλος για τα ζώα (είδατε; κι άλλες συνώνυμες λέξεις…), ήταν οι ποιμένες, οι βοσκοί, δηλαδή, που έβοσκαν τα πρόβατά τους στην περιοχή.

Σε αυτήν τη σπάνια και υπέροχη φωτογραφία του φωτογράφου Fred Boissonas βλέπετε ένα βοσκό με το κοπάδι του στην Αθήνα, κάτω από την Ακρόπολη! Άλλοι άνθρωποι, άλλες εποχές…

Παρατηρήστε, τώρα, προσεκτικά αυτήν την όμορφη εικόνα της Γέννησης του Χριστού. Μπορείτε να βρείτε και να δείξετε με το δαχτυλάκι σας τους βοσκούς; Πόσους μετρήσατε;

Εδώ μπορείτε να δείτε βοσκούς με τα κοπάδια τους σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες του εξαιρετικού φωτογράφου μας Τάκη Τλούπα.

Να κι ένα βοσκαρουδάκι από την αγαπημένη μου Κρήτη! Δεν είναι γλύκα;

Πάμε, τώρα, ν’ ακούσουμε το μύθο του Αισώπου με τίτλο «Ο ψεύτης βοσκός και ο λύκος». Πατήστε εδώ:

Πως σας φάνηκε ο μύθος; Τι σας έκανε μεγαλύτερη εντύπωση;

Προσπαθήστε να διηγηθείτε με δικά σας λόγια το μύθο του ψεύτη βοσκού σε ένα αγαπημένο σας πρόσωπο. Τι θα απαντούσατε σε όποιον σας ρωτούσε, ποιο είναι το μήνυμα που θέλει να θυμόμαστε ο μύθος του ψεύτη βοσκού;

2 γνωστές παροιμίες του σοφού λαού μας λένε:

  1. Όποιος λέει την αλήθεια, έχει το Θεό βοήθεια.
  2. Όποιος λέει ψέματα, πέφτει μες στα αίματα.

Κάπου εκεί “κρύβεται” το μήνυμα του μύθου. Σπουδαίος παραμυθάς ο Αίσωπος!

Η κατασκευή της ημέρας είναι προβατάκια για τη φάτνη! Δείτε τις παρακάτω εικόνες, διαλέξτε όποια κατασκευή σας αρέσει περισσότερο, ακολουθήστε τις οδηγίες και καλή επιτυχία!

                                                                                      

Περιμένουμε να δούμε τις χειροτεχνίες σας στο πάντλετ-φελλοπίνακά μας!

Καλό Σαββατοκύριακο!

Αστέρια και αγγελούδια

Posted on by

Γεια σας, παιδιά!

Από σήμερα θα ξεκινήσουμε να μαθαίνουμε την Αλφαβήτα. Την ξέρουμε, καλέ κυρία, θα μου πείτε. Απέξω κι ανακατωτά! Ναι, ε; Για να σας ακούσω να τη λέτε…

Πολύ ωραία! Ξέρετε σίγουρα την «κανονική» Αλφαβήτα, την καθημερινή. Γιατί, θα ρωτήσετε, έχει κι άλλες Αλφαβήτες; Φυσικά! Εγώ ξέρω πολλές, αλλά δεν θα σας τις μαρτυρήσω ακόμη. Ξεχωρίζω, όμως μία, την πιο γιορτινή: τη Χριστουγεννιάτικη! Αυτήν θα ξεκινήσουμε να μαθαίνουμε από σήμερα.

Ποια γιορτινή, χριστουγεννιάτικη λέξη «κρύβεται» στο πρώτο της γράμμα, το Α α; Ίσως να το μαντέψατε ήδη. Θα σας προτείνω 2 τέτοιες λέξεις:

Α Σ Τ Ε Ρ Ι            α σ τ ε ρ ά κ ι

Α Γ Γ Ε Λ Ο Σ          α γ γ ε λ ά κ ι        και      α γ γ ε λ ο ύ δ ι

Στα Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα λέμε:

Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι το «Δόξα εν Υψίστοις»…

Και παρακάτω:

Εκ της Περσίας έρχονται τρεις Μάγοι με τα δώρα,
άστρο λαμπρό τους οδηγεί…

Παρατηρήστε προσεκτικά αυτήν την υπέροχη εικόνα της Γέννησης του Χριστού. Είναι ζωγραφισμένη με ζεστό κερί, γι’ αυτό λέγεται «εγκαυστική» και προέρχεται από την Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά, (7ος αιώνας μ.Χ).

Μπορείτε να βρείτε και να δείξετε με το δαχτυλάκι σας το Αστέρι και τους Αγγέλους; Πόσους μετρήσατε;

Θα σας δείξω τώρα έναν πανεύκολο τρόπο να ζωγραφίζετε αστεράκια. Ο τρόπος αυτός λέγεται μονοκονδυλιά. Με μία συνεχόμενη κίνηση, δηλαδή, χωρίς να σηκώσω το μολύβι μου από το χαρτί, ολοκληρώνω το σχέδιο ενός αστεριού.

Παρατηρήστε προσεκτικά την κίνηση του χεριού μου εδώ:

Σχεδιάστε πολλά τέτοια αστέρια, μεγάλα και μικρά και βάψτε τα με χαρούμενα, γιορτινά χρώματα! Αν τα σχεδιάσετε σε χαρτόνι, μπορείτε να τα κόψετε με το ψαλιδάκι σας προσεκτικά και να στολίσετε το δωμάτιό σας. Καλή επιτυχία!

Και τώρα ήρθε η ώρα να δούμε μια υπέροχη ταινία. «Το ποντικάκι που ήθελε ν’ αγγίξει ένα αστεράκι» του αγαπημένου μας παραμυθά Ευγένιου Τριβιζά.

Ο Τρωκτικούλης, ο Ποντικούλης, κάθε φορά που βλέπει τ’ αστέρια στον ουρανό λαχταράει να τ’ αγγίξει. Όσο ο Παππούς του προσπαθεί να του δώσει να καταλάβει ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατον, τόσο η επιθυμία του μεγαλώνει. Συχνά αψηφά τη συμβουλή του και μπαίνει σε επικίνδυνες περιπέτειες…Ώσπου ένα χριστουγεννιάτικο βράδυ, ενώ βγαίνει από την ποντικότρυπά του, βλέπει στη μέση του σαλονιού ένα στολισμένο έλατο και στην κορυφή ένα ασημένιο αστεράκι. Ο δρόμος, όμως, μέχρι την κορυφή του δέντρου κρύβει εκπλήξεις. Το Στρατιωτάκι, η Κούκλα, το Ναυτάκι -όλα στολίδια του δέντρου- προσπαθούν να του αλλάξουν τα σχέδια. Αλλά ο Τρωκτικούλης είναι αποφασισμένος να πραγματοποιήσει το όνειρό του. Θα τα καταφέρει;

Δείτε την ταινία εδώ:

Αφού απολαύσετε την ταινία, ζωγραφίστε τη στιγμή που σας άρεσε περισσότερο και σας έκανε να νιώσετε τα πιο δυνατά συναισθήματα. Περιμένουμε να δούμε τα έργα σας στο πάντλετ-φελλοπίνακά μας, για να μαντέψουμε την πιο αγαπημένη σας σκηνή!

Καλώς ήρθες, Δεκέμβρη!

Posted on by

Καλώς ήρθες, Δεκέμβρη και καλώς ήρθες, Χειμώνα! Καλό μήνα να έχουμε, παιδιά! Έφτασε ο μήνας με τις πολλές γιορτές, με κορυφαία όλων τα Χριστούγεννα. Μη μου πείτε ότι δεν ανυπομονούσατε.

Ο Δεκέμβριος είναι ο 12ος μήνας του χρόνου. Έχει 31 ημέρες και την 25η ημέρα του έχουμε Χριστούγεννα.

Τι θα λέγατε να φτιάξουμε ένα γιορτινό Ημερολόγιο Αντίστροφης Μέτρησης περιμένοντας εκείνη την ημέρα; Αντίστροφη μέτρηση σημαίνει ότι θα μετράμε ανάποδα, όχι δηλαδή από το 1 μέχρι το 24 που θα είναι η παραμονή των Χριστουγέννων, η μέρα που λέμε τα κάλαντα, αλλά από το 24 προς το 1.

Πως θα το φτιάξετε; Δείτε μερικές ιδέες παρακάτω. Η πρώτη είναι η ιδέα του Νικηφόρου που ολοκλήρωσε με τη βοήθεια της κυρίας Νεκταρίας, οι άλλες από το διαδίκτυο. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ό,τι υλικό σας αρέσει, πουγκάκια, χάρτινα ποτηράκια, κουμπιά, ακόμη και γλυκά όπως καραμέλες ή παιχνιδάκια – εκπλήξεις, αρκεί κάθε ένα από αυτά να έχει τον αριθμό του. Αριθμό που θα αφαιρείτε από το ημερολόγιό σας, όταν τελειώνει η μέρα του:

              

Θυμάστε που φτιάξαμε στο σχολείο τη Ρόδα του Χρόνου, των Εποχών και των Γενεθλίων μας; Για ρίξτε μια ματιά! Το βελάκι στη φωτογραφία έχει μείνει πίσω στο χρόνο… Που πρέπει να πάει τώρα το βελάκι, για να δείχνει το μήνα και την εποχή που έχουμε σήμερα;

Η λέξη Δεκέμβριος αρχίζει από το γράμμα Δ δ, όπως και η λέξη δέντρο. Το πιο διάσημο και αγαπημένο δέντρο αυτού του μήνα είναι το χριστουγεννιάτικο, βεβαίως βεβαίως! Εσείς το στολίσατε στο σπίτι σας, ή ακόμη; Ας ακούσουμε ένα υπέροχο τραγούδι προς τιμήν του εδώ:

Ο φίλος μου ο Σκουφάκης δηλώνει ενθουσιασμένος με αυτό το τραγούδι και το χορεύει κιόλας! Εσείς;

Και τώρα ας παίξουμε, φτιάχνοντας ένα Χριστουγεννιάτικο…Σχηματόδεντρο! Τι είναι αυτό; Θυμάστε που μάθαμε τα γεωμετρικά σχήματα; Για να τα πούμε άλλη μια φορά:

Τρίγωνο     Τετράγωνο     Κύκλος     Ορθογώνιο     Ρόμβος     Οβάλ

Τι θα λέγατε να ζωγραφίσετε ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο που να αποτελείται μόνο από τέτοια σχήματα; Εδώ σας θέλω! Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το κάθε σχήμα όσες φορές το αποφασίσετε. Μπορείτε, επίσης, να κόψετε προσεκτικά με το ψαλιδάκι σας και να φτιάξετε τα σχήματα και από διάφορα χρωματιστά χαρτάκια από συσκευασίες, χαρτιά περιτυλίγματος, κουρελάκια, ό,τι βρείτε πρόχειρο στο σπίτι σας. Και μετά να τα κολλήσετε επάνω στη βάση του δέντρου σας.

Θα περιμένουμε με χαρά να δούμε “καρφιτσωμένες” τις δημιουργίες σας στο πάντλετ-φελλοπίνακά μας!

Μέχρι τότε, σας αποχαιρετούμε μ’ ένα χαριτωμένο μύθο του Αισώπου από το βιβλίο “Εδώ Νηπιαγωγείο!”. Είχαμε την τιμή και τη χαρά το φόντο της εικόνας να το ζωγραφίσει ο Χάρης μας και τους ήρωες η εικονογράφος Μάρω Αλεξάνδρου. Τι είναι φόντο; Το τοπίο, το περιβάλλον, το “σκηνικό” μέσα στο οποίο δρουν οι ήρωες του μύθου.