Από το βιβλίο “Η γλώσσα μου για την Στ΄ Δημοτικού”, Δεύτερο μέρος, ΟΕΔΒ, Σχολικό έτος 2004.
Πρώτη δημοσίευση 31 Δεκεμβρίου 1964, εφημερίδα Έθνος.
Χρονογράφημα του Αντώνη Σαμαράκη.
Εικονογράφηση Μίνως Αργυράκης
ΟΔΟΣ ΣΤΑΔΙΟΥ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ
Ύστερα έκανε δεξιά της Λαχαναγοράς και μπήκε σε κάτι σκοτεινά, έρημα δρομάκια.
Το βήμα του το ‘πνιγε το μουσκεμένο απ` τη βροχή χώμα. Είχε βρέξει από νωρίς. Μια σύντομη αλλά πολύ δυνατή βροχή.
Τότε ακριβώς, προς το τέλος της βροχής, άρχισε αυτήν τη δίχως σκοπό περιπλάνηση στους αθηναϊκούς δρόμους.
Κρύωνε. Η νύχτα, ύστερ` από τη βροχή, είχε υγρασία και φύσαγε κιόλας ένας πεισματάρης βοριάς. Πήγαινε ολοένα και με ταχύτερο βήμα, σχεδόν τρέχοντας. Ζεστάθηκε κάπως.
Στη δεύτερη γωνία είχε φως. Πλησίασε. Ένα συνοικιακό καφενεδάκι, λίγα τραπέζια με μάρμαρο και στο παράθυρο, κολλητά στο τζάμι, ένα κλουβί κ` ένα καναρίνι. Πήγε στο παράθυρο, να περιεργαστεί το καναρίνι που μισοκοιμότανε. Ανέβασε στο πεζοδρόμιο το ένα πόδι, έπειτα ανέβασε και τ` άλλο και σχεδόν αμέσως ανέβασε και τ` άλλα δυο.
Τότε ήτανε που τού βάλανε τις φωνές:
” Ένα άλογο!”
Φώναζαν διάφοροι, που ξεπετάχτηκαν από το καφενείο κι κάτι άλλα μαγαζιά.
“Τρέξτε να δείτε ένα άλογο!”
Δεν τρέξανε και πολλοί, δεν ήτανε πολυσύχναστος ο δρόμος, άρχισε όμως να τρέχει αυτό ξαφνιασμένο από τις φωνές και τα παραθυρόφυλλα, που ανοίγονταν το ένα ύστερα από τ’ άλλο.
Τρέχοντας έτσι, μπήκε στην Πειραιώς και πίσω του άκουγε ολοένα φωνές και κλάξον. Δεν ήξερε γιατί όλ` αυτά και τί νόημα είχανε, κάτι πολύ δυνατό μέσα του το ΄κανε να τρέχει με όλη του τη δύναμη και με χίλια δυο ζιγκ- ζακ να ξεφεύγει τ` αυτοκίνητα και να τρέχει, να τρέχει προς την Ομόνοια…
Τα πολλά χρωματιστά φώτα, οι μεγάλες διαφημίσεις “νέον”, το ζαλίσανε κάπως. Όμως, ούτε στιγμή δεν έκοψε το δρόμο του. Ούτε και στο συντριβάνι της πλατείας, παρ` όλο που είδε τα νερά και δίψαγε και ίσως ήθελε να σταθεί να πιει μια-δυο γουλιές.
Μπήκε τώρα στη Σταδίου κι` άρχισε να την ανεβαίνει με μια ανάσα.
“Ένα άλογο στη Σταδίου!”
Η είδηση διαδόθηκε από στόμα σε στόμα. Αναταράχτηκε το πλήθος, που είχε πήξει στα πεζοδρόμια, τ` αυτοκίνητα κορνάρανε συνέχεια…Από τις παρόδους χύνονταν κι άλλοι περίεργοι στη Σταδίου, ούτε προεκλογική συγκέντρωση νάτανε. Φωνάζανε και χειρονομούσαν αναστατωμένοι οι χιλιάδες εορταστικοί διαβάτες, ασφυκτικά φορτωμένοι δώρα κ` έγνοιες – πολλές έγνοιες.
“Ένα άλογο στη Σταδίου!”
Πού να το υποψιαζότανε, όταν με τη βροχή φούσκωσε και λύθηκε το σκοινί που το ‘χε δεμένο τ` αφεντικό του στο μισοσκότεινο δρομάκι πισω από τη Λαχαναγορά, πού να το υποψιαζότανε πως θα γίνει θέαμα, κείνη τη νύχτα.
“Ένα άλογο στη Σταδίου!”
Στα μεγάλα καταστήματα της Σταδίου και στα μικρά καταστήματα της Σταδίου, καθώς το άλογο περνούσε αστραπή στην άσφαλτο, μετρούσαν χρήματα, χρήματα… Και στις τελευταίου τύπου ηλεκτροκίνητες αριθμομηχανές υπολογίζανε, υπολογίζανε…Για ένα δευτερόλεπτο σταμάτησαν να μετράνε και να υπολογίζουν. Μονάχα για ένα δευτερόλεπτο.
“Ένα άλογο στη Σταδίου!”
“Ένα άλογο! Δεν είμαστε καλά!”
Και το άλογο ξέσκιζε τον αέρα και τη σκηνοθεσία της Πρωτοχρονιάς. Ναι, όλ` αυτά θα τελείωναν σε λίγο. Τα περιπολικά της Αμέσου Δράσεως θα το κυνηγούσαν, θα του έκαναν μπλόκο. Γιατί έπρεπε να φύγει απ` τη μέση, και μάλιστα το ταχύτερο, τούτο το άλογο που ήρθε να ταράξει τα νερά.
Όχι, δεν είχε καμία θέση ένα άλογο σε μια τόσο κατάφωτη, τόσο πρωτοχρονιάτικη, τόσο λογική οδό Σταδίου.
“Ένα άλογο στη Σταδίου!”
“Ένα άλογο! Δεν είμαστε καλά!”
Εκείνη την ώρα συνέβη και κάτι άλλο κυκλοφόρησαν οι πρωτοχρονιάτικες πολυσέλιδες πολύχρωμες εφημερίδες, με τον καθιερωμένο οκτάστηλο τίτλο τίτλο στην πρώτη σελίδα:
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ
και τους καθιερώμενους οκτάστηλους τίτλους στην τελευταία σελίδα:
ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΣΕ ΝΕΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ
ΤΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΠΕΘΑΝΑΝ ΑΠΟ ΠΕΙΝΑ
ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ ΣΙΤΑΡΙΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΑΝ
ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΓΚΡΑΤΗΘΟΥΝ ΟΙ ΤΙΜΕΣ
ΣΥΝΤΟΜΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ
Ύστατη ώρα:
ΑΝ ΕΚΡΑΓΕΙ ΠΥΡΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ
ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ ΕΞΟΛΟΚΛΗΡΟΥ
Τρέχοντας έτσι, δεν είχε βέβαια καιρό να προσέξει τις πελώριες πολύχρωμες φωτεινές ρεκλάμες του νέου σινεμασκόπ τριών διαστάσεων, που έπαιζε ο “Απόλλων”:
ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΤΡΕΛΟΣ, ΤΡΕΛΟΣ, ΤΡΕΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ!
Από το βιβλίο “Η γλώσσα μου για την Στ΄ Δημοτικού”, δεύτερο μέρος, ΟΕΔΒ, Σχολικό έτος 2004.
Χρονογράφημα του Αντώνη Σαμαράκη.
