Ἀπαράδεκτον τό Bullying ἀπό παιδιά Χριστιανῶν
Τοῦ κ. Ἡρακλῆ Ρεράκη, Καθηγητοῦ ΑΠΘ, Προέδρου τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων
Παίρνουμε ἀφορμὴ ἀπὸ τὸ θλιβερὸ νέο τοῦ θανάτου μίας συναδέλφου, Ἐκπαιδευτικοῦ τῆς Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης Θεσσαλονίκης, πού, καθὼς πληροφορηθήκαμε, ἔφυγε ἀπὸ τὴ ζωή, αἰφνιδίως, σὲ ἡλικία 57 ἐτῶν, ἐξαιτίας τοῦ ἔμπρακτου Bullying ποὺ δεχόταν καθημερινὰ ἀπὸ κάποια ὁμάδα μαθητῶν/τριῶν τοῦ Λυκείου, στὸ ὁποῖο ὑπηρετοῦσε. Φαίνεται, μάλιστα, ὅπως πληροφορηθήκαμε ἀπὸ τὰ ΜΜΕ, ὅτι ἀντὶ νὰ βοηθηθεῖ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσία της, στὸ πρόβλημα ποὺ ἀντιμετώπιζε μὲ τὰ παιδιά, ἐπιλέχθηκε, ἀτυχῶς, ἡ ἔναρξη διαδικασίας ἀπομάκρυνσής της γιὰ ἀνικανότητα διδασκαλίας, πού, ἴσως, νὰ ἦταν ἡ αἰτία τοῦ θανάτου της ἀπὸ ἐγκεφαλικὸ ἐπεισόδιο.
Ἡ αὐξημένη παραβατικότητα τῶν νέων, τὰ τελευταῖα χρόνια, ἀποτελεῖ πρόβλημα καὶ τῆς χώρας μας καὶ πολλῶν ἄλλων προηγμένων χωρῶν. Συνήθως, ὅμως, ἑρμηνεύεται μονόπλευρα, χωρὶς νὰ λαμβάνεται ὑπόψη ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα πολυπαραγοντικὸ θέμα. Πρωτίστως, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἑστιάζουν, ὅσοι ἀσχολοῦνται μὲ αὐτό, στὰ ποικίλα προβλήματα ποὺ βιώνουν οἱ συγκεκριμένοι καὶ ὄχι ὅλοι οἱ νέοι, κατὰ τὴν κρίσιμη ἀναπτυξιακή τους περίοδο, ἔχοντας νὰ ἀντιμετωπίσουν, ταυτόχρονα, τόσο τὶς ἡλικιακὲς τους ὁρμονικὲς καὶ ψυχικὲς μεταβολές, ὅσο καὶ τὴν οἰκογενειακὴ καὶ κοινωνικὴ ἀδιαφορία καὶ ἐγκατάλειψη. Ἐὰν ἐντρυφήσει κανείς, ὄχι ἐπιφανειακά, ἀλλὰ οὐσιαστικὰ στὴν προσωπικότητα τῶν συγκεκριμένων παιδιῶν καὶ ἐφήβων, ποὺ παρουσιάζουν κάποιες μορφὲς παραβατικότητας στὸ ἐνεργητικό τους, θὰ διαπιστώσει ὅτι ἡ αἰτία τῆς ἐμπλοκῆς τους εἶναι ὅτι ἡ οἰκογένεια τὰ ἀφήνει ἀφρόντιστα, χωρὶς τὴν ἀναγκαία προστασία, χωρὶς τὰ ἀπαραίτητα πρότυπα, χωρὶς ἀνατροφὴ καὶ ἀγωγή, χωρὶς ἐπιμέλεια, χωρὶς στήριξη, χωρὶς συντροφιά, χωρὶς τὸν διαρκῆ διάλογο, τὸ ἀέναο ἐνδιαφέρον, καί, κυρίως, χωρὶς τὸ ἀπεριόριστο καὶ πλούσιο συναισθηματικά, οἰκογενειακὸ περιβάλλον.