Μήνας: Οκτώβριος 2025

Η ευσυνειδησία και η συνέπεια μειώνονται μεταξύ των νέων

Από το «Μαμά Μπαμπάς και Παιδιά»

Ποια χαρακτηριστικά της προσωπικότητας ενός παιδιού ή εφήβου προβλέπουν καλύτερα την υγεία, την οικονομική άνεση και την ευτυχία που θα απολαμβάνει πολλά χρόνια αργότερα; Ας υποθέσουμε, στα 35 του χρόνια; Είναι ο μέσος όρος των βαθμών του; Η δημοτικότητα; Η ​​συναισθηματική σταθερότητα; Όχι. Τα χαρακτηριστικά που προβλέπουν καλύτερα τη μελλοντική του ευημερία είναι η εντιμότητα, η ειλικρίνεια και ο αυτοέλεγχος, η ικανότητά του δηλ. να διαχειρίζεται τα του εαυτού του με σωφροσύνη και να λειτουργεί με βάση αρχές. ⁽¹⁾

Οι ψυχολόγοι συνδυάζουν την ειλικρίνεια και τον αυτοέλεγχο σε ένα ενιαίο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας που ονομάζουν «ευσυνειδησία». Εδώ και δεκαετίες, οι μελέτες που παρακολουθούν τη πρόοδο των παιδιών δείχνουν ότι τα παιδιά και οι έφηβοι που έχουν ευσυνειδησία και αυτοέλεγχο έχουν καλύτερη υγεία και επιτυγχάνουν μεγαλύτερη οικονομική άνεση και ευτυχία ως ενήλικες. Ακόμη και οι σχολικοί βαθμοί, η δημοτικότητα και η συναισθηματική σταθερότητα έχουν μικρότερη προγνωστική δύναμη για τα επιθυμητά αποτελέσματα στη ζωή σε σύγκριση με αυτό το χαρακτηριστικό.

Ωστόσο σημειώνεται δραματική μείωση της ευσυνειδησίας μεταξύ των εφήβων και των νεαρών ενηλίκων τα τελευταία 10 χρόνια. Σε γενόμενη -στις ΗΠΑ- μελέτη για το θέμα ⁽²⁾, η οποία περιεγράφηκε στους «Financial Times»⁽³⁾, διαπιστώθηκε ότι οι νέοι είναι σήμερα πολύ λιγότερο ειλικρινείς και αυτοελεγχόμενοι από ό,τι ήταν μόλις πριν από μια δεκαετία. Είναι επίσης πιο νευρωτικοί. Ο εκνευρισμός είναι το αντίστροφο της συναισθηματικής σταθερότητας, επομένως είναι και λιγότερο σταθεροί συναισθηματικά. Είναι ακόμη λιγότερο συγκαταβατικοί, λιγότερο συνεννοήσιμοι και λιγότερο εξωστρεφείς. Διαπιστώνεται ακόμη, δραματική μείωση στο ποσοστό των νέων που δηλώνουν ότι είναι σε θέση να οργανώσουν σχέδια και να τα υλοποιήσουν, ενώ υπάρχει αύξηση στο ποσοστό των νέων που λένε ότι αποσπώνται εύκολα από το στόχο τους και είναι απρόσεκτοι.

Περισσότερα

Οι νέοι σταματούν το ποτό! Γιατί;

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Πάντοτε ἡ νεανικὴ ἡλικία, καλοί μου φίλοι, ἰδιαίτερα δὲ ἡ ἐφηβεία, ἦταν συνδεδεμένη μὲ τὴν κατανάλωση τοῦ ἀλκοόλ. Στὶς ἐξόδους, στοὺς τόπους διασκέδασης, στὸ ξενύκτι, στὰ πάρτι, στὶς σχολικὲς ἐκδρομὲς καὶ στὶς χοροεσπερίδες. Εἶχε νὰ κάνει ὄχι μόνο μὲ τὴν ψυχαγωγία, ἀλλὰ καὶ μὲ τήν… ἀντίδραση καὶ τὴν ἐπανάσταση! Ὄχι πιὰ σήμερα! Ποὺ τί παρατηρεῖται πλέον; Μὰ τοῦτο τὸ ἀπίστευτο: Μία συνεχὴς μείωση τοῦ ἀλκοὸλ ἀπὸ τὴ νέα γενιά! Εὐχάριστο, θὰ πεῖτε. Ὅμως δὲν εἶναι! Καὶ νὰ γιατί…

*   *   *

  Ἀλλ’ ἂς δοῦμε κατ’ ἀρχὰς τί ἀκριβῶς συμβαίνει…

Πρῶτο. Σύμφωνα μὲ ἔγκυρες στατιστικὲς ἡ κατανάλωση ἀλκοὸλ ἀπὸ τοὺς νέους μειώνεται συν­εχῶς. Τουλάχιστον σὲ εὐρωπαϊκὸ ἐπίπεδο οἱ νέοι ξοδεύουν πλέον λιγότερα χρήματα γιὰ ἀλκοόλ. Σὲ βαθμὸ ποὺ πολλοὶ ἔφθασαν νὰ μιλοῦν «γιὰ μία νέα τάση ποὺ ξεκίνησε πρὸς τὴ ζωὴ μὲ νηφαλιότητα»!

Δεύτερο. Ὑπολογίζεται ὅτι ἡ μείωση αὐτὴ τῆς κατανάλωσης ἀλκοὸλ ἀπὸ τοὺς νέους ἄνω τῶν 15 ἐτῶν, ἔχει ξεκινήσει ἀπὸ τὸ 2000 κι ἐντεῦθεν καὶ μάλιστα παγκοσμίως, σύμφωνα μὲ τὸν Π.Ο.Υ.

Ἰδιαίτερα στὴν Εὐρώπη ἡ κατανάλωση αὐτὴ μειώθηκε ἀπὸ 12 λίτρα ποὺ ἦταν τὸ 2000, σὲ 9,5 λίτρα τὸ 2020 (μείωση 21%). Στὴν Ἑλλάδα ἡ μείωση εἶναι ἀπὸ 8,3 λίτρα σὲ 6,3 λίτρα ἀντίστοιχα, δηλαδὴ 24%, ποὺ εἶναι καὶ ἡ μεγαλύτερη ἀπὸ τὶς ἄλλες εὐρωπαϊκὲς χῶρες!

Τρίτο. Πολλοὶ ἀποδίδουν τὴν μείωση αὐτὴ στὶς δυσχερεῖς οἰκονομικὲς συνθῆκες πού, σύμφωνα μὲ τὸ περιοδικὸ Fortune, «οἱ νέοι τῆς Εὐρώπης δὲν φαίνεται ὅτι θὰ ἐπιστρέψουν στὴν ἔντονη κοινωνικὴ ζωὴ σύντομα». Ὅμως αὐτὸ δὲν ἔχει νὰ κάνει μόνο μὲ τὶς χῶρες ποὺ ἔχουν τὴν ὅποια οἰκονομικὴ ὕφεση, ἀλλὰ καὶ μὲ ἄλλες καθ’ ὅλα ἀνθηρὲς οἰκονομικά. Ἔχει νὰ κάνει ἀκόμη καὶ μὲ τὶς ΗΠΑ, σύμφωνα μὲ ἔρευνα τῶν καταναλωτῶν ἀπὸ τὸ NCSolutions.

Ἄλλοι πάλι κάνουν λόγο στὴ στάση πολλῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, οἱ ὁποῖες ἔχουν ἐφαρμόσει μία σειρὰ ἀπὸ πολιτικὲς μείωσης τῆς κατανάλωσης ἀλκοόλ, ὅπως φορολογία, ἀπαγόρευσης διαφημίσεων κ.λπ. Ὅμως, σύμφωνα μὲ τὸν ΟΟΣΑ, ἡ ἀποτελεσματικότητα τῶν μέτρων τους αὐτῶν παρεμποδίζεται ἀπὸ τὴν κακὴ ἐφαρμογή τους καὶ στοὺς περιορισμένους πόρους ποὺ διαθέτουν.

Περισσότερα

Τό ἄγχος τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἐπηρεάζει τούς μαθητές;

του κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση,

διδασκάλου – Ειδικού Παιδαγωγού

῞Ενα ἐπακόλουθο τοῦ τεχνικοῦ πολιτισμοῦ καί τῆς μεγαλομανίας τῶν ἀνθρώπων εἶναι τό ἄγχος. ῎Αγχος, ὅπως ἔχει τό μεγαλύτερο μέρος τῶν συνανθρώπων μας, ἔχουν καί οἱ ἐκπαιδευτικοί. Τό ἄγχος τῶν ἐκπαιδευτικῶν δέν ἐπηρεάζει μόνον τήν συμπεριφορά τῶν ἰδίων ἀλλά καί τῶν μαθητῶν τους. Οἱ ἔρευνες πού ἔγιναν ἔδειξαν ὅτι: «ἡ ψυχική κατάσταση τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ δημιουργεῖ ἕναν ἀόρατο σχεσιακό δεσμό μεταξύ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ καί τοῦ μαθητή. Τό ἄγχος τῶν ἐκπαιδευτικῶν ὄχι μόνο δημιουργεῖ   ἀρνητική ἀτμόσφαιρα στήν τάξη ἀλλά ἐπηρεάζει τήν ψυχολογία τῶν μαθητῶν, τήν διαχείρηση τῆς τάξεως, τήν μετάδοσι τῶν γνώσεων ἀλλά καί τήν ἀπόδοσι τῶν μαθητῶν». 

Τί εἶναι τό ἄγχος;

   Πολλοί εἶναι οἱ ὁρισμοί πού δόθηκαν ἀπό τούς ἐπιστήμονες γιά τό τί λέμε ἄγχος. Μερικοί εἶναι: 

1. ῾Ως άγχος νοεῖται «ἡ δυσάρεστη συναισθηματική κατάσταση πού συνεπάγεται τήν αἴσθηση φόβου ἤ καί τρόμου, ὡς ἀπάντηση σέ ἕναν κίνδυνο ἄγνωστης ἤ μή ἀναγνωρίσιμης σέ μεγάλο βαθμό πηγῆς» (Μάνος, 1997).
2. Σύμφωνα μέ τόν Οἰκονόμου (1994) «ἄγχος εἶναι ἕνα αἴσθημα ἐσωτερικῆς δυσφορίας πού ἔχει τίς ρίζες του σέ μία μή συγκεκριμένη ἐσωτερική ἀπειλή, μέ ἀποτέλεσμα, ἀφοῦ δέν εἶναι συγκεκριμένη, ὁ ἄνθρωπος  δέν μπορεῖ νά τήν ἀντιμετωπίσει καί νά τήν ἀποφύγει καί ἔτσι ὑπάρχει ἡ πιθανότητα νά ὁδηγηθεῖ ἀκόμα καί στήν ἐξουθένωση».

Περισσότερα