Μήνας: Μάιος 2026

Αγωγή

 Η διπλή τραγωδία με τα δυο 17χρονα κορίτσια δεν φεύγει εύκολα από τη σκέψη – και δεν πρέπει να φύγει χωρίς να μας προβληματίσει σοβαρά για το μεγάλο θέμα του πώς μεγαλώνουν τα παιδιά σήμερα. Ανάμεσα στα πολλά σχόλια που κυκλοφορούν (όχι όλα αξιόλογα) μεταφέρω ένα από κάποιον ΒΚ (Καθημερινή 16/5) που λέει κάποιες βασικές αλήθειες:

     «Όταν ήμουν εγώ παιδί, αν έκανα σκανταλιές στο σχολείο ήξερα ότι αυτό που θα αντιμετωπίσω από τούς γονείς μου στο σπίτι θα ήταν πολύ χειρότερο από την τιμωρία του δασκάλου. Υπήρχε πειθαρχία, υπήρχε σεβασμός, υπήρχαν συνέπειες για την παραβατική συμπεριφορά. Τώρα τα παιδιά μεγαλώνουν σε γυάλα, σε θερμοκοιτίδα. Τη χειρότερη συμπεριφορά να έχουν στο σχολείο, οι γονείς τους θεωρούν καθήκον τους να τα υπερασπιστούν. Μη στενοχωρηθούν, μην κλάψουν, μην τα προσβάλουν, μην πεινάσουν ούτε 10 λεπτά, μην αγχωθούν, μη δυσκολευτούν, μην αποτύχουν, μην κουραστούν, μην αναλάβουν ευθύνες, μην ενηλικιωθούν. Η ζωή και η κοινωνία τους οφείλουν τα πάντα, μόνο και μόνο γιατί γεννήθηκαν. Προσθέστε εδώ και την εικονική πραγματικότητα των κοινωνικών δικτύων. Όταν όμως ξαφνικά στα 18 έρθουν αντιμέτωπα με την πραγματική ζωή, συγκρούονται με τοίχο…

Περισσότερα

Αἴτημα γιά ἐπιστροφή στήν πειθαρχία στά σχολεῖα

Ἴσως τὸ ἀπροχώρητο τῆς γενικευμένης ἀσυδοσίας ποὺ κυριαρχεῖ σήμερα στὰ σχολεῖα, ἀρχίζει νὰ δημιουργεῖ ἕνα διαρκῶς ὀγκούμενο αἴτημα ἐπιστροφῆς σὲ κανόνες πειθαρχίας.

Πρόσφατα (14-3-2026) στὴν ἐφημερίδα «Τὸ Βῆμα» (ἠλεκτρονικὴ ἔκδοση) δημοσιεύθηκε ἀξιολογότατο ἄρθρο ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς «Πανελλήνιας Ἐπιστημονικῆς Ἕνωσης Διευθυντῶν/-τριῶν Σχολικῶν Μονάδων Α/βάθμιας Ἐκπαίδευσης» κ. Τηλέμαχο Κουν­τούρη. Σ᾿ αὐτὸ μεταξὺ ἄλλων διαλαμβάνονται καὶ τὰ ἑξῆς: «Ἴσως ἔχει φτάσει ἡ στιγμὴ νὰ εἰπωθεῖ μὲ καθαρὸ τρόπο: Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ πρέπει νὰ ξαναπάρουν τὸ σχολεῖο στὰ χέρια τους. Ὄχι γιὰ νὰ ἐπιβάλουν αὐταρχισμό, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐπαναφέρουν τὴν ἰσορροπία ποὺ ἔχει διαταραχθεῖ. Ἂς τὸ ποῦμε καθαρά:

Ἡ πειθαρχία στὰ σχολεῖα ἔχει σὲ μεγάλο βαθμὸ καταρρεύσει. Ὅποιος βρίσκεται καθημερινὰ μέσα στὶς σχολικὲς αἴθουσες, τὸ γνωρίζει καλά. Οἱ κανόνες ἀμφισβητοῦνται, τὰ ὅρια συχνὰ ἀγνοοῦνται καὶ ὁ σεβασμὸς πρὸς τὸν ἐκπαιδευτικὸ δὲν θεωρεῖται πλέον αὐτονόητος. Τὸ σχολεῖο ὅμως δὲν εἶναι χῶρος ἀσυδοσίας. Εἶναι χῶρος μάθησης, ἀγωγῆς καὶ διαμόρφωσης χαρακτήρων. Καὶ γιὰ νὰ λειτουργήσει, χρειάζεται σαφεῖς κανόνες, ὅρια καὶ εὐθύνες. Ὅταν αὐτὰ ἀπουσιάζουν, τὸ σχολεῖο ἀποδυναμώνεται καὶ τελικὰ ζημιώνονται οἱ ἴδιοι οἱ μαθητές».

Περισσότερα