Δεύτερη Κυριακή του Μάη και γιορτάζει η μανούλα . Δεν μπορούσαμε παρά να αφιερώσουμε σχεδόν όλη την εβδομάδα σ’αυτό το τόσο σημαντικό πρόσωπο της ζωής μας.

Μελετήσαμε πίνακες ζωγραφικής για τη μητέρα. Συζητήσαμε για την μητρική αγκαλιά και φροντίδα , για τα βλέμματα των παιδιών προς τη μάνα, τα αισθήματα που νιώθουν όταν βρίσκονται κοντά τους, πως περνάνε χρόνο μαζί κ.τ.λ.

Παίξαμε διαδραστικά παιχνίδια

https://wordwall.net/da/resource/2108773/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CF%80%CE%B9%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B6%CF%89%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B2%CF%81%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%83%CF%89%CF%83%CF%84%CE%AE

Γίναμε κι εμείς ζωγράφοι και φτιάξαμε το πορτρέτο της μαμάς μας.

Δανειστήκαμε από το https://www.popi-it.gr και φτιάξαμε ένα βιβλιαράκι ζωγραφίζοντας τη μαμά ως λουλούδι, ως άρωμα, ως γεύση κ.λ.π

Ακούσαμε τραγούδια 

https://www.youtube.com/watch?v=lHo9bLFSyAI&list=RDlHo9bLFSyAI&start_radio=1&pp=ygUwzrcgzrrOsc67z43PhM61z4HOtyDOvM6xzrzOrCDPhM6_z4UgzrrPjM-DzrzOv8-FoAcB

Διαβάσαμε το παραμύθι “Η μαμά μου είναι αστροναύτης”

Η Μαρία Α. Ιωάννου γράφει για μια μαμά που είναι αστροναύτης, γιατί της αρέσει πολύ το διάστημα και να είναι διαφορετική. Πόσο διαφορετική άραγε;

Περί τίνος πρόκειται

Είναι πάντα εδώ η μαμά του, χοροπηδά από πλανήτη σε πλανήτη, αιωρείται μέσα σε ένα διαστημόπλοιο που ραντίζει τον κόσμο με ασημένια σκόνη. “Πόσο συχνά τη βλέπεις;” τον ρωτούν στο σχολείο. “Κάνετε βιντεοκλήσεις από το φεγγάρι; Τι τρώει; Πώς κοιμάται;“, βροχή οι απορίες.

“Με τη μαμά μάς ενώνει ένα αόρατο σχοινί, σαν ομφάλιος λώρος, κι όποτε ταξιδεύει στο υπερπέραν, ταξιδεύω κι εγώ μαζί της”.

Η μαμά στέλνει ιστορίες από το διάστημα. Στέλνει δύναμη. Στέλνει λόγια που συγκινούν και ομορφαίνουν. “Ν’ αγαπάς τον εαυτό σου… Να τον αγκαλιάζεις…Να θυμάσαι, ένα βήμα τη φορά, μια ανάσα τη φορά…”

Είναι δύσκολο να είναι η μαμά σου αστρο…ναύτης. (από elniplex)

Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες.

Από Ζουμπουλή_Ματέλη Μυρσίνη

Ήρθε η στιγμή που τα νήπια μας θα γνωρίσουν το χώρο του δημοτικού σχολείου στο οποίο θα φοιτούν από τη νέα σχολική χρονιά. Έγιναν πολλές συζητήσεις σχετικά με το  πώς νιώθουν , πώς φαντάζονται την τάξη της πρώτης δημοτικού , αν προτιμούν να έχουν δάσκαλο ή δασκάλα, αντικείμενα που περιμένουν να βρουν μέσα στη σχολική αίθουσα που δεν χρησιμοποιούμε στο νηπιαγωγείο κ.λ.π.

Η μεγάλη μέρα έφτασε κι εμείς πήραμε το δρόμο για το δημοτικό σχολείο.

Έτοιμοι να περάσουμε τη μεγάλη πόρτα.

Η κυρία Ανθή όπως και τα παιδιά της πρώτης μας περίμεναν. Καθίσαμε ανάμεσα τους και το κάθε νήπιο απέκτησε ένα “φιλαράκι” που θα το βοηθάει σε όλη τη διάρκεια του μαθήματος.

Η κυρία Ανθή μας παρουσίασε το βιβλίο τη γλώσσας και διάβασε το μάθημα της ημέρας. “Παίζουμε παντομίμα;”

Τα νήπια παρακολουθούσαν με μεγάλη προσοχή, συμμετείχαν στο μάθημα και τα “Φιλαράκια” τους τα βοηθούσαν.

Το μάθημα έδινε οδηγίες στα παιδιά πώς να παίξουν παντομίμα. Έτσι χωριστήκαμε σε ομάδες ,διαλέξαμε θέμα ¨Τα επαγγέλματα” , ανταλλάξαμε απόψεις , συνεργαστήκαμε και παίξαμε. 

Κάποιοι έγιναν οδηγοί, κάποιοι δάσκαλοι και άλλοι γιατροί.

Δυστυχώς η ώρα πέρασε γρήγορα, το κουδούνι για διάλλειμμα χτύπησε κι εμείς έπρεπε να γυρίσουμε στο νηπιαγωγείο αφού ευχαριστήσαμε τη δασκάλα και τα παιδιά και ανανεώσαμε το ραντεβού μας για την άλλη Πέμπτη με το μάθημα των μαθηματικών.

Το παιχνίδι μας άρεσε πολύ και έτσι αποφασίσαμε να το παίξουμε κι εμείς διαλέγοντας ένα άλλο θέμα “Τα ζώα”

Από Ζουμπουλή-Ματέλη Μυρσίνη