Στο νηπιαγωγείο μας συνεχίζουμε καθημερινά να καλλιεργούμε τις κοινωνικές και συναισθηματικές μας δεξιότητες , χτίζοντας θεμέλια για υγιείς σχέσεις, συνεργασία και σεβασμό. Ασχοληθήκαμε με ένα από τα σημαντικότερα θέματα της συνύπαρξης: τον προσωπικό χώρο και τα όρια.

Μέσα από βιωματικά παιχνίδια γνωρίσαμε πού αρχίζει και πού σταματά ο προσωπικός χώρος του κάθε ανθρώπου. Χτίσαμε –κυριολεκτικά– τα δικά μας όρια με τουβλάκια, συζητήσαμε γιατί χρειαζόμαστε αυτά τα «αόρατα σύνορα» και δοκιμάσαμε στην πράξη πώς αλλάζει η αίσθησή μας όταν κάποιος έρχεται πολύ κοντά ή όταν μας δίνει τον χρόνο και τον χώρο που χρειαζόμαστε.

Μάθαμε επίσης να αναγνωρίζουμε το δυσάρεστο συναίσθημα που γεννιέται όταν κάτι μας κάνει να νιώθουμε άβολα, όταν μας φοβίζει ή μας απειλεί και να εκφράζουμε με καθαρή, δυνατή φωνή: «ΣΤΟΠ! Δεν μου αρέσει αυτό». Παράλληλα, εξασκούμαστε καθημερινά στη δύναμη των λέξεων — στο να λύνουμε τις διαφωνίες μας με διάλογο, να εξηγούμε με σεβασμό αυτό που μας ενοχλεί και να περιγράφουμε τι δεν μας αρέσει, χωρίς φωνές ή σπρωξίματα και κρατώντας πάντοτε τα χέρια στον εαυτό μας.

Για να καλλιεργήσουμε την ενσυναίσθηση, παίξαμε παιχνίδια ρόλων όπου τα παιδιά απαντούσαν σε ερωτήματα όπως:
✨ Τι μπορώ να κάνω για να νιώσεις καλύτερα;
✨ Τι χρειάζεσαι;
✨ Πώς μπορώ να σε βοηθήσω;

Κάθε μέρα, μέσα από το συστηματικό παιχνίδι σε ζευγάρια, δώσαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε καλύτερα μεταξύ μας. Πλησιάσαμε συμμαθητές και συμμαθήτριες μας, που ίσως να μην είχαμε παίξει ποτέ ξανά μαζί, να ρωτώντας με ευγένεια «Τι θέλεις να παίξουμε;» και διαπραγματευτήκαμε με λόγια ποιο παιχνίδι θέλουμε, και ποιο όχι! Μάθαμε έτσι ότι η συμφωνία και η συνεργασία χρειάζονται χρόνο, σεβασμό στους άλλους και υπομονή.

Στη μεγάλη μας ομάδα, που ακόμη αγαπά να ακούει το όνομα «καρδιά», συνεχίσαμε να απολαμβάνουμε ομαδικά παιχνίδια. Το αγαπημένο, το 1-2-3 κόκκινο φως: ένα παιχνίδι απλό, που μας έμαθε όμως τόσα πολλά! Μας βοήθησε να κατανοήσουμε καλύτερα τα αντανακλαστικά μας, να εφαρμόζουμε δίκαια τους κανόνες για όλα τα παιδιά και να θυμόμαστε ότι ο σεβασμός στους γύρω μας είναι απαραίτητος όταν παίζουμε όλοι μαζί.

Μέσα από αυτές τις εμπειρίες δώσαμε χώρο στις σχέσεις μας να ριζώσουν σιγά-σιγά, να δυναμώσουν  και να ανθίσουν·  να γίνουν πιο ουσιαστικές- όπως ακριβώς τους αξίζει.

Υπεύθυνη εκπαιδευτικός: Αθηνά Φουστέρη