Θα ‘ρθει ο καιρός που και εσύ
όπως και καθετί που επί γης σπανίζει,
τη χλόη θα γευτείς
πλάι σε μονόκερους, σε σκοτεινά λιβάδια.

Θα ‘παιρνα όρκο ότι εννοώ
πως δεν θα σε ξεχάσω
πλην που εν καιρώ κι εμείς ακόμη θα ξεχάσουμε
εμάς τους ίδιους.

 Clare Pollard