“Ελευθερία” λόγου…

Θέλεις να πεις κάτι…το σκέφτεσαι…είσαι μόλις 16 και δέχεσαι κριτική μονό και μονό για την ηλικία σου. Ο κοινωνικός περίγυρος έχει αποκρυσταλλωμένες απόψεις (με ελάχιστες εξαιρέσεις) για τους έφηβους. Πιστεύει ότι στα 16 σου δεν έχεις άποψη για τίποτα, δε σε νοιάζει τίποτα παρά μονό να περνάς καλά. Ξέρεις ότι δεν είναι έτσι. Πας να πεις κάτι αλλά κομπλάρεις. Δε θέλουν να μιλάς. Δε θέλουν να καταλαβαίνεις και πολλά πολλά απ’αυτά που κάνουν. Σε θέλουν άβουλο ον. Είμαι υπερβολική;; Ίσως… Είμαι ρεαλίστρια;; Σίγουρα…

Ας το πάρουμε από την αρχή… Όλοι μας έχουμε κάποια δικαίωματα και κάποιες υποχρεώσεις. Τα δικαιώματα μας θεωρητικά τα γνωρίζουμε όλοι… Ελευθερία λογού σκέψεις μπλα μπλα μπλα… Θεωρητικά, γιατί πρακτικά γίνονται προσπάθειες να μας τα καταργήσουν. ΟΧΙ, δε θα βγει κάνεις να σου πει «Από αύριο δε μπορείς να λες την άποψη σου ελευθέρα» θα το κάνει έμμεσα…θα προσπαθήσει να σου αποσπάσει αυτό το δικαίωμα χωρίς να το καταλάβεις και εν τέλη θα θεωρείς απόλυτα φυσιολογικό να το κλείνεις όταν θέλεις να πεις κάτι που ίσως δυσαρεστήσει τα μεγάλα κεφάλια. Για τα δικαιώματα αυτά βεβαία μάχονταν πολλοί άνθρωποι, χάθηκαν ζωές και εσύ δεν τα εκτιμάς… τα θεωρείς δεδομένα.

Λέγοντας δεδομένα θυμήθηκα κάτι που άκουσα πρόσφατα. «Τίποτα να μη θεωρείς δεδομένο, όλα αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη!». Σοφό, δε λέω…Αλλά είμαι 16… Δεν μπορείς να καταλάβεις ότι κάνω όνειρα. Αν θεωρήσουμε ότι η ζωή μας μπορεί να χαθεί από τη μια στιγμή στην άλλη τότε πάει. Το χάσαμε το παιχνίδι, γιατί μια ζωή θα ζούμε μέσα στη μιζέρια. ΟΧΙ, δε θα σταματήσω να ελπίζω… ΟΧΙ, δε θα αρκεστώ στο καλό ενώ μπορώ να αγγίξω το καλύτερο. ΟΧΙ, δε θα συμβιβαστώ…

Λοιπόν, για να συνδυάσω λίγο τις παραγράφους μεταξύ τους, έχω να πω πως η κοινωνία και γενικά η εξουσία θέλει εύπλαστους ανθρώπους χωρίς άποψη κατά προτίμηση για να μπορεί να τους χειραγωγεί εύκολα. Ίσως γι’αυτό και προσπαθούν από τα σχολειά ακόμη να κάνουν τα παιδιά υπάκουα χωρίς ενδιαφέροντα. Με την πρώτη μάτια βεβαία θα διαφωνήσεις αλλά αν το ξανασκεφτείς θα διαπιστώσεις πως έχω δίκιο. Η παπαγαλία και μονό είναι ένα παράδειγμα πως στο σχολείο δε θέλουν παιδιά με άποψη και σκέψη, αλλά παπαγάλους χωρίς μυαλό. Πόσες φόρες το σχολείο σου έδωσε ερεθίσματα για να σκεφτείς, να αναρωτηθείς, να αμφισβητήσεις;;;

Η εξουσία προσπαθεί να μας κατευθύνει εκεί που θέλει. Όσο πιο άπραγοι μένουμε τόσο χειρότερα γίνονται τα πράγματα. Όταν λέω εξουσία δεν εννοώ μονό τους πολιτικούς. Στα μαθητικά χρόνια για παράδειγμα εξουσία είναι ο δάσκαλος/καθηγητής στα μετέπειτα ο εργοδότης και πάει λέγοντας. Αν ο «λαός» δέχεται αβίαστα το κάθε τι τότε, μάντεψε, η εξουσία αρχίζει και κάνει ό,τι θέλει και εσύ τα δέχεσαι όλα αυτά… Γιατί έτσι σου έμαθαν….

Ξεκινώντας ως μαθητής…που δεν πρέπει να έχεις άποψη γιατί είσαι ακόμα μικρός, μαθαίνεις να πνίγεις τις σκέψεις σου, να τις θεωρείς λανθασμένες, ανόητες, ανούσιες. Έχουν καταφέρει να σου επιβάλουν τον δικό τους τρόπο σκέψης και εσύ δεν κάνεις κάτι γι’αυτό. Σε κόβουν και σε ράβουν στα μέτρα τους, για να γίνεις ένας «σωστός» αυριανός πολίτης που θα δέχεσαι αβίαστα ό,τι σου πλασάρουν. Θα κινούν τη ζωή σου με βάσει τί τους βολεύει… Μπράβο, θα είσαι περήφανος για τον εαυτό σου, θα έχεις γίνει ένα με τη μάζα. Δε θα διαφέρει ο τρόπος σκέψης σου με άλλων ποσών εκατομμυρίων. Αυτοί θα χαίρονται γιατί πέτυχαν το σκοπό σου… Αλλά εσένα η ζωή σου τί θα είναι;  Ένα παιχνίδι προσχεδιασμένο και καλά μελετημένο από τα 10 άτομα που σου κάνουν κουμάντο.

Ακούγομαι πολύ πεσιμίστρια ε;;; Ναι, γιατί όταν προσπαθούν να σε βγάλουν αντισυμβατική επειδή το μυαλό σου παίρνει στροφές και έχεις άποψη, προσπαθείς με έναν τρόπο να εκφράσεις αυτό που νιώθεις. ΟΧΙ, δε θα γίνω αυτό που θέλετε, όχι δε με φοβίζει το αύριο γιατί κάνω όνειρα που δε χωράνε στο μυαλό σας. Και κάτι τελευταίο, ο σεβασμός δεν κερδίζεται με απειλές και τέτοια παρεμφερή αλλά με κόπο και πράξεις. Γι’αυτό επειδή στην προκείμενη η εξουσία θέλει να κερδίσει το σεβασμό μου με τέτοιο τρόπο δεν τα καταφέρνει.

Χαίρομαι γι’αυτό που είμαι, γι’αυτό που σκέφτομαι, το ίδιο θα πρέπει να κάνεις και εσύ… Μη φοβάσαι να πάρεις θέση, γιατί οι λίγοι καθορίζουν το μέλλον των πολλών!

(Το άρθρο αυτό αποτελεί καθαρά προσωπικές απόψεις. Δεν αναφέρομαι σε συγκεκριμένες καταστάσεις και πρόσωπα και δεν ισχύουν τα λεγόμενα μου για όλους. Είμαι εναντία στον κοινωνικό ρατσισμό λόγω ηλικίας θέσης κλπ. Αφορμή για να το γράψω ένα πρόσφατο περιστατικό. Δε θα ήθελα σε καμία περίπτωση να εκφράζω τις απόψεις μου ανυπόγραφα. )

Γεωργία Καλαϊτζή

Παγκόσμια Ημέρα κατά της Λογοκρισίας στο Διαδίκτυο

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Λογοκρισίας στο Διαδίκτυο καθιερώθηκε το 2009 με πρωτοβουλία των «Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα», μιας δημοσιογραφικής οργάνωσης με έδρα τη Γαλλία,η οποία έχει ως στόχο την υπεράσπιση τέτοιων καταστάσεων. Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 12 Μαρτίου για να μας υπενθυμίσει ότι υπάρχουν χώρες που λογοκρίνουν το Ίντερνετ και στερούν από τους πολίτες τους το δικαίωμα στην έκφραση και την ενημέρωση.

Η οργάνωση αναφέρει ότι υπάρχουν τουλάχιστον 69 άνθρωποι σε όλο τον κόσμο που βρίσκονται στη φυλακή, επειδή τόλμησαν να εκφράσουν ελεύθερα τις απόψεις τους στο Διαδίκτυο,κάτι που στη δική μας ζωή υπάρχει ως δεδόμενο αλλού θεωρείται έγκλημα.

Στον κατάλογο με τους «Εχθρούς του Ίντερνετ», που συντάσσει κάθε χρόνο, στις πρώτες θέσεις για το 2010 βρίσκονται οι χώρες: Σαουδική Αραβία, Βιρμανία, Κίνα, Βόρειος Κορέα, Κούβα, Αίγυπτος, Ιράν, Ουζμπεκιστάν, Συρία, Τυνησία, Τουρκμενιστάν και Βιετνάμ.Γι’αυτό ίσως χώρες όπως αυτές που αναφέρθηκαν να μένουν πίσω,μοιάζει σαν μία αντίσταση στην παγκοσμιοποίηση.

14 Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Την Παρασκευή 9 Μαρτίου ήταν η έναρξη του 14 Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ στη Θεσσαλονίκη.

Οι χώροι του Φεστιβάλ :

  1. ΟΛΥΜΠΙΟΝ
    Αίθουσα Ολύμπιον
    Αίθουσα Παύλος Ζάννας
    Γραφεία Φεστιβάλ
  2. ΑΠΟΘΗΚΗ 1
    Αίθουσα Τζον Κασσαβέτης
    Αίθουσα Σταύρος Τορνές
  3. ΑΠΟΘΗΚΗ Δ
    Αίθουσα Tώνια Mαρκετάκη
    Αίθουσα Φρίντα Λιάππα
  4. MOYΣEIO KINHMATOΓPAΦOY ΘEΣΣAΛONIKHΣ
  5. KENTPO ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
    Έκθεση Φωτογραφίας
    Urban Survivors: Eπιβιώνοντας στις παραγκουπόλεις του κόσμου
  6. ΗΛΕΚΤΡΑ ΠΑΛΛΑΣ
    Aγορά Ντοκιμαντέρ, Κουβεντιάζοντας, Market Talks
  7. AKMΗ
    Αίθουσα ΙΕΚ ΑΚΜΗ (EDN)
  8. ΙΑΝΟΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ
    Συνεντεύξεις Τύπου
  9. BOX Ώρες λειτουργίας: 10:00-24:00
    Έκδοση εισιτηρίων, Πληροφορίες, Βιβλιοπωλείο-πωλητήριο, Έκδοση CineΚάρταF

Θα δοθούν και βραβεία:

  • Δύο Βραβεία που αφορούν ταινίες άνω των 45‘. (κοινού)
  • Δύο Βραβεία που αφορούν ταινίες κάτω των 45′. (κοινού)
  • Tο βραβείο «Doc on Air», το οποίο απονέμεται στο καλύτερο σχέδιο ντοκιμαντέρ
  • Τα βραβεία FIPRESCI στο καλύτερο ελληνικό και στο καλύτερο ξένο ντοκιμαντέρ
  • Βραβείο διεθνούς αμνηστίας (με θέμα : ανθρώπινα δικαιώματα)
  • Βραβείο WWF Ελλάς (με θέμα: κοινωνία και περιβάλλον)

Η κριτική επιτροπή αποτελείται από τους:
Boyd Van Hoeij , Minou Moshiri , Necati Sönmez , Guilhem Caillard και Στράτος Κερσανίδης

Εδώ μπορείτε να δείτε το πρόγραμμα

http://tdf.filmfestival.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=1033

Τιμή εισιτηρίου : 4 €

Μεγάλη Ελλάδα και μόνη…

Μιλούν για τον Αριστοτέλη και τον Περικλή και καβγαδίζουν… ελληνικά στο καφενείο ΤΟ «ΟΥΝΑ φάτσα, ούνα ράτσα» στα ελληνόφωνα χωριά της Καλαβρίας δεν σηκώνει αντίλογο… Ακόμη και το τοπίο, τα χωριά και τα σπίτια (προηγούμενων δεκαετιών ή σύγχρονες οικοδομές) μοιάζουν τόσο ελληνικά, που τελικώς τα γκρεκάνικα των ντόπιων ακούγονται φυσιολογικά… Οι ελληνόφωνοι στην Μπόβα, άνθρωποι της βιοπάλης έως τα βαθιά γεράματά τους, δεν κρύβουν την περηφάνια τους για τις ρίζες τους.

«Πριν 100 χρόνια λέγανε πως πεθαίνει η γλώσσα. Ακόμη όμως τη μιλάμε». Ο καθηγητής Σαλβατόρε Σικούρο διατυπώνει τη φράση σε άπταιστα ελληνικά. Μπορεί να είναι Ιταλός αλλά κατάγεται από τα ελληνόφωνα χωριά της Νοτίου Ιταλίας. Τα νέα ελληνικά τα έμαθε από κασέτες στα 50 του χρόνια. Ως τότε ήξερε μόνο τα γκρεκάνικα, τη γλώσσα που μιλούσαν οι γονείς του και οι παππούδες του. Τώρα στη Νότιο Ιταλία είναι πιο εύκολο να μάθει κανείς νέα ελληνικά παρά την τοπική διάλεκτο. «Οι νέοι πλέον δεν μιλάνε τη διάλεκτο, όπως παλιά», «και δεν μπορούν να τη μάθουν στα παιδιά τους. Αλλά όπως σας είπα και πριν από 100 χρόνια έλεγαν πως η γλώσσα και οι παραδόσεις μας θα χαθούν…».

Ενα πολύτιμο θησαυρό που δημιουργήθηκε πριν 2.700 χρόνια, τη γλώσσα των προγόνων τους, τα γκρεκάνικα, προσπαθούν να διασώσουν και να μεταδώσουν 13 πολιτιστικοί σύλλογοι από τα ελληνόφωνα χωριά της Καλαβρίας στην Κάτω Ιταλία.

Σύμφωνα με την θεωρία, οι ελληνόφωνοι της Νοτίου Ιταλίας, εγκαταστάθηκαν στην περιοχή τον 8ο π.Χ. αιώνα, στον δεύτερο αποικισμό. Τώρα έχουν μείνει στην Απουλία εννέα χωριά και στην Καλαβρία πέντε, που κατοικούνται από ‘Ελληνες της Μεγάλης Ελλάδας οι οποίοι μιλούν το δικό τους ελληνικό ιδίωμα, τα γκρεκάνικα.

Περί τις 10 με 12 χιλιάδες άτομα μιλούν Ελληνικά στα ελληνόφωνα χωριά των δύο αυτών περιοχών. Πρόκειται για τις διαλέκτους “γκρίκο” ή “γκρεκάνικο”, ένα κράμα ελληνικών και ιταλικών.

Μερικοί τοπικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί μεταδίδουν κάπου-κάπου εκπομπές στη διάλεκτο “γκρίκο” ή “γκρεκάνικο”, αλλά όχι και οι τοπικοί τηλεοπτικοί σταθμοί. Στην Καλαβρία εκδίδονται δύο εφημερίδες στα Ελληνικά με τη χρηματική βοήθεια της τοπικής αυτοδιοίκησης. Στην Απουλία διάφορες ιταλικές εφημερίδες δημοσιεύουν ευκαιριακά και άρθρα στην ελληνική γλώσσα. Διαδομένη είναι η ελληνική μουσική, ενώ διάφορα ερασιτεχνικά θεατρικά συγκροτήματα δίνουν παραστάσεις στα ελληνικά.

Ιστορία μιας γλώσσας

  • Σχετικά με την προέλευση των γκρεκάνικων έχουν διατυπωθεί δύο κύριες θεωρίες:
    η πρώτη διατυπώθηκε πρώτα από τον Γερμανό γλωσσολόγο Ροντς ο οποίος υποστήριξε ότι τα κατωιταλιώτικα είναι απευθείας απόγονος των δωρικών ελληνικών που μιλιούνταν στη Μεγάλη Ελλάδα,αφού παρουσιάζουν πολλούς δωρισμούς που δεν συναντώνται σε καμία άλλη διάλεκτο της ελληνικής πλην βέβαια της τσακωνικής στην Πελοπόννησο . Η άποψη αυτή γίνεται δεκτή από τους περισσότερους ‘Ελληνες γλωσσολόγους.
  • Η δεύτερη άποψη ξεκίνησε και είναι δημοφιλής στην Ιταλία και σύμφωνα με αυτή τα γκρεκάνικα είναι απόγονος της βυζαντινής ελληνικής,από την εποχή μετά την οθωμανική κατάκτηση του ελλαδικού χώρου η οποία είχε σαν επακόλουθο την μετακίνηση ελληνόφωνων ομάδων από την Πελοπόννησο κυρίως στην Κάτω Ιταλία.

Η επικρατούσα άποψη στο σύνολο των επιστημόων είναι ότι τα γκρεκάνικα εξελίχτηκαν από την μεσαιωνική ελληνική αλλά διατηρούν και ένα δωρικό υπόστρωμα.

Περνάει μια περίοδος που η γλώσσα είναι υπό διωγμό, όπως συνήθως γίνεται με τις μειονότητες, ενώ κατά τη διάρκεια του φασισμού απαγορευόταν να μιληθεί η γλώσσα.

Με το πέρασμα των χρόνων, οι άνθρωποι ξέχασαν να χρησιμοποιούν το ελληνικό αλφάβητο και έγραφαν με λατινικούς χαρακτήρες.

Η νέα προσπάθεια αναβίωσης της γλώσσας ξεκίνησε το 1950 και έγινε με λατινικούς χαρακτήρες γιατί οι ελληνικοί ήταν εντελώς ξένοι για τους Γκρεκάνους.Το γεγονός ότι η περιοχή της Καλαβρίας ήταν απομονωμένη έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της γλώσσας. Τώρα, όμως, η απομόνωση αυτή δε βοηθάει την προσπάθεια των συλλόγων για τη διάδοσή της.

Σήμερα είναι χαρακτηριστικό ότι οι κάτοικοι της περιοχής όταν μιλάνε με άλλους μιλάνε στα ιταλοκαλαβρέζικα, το ιδίωμα της περιοχής, μεταξύ τους μιλάνε στα γκρεκάνικα ενώ οι ταμπέλες τους είναι σε τρεις γλώσσες, τα ιταλικά, ελληνικά και γκρεκάνικα.

λεξιλόγιο

Το λεξιλόγιο γενικά είναι επηρρεασμένο κυρίως από το ιταλικά της περιοχής και τα επίσημα,ενώ έχουμε σχεδόν παντελή απουσία σλαβικών λέξεων με ελάχιστες τουρκικές.Υπάρχει σημαντική προφορική παράδοση, ενώ ορισμένα τραγούδια και ποιήματα στην Κατωιταλική είναι δημοφιλή στην Ιταλία και στην Ελλάδα. Γνωστά μουσικά σχήματα από το Σαλέντο είναι οι Ghetonia και οι Aramirè. Επίσης, αξιόλογοι Έλληνες καλλιτέχνες όπως ο Διονύσης Σαββόπουλος , η Χάρις Αλεξίου και η Μαρία Φαραντούρη έχουν εκτελέσει κομμάτια στα Γρεκάνικα.

μερικά γνωρίσματα:

  1. 1. πλήθος ιταλικών λέξεων (πενσέω=σκέφτομαι,μπριατσεφτώ=μεθάω,κ.α.)
  2. 2. τροπή του κ σε τσ (τσαι αντί και)
  3. 3. σίγηση του τελικού ς (άντρα αντί για άντρας)
  4. 4. τροπή του θ σε τ (τέλω αντί για θέλω)
  5. 5. δωρικές λέξεις (νασίδα=επίχωση δίπλα στο ποτάμι)
  6. 6. αποβολή του τ στην αρχή των άρθρων (η=της,ο=το)

Η ομοιότητα των γρεκάνικων με τα ελληνικά φαίνεται στα εξής παραδείγματα

  1. i. Tis alatrei me aleae e kkanni poddi ssitar (Όποιες με γελάδες οργώνει, πολύ καρπό δεν κάνει)
  2. ii. I glossa en exi steata ce steata iklanni (Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει)
  3. iii. addomata = εβδομάδα (settimana στα ιταλικά).Το “βδ” μετατράπηκε σε “dd”
  4. iv. afidi = φίδι (serpe στα ιταλικά).π.χ. “A’ fidia en kannune kako” (=τα φίδια δεν κάνουνε κακό)
  5. v. agapi = αγάπη, στοργή, πάθος, πίστη (affetto στα ιταλικά)
  6. vi. π.χ. “O pedi-mmu kanni in agapi min Maria” (= ο γιος μου είναι αρραβωνιασμένος με τη Μαρία)
  7. vii. Avrili = Απρίλης (aprile στα ιταλικά).π.χ. “Feo o Paska pefti ste dekapente ti avriliu” (=φέτος το Πάσχα πέφτει στις 15 του Απρίλη)
  8. viii. brokka = πηρούνι (forchetta στα ιταλικά).Πιθανόν η λέξη να προέρχεται από την ελληνική “πρόκα”
  9. ix. cero = καιρός (tempo στα ιταλικά).π.χ. “Simmeri o cero in vasta-ti mavri” (=σήμερα ο καιρός είναι στις μαύρες του, είναι άσχημος δηλαδή)
  10. x. chari = χάρις (grazia στα ιταλικά).”chari”, “grazia” και τα δύο προέρχονται από την ελληνική λέξη “χάρις”
  11. xi. choreo = χορεύω (ballo στα ιταλικά).π.χ. “su serri na choressi?” (= εσύ ξέρεις να χορέψεις;)

Οι «Ενκαρδία» και πολλοί καλλιτέχνες της γκρεκάνικης μουσικής μάς μεταφέρουν στον ελληνισμό της Κάτω Ιταλίας

Οι «Ενκαρδία» τραγουδούν συνθέσεις που πρώτοι είπαν οι Γκετονία, ενώ η Μαρία Φαραντούρη, ο Γιώργος Νταλάρας και η Σαβίνα Γιαννάτου έχουν ηχογραφήσει τραγούδια που έχουν πει κι εκείνοι.

8 Μαρτίου – Ημέρα της Γυναίκας

Σαν σήμερα το 1857 γυναίκες, στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ήταν εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας, διαδήλωσαν για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η ημέρα της γυναίκας καθιερώθηκε το 1909. Από το 1975 η ημέρα της γυναίκας διεξάγεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.

Παλαιότερα η ημέρα αυτή ήταν για τις γυναίκες μέρα διαμαρτυριών στο δυτικό κόσμο. Σήμερα είναι  μία εορταστική μέρα.

Παρά τους αγώνες όμως για ισότητα και ισονομία γυναικών και αντρών, οι γυναίκες εξακολουθούν να παρατηρούν ανισότητες και διακρίσεις εις βάρος τους.

Μια “μέρα” στο μουσείο!!!

Ακούγοντας μουσείο σου έρχεται στο μυαλό κάτι βαρετό με πολλά αγάλματα.
ΟΧΙ, το μουσείο κινηματογράφου στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης είναι ένα υπέροχο μουσείο με πολύ ενδιαφέρον.

Στις 2 του μηνός βρεθήκαμε εκεί και οι εντυπώσεις μας ήταν οι καλύτερες…

Ήξερες πως οι ταινίες αποτελούνται από αμέτρητες εικόνες που παίζουν η μια διπλά στην άλλη;;;
Ωραία ίσως το ήξερες…δεν ήξερες όμως πως το φιλμ για μια ταινία 90 λεπτών είναι πάνω από 2 χιλιόμετρα…
Φαντάσου μονό πως πέφτουν 24 εικόνες το δευτερόλεπτο…

Αφού είδαμε την ιστορία και την εξέλιξη του κινηματογράφου μπήκαμε στο πετσί του…ρόλου!!!
Πώς;; Δημιουργήσαμε τη δική μας ομάδα με όλα τα μελή που την απαρτίζουν…
Γυρίσαμε μια σκηνή με θεά το λιμάνι…Το εκπληκτικό αποτέλεσμα θα προβληθεί στο τέλος της χρονιάς στην παρουσίαση που θα κάνουμε…

Ας δούμε όμως μερικές φωτογραφίες!!!

Hugo


Παρίσι, δεκαετίας του ’30 : Ένα 12χρονο ορφανό αγόρι, ο Χιούγκο Καμπρέ, κατοικεί στις εσωτερικές στοές του σιδηροδρομικού σταθμού στο κέντρο της πόλης, φροντίζοντας τα ρολόγια του πολυσύχναστου σταθμού και ζει κλέβοντας από τους πάγκους των καταστημάτων που υπάρχουν στο σταθμό. Σταθερή παρέα του, ένα μυστηριώδες ανθρωπόμορφο μηχάνημα που έχει στο κέντρο του μία υποδοχή για ένα κλειδί σε σχήμα καρδιάς, το οποίο αποτελεί και το μόνο πράγμα που του έχει απομείνει από τον πατέρα του. Όταν ο κόσμος του συνδέεται ξαφνικά -σαν τα γρανάζια των ρολογιών που φροντίζει- με ένα εκκεντρικό κορίτσι που λατρεύει τα βιβλία και τις περιπέτειες κι έναν πικρόχολο γέρο, ιδιοκτήτη ενός μικρού καταστήματος παιχνιδιών στο σταθμό, η μυστική ζωή και το πολύτιμο μυστικό του Χιούγκο που τον συνδέει με το νεκρό πατέρα του, κινδυνεύουν να αποκαλυφθούν. Ένα αινιγματικό σχέδιο, ένα πολύτιμο σημειωματάριο, μια κλειδαριά σε σχήμα καρδιάς, ένα κλεμμένο κλειδί, ένας μηχανικός άνθρωπος και το καλά κρυμμένο μήνυμα του νεκρού πατέρα του Χιούγκο απαρτίζουν τη ραχοκοκαλιά αυτής της περίπλοκης, τρυφερής και μαγευτικής ιστορίας ενός παιδιού αλλά και του ίδιου του κινηματογράφου που φτάνει και ενίοτε ξεπερνά τα όρια της μαγείας…

Ακόμα στην τελετή των βραβείων Oscar 2012 πήρε:

Καλύτερη Καλλιτεχνική Διεύθυνση:Hugo

Καλύτεπη Φωτογραφία:Hugo

Καλύτερο Ηχητικό Μοντάζ:Hugo

Καλύτερη Ηχητική Μείξη:Hugo

Καλύτερα Οπτικά Εφέ:Hugo


6 Μαρτίου-Ημέρα κατά της βίας στα σχολεία

Το Υπουργείο Παιδείας, ευαισθητοποιημένο σε τέτοια θέματα, καθιερώνει την 6η Μαρτίου ως Πανελλήνια Ημέρα κατά της ενδοσχολικής βίας, ώστε να επιτύχει ένα πιο συμμετοχικό σχολείο, που θα δίνει περισσότερες ευκαιρίες στα παιδιά να ενημερώνονται για τα δικαιώματά τους, να αναλαμβάνουν ευθύνες και να παίρνουν πρωτοβουλίες για την πρόληψη αλλά και την ειρηνική επίλυση των συγκρούσεών τους. Με αφορμή αυτό, σήμερα, σε ένα διάλειμμα, παιδιά, αλλά και καθηγητές, του γυμνασίου και λυκείου Πολυγύρου μαζεύτηκαν στην αυλή του σχολείου μας και δημιούργησαν έναν τεράστιο κύκλο με τα χέρια ενωμένα και εναντιώθηκαν στη βία που επικρατεί στα σχολεία, ελπίζοντας να σταματήσει να υπάρχει και να σημειωθεί βελτίωση στις διαπροσωπικές τους σχέσεις.

Χορός Β’ Λυκείου Πολυγύρου

Το Σάββατο στις 10 Μαρτίου η Β’ Λυκείου διοργανώνει χορό στο κέντρο νεότητας στις 10.00 μ.μ !

Είσοδος: 5 ευρω + 1 ποτό

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ!!

«Τη νύχτα που ο Φερνάντο Πεσσόα συνάντησε τον Κωνσταντίνο Καβάφη»

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1863-1933)

Όσο Mπορείς

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πηγαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική.

Φερνάντο Πεσσόα (1888-1935)

Τέσσερις Ωδές

Nα θέλεις λίγα: θα τα ‘χεις όλα.
Tίποτε να μη θέλεις: θα ‘σαι λεύτερος.
O ίδιος ο έρωτας που νιώθουν
για μας, μας απαιτεί, μας καταπιέζει.

Για να ‘σαι μέγας, να ‘σαι ακέραιος:
Τίποτε δικό σου να μην υπερβάλλεις
ή να μη διαγράφεις.

Nα ‘σαι όλα σε κάθε πράγμα.
Nα βάζεις όσα είσαι
Kαι στο ελάχιστο που κάνεις.

Σύνοψη: Στις 21 Οκτωβρίου του 1929, το υπερωκεάνιο Saturnia ξεκινά από την Τεργέστη το ταξίδι του προς την Αμερική, μαζεύοντας μετανάστες από τα λιμάνια της Μεσογείου. Ένας νεαρός Έλληνας, ο Βασίλης Καπόπουλος, που επιβιβάζεται στην Πάτρα θα γίνει μάρτυρας μιας απρόσμενης συνάντησης: μια νύχτα, σ’ αυτό το πλοίο που κουβαλά τα όνειρα του Νέου Κόσμου, θα λάβει χώρα η εξίσου ονειρική αλλά και πραγματική συνάντηση δυο μεγάλων ποιητών του αιώνα που πέρασε: του Φερνάντο Πεσσόα και του Κωνσταντίνου Καβάφη.

Σκηνοθεσία – Σενάριο: Στέλιος Χαραλαμπόπουλος,  Φωτογραφία:Δημήτρης Κορδελάς

Μουσική: Νίκος Κυπουργός, Μοντάζ: Σπύρος Κόκκας

Παίζουν: Μάκης Αρβανιτάκης (Κωνσταντίνος Καβάφης), Δημήτρης Οικονομίδης (Φερνάντο Πεσσόα), Όθων Μεταξάς (Βασίλης Καπόπουλος), Αιμίλιος Τσούβαλης (Βασίλης Καπόπουλος) Αφήγηση:Μηνάς Χατζησάββας, Luis Lima Barreto, Όθων Μεταξάς

H ομάδα του προγράμματος "Μελοποιημένη Ποίηση" στο Ολύμπιον