Στη μηλίτσα στη μηλιά
πήγανε χίλια πουλιά
κάθε μήλο, μίλημα
κάθε φύλλο,φίλημα.
Η μηλίτσα η μηλιά
γέμισε τρελή λαλιά
μήλα, φύλλα, χρώματα
φτερωτά καμώματα.
Αχ, μηλίτσα μου μηλιά,
τώρα έχεις και μιλιά.
Θέτη Χορτιάτη , Από το Ανθολόγιο φθινοπωρινό για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας , Αναγνωστόπουλος Β. και Τσιλιμένη Τ.,εκδόσεις Καστανιώτη
Η Δευτέρα με την Τρίτη
στης Τετάρτης πάν το σπίτι.
Με την Πέμπτη κουβεντιάζουν.
Την Παρασκευή φωνάζουν.
Παίρνουνε και το Σαββάτο
και τραβάνε παρακάτω.
Να και η Κυριακή από πλάι
το μαντήλι τούς πετάει
κι αρχινάνε ζωηρό
της βδομάδας το χορό.
Γιώργης Κρόκος.
Από το Ανθολόγιο φθινοπωρινό για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας, Αναγνωστόπουλος Β., Τσιλιμένη Τ.,εκδόσεις Καστανιώτη
Αν γίνω φούρναρης θα το ετοιμάσω:
Ένα τεράστιο ψωμί,
τόσο μεγάλο για να χορτάσει
όσους πεινάνε πάνω στη γη.
Θα ‘ναι σαν ήλιος και πιο μεγάλο,
ξεροψημένο, ζεστό ζεστό,
πασπαλισμένο με σουσαμάκι
τραγανιστό, μοσχομυριστό.
Φέτες θα κόψω αυτό το ψωμί
και θα ταΐσω από Ινδίες, Χιλή,
όλους τους γέρους, φτωχούς και παιδιά
και τα μικρά πεινασμένα πουλιά.
Τη μέρα εκείνη ιστορία
θα γράψει αυτό τ’ αναμνηστικό:
“Η λέξη ΠΕΙΝΑ πια δεν υπάρχει,
σε κανενός στο λεξικό ”
Τζιάνι Ροντάρι “Φλυαρίες ανάμεσα στον ουρανό και τη γη”, Απόδοση Άννα Κωστάλα- Μαργαριτοπούλου,…
Θέλω Γενάρη με ήλιο τ’ Απρίλη,
δροσιά τον Ιούλη και μέρα το δείλι.
Μία θάλασσα θέλω χωρίς καταιγίδα,
δε θέλω το φόβο, μονάχα ελπίδα.
Θέλω ψωμάκι ζεστό, μυρωδάτο,
τ’ αγκάθι να βγάλει σταφύλι μοσχάτο.
Ο σκύλος να έχει αγκαλιά το γατί,
γάλα και λάδι να βγάζ’ η πηγή ….
Αυτά που ζητάω αν είναι πολλά,
δώσε μου, τότε, μονάχα χαρά.
Τζιάνι Ροντάρι “Φλυαρίες ανάμεσα στον ουρανό και τη γη”, εκδόσεις Τεκμήριο.