Μες στην αστρόφεγγη βραδιά
πέφτει ψιλό – ψιλό το χιόνι
γύρω στην έρμη λαγκαδιά
στρώνοντας κάτασπρο σεντόνι.
Ούτε πουλιού γροικάς λαλιά
ούτ’ ένα βέλασμα προβάτου
λες και απλωμένη σιγαλιά
είναι κει ολόγυρα θανάτου.
Μα ξάφνου πέρα απ’ το βουνό
γλυκός σημάντρου ήχος γροικιέται,
ωσάν βαθιά απ’ τον ουρανό,
μέσα στη νύχτα να σκορπιέται.
Κι αντιλαλεί τερπνά – τερπνά
γύρω στην άφωνη την πλάση,
και το χωριό γλυκοξυπνά
την Άγια μέρα να γιορτάσει.
Ποιήματα λαϊκής παράδοσης ή αγνώστου πατρός…
Βοριάς βογγάει στο σκοτεινό
του Δεκεμβρίου βράδυ
κι ένα ψυχρό χιονόνερο
φέρνει το αγιοκέρι.
Τι κι αν στο μαύρο ουρανό
απλώνεται σκοτάδι
πάνω απ’ τη φάτνη ασύγκριτο
φεγγοβολά ένα αστέρι.
Ποιήματα λαϊκής παράδοσης ή αγνώστου πατρός από τη προσωπική μας πείρα ή ιστολόγια του διαδικτύου που δεν αναφέρουν το συγγραφέα τους.
Ήρθα από τους εσκιμώους
με τρένο μόλις τώρα
από πάγο είναι οι πόλεις
από πάγο είναι η πλατείες
τα δρομάκια τα στενά
από πάγο είναι φτιαγμένα
τα σπιτάκια τα μικρά
από πάγο το κρεβάτι
από πάγο και το τζάκι
από πάγο όμως δεν είναι
κάτι μυστικό ακριβό
κάτι που όταν το ζυγόσεις
ζεστασιάς γλύκα θα νιώσεις
ξέρετε λοιπόν τι είναι
τούτο τα ακριβό παιδιά;
Η ζεστή τους η καρδιά
μια καρδούλα τέτοια φτάνει
και τον Πόλο να ζεστάνει.
Τζιάνι Ροντάρι ” Φλυαρίες ανάμεσα στον ουρανό και τη γη”, εκδόσεις Τεκμήριο