Είμαι ένα παιδάκι

1758630822681Είμαι ένα παιδάκι,

που χοροπηδά

κ’ είμαι μια ψυχούλα

κ’ είμαι μία καρδιά.

Έχω δύο ματάκια,

όλο που γελούν

και έχω δύο χειλάκια

που γλυκομιλούν.

Έχω μία μανούλα

που με λέει ανθό

και φιλιά μου δίνει,

να μην μαραθώ.

Έχω κι έναν ήλιο.

Αχ πως μ’ αγαπά!

Τόνε  λέω πατέρα

και λαμποκοπά.

Γιώργης Κρόκος


Μετάβαση στο άρθρο»

Καταιγίδα

Βροντές και αστραπές

μας φέρνει η καταιγίδα η φοβερή.

Μαζευόμαστε στα σπίτια μας

και γιαγιά μας λέει παραμύθια η καλή

και ο μπαμπάς από την αγορά

μας φέρνει κάστανα να ψήσουμε στη φωτιά

και οι τσοπάνοι από τα βουνά

μαζεύουνε τα πρόβατα στη στάνη

κοντά ο ουρανός άνοιξε ξανά

και ο ήλιος φέγγει τη γη θαμπά

και μεγάλη παίρνουν χαρά

τα παιδιά στη μικρή γειτονιά .

καταιγίδα όμορφη γλυκιά.

Στεργιανή Τερετίδου, Ελαιοχώρι Καβάλας

από την εφημερίδα “Ερευνητές” της Καθημερινής


Μετάβαση στο άρθρο»

Οι Μάγοι

Οι Μάγοι

Μια νύχτα κρύα σκοτεινή
γεμάτη από μυστήρια,
φθάσαν’ οι μάγοι στη σπηλιά
με κόπους και μαρτύρια.

Πλούσια δώρα στο Χριστό
γονατιστοί προσφέρουν,
και τη χαρά τους δεν μπορούν
να δείξουν όσο θέλουν.

Ποιήματα λαϊκής παράδοσης ή αγνώστου πατρός από τη προσωπική μας πείρα ή ιστολόγια του διαδικτύου που δεν αναφέρουν το συγγραφέα τους.


Μετάβαση στο άρθρο»

Η βροχή

1731501088481Μες στον καθάριο ουρανό

γυρνούνε τα αγεράκια

μαζεύουν όπου βρουν αχνό

τον κάνουν συννεφάκια.

μα αχνός όπου μαζευτεί

είναι νερό που τρέχει

και δεν μπορεί να κρατηθεί

για τούτο βρέχει βρέχει.

Στη γη η βροχή κατρακυλά

και γίνεται ρυάκι

τα ρυάκια σμίγουνε πολλά

και κάνουν ποταμάκι.

Μα το ποτάμι που ενωθεί

μ’ ένα ποτάμι άλλο

κάνει νερό πλατύ βαθύ

και ποταμό μεγάλο.

Και έτσι…


Μετάβαση στο άρθρο»

Χριστούγεννα του χωριού

1734023535774Μες την αχνόφεγγη βραδιά
πέφτει ψιλό-ψιλό το χιόνι,
γύρω στην έρμη λαγκαδιά
στρώνοντας κάτασπρο σεντόνι.

Ούτε πουλιού γροικάς λαλιά,
ούτ’ ένα βέλασμα προβάτου,
λες κι απλωμένη σιγαλιά είναι κει
ολόγυρα θανάτου.

Μα ξάφνου πέρα απ’ το βουνό
γλυκός σημάντρου ήχος γροικιέται,
ωσάν βαθιά απ’ τον ουρανό
μέσα στη νύχτα να σκορπιέται.

Κι αντιλαλεί τερπνά-τερπνά


Μετάβαση στο άρθρο»

Το μωρό μας

Το μωρό μας το καλό

το αγκαλιάζω, το φιλώ.

Έχει μόνο ένα δοντάκι

και γελά σαν γεροντάκι.

Τι καλόκαρδο μωρό!

Φανταστείτε το γαμπρό.

Φανταστείτε τον πατέρα

και παππούλη κάποια μέρα.

Γιώργης  Κρόκος.

Από το Ανθολόγιο Φθινοπωρινό για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας. Αναγνωστόπουλος Β.

 

 


Μετάβαση στο άρθρο»