Αν γίνω φούρναρης θα το ετοιμάσω:
Ένα τεράστιο ψωμί,
τόσο μεγάλο για να χορτάσει
όσους πεινάνε πάνω στη γη.
Θα ‘ναι σαν ήλιος και πιο μεγάλο,
ξεροψημένο, ζεστό ζεστό,
πασπαλισμένο με σουσαμάκι
τραγανιστό, μοσχομυριστό.
Φέτες θα κόψω αυτό το ψωμί
και θα ταΐσω από Ινδίες, Χιλή,
όλους τους γέρους, φτωχούς και παιδιά
και τα μικρά πεινασμένα πουλιά.
Τη μέρα εκείνη ιστορία
θα γράψει αυτό τ’ αναμνηστικό:
“Η λέξη ΠΕΙΝΑ πια δεν υπάρχει,
σε κανενός στο λεξικό ”
Τζιάνι Ροντάρι “Φλυαρίες ανάμεσα στον ουρανό και τη γη”, Απόδοση Άννα Κωστάλα- Μαργαριτοπούλου,…