Νικόλαος Γύζης: “Επιτραπέζιο με τούρτα”
Αχ!Αχ! Χριστουγεννιάτικο
της φαμελιάς τραπέζι,
που ταίρι-ταίρι η όρεξη
με την αγάπη παίζει.
Τα ποτηράκια ηχούν γλυκά
λαμποκοπούν τα πιάτα..
Γύρω φαιδρά γεράματα
και προκομμένα νιάτα.
Γάλος στη μέση ολόζεστος
μοσχοβολά, ροδίζει.
Μοιράζει η μάνα γνωστικά
και τη χαρά σκορπίζει.
Από το βιβλίο “Έθιμα παιχνιδίσματα του χρόνου τα γυρίσματα”, Σοφία Γιαλουράκη, Φθινόπωρο-Χειμώνας, τόμος Α’
ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΛΥΤΡΑΣ: “Επιστροφή από το πανηγύρι”
Έθιμο: “Οι κουδουνάτοι”
Οι μασκαράδες τις ημέρες τις Αποκριάς φορούν κουδούνια. Πίστευαν ότι με τον θόρυβο διώχνουν όλα τα κακά.
Η Αποκριά είναι μια γιορτή που χάνεται στα βάθη του χρόνου και έχει τις ρίζες της στη λατρεία του θεού Διόνυσου. Σχετίζονταν με το τέλος του χειμώνα και τον ερχομό της Άνοιξης. Λάμβαναν χώρα το μήνα Ανθεστηρίωνα , το σημερινό Φεβρουάριο.
Γαϊτανάκι : Το έθιμο το έφεραν οι Μικρασιάτες. Πρόκειται…
ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ: “Παιδί με σβούρα”
ΕΘΙΜΟ: “Τα δώρα”
Ανταλλαγή δώρων: Το αιώνιον ερώτημα είναι αν είναι σωστό να λέμε πως τα δώρα τα φέρνει ο Άγιος Βασίλης.
Η προσωπική μας άποψη είναι πώς δεν κάνουμε κανένα κακό στα παιδιά, αν για μια μόνο βραδιά απομακρυνθούν από τα ¨λογικά” και τ΄ αφήσουμε να ονειρευτούν έναν άγιο καλοκάγαθο, που δεν ξεχνά κανένα παιδί και τα αγαπά όλα. Έχουν αργότερα…
ΘΕΟΦΙΛΟΣ: Ο Χορός στα Μέγαρα
ΕΘΙΜΟ: ΤΑ ΚΟΥΛΟΥΜΑ
ΚΑΘΑΡΗ ΔΕΥΤΕΡΑ Ή ΠΡΩΤΟΝΗΣΤΙΣΙΜΗ Ή ΑΡΧΙΔΕΥΤΕΡΑ. Οι νοικοκυρές θα καθαρίσουν τα κατσαρολικά με ζεστό στσχτόνερο από τα λίπη της αποκριάς( αποχή από κρέας).
Πέρασαν οι Αποκριές
πάνε οι μασκαράδες,
ήρθε η Σαρακοστή,
μ’ ελιές και ταραμάδες.
ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ:
Οι Ιάπωνες και οι Κινέζοι είναι οι πρώτοι δημιουργοί του χαρταετού. Στην αρχή τους κατασκεύαζαν από πανί. Το πέταγμα του είχε θρησκευτικό χαρακτήρα(…
Ο χειμώνας ήρθε,
με την παγωνιά
μάνα μου το τζάκι
καίει στη γωνιά.
Πες μου παραμύθια
όμορφα γιαγιά,
κάτι για λουλούδια,
κάτι για πουλιά.
Γιώργης Κρόκος (από την Ποιητική συλλογή “Παιδικά χαμόγελα” )
Από το βιβλίο “Καθημερινές δραστηριότητες στο νηπιαγωγείο”, Εκδόσεις Δίπτυχο, Αθήνα 1989.
Πίσω απ᾿ άσπρα βουνά,
σκεπασμένα με χιόνι,
δύει ο ήλιος ξανά
κι αρχινά και νυχτώνει.
Στην ζεστή τους φωλιά
ένα ένα κουρνιάζουν
και σιγούν τα πουλιά
γιατί, βλέπεις, νυστάζουν.
Το φεγγάρι χλωμό
προχωρεί στον αιθέρα.
Καληνύχτα, μαμά,
καληνύχτα, πατέρα!
Και η πούλια κρυφή
προσπαθεί ν᾿ ανατείλει.
Καληνύχτα, αδελφοί,
αδελφές μου και φίλοι!
Καληνύχτα και σύ,
παραμάνα Ταρσίτσα,
και μουρμούρα Πισσή
και βουβή μου κουκλίτσα.
Γεώργιος Βιζυηνός
Είδατε; Στο δρόμο μας
στρώθηκε σεντόνι,
πουπουλένιο πάπλωμα
σήμερα με χιόνι.
Άσπρη γούνα φόρεσε
το παραθυράκι
και το γυμνό το δέντρο μας
ντύθηκε λιγάκι.
Το ψηλό καμπαναριό
φόρεσε καπέλο,
σαν το είδα γέλασα
δίχως να το θέλω.
Ως κι η καπνοδόχη μας
η μαυρομαλλούσα
σήμερα στολίστηκε
η κυρά, στα λούσα.
Αντιγόνη Μεταξά “Παιδική Ανθολογία”
Χιόνισε πολύ
στα βουνά, στα δάση,
κάτασπρο χαλί
σκέπασε την πλάση.
Χιόνισε πολύ.
Στη χιονιά την τόση
το μικρό πουλί,
Θέ μου, μην παγώσει!
Βασίλης Γ. Χαρωνίτης
“Τιτιβίσματα”, Ποιήματα για τον νηπιαγωγείο, Εκδόσεις Δίπτυχο 1975
Στο χωριό με τ’ άσπρα σπίτια
ήρθε η χειμωνιά,
μαζευτήκαν τα σπουργίτια
και ζητούν ζεστή γωνιά.
Έξω από το χωριού τα σπίτια
ήρθε η χειμωνιά.
Τα κλαδιά δεν έχουν φύλλα
σπόρος πουθενά,
μες στο τζάκι ανάψαν ξύλα
κι έξω το πουλί πεινά.
Τα κλαριά γυμνά στα φύλλα
σπόρος πουθενά.
Το καλό παιδί θα ανοίξει
τότε, τι χαρά!
και τι ψίχουλα θα ρίξει
στα πουλάκια τα μικρά.
Το θολό τζάμι θ’ ανοίξει,
τότε, τι χαρά!
Μια και δυο θα φτερουγήσουν
μέσα στην αυλή,
την κοιλιά τους να γεμίσουν
και χαρούμενα πολύ
…
Μες στο κρύο ένα σπουργίτι
τριγυρνά έξω από το σπίτι
τουπ, τουπ, τουπ πηδά στο χιόνι
ποδαράκια αποτυπώνει
λες και γράφει όπως χορεύει
γράμματα τρελά μπερδεύει
και έτσι, για να διασκεδάσω
προσπαθώ να τα διαβάσω:
-“Καλέ φίλε, τσίρι, τσίρι
κάνε μου ένα χατίρι
φίλεψέ με, τσίρι τσίρι
μία σταλίτσα ψωμοτύρι”.
Τώρα πια μαζί μου παίζει
και του κάνω το τραπέζι.
Θέτη Χορτιάτη