Θεός τον ήλιο οδηγεί
που πρέπει ν᾿ ανατείλει,
πώς να περάσει από τη γη
το φως του να μας στείλει.
Θεός ορίζει τα ψηλά
ο ήλιος όταν σβήνει,
να φέγγουν τ᾿ άστρα τα πολλά
κι η κάτασπρη σελήνη.
Και τα λουλούδια, που χυτά
στη γη μοσκοβολούνε,
Θεός τα έμαθε κι αυτά
πότε και πού ν᾿ ανθούνε.
Και το μικρό-μικρό πουλί,
που ψάλλει στο κλωνάρι,
Θεός του είπε να λαλεί
να κελαηδεί με χάρη.
Θεός χαρίζει στα παιδιά
…
Καλέ Θεούλη,
εμείς είμαστε καλά.
Κάνε εσύ καλέ Θεούλη,
να ‘χουν όλα τα παιδάκια
ένα ποταμάκι γάλα
μπόλικα αστεράκια
μπόλικα τραγούδια.
Κάνε εσύ, καλέ Θεούλη,
να ‘ναι όλοι καλά
έτσι που κι εμείς να μη
νιώθουμε πολύ ντροπή
για την τόση μας χαρά.
Γιάννης Ρίτσος
Χριστούλη μου, όταν λέω το όνομά Σου,
γλυκαίνεται στα χείλη μου η φωνή.
Η ανάσα μου γεμίζει απ’ τ’ άρωμά Σου.
Στα μάτια μου πλαταίνουν οι ουρανοί.
Χριστούλη μου, όταν λέω τ’όνομά Σου,
η μέρα μου όλη πάει σε καλό.
Στην προκοπή μου νιώθω τ’άγγιγμά Σου
κι απ’ τη χαρά μου σαν πουλί λαλώ.
Γιώργης Κρόκος
Με τα πουλιά, με τα ρυάκια,
και με τα κύματα κι εγώ
το μεγαλείο Σου, Θεέ μου,
την ώρα αυτή δοξολογώ.
Κι αν η φωνή μου δεν ταιριάζει
με των αγγέλων τη φωνή,
δες την ψυχή μου, που ηλιαχτίδα
για χάρη Σου είναι φωτεινή.
Δες τη ψυχή μου, που για Σένα
σαν ένα λουλούδο είναι απλή
σαν ένα βότσαλο καθάρια
και αγνή σαν νιόβγαλτο πουλί.
Δες την ψυχή μου κι άγγιξέ την
με τ’ αβασίλευτό Σου φως,
να γίνει ο νους μου σαν τον ήλιο
κι η σκέψη μου σαν…
Μήπως ξέρεις πόσα αστράκια
λάμπουνε στον ουρανό
πόσα τάχα συννεφάκια
φτάνουν πίσω από το βουνό;
Μόνο ο καλός Θεούλης
όλα τα ‘χει μετρημένα,
στο γαλάζιο θόλο επάνω
δεν του λείπει μήτε ένα.
Μήπως ξέρεις πόσα αρνάκια
βόσκουν πάνω στην ξηρά
πόσα πρόσχαρα ψαράκια
κολυμπούν μές στα νερά;
Πόσα τάχα είναι παιδάκια
που πρωί-πρωί ξυπνούν
και σταυρώνουν τα χεράκια
το Θεό δοξολογούν;
Μόνο ο καλός Θεούλης
τα γνωρίζει ένα-ένα
και κανένα δεν ξεχνάει
όλα τα ‘χει ευλογημένα.
Μ. Εδελστάιν
Από το βιβλίο “Καθημερινές δραστηριότητες στο νηπιαγωγείο”, Εκδόσεις Δίπτυχο, Αθήνα 1981.
Πέφτω κάνω το σταυρό μου
άγγελο έχω στο πλευρό μου
δούλος του θεού λογιούμε
και κανένα δεν φοβούμαι.
Από το βιβλίο “Καθημερινές δραστηριότητες στο νηπιαγωγείο” της Ειρήνης Γενειατάκη Αρβανιτίδη, Εκδόσεις Δίπτυχο, Αθήνα 1981
Όλου του κόσμου τα παιδάκια
μικρά, μεγάλα και μωράκια
μαζεύτηκαν στη γειτονιά
και γύρω σκόρπισαν χαρά.
Όλα πιασμένα χέρι χέρι
έφεραν πάλι καλοκαίρι
και κάνουνε μία προσευχή
Ειρήνη, Θεέ μου δώσε στη γη.
Άγνωστος δημιουργός. Από το προσωπικό μου αρχείο. Για εκπαιδευτική χρήση.