Ήρθαν τα νέφη του Βοριά,
στ᾿ αλόγατα καβάλα
και ξεπεζέψανε βαριά
στα όρη τα μεγάλα.
Καθένα σε κορφή κοντά
οχυρωμένο αχνίζει,
καθένα αστράφτει και βροντά
και πόλεμο αρχίζει.
Ρίχνουν για σκάγια τη βροχή,
για βόλια το χαλάζι
και πλημμυρά στην εξοχή
και τα σπαρμένα αρπάζει.
Βγαίνει ο γεωργός, αντί σπαθί,
μ᾿ ένα τσαπί και φτυάρι-
ποιος μπορεί ν ᾿ αντισταθεί
σε ορμητικό χειμάρρι;
Στρέφει τα μάτια στα ψηλά
και τον Θεό κοιτάζει,
το δάκρυ του κατρακυλά
Βροντές και αστραπές
μας φέρνει η καταιγίδα η φοβερή.
Μαζευόμαστε στα σπίτια μας
και γιαγιά μας λέει παραμύθια η καλή
και ο μπαμπάς από την αγορά
μας φέρνει κάστανα να ψήσουμε στη φωτιά
και οι τσοπάνοι από τα βουνά
μαζεύουνε τα πρόβατα στη στάνη
κοντά ο ουρανός άνοιξε ξανά
και ο ήλιος φέγγει τη γη θαμπά
και μεγάλη παίρνουν χαρά
τα παιδιά στη μικρή γειτονιά .
καταιγίδα όμορφη γλυκιά.
Στεργιανή Τερετίδου, Ελαιοχώρι Καβάλας
από την εφημερίδα “Ερευνητές” της Καθημερινής