Δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει καλύτερα η νέα χρονιά!
Με το Σύλλογο Γονέων προγραμματίζουμε από κοινού δράσεις και εκδρομές. Εχουν προηγηθεί εκδρομές στην Ακρόπολη, στο Ναύπλιο, στην Αρχ. Ολυμπία, Δημητσάνα-Βυτίνα, Καλάβρυτα, Μαίναλο, στη γειτονική μας Πρώτη για μπάνιο, στην Πύλο κ.α.
Η φετινή μας εκδρομή είχε γερή δόση πολιτισμού. Μια εκδρομή στον πολιτισμό της πρωτεύουσας!
Πήγαμε στην Αθήνα για να παρακολουθήσουμε την παράσταση “χίλιες και μία ιστορίες” στο Μικρό Εθνικό αλλά και για να επισκεφθούμε το Μουσείο Μπενάκη Παιχνιδιών, στο Φάληρο. Επισκεφθήκαμε επίσης και το ΚΠΣΝ και την έκθεση εικονογράφων και εικαστικών με θέμα το παιδί, που συντόνιζε το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού
Για την επίσκεψή μας στο μουσείο προετοιμαστήκαμε διαβάζοντας το βιβλίο της Ελένης Γερουλάνου “ένας αρκούδος μια φορά”, εικονογράφηση Ιρις Σαμαρτζή, εκδ. Πατάκη.
Ο αρκούδος ήταν ο ξεναγός μας στο σχολείο, ενώ στο Μουσείο μας περίμενε η ίδια η συγγραφέας, η οποία μας ξενάγησε και μας έδειξε τα παιχνίδια στα οποία είχε βασιστεί η εικονογράφος για να ξεδιπλώσει την ιστορία της.
Περισσότερα για το βιβλίο μπορείτε να διαβάσετε στο προσωπικό μου ιστολόγιο ..
Τα παιδιά, όταν τα ρώτησα τι τους άρεσε περισσότερο είπαν, άλλα το θέατρο, άλλα το μουσείο και τα τόσα παιχνίδια που υπήρχαν εκεί, άλλα το “μεγάλο κτίριο” με τις παιδικές χαρές, , άλλα το παιχνίδι στη βιβλιοθήκη, όλα όμως είπαν: ΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ!!!
Ηδη προγραμματίζουμε την επόμενη εκδρομή μας! Αυτή την φορά θα είναι “λευκή”. Θα πάμε στα χιόνια!!!
Ηταν στις αρχές της χρονιάς που διαβάσαμε το βιβλίο του Φίλιππου Μανδηλαρά “Αθήνα, η πόλη της Αθηνάς” και γιατί μας αρέσουν οι μύθοι αλλά και με αφορμή το περιβαλλοντικό μας πρόγραμμα για την ελιά.
Η Ναταλία Καπατσούλια έκανε απίστευτη δουλειά και σ αυτό τον τόμο της σειράς “η πρώτη μου μυθολογία”! Οι ζωγραφιές της γεμάτες χιούμορ!
Παίξαμε αυτό το βιβλίο, λοιπόν, πολύ φέτος!
Το δραματοποιήσαμε, το … τραγουδήσαμε, το ζωγραφίσαμε …
Μας γεννήθηκε τότε μια ιδέα!
Να πάμε στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και να παίξουμε εκεί το μύθο αυτό!
Είπαμε την ιδέα μας στο σύλλογο γονέων κάναμε μεγάλη υπομονή να έρθει το πλήρωμα του χρόνου
και έτσι …
Η μεγάλη μέρα έφτασε!
Ηρθε σήμερα, 15-5-2016, που συμπτωματικά συνέπεσε με την παγκόσμια μέρα της οικογένειας.
Η εκδρομή μας εξάλλου ήταν οικογειακή!
Μπαμπάδες, μαμάδες και γιαγιάδες ακολούθησαν με μεγάλη χαρά
Συγκεντρωθήκαμε κάτω από κάτι γνώριμα δέντρα σε μας… τις Ελιές! Η ξεναγός μας περίμενε για να ξεκινήσουμε το ταξίδι μας στον χρόνοΟσο περιμέναμε δεν χάσαμε την ευκαιρία για παιχνίδι και … κουβέντα με το δέντρο! Στη διαδρομή σταματούσαμε σε συγκεκριμένα σημεία γιατί η ξεναγός είχε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα να μας πει!θα φτάσουμε άραγε εκεί πάνω;Το Ηρώδειο από ψηλά!συνεχίζουμε την ανάβαση με μεγάλη προσοχή και πάντα κρατώντας το χέρι της μαμάς!
στάση πάλι στα σκαλοπάτια λίγο πριν αντικρύσουμε τον Παρθενώναη Αθηνα από ψηλά!
Συγκίνηση να βρισκόμαστε εδώ
Αναμνηστικές φωτογραφίες με φόντο το παρελθόν το παρόν και το μέλλον!
Η βόλτα μας συνεχίστηκε στο Μουσείο της Ακρόπολης
Φανταστείτε την έκπληξή μας όταν αντικρύσαμε τα αγαπημένα μας lego στο μουσείο! Το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνας Παρθένου!lego lego lego …και το Hρώδειο με lego!Υπέροχο!
Δεν υπάρχει ομορφότερος τρόπος να κλείσεις μια εκδρομή!
Είναι απίστευτο που μπορεί να σε οδηγήσει ένα βιβλίο τελικά!
Με ένα βιβλίο ταξιδεύεις
όχι μόνο στην φαντασία αλλά και στην πραγματικότητα!
Συναντηθήκαμε το Σάββατο στο σχολείο μας για να προετοιμαστούμε σωστά για το ταξίδι και το παιχνίδι!
Ομως δυστυχώς
δεν καταφέραμε να παίξουμε το βιβλίο στον Ιερό Βράχο 😥
Μία φίλη μας είχε ένα ατυχηματάκι και οι υπόλοιποι δεν είχαμε κέφι για τέτοια παιχνίδια
Αφήσαμε το παιχνίδι στην άκρη για να της συμπαρασταθούμε και να γεμίσουμε το μυαλό μας εμπειρίες να της διηγηθούμε
Ευτυχώς η φίλη μας είναι μια χαρά! Και αυτό είναι το πιο σημαντικο!
Αλλωστε, είδαμε καλά με τα μάτια μας πώς είναι η Ακρόπολη και συνειδητοποιήσαμε πόσο ψηλά βρίσκεται!
Ακούσαμε τα πατήματά μας και νιώσαμε σα να ήμασταν εμείς οι αρχαίοι μας πρόγονοι που ανέβαιναν εκεί ψηλά για να προσκυνήσουν στο Ναό της Αθηνάς Παρθένου.
Σαν να ήμασταν εμείς οι πρωταγωνιστές της ζωφόρου
(Η ζωφόρος όμως θα μας απασχολήσει σε άλλη ανάρτηση. Είναι ένα κεφάλαιο από μόνη της!)
Στο σχολείο μας λοιπόν θα φτιάξουμε μία Ακρόπολη και θα παίξουμε ξανά το βιβλιο μας “σωστά”!
Ευχαριστούμε τους γονείς που μας έκαναν τέτοιο δώρο και φυσικά
το βιβλίο του Φίλιππου Μανδηλαρά και της Ναταλίας Καπατσούλια (εκδόσεις ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ) που ήταν η αφορμή να πραγματοποιηθεί αυτό το ταξίδι!
Ενα βιβλίο μας έδωσε την ιδέα να ταξιδέψουμε στον χρόνο με … λεωφορείο!!! 😉
Αυτό και αν δεν είναι εντυπωσιακό !!!
Με ένα βιβλίο αρχίσαμε μια χρονιά και σχεδόν την κλείνουμε με το ίδιο!
Βρισκόμαστε ακόμα στην Χώρα! Θυμάστε από την προηγούμενη ανάρτηση; Που είχαμε πάει στο θέατρο; Αφού τελείωσε το θέατρο λοιπόν και το παιχνίδι μας στην πλατεία ανηφορίσαμε για το αρχαιολογικό μουσείο της Χώρας. Είχαμε άλλο ένα ταξίδι να κάνουμε. Ενα ταξίδι στον χρόνο. Πίσω στον χρόνο!
Θέλαμε να δούμε από κοντά τα μεγάλα πιθάρια που αποθήκευαν το λάδι, τους αμφορείς και τους ψευδόστομους αμφορείς που τόσα είχαμε ακούσει και τελικά κέρδισαν την καρδιά μας, να πάρουμε πληροφορίες για την ζωή των αρχαίων! Είχαμε σκαρώσει μάλιστα και ένα παιχνίδι με την κυρία μας. Να ψάξει η κάθε ομάδα να βρει από ένα αγγείο (που είχαμε δει στον υπολογιστή νωρίτερα) και να το σημειώσουμε ή καλύτερα να το ζωγραφίσουμε. Επειδή όμως είμαστε λίγο … ζωηροί και δεν είχαμε πολύ χρόνο τελικά, το αλλάξαμε το παιχνίδι. Ακολουθήσαμε την κυρία όλοι μαζί και κάθε φορά που αναγνωρίζαμε ένα αντικείμενο (αγγείο, αμφορέα, πιθάρι, χρυσό κ.α.) το φωνάζαμε με ενθουσιασμό! Ο ενθουσιασμός μας όμως και η … ζωηράδα μας άγχωσε λίγο τις κυρίες του μουσείου και την κυρία μας! Ακολουθήσαμε όμως τον αρχαιολόγο που για καλή μας τύχη βρισκόταν εκεί και ακούσαμε προσεκτικά όλα τα ενδιαφέροντα που μας είπε.
Μάθαμε λοιπόν για τον βασιλιά Νέστορα, πόσο μεγάλο βασίλειο είχε, πόσο γνωστός ήταν τότε στον κόσμο, πόσο πολύ λάδι είχε η περιοχή μας που έστελνε και στο εξωτερικό. Ακόμα ότι είχε τα ανάκτορά του λίγο πιο πέρα, στο Λόφο του Εγκλιανού και ότι δυστυχώς μια πυρκαγιά κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του παλατιού. Τωρα φαίνονται μόνο λίγοι τοίχοι και η μπανιέρα της βασίλισσας! Τα εκθέματα που βρίσκονται εκεί βρέθηκαν κάτω απο τα ερείπια των ανακτόρων. Είδαμε και πινακίδες με γραμμική γραφή Β! Ξέρετε, αυτή τη γραφή με τα ιδεογράμματα. Τα σύμβολα!
Δυστυχώς δεν μπορούσαμε να επισκεφθούμε και το παλάτι, επειδή γίνονται επισκευές. Ισως την Ανοιξη που θα έχουν τελειώσει θα πάμε μια εκδρομή με τους γονείς μας!
Σας χαρίζουμε λοιπόν μερικές “χρονογεύσεις”
Να’τος! Τον βρήκαμε! Αυτόν τον ψευδόστομο αμφορέα που έχει τρία κεφάλια ζώων γύρω από το λαιμό του! Κυρία, κερδίσαμε!Και αυτό το γιγάντιο πιθάρι μέσα του φύλαγε το λάδι. Το χρώμα του δικαιολογείται αν σκεφτείτε ότι βρέθηκε μετά την πυρκαγιά. Μετρηθήκαμε μπροστά του! Τεράστιο!!!λεπτομέρεια από χρυσό κόσμημαΣτον “ζυγό” ζύγιζαν το χρυσό και το ασήμι! Μπροστά του φαίνονται λεπτομέρειες από τα όπλα της εποχής.Ο αγαπημένος αμφορέας της κυρίας μας!Εδώ βλέπουμε βελάκια και πιο δίπλα χάντρες πήλινες για κολλιέ!Η κυρία μας ρώτησε: γιατί έχει και λαβή κάτω χαμηλά; Δεν του φτάνουν οι τρεις λαβές ψηλα; Ρε κυρία, απαντήσαμε εμείς, ήταν πολύ μεγάλο και έπρεπε να το κρατάει κάποιος από κάτω. Ηταν πολύ βαρύ, δηλαδή! Τι άλλο να πει η κυρία …Ο,τι απέμεινε από την καμινάδα των ανακτόρων!Διάφορα αντικείμενα καθημερινής χρήσης!Και άλλα αντικείμενα που βρέθηκαν στην κουζίνα των ανακτόρων! Τα ποτήρια των αρχαίων!Κυρία! Ψευδόστομοι, ψευδόστομοι! Φωτογράφησέ τους!Και άλλα αγγεία. Βλέπουμε και παιχνίδια!Οι πινακίδες Γραμμικής Β! Κατάμαυρες από τις σταχτες Ευτυχώς που οι προθήκες είχαν τζάμιαΕδώ, κρατούσαν σημειώσεις για το εμπόριο, πόσο λάδι πούλησαν και άλλα…. Δεν ήξεραν πολλοί να γράφουν, να χαράζουν καλύτερα. Μόνο λίγοι. Ελάχιστοι, μας είπε ο Αρχαιολόγος, ο κύριος ΣταμάτηςΗ … πιατοθήκη!Σ αυτή τη φωτογραφία φαίνεται το εσωτερικό του παλατιού. Οσο φαίνεται δηλαδή … Λίγο ψηλά για μας!
Οι υπόλοιπες δραστηριότητες θα υλοποιηθούν στην τάξη μας!
Σε κάθε ταξίδι αποκτάς εμπειρίες και γνώσεις!
Επιστρέψαμε πιο … σοφοί! (Επιπλέον μας αρέσει και το λεωφορείο!)
Το Μουσείο ιδρύθηκε το 1969 από την Αρχαιολογική Υπηρεσία με ευθύνη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ολυμπίας.
Στις συλλογές του Μουσείου περιλαμβάνονται:
– Αγγεία και αντικείμενα μικροτεχνίας, μεσοελλαδικών και μυκηναϊκών χρόνων από τις θέσεις Περιστεριά, Ρούτση, Βολιμίδια, Τραγάνα κ.ά.
– Κινητά ευρήματα από το Ανάκτορο του Νέστορος στον Εγκλιανό.
Οι αρχαιολόγοι που έκαναν τις ανασκαφές ήταν ο Καρλ Μπλέγκεν και ο Σπύρος Μαρινάτος
Εδώ θα βρείτε περισσότερες πληροφορίες και θα περιηγηθείτε εικονικά
Με ποιό τρόπο τα παιδιά θα κάνουν καλύτερα ένα μάθημα ιστορίας; Πώς θα έρθουν καλύτερα σε επαφή με την ιστορία της χώρας τους; Μα με την επίσκεψη σε ένα μουσείο φυσικά!
Γι αυτό και τα παιδιά επισκέφθηκαν με τις κυρίες τους το Στρατιωτικό Μουσείο Καλαμάτας στα μέσα του Οκτώβρη για να δουν από κοντά ότι όλα όσα είχαν ακούσει και διαβάσει αυτές τις μέρες για το έπος του ’40!
Στο μουσείο λοιπόν πέρασαν υπέροχα, απ’ ότι άκουσα! Είδαν από κοντά άρματα μάχης και πολεμικά αεροπλάνα που τους εντυπωσίασαν, όπλα, στολές Ελλήνων και Ιταλών, διάφορα προσωπικά τους αντικείμενα και πολλές φωτογραφίες από τον πόλεμο!
Τους υποδέχτηκαν η διευθύντρια του μουσείου και τρεις στρατιώτες. Ηταν όλοι πολύ φιλόξενοι και φιλικοί με τα παιδιά και τις κυρίες και πολύ πρόθυμοι να τους ξεναγήσουν!
Αφού λοιπόν τους ξενάγησαν στο χώρο του μουσείου, τους έδειξαν μια ταινία κινουμένων σχεδίων -και μάλιστα την πρώτη που δημιουργηθηκε τότε- για τον πόλεμο και το Μουσολίνι και τους έκαναν “μάθημα” για τη σημαία μας, τους διάβασαν και … παραμύθι! Μάλιστα, παραμύθι! Νομίζετε ότι οι στρατιώτες δε διαβάζουν ωραία τα παραμύθια; Μεγάλο λάθος! Το αντίθετο μάλιστα!!!
Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης τα παιδιά έπαιζαν και ένα παιχνίδι που τους είχε ετοιμάσει η μία κυρία τους.
Είχε φωτογραφήσει, λοιπόν, τα εκθέματα του μουσείου (από προηγούμενη επίσκεψη τους πριν από δύο -τρία χρόνια) και αφού είχε κόψει τις φωτογραφίες σε δύο ή τρία κομμάτια, τις μοίρασε στα παιδιά για να εντοπίσουν τη λεπτομέρεια της φωτογραφίας μέσα ή έξω από το μουσείο ! Στο πίσω μέρος της φωτογραφίας είχε γράψει και από ένα αίνιγμα για να βοηθήσει τα παιδιά να εντοπίσουν το έκθεμα!
Κατά τη διάρκεια λοιπόν της περιήγησης στο μουσείο ακούγονταν φωνούλες “το βρήκα, το βρήκα”!, “νά’το κυρία”! “εδώ, εδώ”! Οι στρατιώτες αναρωτήθηκαν τί συμβαίνει και μόλις τους εξήγησε η κυρία άρχισαν να παίζουν κι αυτοί με τα παιδιά βοηθώντας τα να βρουν αυτά που ήταν καλά … κρυμμένα!
Ενθουσιάστηκε όλο το προσωπικό του Μουσείου με τους μαθητές μας γιατί ήταν πολύ καλά ενημερωμένοι για την περίοδο αυτή και ήξεραν και λεπτομέρειες για τα γεγονότα! Κανένα άλλο σχολείο δεν είχε πάει τόσο καλά προετοιμασμένο μας είπαν! Τα παιδιά ήξεραν περισσότερα και από μαθητές της … έκτης! Φανταστείτε λοιπόν πόσο εξεπλάγησαν που είχαν προετοιμαστεί να παίξουν και “το παιχνίδι της … κρυμμένης εικόνας” μέσα στο Μουσείο ή και έξω!
Τα παιδιά αφού έφαγαν λοιπόν στον κήπο του Μουσείου κάτω από τη σκιά του πολεμικού αεροσκάφους, άρχισαν να παίζουν κρυφτό και κυνηγητό γύρω από τα άρματα μάχης. Και έγινε τότε το πιο θαυμαστό απ’ όλα! Εκεί δίπλα στα άρματα μάχης και στο κανόνι που κοιμόταν συνειδητοποίησαμε όλοι μας πόσο σημαντική είναι η Ειρήνη!
Οι στρατιώτες μας τόνισαν τη ανάγκη να υπάρχει Ειρήνη σε όλο τον κόσμο και δεν παρέλειψαν να μας θυμίσουν ότι πρέπει όλοι μας να μπορούμε να λέμε το δικό μας ΟΧΙ και να είμαστε έτοιμοι να αγωνιζόμαστε γι αυτό !
αφιξη στο μουσείο!
Με προσοχή ακούμε το στρατιώτη …στο “μάθημα” της σημαίας!το βρήκα κυρία!!!
και ένας … αλεξιπτωτιστής!ψάχνουμε, ψάχνουμε για το παιχνίδι μας!
Η ώρα του φαγητού. Η καλύτερη!
Κάτω από τα βλέμματα ενός στρατιώτη απολαμβάνεις το φαγητό περισσότερο!!!Γράψαμε τις εντυπώσεις μας … “περάσαμε υπέροχα”!Μαζέψαμε τα πράγματά μας…Ετοιμοι για απογείωση λοιπόν!Αντίο μουσείο! Ευχαριστούμε πολύ! Περάσαμε υπέροχα!
Δε έφυγαν όμως με άδεια χέρια… Αφησαν στο Μουσείο για δώρο μια ιστορία για ένα γαιδουράκι που είχε δημιουργήσει το Ολοήμερο, “ο Ντε στο Μέτωπο”!
Ο Ντε στο Μέτωπο
«Αχ, πόσο κουρασμένος είμαι»! Είπε ο Ντε ο Γάιδαρος! « Περπατώ τόση ώρα πάνω στα βουνά και στα χιόνια και κάνει τόσο κρύο! Μα τόσο κρύο! Θέλω να κοιμηθώ κάπου. Δεν αντέχω άλλο…
Γιατί να είμαι στον πόλεμο; Γιατί γίνονται πόλεμοι; Θυμάμαι πόσο ωραία περνούσαμε στο χωριό μαζί με το αφεντικό μου όταν υπήρχε Ειρήνη! Πηγαίναμε βόλτες, τον βοηθούσα στις δουλειές του, τρώγαμε και το φαγητάκι μας… Ενώ τώρα… Ούτε βόλτες, ούτε φαγητό! Τουλάχιστον βοηθάω το αφεντικό μου πάλι και του κάνω παρέα, εδώ στο Μέτωπο, στα παγωμένα βουνά!
Αααχ! Πόσο νυστάζω όμως! Τουλάχιστον να ήμουν κι εγώ ένας στρατιώτης, σαν αυτούς που κουβαλάνε τα όπλα τους και πολεμάνε για την πατρίδα! Τότε δε θα ήταν το ίδιο! Μπορεί να κρύωνα αλλά θα άντεχα γιατί θα είχα μέσα μου αγάπη για την πατρίδα και θα με κράταγε ζεστό! Ενώ τώρα που είμαι ένας γάιδαρος τί κάνω; Ααααχ! (χασμουρήθηκε)!
Ο Ντε λοιπόν αποκοιμήθηκε έτσι κουρασμένος που ήταν.
Ξαφνικά εμφανίστηκε ένας στρατιώτης που έτρεχε φωνάζοντας ΑΕΡΑΑΑΑ! Πολεμούσε με θάρρος τους εχθρούς κρατώντας το όπλο του στο χέρι! Ξαφνικά όμως έπεσε κάτω… Μία σφαίρα τον πέτυχε στο στήθος, εκεί στην καρδιά. Έτρεξε ο φίλος του αμέσως να τον βοηθήσει , αλλά τίποτα. Δε μπορούσε να σηκωθεί. Αίματα έτρεχαν από το στήθος του. « Γεια σου γλυκιά μου πατρίδα. Δίνω τη ζωή μου για σένα! Για να είσαι ελεύθερη! Γεια σου φίλε μου αγαπημένε. Δε θα σε ξαναδώ ποτέ…»
«Ντε, Ντε, ξύπνα Ντε»!!! Τον κουνούσε το αφεντικό του! «Παρακοιμήθηκες, γαιδαράκο μου! Ελα, πρέπει να συνεχίσουμε το ταξίδι για το βουνό. Ευτυχώς που έχω και σένα και μου κουβαλάς τα ρούχα και τα φαγητά και τα όπλα! Ευτυχώς που έχω τον φίλο μου μαζί και μου κάνει παρέα! Ελα, Ντε»!
Ο Ντε τότε πετάχτηκε τρομαγμένος από τόσο ταρακούνημα και μόλις κατάλαβε ότι έβλεπε ένα κακό όνειρο άρχισε να γκαρίζει από τη χαρά του!
Χάρηκε που ήταν ακόμη ένα γαϊδουράκι και βοηθούσε το αφεντικό του να κουβαλάει τα πράγματά του πηγαίνοντας να πολεμήσει.
Χάρηκε ακόμα γιατί κατάλαβε ότι μπορούσε και αυτός να προσφέρει στην πατρίδα του με διαφορετικό τρόπο από το αφεντικό του.
«Ελα αγαπημένε μου Ντε, πάμε να πολεμήσουμε για την πατρίδα μαζί με τους άλλους!» του είπε το αφεντικό του! «Ευτυχώς που είσαι κι εσύ εδώ, αγαπημένε μου φιλαράκο! Τί θα έκανα εγώ χωρίς εσένα;
τέλος
(Παρατηρώντας αφίσες και φωτογραφίες από τον πόλεμο του ’40, το βλέμμα μας «έπιασε» ένα γαϊδουράκι να κουβαλάει κιβώτια. Μας κίνησε το ενδιαφέρον και σκεφτήκαμε να γράψουμε μια ιστορία για ένα γαϊδουράκι που ήταν στην πρώτη γραμμή! Η ιστορία του Ντε λοιπόν…)
Μια και εκδίδουμε εφημερίδα, το “εφημεριδάκι” μας, που όλοι γνωρίζετε, σκεφτήκαμε να επισκεφτούμε και τα γραφεία μιας εφημερίδας ενηλίκων. Είχαμε κλείσει , λοιπόν, ραντεβού και μας περίμεναν στην “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” Καλαμάτας!
Εκεί μας υποδέχτηκε η κυρία Γιούλα Σαρδέλη, η οποία ήταν πολύ γλυκιά! Μας ανέβασε στον πιο πάνω όροφο, στην “αίθουσα διαλόγου” και άρχισαν να πέφτουν οι ερωτήσεις σαν βροχή!
Μας είπε πολλά πράγματα για τη δουλειά του δημοσιογράφου… Η ίδια είναι εκεί 7 χρόνια και της αρέσει πολύ! Είναι δουλειά με πολύ ενδιαφέρον αλλά λίγο δύσκολη γιατί το ωράριο είναι περίεργο… Οι δημοσιογράφοι δουλεύουν ουσιαστικά όλη την ημέρα. Αν συμβεί κάτι σοβαρό τους τηλεφωνούν και τρέχουν για να καλύψουν το ρεπορτάζ! Επίσης, όπως μας είπε, δεν της αρέσει που κάποιες φορές – και δυστυχώς πολλές- πρέπει να γράφουν άσχημα νέα…
Περισσότερα από τη συνέντευξη θα διαβάσετε στο επόμενο φύλλο της εφημερίδας μας!
Εμείς της χαρίσαμε την εφημερίδα μας με τα νέα του σχολείου και αυτή χάρηκε πολύ! Της άρεσε πολύ η εφημερίδα μας και μας είπε ότι μοιάζει με εφημερίδα των μεγάλων! Μόνο που η δική μας έχει μόνο καλά νέα!
Πήραμε ιδέες από την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και θα προσθέσουμε στήλες και στη δική μας εφημερίδα!!!
Μετά την επίσκεψή μας στα γραφεία της εφημερίδας, επισκεφθήκαμε τη Λαική βιβλιοθήκη Καλαμάτας και τη Δημοτική Πινακοθήκη.
Μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση το παιδικό τμήμα της βιβλιοθήκης, με τα τεράστια μαξιλάρια σαν καναπέδες, τα τραπεζάκια με τα καρεκλάκια τους και τα πολλά βιβλια που είχαν! Η κυρία βιβλιοθηκάριος, που ήταν κι αυτή νηπιαγωγός, μας εξήγησε ότι η βιβλιοθήκη έχει κανόνες τους οποίους και πρέπει να τηρούμε. Οτι δηλαδή μιλάμε σιγανά, επειδή δίπλα κάποιοι άλλοι διαβάζουν, ότι τα βιβλια τα ξαναβάζουμε στο ίδιο ράφι με τη ράχη προς τα έξω και επίσης ότι τα βιβλία τα δανειζόμαστε για 15 μέρες.
Δεν ήταν κάτι καινούριο για μας αυτοί οι κανόνες, επειδή κι εμείς στο σχολείο μας τηρούμε τους κανόνες της βιβλιοθήκης μας και γενικότερα τους κανόνες της τάξης μας!
Δεν τελείωσε όμως η βόλτα μας εκεί…. Πήγαμε και στο διπλανό χώρο της Δημοτικής Πινακοθήκης! Εκεί εντυπωσιαστήκαμε!!! Πολλοί πίνακες ζωγραφικής από γνωστούς καλλιτέχνες! Κάποιοι μας άρεσαν περισσότερο και στεκόμασταν μπροστά τους για πολλή ώρα συζητώντας με τις κυρίες και τους συμμαθητές μας!
Η ώρα όμως περνούσε και ο κύριος Ηλίας, ο οδηγός του λεωφορείου, μας τηλεφώνησε ότι θα έπρεπε να ξεκινήσουμε για την επιστροφή μας στους Γαργαλιάνους!
Επιβιβαστήκαμε λοιπόν στο λεωφορείο, δέσαμε τις ζώνες μας , βάλαμε και το αγαπημένο μας cd να παίζει και ο κύριος Ηλίας έβαλε μπρος την μηχανή…
Στο λεωφορείο βέβαια, περνάμε πολύ ωραία! Δεν ακούμε μόνο μουσική… η κυρία μας διαβάζει και παραμύθια αλλά όχι μόνο αυτό…. Φτιάχνουμε δικά μας παραμύθια! Αυτό έχει πολύ πλάκα!!!
Κρατήσαμε μέσα μας όοοοοολες αυτές τις εμπειρίες και όταν με το καλό επιστρέψαμε στο σχολείο, τις ξαναθυμηθήκαμε τις κρατήσαμε καλά καλά μέσα μας και την επόμενη μέρα ξεκινήσαμε τις δημιουργίες εμπνεόμενοι από όλα όσα ζήσαμε στην Καλαμάτα, την Πρωτεύουσα του Νομού μας!
Θα ξαναπάμε τον επόμενο μήνα για να παρακολουθήσουμε μία παράσταση κουκλοθεάτρου!!!
Σας χαρίζουμε λοιπόν τις φωτογραφίες από τις επισκέψεις μας και δύο από τα αγαπημένα μας τραγούδια από το cd που ακούγαμε. Είναι “το φτερό του δράκου”, το οποίο φέτος το “δουλεύουμε” πολύ με την κυρία μας. Εκεί βρίσκεται “ο μάγειρας” που είχαμε τραγουδήσει στον τηλεμαραθώνιο της unicef…. Το ένα τραγούδι μάλιστα τον “βάτραχο” θα το δανειστούμε πάλι για το εκπαιδευτικό μας πρόγραμμα της unicef!!! Δε σας λέμε βέβαια πώς θα το αξιοποιήσουμε…
“Ο βασιλιάς” είναι ένα άλλο αγαπημένο μας το οποίο παίζουμε όταν θέλουμε να μπούμε στην “παρεούλα”, φορώντας το καπέλο του βασιλιά… Ακούστε το προσεκτικά! Θυμηθείτε το ….!
Σας τα αφιερώνουμε όοοολα λοιπόν και τραγούδια και φωτογραφίες!!!
πρώτος προορισμός!
ανεβαίνουμε τις σκάλες με ανυπομονησία!
Μας υποδέχεται η κα Γιούλα! “πάμε επάνω παιδιά”!
να και κάποια γραφεία δημοσιογράφων!
παίρνουμε τις θέσεις μας στον “χώρο διαλόγου”
Η κα Γιούλα κοιτάζει τις ζωγραφιές που της χαρίσαμε!
συζητάει μαζί μας…
Επόμενος προορισμός η Λαική Βιβλιοθήκη…
Δείτε τί ωραία αφίσα!
Μια άποψη της βιβλιοθήκης!
Και … πινακοθήκη!
ποιος θα περάσει κάτω από τις πύλες του Κ. Τσόκλη; Είναι τα συντρίμια μιας πόλης; Είναι τρικυμία που παρασύρει σκουπίδια; Πρέπει να πάτε για να δείτε…!
Αυτό το δαχτυλίδι για τίνος δάχτυλο είναι; Για γίγαντα!!!
Σαν γνήσιοι … κριτικοί τέχνης παρατηρούμε με ενδιαφέρον και προσοχή τα έργα!
κι άλλα έργα!
Και αυτό μας άρεσε πολύ!
κι αυτό λίγο … περίεργο!
Αυτό μας εντυπωσίασε!
Ε!!! Αυτό μας ενέπνευσε για κάτι που θα δείτε στη συνέχεια!!! Μας άρεσε πάρα πολύ αυτό το έργο!!!
τα χρώματα από μόνα τους είναι τέχνη! Αλλά αυτό το ξέρουμε ήδη1
χωρίς λόγια!
Η αναμνηστική φωτογραφία που τραβήξαμε στην εφημερίδα!
Αυτό το βιβλιο το είδαμε στη βιβλιοθήκη αλλά δεν προλάβαμε να το διαβάσουμε! Δεν πειράζει, το διαβάσαμε στο σχολείο γιατί το έχει η κυρία μας!
Να λοιπόν τί σας λέγαμε νωρίτερα! Η κυρία αγόρασε και το βιβλίο από τη βιβλιοθήκη. Οπότε ξαναθυμηθήκαμε τα έργα…
Ξεκινάμε το δικό μας έργο τέχνης εμπνεόμενοι από αυτό που είδατε πριν!
…και το καλαμάκι που πήρε τη θέση του … φωτεινού σωλήνα!
πλησιάζουμε στο τέλος…
έτοιμο!
και αυτό! Εμείς χρησιμοποιήσαμε σκουπίδια κυρίως όπως είδατε!!!
Αναμνηστική αφίσα από την εκδρομή μας στην Καλαμάτα. Η εφημερίδα, η βιβλιοθήκη, η πινακοθήκη, η πλατεία με το συντριβάνι, τα πουλιά….. Πού είναι όλα αυτά; Θα πρέπει να κοιτάξετε πιο προσεκτικά… Να εμβαθύνετε!
Σε συνέχεια της δραστηριότητας στο μουσείο είναι και αυτή που θα σας περιγράψουμε…
Την επόμενη μέρα λοιπόν, σκεφτήκαμε να δημιουργήσουμε και ένα δικό μας ζωάκι, φανταστικό! Η προυπόθεση ήταν, τα χαρακτηριστικά του να είναι εντελώς ασυνήθιστα, να μη μοιάζει με κανένα ζωάκι μυθικό ή παραμυθένιο που γνωρίζουμε! Επειδή δε μπορούσαμε να αποφασίσουμε τί χαρακτηριστικά θα έχει, είπε ο καθένας από κάτι και τελικά φτιάξαμε ένα πίνακα διπλής εισόδου!
Μετά το δεκατιανό λοιπόν, ο καθένας μας δημιούργησε ένα δικό του ζωάκι, με βάση τα χαρακτηριστικά που είχαμε γράψει νωρίτερα. Τα ονομάσαμε κιόλας… Αλλα ήταν θηλυκά όπως η … “Μαγδαληνή”, άλλα αρσενικά όπως, ο “τερατούλης”! Δεν είναι απλά ζωάκια όμως. Είναι και κούκλες για το κουκλοθέατρο, τις οποίες χρησιμοποιήσαμε αργότερα για να παρουσιάσουμε “δύο – δύο, μια ιστορία”!
Πολύ ωραία μέρα σήμερα για μία βόλτα μέχρι το Αρχαιολογικό μουσείο μεσσηνίας!
Μπορεί να έβρεχε λίγο, αλλά τα καταφέραμε να φτάσουμε μέχρι εκεί!!!
Ο Αγιος Νικόλαος που προστατεύει τους θαλασσινούς, προστάτεψε κι εμάς και δεν “φουρτούνιασε”!Δεν έβρεξε πολύ… Και παρατηρήσαμε ένα περίεργο πράγμα… Εβρεχε εκεί που δεν είμαστε!!!
Το πρωί που ξεκινήσαμε με το λεωφορείο για την Καλαμάτα, δεν έβρεχε στους Γαργαλιάνους και έβρεχε στην Καλαμάτα…Οταν φτάσαμε εκεί, έβρεχε στους Γαργαλιάνους! Ο Αγιος λέτε να έκανε το …θαύμα του;
Θέλαμε να ψάξουμε, λοιπόν, για ζωάκια μυθικά, όχι πραγματικά… Ζώα της φαντασίας!
Πού να ψάξεις καλύτερα για μυθικά ζωάκια ή τερατάκια αν όχι μέσα σε ένα -τέτοιο- μουσείο;
Πήγαμε κι εμείς που είμαστε οι ίδιοι τερατάκια και ανακαλύψαμε εκεί μέσα … θησαυρούς!!! Πολλά ζωάκια, λυχνάρια, αγγεία, ειδώλια, ψηφιδωτά… Είχαν και τηλεοράσεις και μεγάλες φωτογραφίες κολλημένες σε τοίχους και φυσικά είχαν και αίθουσα δραστηριοτήτων! Εκεί πήγαμε μόλις τελειώσαμε την αναζήτησή μας και ζωγραφίσαμε δικά μας ζωάκια, τα κολλήσαμε σε καλαμάκια και τα πήραμε μαζί μας στο σπίτι μας!
Μας απασχολούσε το θέμα τέτοιων ζώων. Θυμάστε που σας λέγαμε ότι μιλούσαμε για συναισθήματα; Θυμάστε που σας είπαμε ότι είχαμε διαβάσει ένα ωραίο παραμύθι “ο δράκος του φόβου”; Με αφορμή λοιπόν αυτό το βιβλίο φτάσαμε μέχρι το μουσείο!
Μέσα σ’ αυτό το μουσείο βρίσκει κανείς πολλά τέτοια ζωάκια! Δράκο, Ιππόκαμπο (ή ιπποκαμποάλογο ή γοργονάλογο όπως λέμε εμείς- του πάει καλύτερα), σειρήνα και άλλα…
Περάσαμε ωραία μέσα στο μουσείο! Οι κυρίες αρχαιολόγοι ήταν πολύ ευγενικές και γλυκές και τρυφερές μαζί μας!
Μας διάβασαν μία ιστορία που είχαν γράψει πέρυσι κάποια παιδάκια και την έστειλαν στο μουσείο! Ξέρετε ποια; Εμείς, που πέρυσι ήμασταν προνήπια… στο περσινό ολοήμερο τμήμα μας! Χαρήκαμε πολύ που μας είπαν ότι διαβάζουν αυτή την ιστορία και σε άλλα παιδάκια από άλλα νηπιαγωγεία που επισκέπτονται το μουσείο!
Είδαμε επίσης και δωράκια που είχαμε στείλει στο μουσείο πέρυσι!!!
Θα σας δείξουμε λοιπόν φωτογραφίες για να πάρετε μία γεύση κι εσείς που δεν ήρθατε μαζί μας.
Α! Και επειδή σήμερα είναι του Αγίου Νικολάου… Χρόνια πολλά στους Νικόλαους και τις Νικολλέτες!!!
Ενημερωθήκαμε και γι αυτό γιατί μέσα στο λεωφορείο κάναμε και … μάθημα! Η κυρία μας έδωσε πληροφορίες για τη σημερινή γιορτή, ότι είναι προστάτης των θαλασσινών, ότι για να γαληνέψει η θάλασσα οι ναυτικοί ρίχνουν λαδάκι από το καντήλι του, ότι σε κάποιες χώρες φέρνει δώρα όπως σε μας ο Αγιος Βασίλης!
με το χάρτη οδηγό δε θα χαθούμε! Θα βρούμε το δρόμο για το μουσείο!
ωραίο φαίνεται το πλακόστρωτο βρεγμένο, γυαλίζει! Το μουσείο είναι κοντά!
η κυρία Μαίρη, η μία αρχαιολόγος μας εξηγεί… Η κυρία Κατερίνα… κρυφακούει!
τι τραγούδι να λέει άραγε στο ζωάκι που είναι δίπλα της… Αφού δε σπάσανε τα … αμφορεάκια!!!
και η σειρήνα σε φωτογραφία!
δεν είναι υπέροχος αυτός ο σταυρός;
τα λυχνάρια μας αρέσουν πολύ!
ο ιππόκαμπος και η παρέα του!
κι άλλο ζωάκι
φτιάχνουμε τα δικά μας …
…φανταστικά ζωάκια!
τρομάξτε !!!
ποιός είναι αυτός, καλε; Τί είναι αυτό που κρατάει; Σπαθί;
περιμένοντας και τους άλλους…
αφήνουμε την αίθουσα δραστηριοτήτων και το μουσείο! Γεια σας!!!
«Το Μουσείο σε ένα κόσμο που αλλάζει. Νέες προκλήσεις, νέες εμπνεύσεις»
Η ΛΗ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού συμμετέχει στον εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Ελληνικού Τμήματος του Διεθνούς Συμβουλίου των Μουσείων (ICOM) συνδιοργανώνοντας και συμμετέχοντας σε μια σειρά εκδηλώσεων από τις 18-20 Μαΐου.
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων περιλαμβάνει:
Παρασκευή 18 Μαΐου «Η Τζαζ πάει…. Μουσείο» στις 21:00μ.μ στον πεζόδρομο μεταξύ του Αρχαιολογικού Μουσείου Μεσσηνίας και του Μπενακείου. Κοινή μουσική εκδήλωση των Μουσείων της Καλαμάτας με τη συμμετοχή του Αρίωνα Γυφτάκη (κοντραμπάσο) και του Παναγιώτη Καψαμπέλη (ηλεκτρική κιθάρα). Η βραδιά τζαζ θα πραγματοποιηθεί με την συνεργασίατου Αρχαιολογικού Μουσείου Μεσσηνίας του Λαογραφικού και Ιστορικού Μουσείου Καλαμάτας, του Στρατιωτικού Μουσείου, της Κ. Ε. «Φάρις» του Δήμου Καλαμάτας (Δημοτική Πινακοθήκη Α. Τάσσος και του Δημοτικού Ωδείου Καλαμάτας). Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.
18-20 Μαΐου Νέα Μέσα και Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας «Ανακαλύψτε τα ψηφιακά παιχνίδια του Αρχαιολογικού Μουσείου Μεσσηνίας» υπεύθυνη: ΛΗ΄ΕΠΚΑ ώρες: 9π.μ.- 7μ.μ. τηλ.: 27210-26410/63100 www.archmusmes.gr Καλαμάτα – Μπενάκη και Αγ. Ιωάννου – Ιστορικό Κέντρο.
19 Μαΐου «Οργάνωση ξενάγησης στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας με επικοινωνία μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης – social media» υπεύθυνη: 26η Ε.Β.Α. ώρες: 12μ.μ. Απαραίτητη δήλωση συμμετοχής. τηλ. : 27210-22534 Διεθνής Ημέρα Μουσείων: 18-20/05/2012 (26η Ε.Β.Α. – ΛΗ Ε.Π.Κ.Α.)
Κυριακή 20 Μαΐου Εκπαιδευτική δράση για γονείς και παιδιά(6-12 )ετών στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας, από την ΛΗ΄ ΕΠΚΑ 10.00-14.00: ακολουθείστε τον Ευηνίωνα στο «ταξίδι» του στο χώρο και στο χρόνο της Μεσσηνίας…περιηγηθείτε στην έκθεση αναζητώντας τα αντικείμενα – σταθμούς του ταξιδιού του…αφηγηθείτε τη δική σας ιστορία δημιουργώντας ένα κολάζ…. Απαραίτητη η δήλωση συμμετοχής, τηλ. επικοινωνίας: 27210-63100. Διεθνής Ημέρα Μουσείων: 18-20/05/2012 (26η Ε.Β.Α. – ΛΗ Ε.Π.Κ.Α.)
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
