Μελωδικές εξερευνήσεις στο σχολείο μας
Μουσικές και θεατρικό παιχνίδι είχε το πρόγραμμα σήμερα 🙂
Οι μαθητές και οι μαθήτριες μας συμμετείχαν σε μουσικοθεατρικό εκπαιδευτικο πρόγραμμα και πέρασαν υπέροχα
Κατηγορία: θέατρο
Δωρεάν παιδικές θεατρικές παραστάσεις
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου για Παιδιά και Νέους που είναι στις 20 Μαρτίου, η ΚΕΠΟ για ακόμη μία φορά έχει διοργανώσει ένα αφιέρωμα με τρεις θεατρικές παραστάσεις. Τις παραστάσεις μπορούμε να παρακολουθήσουμε μέσω της σελίδας τους στο facebook, εντελώς δωρεάν.
Διαβάστε πληροφορίες στο σύνδεσμο που ακολουθεί και απολαύστε εξαιρετικές παραστάσεις
Μην τις χάσετε!
Τηλεθέατρο
Χριστούγεννα χωρίς θέατρο γίνονται ;
Το παραμύθι “ένα δώρο για τον καθένα” θα ζωντανέψει στις οθόνες μας διασκευασμένο για τις ανάγκες της Εξ αποστάσεως εκπαίδευσης.
Ο τίτλος προέκυψε ύστερα από ψηφοφορία
1 χριστουγεννιάτικο τηλε-δώρο για τον καθ 1
Τα παιδιά που συμμετέχουν ζωγράφισαν τους ρόλους τους ή ό,τι τους άρεσε από το παραμύθι. Οι γονείς φωτογραφισαν τις ζωγραφιές και έτσι δημιούργησα αυτό το κολάζ αξιοποιώντας τις όλες !
Ενα … υπέροχο κόκκινο ύφασμα, τόσο ζεστό, τόσο χριστουγεννιάτικο
αγκάλιασε τις ζωγραφιές !
Νωρίτερα όμως, είχαμε δημιουργήσει άλλη μία αφίσα, για να προκαλέσει το ενδιαφέρον των θεατών και να κρατήσουν την ημερομηνία στο ημερολόγιό τους!
Και έτσι, οι δυο αφίσες μας συμβολίζουν την τηλεγιορτή μας -και την εποχή μας-
“tele- theatre”
Feel free to share!
Αν μη τι άλλο, τα παιδιά έμαθαν βιωματικά τι σημαίνει το “τηλε” “tele”
Διαβάστε το παραμύθι στο αρχείο από τις εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ
Και εδώ ακούστε το από τη Γαρυφαλιά Τεριζάκη (έκανε το καλύτερο δυνατόν 😉 )
Καλή επιτυχία στην τηλεγιορτή μας!
Θεατρική πρόταση “Πιστεύω στους μονόκερους” του Μάικλ Μορπούρ
Η φυσική μας παρουσία ως θεατές στο θέατρο, όπως και στις τάξεις μας, δεν αντικαθίσταται. Χωρίς θεατές θέατρο δεν υπάρχει. Οι live streaming παραστάσεις όμως, δίνουν την δυνατότητα σε όλους μας να βιώσουμε τη θεατρική εμπειρία
Η ανατροφοδότηση είναι σημαντική για όλους. Μπορούμε λοιπόν, μετά το τέλος της παράστασης να χειροκροτήσουμε διαφορετικά τους ηθοποιούς και όλους τους συντελεστές στέλνοντάς τους τα σχόλιά μας
Ας αφήσουμε την τεχνολογία να μας χαρίσει τα δώρα της και ας φέρουμε τη θεατρική σκηνή μέσα στο σαλόνι μας, στην αγκαλιά της μεγάλης οθόνης πια, παρέα με όλη την οικογένεια (και όχι μόνο με τη μαμά μπροστά στην οθόνη του τηλεφώνου, του τάμπλετ ή του υπολογιστή)
Αγαπάμε το θέατρο και στηρίζουμε τις προσπάθειες του Εθνικού να χαρίζει σε όλους μας θεατρικές στιγμές αλλά και στους ηθοποιούς χώρο να αναπνέουν μέσω της τέχνης τους
Γραφτείτε στο κανάλι του Εθνικού Θεάτρου για να ενημερώνεστε για τις live streaming παραστάσεις
Στον μικρό μας πλανήτη ΣΠΙΤΙ παίζουμε super market!
Oι γονείς μας στέλνουν αυτή την περίοδο – και πριν βέβαια- φωτογραφίες ή βίντεο με τις δραστηριότητες των παιδιών τους στο σπίτι. Οι προτάσεις μας, όπως έχουμε ξαναπεί, έχουν στόχο την απομάκρυνση από την οθόνη και τις βιωματικές δραστηριότητες των παιδιών, το ελεύθερο παιχνίδι, το παιχνίδι ρόλων, πειράματα, κλπ . Σε προηγούμενες αναρτήσεις θα δείτε τέτοιες προτάσεις
Γιατί είναι σημαντικό το παιχνίδι ρόλων – ακόμα και στο σπίτι;
Τα παιδιά από τη φύση τους αγαπούν τα παιχνίδια ρόλων και τη δυνατότητα που αυτά τους δίνουν να μιμηθούν, να εκφραστούν, να φανταστούν και μάλιστα να το σταματήσουν το παιχνίδι όταν αυτά το θέλουν και να επιστρέψουν στην πραγματικότητα.
Συχνά τα παιδιά επιλέγουν φανταστικούς χαρακτήρες, πλάθουν ιστορίες στις οποίες πρωταγωνιστούν, έχουν φανταστικούς φίλους κλπ. Αυτό το παιχνίδι είναι για τα παιδιά κάτι παραπάνω από διασκέδαση. Εκτός από το γεγονός ότι μπορεί να βοηθήσει ακόμα και ένα συνεσταμένο, ντροπαλό παιδί να ξεκλειδώσει και να εκφραστεί, δίνει στα παιδιά τη δυνατότητα να εξερευνήσουν τον κόσμο των μεγάλων μέσα από τα δικά τους μάτια, να τον μιμηθούν, να αναπτύξουν την φαντασία τους, να δουν τα όριά τους σε σχέση με τους άλλους και τον εαυτό τους μέσα από τη συμπεριφορά τους. Και όλα αυτά γίνονται σε ένα ελεγχόμενο πλαίσιο, το οποίο και μπορούν να σταματήσουν όταν νιώσουν άβολα ή αμήχανα. Ενα απλό “τέλος το παιχνίδι”, “δεν παίζω άλλο” και όλα γίνονται όπως πριν! Από την ασφάλεια του παιχνιδιού επιστρέφουν στην ασφάλεια του περιβάλλοντός τους
Συχνά, ενσωματώνουν στο παιχνίδι τους γεγονότα της επικαιρότητας ή της καθημερινότητας τους. Τον τελευταίο καιρό σίγουρα θα μονοπωλεί το ενδιαφέρον τους η κοινωνική απομόνωση, η παραμονή στο σπίτι, η τηλεσυναντήσεις, τα μηνύματα με τους φίλους και τις εκπαιδευτικούς τους. Πολύ συχνά, ασυνείδητα, μέσα από το παιχνίδι τους, προσπαθούν απαντήσουν σε διάφορα ερωτήματα όπως «ποιος είμαι;», «τι θα γίνω όταν μεγαλώσω», «τι θα γίνει εάν…».
Πιο συγκεκριμένα, ειδικοί στην ανάπτυξη των παιδιών πιστεύουν πως τα παιχνίδια ρόλων βοηθούν τα παιδιά να αποκτήσουν σημαντικές δεξιότητες και γνώσεις.
Να αναπτύξουν τη φαντασία τους
Να εξερευνήσουν με ασφάλεια τον κόσμο γύρω τους
Να ενισχύσουν την αφαιρετική σκέψη
Να ανακαλύψουν ηγετικές ικανότητες
Να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση και καλύτερη αίσθηση του εαυτού τους
Να αποκτήσουν γλωσσικές δεξιότητες
Να κατανοήσουν την οπτική πλευρά κάποιου άλλου
Να εξελίξουν τις κοινωνικές τους δεξιότητες
Να μάθουν βασικές δεξιότητες της ζωής των ενηλίκων
Να εκπαιδευτούν στο να επιλύνουν προβλήματα
Και σαν να μην είναι αρκετά όλα τα παραπάνω, επιστήμονες υποστηρίζουν ότι επειδή τα παιχνίδια ρόλων ενεργοποιούν συγχρόνως διάφορα συναισθήματα, τη γνωστική λειτουργία, τη γλώσσα, καθώς και κινητικές δεξιότητες, δημιουργούν τελικά συναπτικές συνδέσεις μεταξύ των τμημάτων του εγκεφάλου. Και όσο περισσότερες οι συνάψεις, τόσο μεγαλύτερη είναι η νοημοσύνη ενός παιδιού!
Παρακολουθώντας τα παιδιά, θα διαπιστώσουμε ότι υπάρχουν διάφοροι τύποι του παιχνιδιού ρόλων με τους οποίους πειραματίζονται, με τον καθένα να εξυπηρετεί διαφορετικούς σκοπούς.
Για τα περισσότερα παιδιά μια από τις πρώτες μορφές, είναι η μίμηση της μαμάς και του μπαμπά, ένας ρόλος που τα βοηθά να κατανοήσουν καλύτερα ποιοι είναι οι γονείς τους και τι κάνουν οι μεγάλοι. Μπορούμε να τα ενθαρρύνουμε σε αυτό ζητώντας τους να μας βοηθήσουν σε μικροδουλειές (στρώσιμο τραπεζιού, ψώνια) ή να μπουν στο ρόλο ενός ενήλικα οδηγώντας ένα παιδικό αυτοκίνητο ή φροντίζοντας μια κούκλα.
Τα παιδιά λατρεύουν να παίζουν παιχνίδια ρόλων φορώντας διάφορες στολές ή ρούχα και αξεσουάρ ενηλίκων. Είναι τροφή για την παιδική φαντασία και σίγουρα είναι μια καλή ιδέα να έχουν στη διάθεση τους όλο το χρόνο –και όχι μόνο τις απόκριες- στολές που θα τους επιτρέψουν να πειραματιστούν με διαφορετικούς ρόλους.
Καταστάσεις της καθημερινής ζωής, όπως το σχολειό, η επίσκεψη στο γιατρό, τα ψώνια στα μαγαζιά είναι αγαπημένο υλικό, που ενισχύει όλα όσα τα παιδιά έχουν μάθει για την σωστή συμπεριφορά σε διαφορετικές καταστάσεις και μέρη. Η συνεργασία, η ευκαιρία διαπραγμάτευσης και η ομαδικότητα που απαιτεί αυτό το παιχνίδι συμβάλουν σημαντικά στην ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων.
Η αναπαράσταση ιστοριών από βιβλία ή ταινίες προσφέρει στα παιδιά τη δυνατότητα να σκεφτούν και να αξιολογήσουν καλύτερα τη στάση και τα συναισθήματα των άλλων. Με το να ταυτιστούν μέσα από το ρόλο με τον ήρωα τα βοηθάει να εξερευνήσουν τον κόσμο των συναισθημάτων (πώς αισθάνθηκε ο αγαπημένος ήρωας; αισθάνθηκε χαρά, απογοήτευση, έκπληξη κ.τ.λ.).
Πολλά παιδιά επιλέγουν να πειραματιστούν με το παιχνίδι των ρόλων μέσα από μια μικρή παράσταση: παίζοντας ένα σκετς, ερμηνεύοντας ένα τραγούδι, χορεύοντας ή παίζοντας ένα μουσικό όργανο Ενθαρρύνετε τα να το κάνουν, αφού πρόκειται για δραστηριότητες που ξεδιπλώνουν τα ταλέντα τους και τονώνουν την αυτοπεποίθηση τους.
Ας υποστηρίξουμε, ας ενθαρρύνουμε και ας απολαύσουμε τα παιχνίδια ρόλων των παιδιών μας, και ας αξιοποιήσουμε την ευκαιρία να δούμε τον κόσμο, τον εαυτό τους, αλλά και εμάς, μέσα από τα δικά τους μάτια.
Πηγή: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/news/40122/giati-ta-paihnidia-rolon-einai-toso-simantika-gia-ta-paidia
Δείτε στο σύνδεσμο που ακολουθεί πως παίζουν δύο αδελφούλες. Η μία είναι μαθήτριά μας ενώ η αδελφή της είναι 13 ετών. Είναι πολύ συγκινητικό το πόσο συμμετέχει στο παιχνίδι της μικρής της αδελφής, παρά την “μεγάλη” της ηλικία. Εχει μπει για καλά στο ρόλο της πελάτισσας. Μάλιστα χρησιμοποιεί και το ανάλογο λεξιλόγιο αλλά και ύφος. Εχει αλλάξει τη συμπεριφορά της! Λέει “δεσποινίς μου”, μιλάει στον πληθυντικό … Το απολαμβάνει !
Στο παιχνίδι τους έχουν ενσωματώσει την επικαιρότητα όπως θα δείτε. Παίζουν σούπερ μαρκετ. Η μεγάλη είναι πελάτισσα, η μικρή, ταμίας. Παρατηρήστε τον τρόπο που περνάει τα προιόντα στο barcode και παράλληλα λέει “μπιπ”. Πως χρησιμοποιεί την οθόνη, πως γίνεται η πληρωμή με την κάρτα …
Η μεγάλη σε κάποια στιγμή λέει, “τώρα με τον ιό πρέπει να αγοράσουμε πολλά”. Μήπως και αυτή δεν είναι η επικαιρότητα;
Απολαύστε τις https://youtu.be/qxhyo4aNGN0
Ο ΜΟΡΜΟΛΗΣ
Σήμερα 27 Μαρτίου είναι παγκόσμια μέρα θεάτρου.
Γιορτάζουμε αυτή τη μέρα με ένα διαχρονικό θεατρικό έργο που αγαπάμε πάρα πάρα πολύ!
Επειδή δεν προλάβαμε ακόμα να το ακούσουμε στο σχολείο μπορείτε να το ακούσετε στο σπίτι!
Εδώ θα διαβάσετε πληροφορίες για το έργο
Η πρώτη παράσταση του θιάσου της Ξένιας Καλογεροπούλου, έγινε ακριβώς 10 μέρες μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου στις 30 Νοεμβρίου του 1973.
Ο Μορμόλης δεν χρειάζεται πολλές συστάσεις, είναι ο φανταστικός φίλος των παιδιών, που ξεφωνίζει ελεύθερα αυτά που δεν τολμούν να πουν οι μικροί στους μεγάλους.
Οι μεγάλοι δεν μπορούν να καταλάβουν τι είναι αυτό το μυστηριώδες και ανατρεπτικό “ξύλινο κουτί”.
Τον Μορμόλη δεν μπορείς να τον συλλάβεις, να τον τιμωρήσεις, να τον καταστρέψεις, είναι άτρωτος … γιατί είναι η φαντασία των παιδιών και μπορεί να γίνεται ό,τι θέλουν τα παιδιά: παπούτσι, καπέλο, ποτήρι ή μπουρί της σόμπας. Αν κόψεις έναν Μορμόλη στα δυο έχεις δυο Μορμόληδες κι αν τον έκοβες στα τρία, τρεις!
Η ιστορία που επέδρασε καθοριστικά στις γενιές παιδιών της μεταπολίτευσης και έθεσε το σημείο εκκίνησης νέων παιδαγωγικών προσεγγίσεων παγκοσμίως. Ο Μορμόλης γράφτηκε από τον Rainer Hachfeld, αδελφό του Volker Ludwig, ο οποίος είχε γράψει τα τραγούδια. Το έργο ανέβηκε το 1969 στο θέατρο Grips, λεγόταν “Mugnog Kinder” και είναι η αφετηρία του είδους θεάτρου του Grips του Βερολίνου και του υλικού της Συντεχνίας του Γέλιου. Χωρίς τον Μορμόλη δε θα υπήρχε ο Νουριάν, η Τζέλα και ο Κόρνας, η Φρέτα κι ο Γυαλάκιας, ο Βάσος κ η Βιβή.
Ιστορία του έργου
Το έργο άνηκε στο ρεπερτόριο του πρωτοποριακού θιάσου του Volker Ludwig (Φόλκερ Λούντβιχ) «Gripstheater» («Θέατρο Γκρίπς») της πρώην Δυτικής Γερμανίας που πιστοποιεί την ίδια εποχή στη Δυτική Ευρώπη την ανανέωση του ρεπερτορίου και της σκηνοθεσίας στο θέατρο για παιδιά, δίνοντας του κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις. Ο Rainer Hachfeld, αδελφός του Ludwig, γνωστός πολιτικός γελοιογράφος αναμίχθηκε ενεργά στον θίασο «Grips». Το έργο του Ο Μορμόλης είχε ανέβει μόλις τρία χρόνια πριν από το θέατρο «Grips» και ήταν η τρίτη παραγωγή του θιάσου. Ο Μορμόλης ήταν ένα έργο που αποκήρυττε τα χαρακτηριστικά του μυθοποιητικού ρεύματος στο θέατρο για παιδιά: δεν ήταν ρομαντικό, ούτε διδακτικό. Απεναντίας, αναφερόταν σε δύο αδέλφια, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, που περνούσαν τις διακοπές τους κοντά στο θείο και τη θεία τους και μια μέρα ξεκίνησαν να παίζουν με ένα κουτί: το Μορμόλη. Ο Μορμόλης έγινε ένας φανταστικός φίλος των παιδιών, όπως αυτούς που συνηθίζουν να έχουν τα παιδιά και έλεγε στους μεγάλους όσα δεν τολμούσαν να πουν οι μικροί. Οι μεγάλοι δεν καταλάβαιναν τι είναι αυτό το μυστηριώδες και ύποπτο κουτί. Το φοβούνταν και θύμωναν. Το κουτί- σύμβολο πήρε μεγάλες προεκτάσεις μέσα στον κόσμο των ενηλίκων και άρχισε να τρομάζει ολόκληρη την πολιτεία που επιστρατεύτηκε εναντίον ενός φοβερού εχθρού. Ο αστυνόμος ήρθε να το συλλάβει, ο στρατηγός προσπάθησε να το καταστρέψει με ένα κανόνι, ακόμα και ο υπουργός επενέβη. Τελικά, ο γκρινιάρης γείτονας κύριος Μπουρίνιας πήρε το πριόνι του και κομμάτιασε το Μορμόλη. Ο Μορμόλης όμως ήταν άτρωτος, μια και μπορούσε να γίνεται ότι θέλουν τα παιδιά : παπούτσι, καπέλο, ποτήρι ή μπουρί της σόμπας. Κι αν έκοβες έναν Μορμόλη στα δυο, είχες δυο Μορμόληδες, αν τον έκοβες στα τρία, είχες τρεις Μορμόληδες. Στο τέλος, τα παιδιά που με τη φαντασία τους έβλεπαν τα πράγματα διαφορετικά από τη στεγνή πρακτική των μεγάλων νίκησαν. Και κάποιοι από τους μεγάλους κατάλαβαν το μυστικό: πως αν αγαπάς τα παιδιά, αγαπάς και τους Μορμόληδες. Η παράσταση ξεκινούσε με την αφήγηση ενός παραμυθιού που εμπεριείχε πολλά χαρακτηριστικά μοτίβα: ένα δάσος, μια μάγισσα, έναν βασιλιά με μια κόρη, ένα δράκο κτλ. Αναιρώντας τα παραδοσιακά όρια της θεατρικής δράσης, δυο παιδιά ξεπήδαγαν από το κοινό, διέκοπταν την αφήγηση, ξαναμοίραζαν τους ρόλους στους ηθοποιούς του παραμυθιού και ξεκινούσαν να παρουσιάσουν τη δική τους ιστορία που αφορούσε ρεαλιστικούς πρωταγωνιστές και διαδραματιζόταν σε ένα οικείο περιβάλλον. Το παράλογο χιούμορ του κειμένου όριζε ως πρωταγωνιστή ένα κουτί που λειτουργούσε ως σύμβολο της ελευθερίας της γνώμης και γύρω από αυτό εξελισσόταν ένα παιχνίδι κατά τη διάρκεια του οποίου θίγονταν θέματα που απασχολούσαν το παιδί στη σύγχρονη καθημερινότητά του. Η ποιότητα των παιδικών εκπομπών και η χρήση της τηλεόρασης, η έλλειψη χώρων παιχνιδιού και πρασίνου στις πόλεις, η άσκηση της βίας ως τρόπος διαπαιδαγώγηση, η έλλειψη επικοινωνίας στην οικογένεια, τα δικαιώματα των παιδιών και η χρήση της εξουσίας ως μέθοδος εκφοβισμού και υποταγής ήταν κάποια από τα ζητήματα που εκφράζονταν στο Μορμόλη, χωρίς την ίδια στιγμή το έργο να χάνει το χιούμορ και την παιδικότητα που το χαρακτήριζε. Καταργώντας την ψευδαίσθηση, οι ηθοποιοί τηρούσαν αποστάσεις από την αναπαραγόμενη σκηνική πραγματικότητα. Μπαινοβγαίνανε στους ρόλους τους, υποδύονταν πολλά διαφορετικά πρόσωπα σε σημείο που μπερδεύονταν μεταξύ τους και σχολίαζαν τη σκηνική δράση. Ακόμα ένα στοιχείο αποστασιοποίησης από το μύθο ήταν η παρεμβολή τραγουδιών που σχετίζονταν με τα σκηνικά δρώμενα, ενώ δεν έλειπε και η αποστροφή στο κοινό. Καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου, τα παιδιά της ιστορίας απευθύνονταν στο κοινό, είτε για να σχολιάσουν τα σκηνικά δρώμενα, είτε για να ζητήσουν τη συμβουλή τους. Έτσι, το κοινό γνώριζε από νωρίς το μυστικό της ταυτότητας του Μορμόλη και συμμαχώντας με τα παιδιά συμμετείχε στο παιχνίδι τους. Η πρώτη παράσταση του έργου είχε προγραμματιστεί για τις 23 Νοεμβρίου. Μεσολάβησαν όμως τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και ο θίασος, όπως και κάποια αλλά θέατρα της πόλης, ανέβαλε την πρεμιέρα του σε ένδειξη συμπαράστασης στους έγκλειστους του Πολυτεχνείου, η οποία τελικά πραγματοποιήθηκε στις 30 Νοεμβρίου του 1973.
Σημείωμα
Ο Μορμόλης έγινε 45 ετών. Πρωτοπαίχτηκε στην Αθήνα στις 25 Νοεμβρίου 1973. Έκτοτε παίζεται, στην Ελλάδα και στην Κύπρο, με τεράστια επιτυχία. Όχι μόνο από επαγγελματικά θέατρα, αλλά και από αναρίθμητους ερασιτεχνικούς θιάσους και από παιδιά δημοτικών σχολείων που έχουν την τύχη να έχουν εμπνευσμένους δασκάλους.
Ποιο είναι το μυστικό της ζωής του επί μισόν αιώνα αυτού θεατρικού έργου για παιδιά;
Πόσα από τα δεκάδες χιλιάδες θεατρικά έργα, για μικρούς και μεγάλους, έχουν επιζήσει σήμερα στην ευρωπαϊκή ήπειρο;
Ο μεγάλος δάσκαλος του διδακτικού θεάτρου, ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, έχει πει: «Το θέατρο πρέπει πρώτα απ’ όλα να διασκεδάζει.» Ο Μορμόλης και διασκεδάζει και διδάσκει. Μικρούς και μεγάλους. Γονείς και παιδιά. Ο καλύτερος και ασφαλέστερος κριτικός θεάτρου ειν’ο χρόνος.
Ένα θεατρικό έργο για παιδιά που ανθοβολεί και είναι νέο επί μισόν αιώνα δεν χρειάζεται σύσταση και έπαινο.
Πηγή: https://syntexniageliou.gr/show-item/o-mormolis/
Μουσικό αφιέρωμα για την επέτειο της 25ης Μαρτίου
«Όποιος Ελεύθερα συλλογάται , συλλογάται καλά» Ρήγας Φεραίος.
Η 25η Μαρτίου είναι ημέρα μνήμης της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι Έλληνες αγωνιστές με μηδαμινά υλικά εφόδια αλλά πλημμυρισμένοι από το πάθος για την ελευθερία, το αναμφισβήτητο και αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ανθρώπου, ξεκίνησαν τον επαναστατικό αγώνα. Η Επανάσταση των Ελλήνων αποτελεί ένα σημαντικό ιστορικό γεγονός, όχι μόνο για την χώρα μας αλλά και για την παγκόσμια ιστορία. Για εμάς, τους Έλληνες, σηματοδοτεί την απαρχή της πολιτικής μας συγκρότησης ως ανεξάρτητου εθνικού κράτους.
Τιμούμε τους προγόνους μας -ηλεκτρονικά φέτος, λόγω κορονοιού- με το μουσικό αφιέρωμα που ακολουθεί.
Χρόνια μας πολλά
https://youtu.be/pjeto0ZthH4
https://youtu.be/8vPBBBe8uu4
https://youtu.be/4kqvTgwK1EQ
Αποκριάτικο πάρτι με σαπουνόφουσκες
Η απίστευτη ομάδα la petite Marguerite θα μας ψυχαγωγήσει την Κυριακή 23-2/2020 το πρωί στο φετινό μας αποκριάτικο πάρτι
Α ΝΥ ΠΟ ΜΟ ΝΟΥ ΜΕ!!!
Να είστε όλοι εκεί!!!
«Έρως ανίκατε μάχαν…» – ΔΑΦΝΗ & ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ
Έθιμο πια να δραματοποιούμε κάθε χρόνο τέτοια μέρα τον μύθο της Δάφνης και του Απόλλωνα
Ο Απόλλωνας κορόιδεψε τον Έρωτα ότι είναι μικρός και ασήμαντος σε σχέση με τους άλλους Θεούς και ότι δεν αξίζει όσο οι άλλοι
Ο Έρωτας θύμωσε και υποσχέθηκε στον εαυτό του ότι θα τον εκδικηθει. Το’ πε και τό’ κανε
Ο Απόλλωνας θαύμαζε τη νύμφη Δάφνη, κόρη του ποταμού Πηνειού και της Γαίας, η οποία ακολουθούσε πιστά την Αρτεμι
Ο Έρωτας τότε έριξε σ αυτόν χρυσό βέλος της αγάπης ενώ στη Δάφνη ένα άλλο από μολύβι. Εκείνη όμως δεν αισθανόταν τίποτα διότι η καρδιά της είχε γίνει πέτρα
Έτσι ο όμορφος Θεός ερωτεύτηκε παράφορα τη Δάφνη χωρίς ανταπόκριση όμως …
Ετρεχε πίσω της αλλά αυτή τίποτα
Μεχρι που ο πατέρας της, Πηνειός, για να τη βοηθήσει, επειδή τη λυπήθηκε τη μεταμόρφωσε σε αρωματικό δέντρο
Εκείνος για να την τιμήσει την έκανε το ιερό του δέντρο !
Σωστά θυμάστε. Φοράει πάντα ένα δάφνινο στεφάνι στο κεφάλι και το δέντρο συνήθως ονομάζεται «Δάφνη του Απολλωνος»
Εδώ θα διαβάσετε πιο πολλές πληροφορίες για τον μύθο
Εκδρομή στην Αθήνα
Δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει καλύτερα η νέα χρονιά!
Με το Σύλλογο Γονέων προγραμματίζουμε από κοινού δράσεις και εκδρομές. Εχουν προηγηθεί εκδρομές στην Ακρόπολη, στο Ναύπλιο, στην Αρχ. Ολυμπία, Δημητσάνα-Βυτίνα, Καλάβρυτα, Μαίναλο, στη γειτονική μας Πρώτη για μπάνιο, στην Πύλο κ.α.
Η φετινή μας εκδρομή είχε γερή δόση πολιτισμού. Μια εκδρομή στον πολιτισμό της πρωτεύουσας!
Πήγαμε στην Αθήνα για να παρακολουθήσουμε την παράσταση “χίλιες και μία ιστορίες” στο Μικρό Εθνικό αλλά και για να επισκεφθούμε το Μουσείο Μπενάκη Παιχνιδιών, στο Φάληρο. Επισκεφθήκαμε επίσης και το ΚΠΣΝ και την έκθεση εικονογράφων και εικαστικών με θέμα το παιδί, που συντόνιζε το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού
Για την επίσκεψή μας στο μουσείο προετοιμαστήκαμε διαβάζοντας το βιβλίο της Ελένης Γερουλάνου “ένας αρκούδος μια φορά”, εικονογράφηση Ιρις Σαμαρτζή, εκδ. Πατάκη.
Ο αρκούδος ήταν ο ξεναγός μας στο σχολείο, ενώ στο Μουσείο μας περίμενε η ίδια η συγγραφέας, η οποία μας ξενάγησε και μας έδειξε τα παιχνίδια στα οποία είχε βασιστεί η εικονογράφος για να ξεδιπλώσει την ιστορία της.
Περισσότερα για το βιβλίο μπορείτε να διαβάσετε στο προσωπικό μου ιστολόγιο ..
Δείτε φωτογραφίες από την εκδρομή μας!
Μικρό Εθνικό, θέατρο Ρεξ ,” χίλιες και μία ιστορίες”
Από την τάξη…
στο μουσείο!
Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος
Τα παιδιά, όταν τα ρώτησα τι τους άρεσε περισσότερο είπαν, άλλα το θέατρο, άλλα το μουσείο και τα τόσα παιχνίδια που υπήρχαν εκεί, άλλα το “μεγάλο κτίριο” με τις παιδικές χαρές, , άλλα το παιχνίδι στη βιβλιοθήκη, όλα όμως είπαν: ΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ!!!
Ηδη προγραμματίζουμε την επόμενη εκδρομή μας! Αυτή την φορά θα είναι “λευκή”. Θα πάμε στα χιόνια!!!