Ελεύθεροι Πολιορκημένοι οι Πειραιώτες – και όχι μόνον- τις τελευταίες 2 μέρες! Σε καραντίνα ολόκληρη η πόλη του Πειραιά.  Ατέλειωτα χιλιόμετρα γύρω απο την…ουρά μου για να φτάσω στο σχολείο μου.  Γνώρισα βέβαια κάθε γωνιά του Πειραιά, πέριξ του λιμένος.  Χάζευα απο το παράθυρο του αυτοκινήτου όλα τα παλαιοπωλεία που ήξερα και άλλα που δεν ήξερα.  Βρήκα πού πωλούνται ωραιότατες μαντεμένιες σχάρες για το τζάκι, φυσητά γιαλιά για λάμπες και γενικότερα, τύφλα νά’χει το google earth!  Αντάλλαξα χαμόγελα και με άλλους “προνομιούχους” πολίτες που είχε βγάλει ο “απ΄αυτός τους ” φλόγες απο το ξεκίνα-σταμάτα. Οι λόγοι;  Γνωστοί.  Ήλθαν τα τρακτέρια απο την Κρήτη! Αχ! Γειτόνισσα! Λές και τό’ βλεπα το όνειρο.  Το “να πέσω στην θάλασσα” ήταν σχήμα … οξύμωρο αυτές τις μέρες.  Όλος ο Πειραιάς “κλείστηκε” σε τέσσερεις τοίχους και πέντε σταυροδρόμια! Δεν θα σχολιάσω τα γεγονότα, δεν θα πώ τίποτε για τις δημοσιογραφικές κορώνες, τόσο τις τηλεοπτικές όσο και τις ραδιοφωνικές.   Μόνο που απελπίζομαι…Έχουμε χάσει πιά το μέτρο!  Τί άλλο μένει να δούμε…