Τελευταία εβδομάδα της Αποκριάς και στο νηπιαγωγείο μας αφιερώσαμε τον περισσότερο χρόνο σε αποκριάτικες κατασκευές,τραγούδια και έθιμα!Φτιάξαμε κλόουν,βενετσιάνικες μάσκες,και χαρταετούς!Τραγουδήσαμε και χορέψαμε αγαπημένα αποκριάτικα τραγούδια όπως ο κλόουν του Γ Σακελαρίδη,τραγούδια από την Περπερούνα της Δ Σαμίου όπως το μια γρια μπαμπόγρια
και το λατρεμένο μας παντρεύουνε τον κάβουρα!
Εδώ μερικές από τις κατασκευές μας!
Τελευταία εβδομάδα της Αποκριάς και στο νηπιαγωγείο μας αφιερώσαμε τον περισσότερο χρόνο σε αποκριάτικες κατασκευές,τραγούδια και έθιμα!Φτιάξαμε κλόουν,βενετσιάνικες μάσκες,και χαρταετούς!Τραγουδήσαμε και χορέψαμε αγαπημένα αποκριάτικα τραγούδια όπως ο κλόουν του Γ Σακελαρίδη,τραγούδια από την Περπερούνα της Δ Σαμίου όπως το μια γρια μπαμπόγρια
και το λατρεμένο μας παντρεύουνε τον κάβουρα!
Εδώ μερικές από τις κατασκευές μας!
Ο κλόουν νάτος
που βγαίνει στη σκηνή
τα χέρια βάζει
στο στόμα σαν χωνί!
Τον κόσμο βλέπει
φωνάζει δυνατά
«Με λένε κλόουν
τηγανοπατατά»
Γελάει τρέχει
ψηλά χοροπηδά
σκοντάφτει πέφτει
και μένει εκειδα!
Τον κόσμο βλέπει
και λέει σιγανά
«με λένε κλόουν
σαλτσομακαρονά »
Μα να που πάλι εδώ
και εκεί πηδά
τη μύτη πιάνει
και έτσι τραγουδά
«Αντίο φίλοι
σας αποχαιρετώ
σκοντάφτω πέφτω
σε τούρτα παγωτό!»
Ο κλόουν νάτος
που βγαίνει στη σκηνή
τα χέρια βάζει
στο στόμα σαν χωνί!
Τον κόσμο βλέπει
φωνάζει δυνατά
«Με λένε κλόουν
τηγανοπατατά»
Γελάει τρέχει
ψηλά χοροπηδά
σκοντάφτει πέφτει
και μένει εκειδα!
Τον κόσμο βλέπει
και λέει σιγανά
«με λένε κλόουν
σαλτσομακαρονά »
Μα να που πάλι εδώ
και εκεί πηδά
τη μύτη πιάνει
και έτσι τραγουδά
«Αντίο φίλοι
σας αποχαιρετώ
σκοντάφτω πέφτω
σε τούρτα παγωτό!»
Tην Τετάρτη 12 Φλεβάρη επισκεφθήκαμε το μουσείο Κυκλαδικής τέχνης.Ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία για όλους!Τα εκθέματα υπέροχα,το πρόγραμμα«Κι όμως είναι άνθρωπος!» Η ανθρώπινη μορφή στα αρχαία χρόνια. στο οποίο συμμετείχαμε ,όμορφο και προσαρμοσμένο για την προσχολική ηλικία ,κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον των παιδιών ως το τέλος!
Την Τετάρτη 12 Φλεβάρη 2014 το Νηπιαγωγείο μας θα επισκεφθεί το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
το οποίο βρίσκεται στην Αθήνα στην οδό Νεοφύτου Δούκα 4 για να παρακολουθήσει το πρόγραμμα
«Κι όμως είναι άνθρωπος!» Η ανθρώπινη μορφή στα αρχαία χρόνια.
Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης http://www.cycladic.gr/είναι αφιερωμένο στη μελέτη και προβολή
των αρχαίων πολιτισμών του Αιγαίου και της Κύπρου, με ιδιαίτερη έμφαση στην Κυκλαδική τέχνη της 3ης π.Χ. χιλιετίας.
Σε ένα πρόγραμμα ειδικά διαμορφωμένο για τις ανάγκες της προσχολικής ηλικίας,
τα παιδιά καλούνται να ανακαλύψουν τις μορφές που κρύβουν τα ειδώλια και τα αγγεία του Μουσείου.
Στόχοι του προγράμματος
Αρχικός στόχος είναι η επίσκεψη στο Μουσείο να γίνει μια ώρα χαράς και διασκέδασης για τα παιδιά.
Μια διαδικασία δημιουργική μέσα από την οποία τα ίδια τα παιδιά:
Κατανοούν ότι δεν υπάρχει σωστό και λάθος στην τέχνη,
δεν έχει σημασία πώς απεικονίζεται η ανθρώπινη μορφή αρκεί να επικοινωνείται η ιδέα ότι είναι άνθρωπος
Μαθαίνουν ότι μέσα στους αιώνες οι άνθρωποι χρησιμοποίησαν πολλούς και διαφορετικούς τρόπους για να απεικονίσουν την ανθρώπινη μορφή
Αντιλαμβάνονται ότι η τέχνη είναι κάτι ζωντανό και εξελίσσεται όπως εξελίσσεται και η ζωή.
Αλλάζουν οι εποχές, αλλάζουν οι πολιτισμοί, αλλάζει και η οπτική απέναντι στην ανθρώπινη μορφή!
Βλέπουν τα έργα τέχνης και τα χρηστικά αντικείμενα της έκθεσης σα μαρτυρίες ενός μακρινού παρελθόντος
Ενεργοποιούν τη φαντασία τους και μαθαίνουν σε ένα διαδραστικό πρόγραμμα με παιχνίδι και πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό
Χρησιμοποιώντας όλα τα ερεθίσματα που έχουν λάβει τα παιδιά δημιουργούν τη δική τους ανθρώπινη μορφή.
Επειδή αυτή η επίσκεψη είναι η πρώτη μας φετινή σε μουσείο η σημερινή μέρα ήταν αφιερωμένη σε αυτό!
Διαβάσαμε το πολύ ωραίο Στο Μουσείο
της Μαρίζας Ντεκάστρο !Ξέρεις τι κρύβει μέσα του ένα μουσείο;Συζητήσαμε για τους κανόνες που πρέπει να
τηρούμε επισκεπτόμενοι ένα μουσείο, και τους εργαζόμενους σε αυτό ,αρχαιολόγους,συντηρητές ,ξεναγούς και φύλακες!
Αφού συμφωνήσαμε ότι θα τους τηρήσουμε κι εμείς στη μεθαυριανή μας επίσκεψη μιλήσαμε και για το μουσείο το οποίο
θα επισκεφθούμε το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης καθώς και το πρόγραμμα στο οποίο θα συμμετάσχουμε που έχει τον τίτλο !
«Κι όμως είναι άνθρωπος!» Η ανθρώπινη μορφή στα αρχαία χρόνια!Χρησιμοποιήσαμε το επίσης υπέροχο
Αύριο θα διαβάσουμε το βιβλίο της Ελένης Γερουλάνου, Ο Νικηφόρος ανακαλύπτει τα συναισθήματα!Αγαλματάκια ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα ή μήπως όχι;
Πέντε παπάκια, παπάκια μικρά
πήγαν μια βόλτα πολύ μακριά
κι η πάπια μαμά τους
φωνάζει κουά-κουά
μα τέσσερα μόνο γυρίσαν παπιά!
Τέσσερα παπάκια, παπάκια μικρά
πήγαν μια βόλτα πολύ μακριά
κι η πάπια μαμά τους φωνάζει κουά-κουά
μα τρία μόνο γυρίσαν παπιά
Τρία παπάκια, παπάκια μικρά
πήγαν μια βόλτα πολύ μακριά
κι η πάπια μαμά τους φωνάζει κουά-κουά
μα δύο μόνο γυρίσαν παπιά
δύο παπάκια, παπάκια μικρά
πήγαν μια βόλτα πολύ μακριά
κι η πάπια μαμά τους φωνάζει κουά-κουά
μα ενα μόνο του ήρθε κοντά
Ένα παπάκι, παπάκι μικρό
πήγε μια βόλτα ψηλά στο βουνό
η πάπια μαμά του φωνάζει κουα-κουά
κανένα παπάκι δε γύρισε πια!
Ο πάπιος μπαμπάς τους φωνάζει κουά-κουά
και να τα παπάκια γυρίσαν παιδιά
τέσσερα κι ένα κάνουν πέντε
τρία και δύο κάνουν πέντε
δύο και τρία κάνουν πέντε
ένα και τέσσερα πέντε παπιά
Πέντε παπάκια, παπάκια μικρά
πήγαν μια βόλτα πολύ μακριά
κι η πάπια μαμά τους
φωνάζει κουά-κουά
μα τέσσερα μόνο γυρίσαν παπιά!
Τέσσερα παπάκια, παπάκια μικρά
πήγαν μια βόλτα πολύ μακριά
κι η πάπια μαμά τους φωνάζει κουά-κουά
μα τρία μόνο γυρίσαν παπιά
Τρία παπάκια, παπάκια μικρά
πήγαν μια βόλτα πολύ μακριά
κι η πάπια μαμά τους φωνάζει κουά-κουά
μα δύο μόνο γυρίσαν παπιά
δύο παπάκια, παπάκια μικρά
πήγαν μια βόλτα πολύ μακριά
κι η πάπια μαμά τους φωνάζει κουά-κουά
μα ενα μόνο του ήρθε κοντά
Ένα παπάκι, παπάκι μικρό
πήγε μια βόλτα ψηλά στο βουνό
η πάπια μαμά του φωνάζει κουα-κουά
κανένα παπάκι δε γύρισε πια!
Ο πάπιος μπαμπάς τους φωνάζει κουά-κουά
και να τα παπάκια γυρίσαν παιδιά
τέσσερα κι ένα κάνουν πέντε
τρία και δύο κάνουν πέντε
δύο και τρία κάνουν πέντε
ένα και τέσσερα πέντε παπιά
μ’ ένα μου φιλί
ψήλωσες πολύ.
Κι άπλωσες κλωνιά
μυγδαλιά μυγδαλίτσα μου
κι άπλωσες κλωνιά
μες στη γειτονιά.
Τώρα με κοιτάς
και φεύγεις μυγδαλιά μου
τώρα με κοιτάς
και δε με χαιρετάς.
Πρόσεξε καλά
σ’ το λέω μυγδαλιά μου
πρόσεξε καλά
μην πέσεις χαμηλά.
Ψήλωσες πολύ
μυγδαλιά μυγδαλίτσα μου
ψήλωσες πολύ
μ’ ένα μου φιλί.
Μ’ ένα μου φιλί
μυγδαλιά μυγδαλίτσα μου
μ’ ένα μου φιλί
έγινες πουλί.
Κι άνοιξες φτερά
μυγδαλιά μυγδαλίτσα μου
κι άνοιξες φτερά
σε βαθιά νερά.
Τώρα με κοιτάς
και φεύγεις μυγδαλιά μου
τώρα με κοιτάς
και δε με χαιρετάς.
Πρόσεξε καλά
σ’ το λέω μυγδαλιά μου
πρόσεξε καλά
μην πέσεις χαμηλά.
Ψήλωσες πολύ
μυγδαλιά μυγδαλίτσα μου
ψήλωσες πολύ
μ’ ένα μου φιλί.
Μ’ ένα μου φιλί
μυγδαλιά μυγδαλίτσα μου
μ’ ένα μου φιλί
ψήλωσες πολύ.
Κι άπλωσες κλωνιά
μυγδαλιά μυγδαλίτσα μου
κι άπλωσες κλωνιά
μες στη γειτονιά.
Μουσική/Στίχοι: Δημητρίου Βασίλης/Γκάτσος Νίκος
Η πανέμορφη αμυγδαλιά ήταν το αντικείμενο ενασχόλησης τη χθεσινή μέρα !Οι αμυγδαλιές που έχουν ανθίσει μέσα στο καταχείμωνο μας έδωσαν αφορμή να μιλήσουμε για το δέντρο ,τα άνθη,τους καρπούς του που είναι τόσο θρεπτικοί και νόστιμοι!Συζητήσαμε για τη χρησιμότητά τους στη διατροφή μας τόσο τρώγοντάς τα όπως είναι αλλά και βάζοντάς τα σε γλυκά ή φαγητά.Την περίοδο της άνθισης της αμυγδαλιάς στην αρχαία Αθήνα γίνονταν τα «Ανθεστήρια». Στη διάρκεια τους, οι γονείς στεφάνωναν τα τρίχρονα παιδιά, ίσως γιατί άρχιζε η άνοιξη της ευχάριστης ζωής τους.
Στο τέλος είπαμε κι ένα παραμύθι………..
Η Αμυγδαλιά ήταν ένα νέο, πανέμορφο, ροδαλό κορίτσι. Η μητέρα της την αγαπούσε πολύ, φοβόταν όμως τις κρύες μέρες του χειμώνα να την αφήσει να βγει έξω για να μην κρυώσει. Γι’ αυτό το χειμώνα την κλείδωνε στο δωμάτιό της. Μια μέρα όμως ο Βοριάς πέρασε έξω από το παράθυρό της, την είδε και την ερωτεύτηκε. Πώς όμως θα ερωτεύονταν και αυτή το Βοριά; Τριγυρνούσε θλιμμένος έξω από το παράθυρό της. Ώσπου μια νύχτα σκέφτηκε να μεταμορφωθεί σε πρίγκηπα. Ο Βοριάς παρουσιάστηκε στην Αμυγδαλιά σαν όμορφος νεαρός άντρας και της ζήτησε αμέσως να παντρευτούν. Εκείνη μόλις τον αντίκρισε τον ερωτεύτηκε και δέχτηκε την πρότασή του. Μια μέρα λοιπόν, που έλειπε η μητέρα της από το παλάτι, βγήκε έξω τρέχοντας και αγκάλιασε το Βοριά. Δεν άντεξε την παγωνιά και απ’ το κρύο του ξεψύχησε. Από τότε ντύνεται νυφούλα και δέχεται το άγγιγμα του αγαπημένου της Βοριά κάθε χειμώνα.
