Σήμερα ανοίξαμε τους υπόλοιπους φακέλους με τις χριστουγεννιάτικες κάρτες που έφτασαν λίγο καθυστερημένα από τη μακρινή Λιθουανία ,την Πολωνία ,τη Βουλγαρία ,την Ισπανία και τη Γαλλία!Τα παιδιά ξετρελάθηκαν με τις κάρτες που πολλές από αυτές συνοδευόταν από συνταγές για μπισκότα και πολλές γλυκές ευχές!Συμφωνήσαμε όλοι να τις βάλουμε σε ένα όμορφο κουτί , που το ονομάσαμε το κουτί του e-twinning και κάθε παιδί να το παίρνει στο σπίτι του για μία ημέρα για να τις δει με την οικογένειά του !
Αλλά το e-twinning δε σταματά εδώ!Με αφορμή τη συμμετοχή μας στο eTwinning με το έργο«made a Christmas Card for you»! αποφασίσαμε με τα παιδιά ότι θέλουμε να μάθουμε περισσότερα για τους φίλους μας στην Ευρώπη με τους οποίους ανταλλάξαμε χριστουγεννιάτικες κάρτες και ευχές!Σκοπός μας είναι λοιπόν η γνωριμία με την ήπειρο στην οποία ανήκουμε και τους ανθρώπους της, και να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε Ευρωπαίοι πολίτες με δικαιώματα και υποχρεώσεις .Ετσι θα εφαρμόσουμε πολιτιστικό πρόγραμμα με τίτλο, “Τα Παιδιά της Ευρώπης… ενώνουν τις φωνές τους!”
Aφού ολοκληρώσαμε το μάθημα της χαράς και της λύπης φτιάξαμε τις μάσκες της χαράς με χάρτινα πιατάκια ,μαλλί και κορδέλες!Τα παιδιά με το δικό τους ξεχωριστό τρόπο αποτύπωσαν με τους μαρκαδόρους το συναίσθημα της χαράς στις μάσκες!Στη συνέχεια γράψαμε τη λέξη λύπη στο λεξικό των συναισθημάτων και εικονογραφήσαμε τη σελίδα με λυπημένες φατσούλες!Στο επόμενο μάθημα θα φτιάξουμε τις μάσκες της λύπης!
Όμως σήμερα το αστέρι αυτής της εβδομάδας ο Σπύρος μας έκανε μια ευχάριστη έκπληξη !Έφερε στο σχολείο δύο βιβλία που η συγγραφέας τους είναι η νονά του η Μαρία Γιαννάκη η οποία έχει γεννηθεί στην Παιανία!
Σήμερα διαβάσαμε το βιβλίο της Νεφέλη, ταξίδι στη γη σε εικονογράφηση Εμμανουέλας Κακαβιά.Ένα πραγματικά υπέροχο παραμύθι που καθήλωσε τα παιδιά!
Πώς είναι να ακούς ιστορίες από τη Γη ενώ κατοικείς στα σύννεφα; Τι αντικρίζεις όταν κάποια στιγμή την επισκέπτεσαι; Η Νεφέλη πραγματοποιεί το όνειρό της και κατεβαίνει στη Γη για να τη γνωρίσει από κοντά. Ένα απίστευτο ταξίδι, στη διάρκεια του οποίου συναντά την αγάπη, το καλό και το κακό, γνωρίζει μάγους, πρίγκιπες και νεράιδες… Άραγε όλα αυτά είναι αρκετά για να την κρατήσουν για πάντα στη Γη;
Συναισθημάτων συνέχεια την Πέμπτη 23 Γενάρη και μιλήσαμε για τη λύπη!Τι η είναι λύπη;Πότε αισθανόμαστε λυπημένοι; Πως φαίνεται στο πρόσωπό μας ή το σώμα μας; Τι σημαίνει θλίψη και στενοχώρια;
Διαβάσαμε και το υπέροχο παραμύθι του αξέχαστου Μάνου Χατζηδάκι…
Το νησί των συναισθημάτων
Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα Συναισθήματα.
Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.
Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.
Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται,
η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό.
Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»,
«Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα»
Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από τηνΑλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.
«Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη.
«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία.
Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια.
«Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου».
«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.
Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία.
Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.
Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:
«Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!».
Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.
Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.
Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε την Γνώση:
«Γνώση, ποιος με βοήθησε»;
«Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση.
«Ο Χρόνος;;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε o Χρόνος;»
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με τη βαθιά σοφία της είπε:
«Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».
Μήπως μπορείτε να σκεφθείτε κάτι που σας κάνει στεναχωριέστε;
Ας το ζωγραφίσουμε σε ένα χαρτί!
Νιώθω στενοχώρια όταν……
Στο τέλος ακούσαμε και το υπέροχο μελωδικό τραγούδι που έγραψε επίσης ο Μάνος Χατζηδάκης!
Έλα πάρε μου τη λύπη (Μ.Χατζιδάκις,Ν.Γκάτσος)
Είσαι ένα περιστέρι που πετά στον ουρανό
Πάμε να ‘βρουμε ένα αστέρι σ’ έναν κόσμο μακρινό ] 2x
Έλα να, έλα να, να ‘βρουμε ένα αστέρι
που πετά, που πετά ψηλά στον ουρανό
Είσαι ένα καρδιοχτύπι, μου ‘χεις κόψει τα φτερά
Έλα πάρε μου τη λύπη, έλα δωσ’ μου τη χαρά ] 2x
Είσαι έ-, είσαι έ-, ένα καρδιοχτύπι
μου ‘χεις κό-, μου ‘χεις κό-, κόψει τα φτερά
Τα γαρύφαλλα σου μέτρα, σ’ αγαπώ όσο κανείς
Κάνω την καρδιά μου πέτρα και προσμένω να φανείς ] 2x
Έλα και, έλα και, και σε περιμένω στη γωνιά, στη γωνιά του δρόμου να φανείς.
Συναισθημάτων συνέχεια την Πέμπτη 23 Γενάρη και μιλήσαμε για τη λύπη!Τι η είναι λύπη;Πότε αισθανόμαστε λυπημένοι; Πως φαίνεται στο πρόσωπό μας ή το σώμα μας; Τι σημαίνει θλίψη και στενοχώρια;
Διαβάσαμε και το υπέροχο παραμύθι του αξέχαστου Μάνου Χατζηδάκι…
Το νησί των συναισθημάτων
Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα Συναισθήματα.
Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.
Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.
Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται,
η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό.
Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»,
«Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα»
Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από τηνΑλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.
«Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη.
«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία.
Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια.
«Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου».
«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.
Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία.
Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.
Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:
«Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!».
Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.
Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.
Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε την Γνώση:
«Γνώση, ποιος με βοήθησε»;
«Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση.
«Ο Χρόνος;;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε o Χρόνος;»
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με τη βαθιά σοφία της είπε:
«Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».
Μήπως μπορείτε να σκεφθείτε κάτι που σας κάνει στεναχωριέστε;
Ας το ζωγραφίσουμε σε ένα χαρτί!
Νιώθω στενοχώρια όταν……
Στο τέλος ακούσαμε και το υπέροχο μελωδικό τραγούδι που έγραψε επίσης ο Μάνος Χατζηδάκης!
Έλα πάρε μου τη λύπη (Μ.Χατζιδάκις,Ν.Γκάτσος)
Είσαι ένα περιστέρι που πετά στον ουρανό
Πάμε να ‘βρουμε ένα αστέρι σ’ έναν κόσμο μακρινό ] 2x
Έλα να, έλα να, να ‘βρουμε ένα αστέρι
που πετά, που πετά ψηλά στον ουρανό
Είσαι ένα καρδιοχτύπι, μου ‘χεις κόψει τα φτερά
Έλα πάρε μου τη λύπη, έλα δωσ’ μου τη χαρά ] 2x
Είσαι έ-, είσαι έ-, ένα καρδιοχτύπι
μου ‘χεις κό-, μου ‘χεις κό-, κόψει τα φτερά
Τα γαρύφαλλα σου μέτρα, σ’ αγαπώ όσο κανείς
Κάνω την καρδιά μου πέτρα και προσμένω να φανείς ] 2x
Έλα και, έλα και, και σε περιμένω στη γωνιά, στη γωνιά του δρόμου να φανείς.
Kόψαμε σήμερα Τετάρτη 22 Ιανουαρίου 2014 τη βασιλόπιτά μας!Τα παιδιά περίμεναν ανυπόμονα αυτή τη στιγμή και επιτέλους έφτασε!Οι τυχεροί ήταν δύο .Ένας για κάθε τμήμα.Από το ολοήμερο ο Κωνσταντίνος και από το κλασσικό η Μαρκέλλα!Καλή χρονιά με υγεία,αγάπη ειρήνη κι ευτυχία σε όλους!
Στο μάθημα της Πέμπτης μιλήσαμε για τις έννοιες χαρά και χαρούμενος!Είδαμε ξανά τη μάσκα με το χαρούμενο προσωπάκι και γράψαμε στον πίνακα τη λέξη χαρούμενος!Αναρωτηθήκαμε γιατί το παιδάκι της φωτογραφίας αισθάνεται χαρούμενο και καταγράψαμε τις απαντήσειςΦτιάξαμε το λεξικό των συναισθημάτων και γράψαμε στην πρώτη σελίδα τη λέξη χαρά!Ζωγραφίσαμε γύρω της χαρούμενες φατσούλες!
Στο τέλος αποτυπώσαμε στο χαρτί κάτι που μας κάνει να νιώθουμε χαρούμενοι!
Βρισκόμαστε πια στα μέσα του χειμώνα και παρόλο που είναι αρκετά ήπιος και δεν μας έδειξε ακόμη τα δόντια του αποφασίσαμε να φτιάξουμε τις πρώτες μας κατασκευές και να μιλήσουμε γι’ αυτή την όμορφη εποχή!
Στο σημερινό μάθημα, αρχίσαμε να συζητάμε για τα συναισθήματα και για το πώς νιώθουν οι άνθρωποι. Βέβαια, τις επόμενες εβδομάδες θα ασχοληθούμε αρκετά και θα μάθουμε πολύ περισσότερα πράγματα γι αυτά.
Μιλήσαμε για τον τρόπο που μπορούμε να αναγνωρίζουμε τα σημάδια τα οποία μας δείχνουν πώς νοιώθει κάποιος άλλος. Μάθαμε ότι ο τόνος της φωνής, οι εκφράσεις του προσώπου, η στάση του σώματος, αλλά και οι περιστάσεις, είναι όλα τους σημάδια αναγνώρισης που μπορούμε να χρησιμοποιούμε για να αντιλαμβανόμαστε τα συναισθήματα των άλλων. Το να χρησιμοποιούμε τα σημάδια αναγνώρισης για να συμπεράνουμε πως νοιώθει ο άλλος, είναι το πρώτο βήμα για να κατανοήσουμε και να συναισθανθούμε τους άλλους ανθρώπους.
Σε κάθε ένα από τα επόμενα μαθήματα, στα οποία θα μάθουμε να αναγνωρίζουμε βασικά συναισθήματα, όπως χαρά, λύπη, θυμός, φόβος και απογοήτευση, μπορείτε να ζητάτε από το παιδί σας να σας κάνει την ανάλογη γκριμάτσα.
Παρακάτω σας αναφέρουμε κάποια διασκεδαστικά και κάποια απλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι, ώστε να βοηθήσετε το παιδί σας να μάθει να αναγνωρίζει τα συναισθήματα των άλλων:
Όταν διαβάζετε ένα παραμύθι μαζί, κοιτάξτε προσεκτικά τις εικόνες και ζητήστε από το παιδί σας να μαντέψει πώς νοιώθουν οι χαρακτήρες. Συζητήστε μαζί του τι συμβαίνει στην ιστορία (τις περιστάσεις δηλαδή) και ότι και αυτό είναι σημάδι για το πώς νιώθει κάποιος.
Όταν βλέπετε ταινίες, παρατηρήστε με το παιδί σας τα πρόσωπα των πρωταγωνιστών και ζητήστε του να σας πει πώς φαντάζεται ότι νοιώθουν. Για να το κάνετε μάλιστα και πιο διασκεδαστικό, μπορείτε να χαμηλώσετε τον ήχο στο ελάχιστο και απλώς να παρακολουθείτε τα πρόσωπα και τα σώματα, παίζοντας το παιχνίδι «Ας μαντέψουμε πώς νοιώθει».
Κόψτε μαζί με το παιδί σας από περιοδικά φωτογραφίες με τα πρόσωπα ανθρώπων. Κολλήστε τα σε ένα μεγάλο χαρτί ή χαρτόνι φτιάχνοντας ένα κολλάζ. Συζητήστε για τα διαφορετικά συναισθήματα που απεικονίζονται στις φωτογραφίες.
Λαμβάνετε το ίδιο σοβαρά υπόψη σας τα συναισθήματα του παιδιού σας, όπως και τα δικά σας.
Ενθαρρύνετέ το να σας μιλάει για τις φιλίες του και για τα προβλήματα που κάποιες φορές μπορεί να έχει με αυτές.
Μοιραστείτε τα δικά σας συναισθήματα με το παιδί σας, έτσι ώστε να βλέπει το πρόσωπό σας και να ακούει τα λόγια σας καθώς τα περιγράφετε. Μη διστάσετε να χρησιμοποιήσετε μεγάλες λέξεις, όπως αγανακτισμένος, απογοητευμένος και προβληματισμένος. Αυτά όλα είναι συναισθήματα που έχει και το παιδί σας και έτσι το βοηθάτε να μπορεί να τα ονοματίσει.
Αφηγηθείτε στο παιδί σας πώς περάσατε την ημέρα σας στη δουλειά.
Συζητήστε μαζί του για κάποιο γεγονός που διαβάσατε στην εφημερίδα ή που ακούσατε στις ειδήσεις και μπορεί να προξενήσει έντονα συναισθήματα. Μπορείτε να του πείτε να το συζητήσει και μαζί μας στην τάξη.
Βοηθήστε το να κατανοήσει και τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων, συζητώντας γι αυτά.
Προσπαθήστε, όσο είναι δυνατό, να επικρατεί στο οικογενειακό σας περιβάλλον θετική και αισιόδοξη ατμόσφαιρα.
Δείξτε στο παιδί σας ό,τι είναι σημαντικό για εσάς: Αφιερώστε του χρόνο, συμμετέχετε στις εκδηλώσεις του σχολείου, γνωρίστε τους φίλους του, συζητήστε μαζί του για τις καθημερινές εμπειρίες του.
Μην ξεχνάτε να του λέτε συχνά ότι το αγαπάτε.
Και βέβαια μην ξεχνάτε ότι είστε ευπρόσδεκτοι στο σχολείο και αν έχετε κάποια σχόλια, παρατηρήσεις ή απορίες σχετικά με το θέμα αυτό ή οποιοδήποτε άλλο θέμα του Προγράμματος, μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μου.
Με εκτίμηση
Η νηπιαγωγός Ευαγγελία Τριανταφύλλου
Μάσκες συναισθημάτων
Αφού προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε τι σημαίνει η λέξη συναίσθημα είδαμε τις μάσκες με τα συναισθήματα και τα παιδιά προσπάθησαν να καταλάβουν ποιο συναίσθημα εκφράζει η κάθε μάσκα.Στη συνέχεια ακούσαμε και τραγουδήσαμε το αγαπημένο μας τραγούδι που είναι η αλφαβήτα , από τα Λάχανα και Χάχανα και είπαμε τι αισθανθήκαμε!Νιώσαμε χαρά!Με παντομίμα προσπάθησαν τα παιδιά να εκφράσουν συναισθήματα που επέλεγαν τα ίδια και τα υπόλοιπα καλούνταν να ανακαλύψουν ποια είναι αυτά.Προσπάθησαν να εκφραστούν ακόμη με τη φωνή τους έχοντας γυρισμένη την πλάτη και εμείς προπαθούσαμε να καταλάβουμε τι κάνουν!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.