Ήρθες πάλι στη φωλιά…
Η Αποκριά η πολυαγαπημένη γιορτή των παιδιών πλησιάζει και παρόλες τις απουσίες κάναμε τις πρώτες συζητήσεις…
Διαβάσαμε την ιστορία Ο κλόουν με την κόκκινη μύτη!!!
Έναν καιρό και μια φορά, ήταν ένας κλόουν με μια μεγάλη κόκκινη μύτη και ήταν καλεσμένος σ’ ένα αποκριάτικο πάρτι στην Κρήτη. Εκεί είδε πολλά καρναβάλια, αγόρια και κορίτσια να διασκεδάζουν. Πέταγαν γύρω- γύρω σερπαντίνες και κομφετί. Έτρωγαν πολλά γλυκά, κέικ, γλυκά του κουταλιού, κρουασάν κουλουράκια, καραμέλες, κι έπιναν κόκα κόλα και κακάο.
– Καλημέρα, καλησπέρα τους λέει!
– Καλώς ήρθες κλόουν του είπαν τα παιδιά!
Και ο κλόουν άρχισε τα κόλπα του:
-Έβγαλε ένα κουνέλι από το καπέλο του
-Έβγαλε ένα κρίνο από το αυτί του
-Έπαιξε κλαρίνο
-Έβαλε ένα κοριτσάκι να καθίσει σε μια καρέκλα και του έβγαλε ένα κέρμα από την τσέπη του.
-Με το μαγικό κλειδί του, άνοιξε ένα κουτί
Κυλιόταν στο πάτωμα κι έκανε κολοτούμπες και τα παιδιά κλαίγανε από τα γέλια.
Στο τέλος έβαλε τα παιδιά να κάνουν ένα κύκλο και χόρεψαν καλαματιανό, κορεάτικο και βραζιλιάνικο χορό, κι όταν κουράστηκαν, κάθησαν κάτω
Και πέρασαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!!
Μάθαμε το όμορφο τραγουδάκι από τον Πρίγκηπα Λεμόνη
Ο κλόουν – Γ. Σακελλαρίδης
Ο κλόουν νάτος
που βγαίνει στη σκηνή
τα χέρια βάζει
στο στόμα σαν χωνί!
Τον κόσμο βλέπει
φωνάζει δυνατά
«Με λένε κλόουν
τηγανοπατατά»
Γελάει τρέχει
ψηλά χοροπηδά
σκοντάφτει πέφτει
και μένει εκεί δα!
Τον κόσμο βλέπει
και λέει σιγανά
«με λένε κλόουν
σαλτσομακαρονά»
Μα να που πάλι
εδώ και εκεί πηδά
την μύτη πιάνει
και έτσι τραγουδά
«Αντίο φίλοι
σας αποχαιρετώ
σκοντάφτω πέφτω
σε τούρτα παγωτό”
Κάθε δεύτερη Κυριακή του Μαΐου γιορτάζει η Μητέρα. Η μαμά όλων μας. Δε χρειάζονται ακριβά δώρα για να της δείξουμε πόσα νιώθουμε γι αυτή, ούτε πολλά λόγια
Φτάνουν δύο λέξεις από την καρδιά μας και ίσως κάτι που γράψαμε μόνοι μας να της χαρίσουμε. Κι εκείνη θα καταλάβει με μια ματιά όσα άλλα δε λέμε. Γιατί η αγάπη είναι το ομορφότερο συναίσθημα, είναι μια μεγάλη αγκαλιά!!!
Η φιλία παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στις μικρές ηλικίες και ειδικά στην προσχολική ηλικία. Έρευνες τα τελευταία χρόνια δείχνουν ότι τα παιδιά που έχουν σταθερές και σημαντικές φιλικές σχέσεις στο νηπιαγωγείο, είναι αυτά που παρουσιάζουν και την μεγαλύτερη επιτυχία στη μετέπειτα ζωή τους.
Για να μπορέσουν τα παιδιά να δημιουργήσουν φιλίες πρέπει να δίνονται ευκαιρίες για κοινές δραστηριότητες και για παιχνίδι. . Όπως και οι μεγάλοι έτσι και τα παιδιά γίνονται φίλοι με παιδιά με τα οποία έχουν κοινά, όπως πχ: την ηλικία, τη συμπεριφορά, τα , το γούστο στα παιχνίδια, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί προϋπόθεση.
Σε αυτό παίζουν ρόλο και πολλές δραστηριότητες που γίνονται με σκοπό ακριβώς αυτό: πως δηλαδή θα μάθουν τα μικρά παιδιά να γίνονται φίλοι, να μοιράζονται και να ανοίγονται σε άλλα παιδιά.Η υγιής φιλία ανάμεσα σε δυο παιδιά είναι αυτή που παιδιά σέβονται το ένα το άλλο. Τα μικρά παιδιά συνήθως μιλούν πολύ για τους φίλους τους και όλα αυτά που κάνουν μαζί στο νηπιαγωγείο. Τα παιδιά που διατηρούν υγιείς φιλικές σχέσεις έχουν σχεδόν καθημερινά κάτι θετικό, αστείο ή περίεργο να διηγηθούν σχετικά με τους φίλους τους. Μια φιλία που δεν είναι υγιής από την άλλη πλευρά κάνει το μικρό παιδί δυστυχισμένο. Το παιδί που δεν διατηρεί μια υγιή φιλία συνήθως ζηλεύει, θυμώνει ή είναι επιθετικό απέναντι στους υποτιθέμενους φίλους του. Επίσης, το παιδί αυτό βγάζει μια γενικότερη επιθετικότητα απέναντι στους άλλους και συνηθίζει να κοροϊδεύει για να καλύψει την ανασφάλειά του.
Πηγή
http://www.newmommy.gr/articles/view/135/
Πρώτη μέρα στην τάξη σήμερα και το νηπιαγωγείο γέμισε με γλυκιές και χαρούμενες καλημέρες!Ανυπόμονα μουτράκια κρατώντας σφιχτά το χέρι της μαμάς ή του μπαμπά πήραν θέση στην παρεούλα και ξεκινήσαμε!
Aκούσαμε το αγαπημένο Καλημέρα παιδιά από τα παιχνιδοτράγουδα του Μ Φιλιτππάκη και το τραγουδήσαμε.
Και μετά παιχνίδι γνωριμίας με τη μπάλα !
-Εμένα με λένε Μαρία!
-Εσένα;Χρήστο!
Αφού είπαμε όλοι το όνομά μας με διάφορους τρόπους,δυνατά,τραγουδιστά κλπ εξερευνήσαμε τους χώρους του σχολείου και θέσαμε τους πρώτους κανόνες.
Φάγαμε το δεκατιανό μας ,βγήκαμε στην αυλή και στο τέλος ζωγραφίσαμε την πρώτη μας ζωγραφιά!
Καλή αρχή!
Το Πάσχα πλησιάζει και όπως είναι φυσικό οι δραστηριότητές μας είναι σχετικές με τη μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης!
Φτιάξαμε λαμπάδες πασχαλίτσες και μελισσούλες!
Σήμερα ξεκινήσαμε να διαβάζουμε το Βιβλίο του Πάσχα
της Catherine Storr, σε εικονογράφιση Chris Molan και μετάφραση Αγγελικής Βαρελά ,
φτιάξαμε καρτούλες
και μάθαμε το μελωδικό τραγουδάκι
Ήρθε πάλι η πασχαλιά!
Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου καθιερώθηκε από την ΙΒΒΥ, τη Διεθνή Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα, το 1966, την ημέρα των γενεθλίων του μεγάλου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (2 Απριλίου 1805), με σκοπό να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και να προκαλέσει την προσοχή των μεγαλυτέρων στο παιδικό βιβλίο.
Στο νηπιαγωγείο μας μιλήσαμε για το βιβλίο και ειδικότερα το παιδικό.Είπαμε για τους συγγραφείς , τους εικονογράφους, και όλους όσους εργάζονται για να φτάσει στα χέρια μας ο πολύτιμος φίλος μας το βιβλίο! Κάναμε αναφορά στον αγαπημένο Αίσωπο και τους μύθους του, τον Άντερσεν και τα παραμύθια του και αγαπημένους Έλληνες συγγραφείς που βιβλία τους κοσμούν τη βιβλιοθήκη μας!Ήδη εδώ και αρκετούς μήνες εφαρμόζουμε πρόγραμμα Δανειστικής Βιβλιοθήκης που είναι από τις αγαπημένες δραστηριότητες των παιδιών.
Ακούσαμε και τραγουδήσαμε το πολύ όμορφο τραγούδι Το βιβλίο
Μουσική: Τάσος Ιωαννίδης, Στίχοι: Παυλίνα Παμπούδη
Ερμηνεία: Ερμιόνη Ιωαννίδου, Χορωδία
Το βιβλίο κι όχι ο σκύλος
είν’ ο πιο καλός μας φίλος
δε μαδάει, δε γαβγίζει
δεν πηδάει να σε ζαλίζει
και δεν τρέχει πάνω κάτω
να τα κάνει άνω κάτω.
Το βιβλίο μου κρατάω
το λατρεύω, τ’ αγαπάω
όμως κάπου κάπου λέω:
«Μήπως και τα παραλέω;
Αχ, και να ‘χα ένα σκυλάκι
να το χάιδευα λιγάκι!»
Το βιβλίο κι όχι ο σκύλος
είν’ πιο καλός μας φίλος
μας μαθαίνει μύρια όσα
μας μαθαίνει και τη γλώσσα
και χωρίς να μας σαλιώνει
να μας γλύφει, να δαγκώνει!
Το βιβλίο μου κρατάω
το λατρεύω, τ’ αγαπάω
όμως κάπου κάπου λέω:
«Μήπως και τα παραλέω;
Αχ, και να ‘χα ένα σκυλάκι
να το χάιδευα λιγάκι!»
Το ζωγραφίσαμε!
και φτιάξαμε σελιδοδείκτες που πήραμε από το ιστολόγιο της συναδέλφου Ελένης Μαμανού elenimamanou.blogspot.com!
Ο κλόουν νάτος
που βγαίνει στη σκηνή
τα χέρια βάζει
στο στόμα σαν χωνί!
Τον κόσμο βλέπει
φωνάζει δυνατά
«Με λένε κλόουν
τηγανοπατατά»
Γελάει τρέχει
ψηλά χοροπηδά
σκοντάφτει πέφτει
και μένει εκειδα!
Τον κόσμο βλέπει
και λέει σιγανά
«με λένε κλόουν
σαλτσομακαρονά »
Μα να που πάλι εδώ
και εκεί πηδά
τη μύτη πιάνει
και έτσι τραγουδά
«Αντίο φίλοι
σας αποχαιρετώ
σκοντάφτω πέφτω
σε τούρτα παγωτό!»
Ο κλόουν νάτος
που βγαίνει στη σκηνή
τα χέρια βάζει
στο στόμα σαν χωνί!
Τον κόσμο βλέπει
φωνάζει δυνατά
«Με λένε κλόουν
τηγανοπατατά»
Γελάει τρέχει
ψηλά χοροπηδά
σκοντάφτει πέφτει
και μένει εκειδα!
Τον κόσμο βλέπει
και λέει σιγανά
«με λένε κλόουν
σαλτσομακαρονά »
Μα να που πάλι εδώ
και εκεί πηδά
τη μύτη πιάνει
και έτσι τραγουδά
«Αντίο φίλοι
σας αποχαιρετώ
σκοντάφτω πέφτω
σε τούρτα παγωτό!»