Τι είναι η αγάπη …

Η γιορτή της μητέρας που γιορτάσαμε πριν από λίγες μέρες ήταν η αφορμή να μιλήσουμε για την …αγάπη φυσικά!!!!Το υπέροχο συναίσθημα που ενώνει τους ανθρώπους μικρούς και μεγάλους!

Αποτυπώσαμε σε ένα μεγάλο χαρτόνι τι σημαίνει αγάπη για κάθε παιδί ,το καταγράψαμε και το ζωγραφίσαμε,,,Ακούστηκαν πολλές απόψεις,όπως η αγκαλιά και το φιλί της μαμάς,η αγάπη του μπαμπά,των φίλων μας…

Ζωγραφίσαμε ατομικά ο καθένας την ….αγάπη και παρακολουθήσαμε την υπέροχη ιστορία Το δέντρο που έδινε!!!

Μ’ αγαπά, δε μ’ αγαπά!!!

Η γιορτή της μητέρας σήμερα 8 Μαΐου, και οι μανούλες όλου του κόσμου έχουν την τιμητική τους!!!   Χρόνια πολλά σε όλες κι ας τους αφιερώσουμε το γλυκό και τρυφερό τραγουδάκι που μάθαμε στο νηπιαγωγείο…

Μαργαρίτα

Μαργαρίτα μου μικρή

συ του κήπου μου στολή,

άκουσε με να σου πω

το μικρό μου μυστικό!!!

Χθες το βράδυ η μαμά

απ’ τις τρέλες τις πολλές,

μου ‘πε πως δε μ’ αγαπά

κι η καρδούλα μου χτυπά.

Μ’ αγαπά, δε μ’ αγαπά

κι η καρδούλα μου χτυπά!!!

Τα βιβλία μας γιορτάζουν!!!

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού ΒιβλίουΣτις 2 Απριλίου, ημέρα γενεθλίων του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου με σκοπό να τονώσει την αγάπη για το διάβασμα και να στρέψει την προσοχή στα παιδικά βιβλία.

Κάθε χρόνο ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της ΙΒΒΥ έχει την ευκαιρία να γίνει χορηγός της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου. Επιλέγει ένα θέμα και καλεί ένα γνωστό συγγραφέα να γράψει ένα μήνυμα για όλα τα παιδιά του κόσμου και ένα γνωστό εικονογράφο να φιλοτεχνήσει μια αφίσα.

Το υλικό αυτό χρησιμοποιείται με διάφορους τρόπους για την προώθηση των βιβλίων και της ανάγνωσης σε όλο τον κόσμο.

Τη Δευτέρα 4 Απριλ’ιου θα επισκεφθεί το νηπιαγωγείο μας η συγγραφέας και εικονογράφος  Αθηνά Σταμάτη!!!

Μουσική: Τάσος Ιωαννίδης, Στίχοι: Παυλίνα Παμπούδη

Ερμηνεία: Ερμιόνη Ιωαννίδου, Χορωδία

Το βιβλίο κι όχι ο σκύλος9T4Mge8TE

είν” ο πιο καλός μας φίλος

δε μαδάει, δε γαβγίζει

δεν πηδάει να σε ζαλίζει

και δεν τρέχει πάνω κάτω

να τα κάνει άνω κάτω.

student sitting on stack books reading clipart

student sitting on stack books reading clipart

 Το βιβλίο μου κρατάω

το λατρεύω, τ” αγαπάω

όμως κάπου κάπου λέω:

«Μήπως και τα παραλέω;

This is an evaluation image and is Copyright Pamela Perry. Do not publish without acquiring a license. Image number: 0515-1002-0104-0834. http://www.acclaimimages.com/_gallery/_pages/0515-1002-0104-0834.html

Αχ και νάχα ένα σκυλάκι

να το χάιδευα λιγάκι!

Το βιβλίο κι όχι ο σκύλος

είν” πιο καλός μας φίλος

μας μαθαίνει μύρια όσα

μας μαθαίνει και τη γλώσσα

και χωρίς να μας σαλιώνει

να μας γλύφει, να δαγκώνει!

canstock3136294Το βιβλίο μου κρατάω

το λατρεύω, τ” αγαπάω

όμως κάπου κάπου λέω:

«Μήπως και τα παραλέω;

Αχ, και να “χα ένα σκυλάκι

να το χάιδευα λιγάκι!»

Ανυπόμονος….Βήματα για τη ζωή.


can-stock-photo_csp21302614

Στο επόμενο μάθημα θα ασχοληθούμε με τον ανυπόμονο!Όταν περιμένουμε κάτι με λαχτάρα και                                                    πολλές φορές δεν μπορεί να γίνει αμέσως, αισθανόμαστε ανυπόμονοι

Γλωσσικές έννοιες που θα μας απασχολήσουν: Ανυπόμονος, Ανυπομονώ, Ανυπομονησία,                                                        Λαχτάρα, Περιμένω, Παραχωρώ τη σειρά μου.

 

ανυπομονηΣτόχοι Να κατανοήσουν τα παιδιά το συναίσθημα της ανυπομονησίας.

Να αντιληφθούν ότι πρόκειται για ένα χρονικό διάστημα, το οποίο τους προκαλεί ένταση.
Να προβληματιστούν για το τι μπορούν να κάνουν να διαχειριστούν το συναίσθημα αυτό.
Δραστηριότητες.

Περνώντας το Κουνελάκι της ησυχίας από αγκαλιά σε αγκαλιά, καλούμε τα παιδιά να θυμηθούν και να μας διηγηθούν ένα περιστατικό που τα έκανε να αισθάνονται ανυπόμονα. Πώς το αντιμετώπισαν;

Στο «λεξικό των συναισθημάτων» που ετοιμάσαμε από την αρχή της χρονιάς, λέμε στα παιδιά να γράψουν τη λέξη Ανυπόμονος και να ζωγραφίσουν την αναμονή ή ό,τι τους κάνει ανυπόμονους.Αυτό το ζωγραφίζουν και σε ατομικό έντυπο.Ένα ωραίο παραμύθι για  ανάγνωση ή ακρόαση είναι ο γνωστός μύθος του Αισώπου  Η κότα που γεννούσε τα χρυσά αυγά!

  

Θα πούμε γνωμικά και παροιμίες…

►        Όποιος βιάζεται σκοντάφτει.

►        Αγάλι-αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι.

►        Όποιος γνωρίζει να υπομένει, πάντα κερδισμένος βγαίνει.

►        Όποιος έχει υπομονή, βλέπει όσα επιθυμεί. Κι όποιος δεν ξέρει να υπομένει, χάνει ό,τι περιμένει.

►        Άνθρωπος χωρίς υπομονή, λυχνάρι δίχως λάδι.

 

 

Το μεγάλο χελιδόνι και το μικρό αδελφάκι.Ένα υπέροχο παραμύθι για τη ζήλεια ανάμεσα στα αδελφάκια!

Swallows

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα χελιδόνι-μπαμπάς και μια χελιδόνα-μαμά. Οταν το φθινόπωρο έπιασαν τα πρώτα κρύα αποφάσισαν να ταξιδέψουν και να πάνε σε πιο ζεστά μέρη. Έτσι έφτασαν σε μια χώρα με καταγάλανο ουρανό και λαμπερό ήλιο, βρήκαν ένα πολύ όμορφο σπίτι και σκέφτηκαν να χτίσουν εκεί τη φωλιά τους. Σε μια απόμερη γωνιά,κάτω από μια καγκελωτή στέγη, άρχισαν να κουβαλούν με το ράμφος τους τα υλικά και να χτίζουν. Κουβαλούσαν χώμα, που με το σάλιο τους γινόταν λάσπη και το ανακάτευαν με ξερά μικρά φύλλα, στάχια, σανό και άλλα, και μέσα το έστρωναν με πούπουλα από τα φτερά τους. Όταν το τέλειωσαν κάθησαν και το θαύμασαν. Έγινε πραγματικά πολύ ωραίο. Μέσα εκεί πέρασαν πολλές όμορφες μέρες. Τώρα είπαν, που έχουμε τόσο ωραίο σπιτικό γιατί να μην κάνουμε κι ένα παιδάκι;
Η μαμά-χελιδόνα έκανε λοιπόν το πρώτο αυγουλάκι της και κάθησε και το ζέστανε, ώσπου ξεμύτησε ένα μικρό χελιδονάκι. Ο μπαμπάς-χελιδόνι έφερνε τροφή για τη μαμά και το μικρούλη. Γρήγορα το μικρό χελιδονάκι ξεπετάχτηκε και άρχισε να πετάει, στην αρχή με τη βοήθεια της μαμάς και του μπαμπά. Και όταν μεγάλωσαν αρκετά οι μικρές μαύρες σαν ψαλίδι φτερούγες του, άρχισε να πετάει πια μόνο του. Οι γονείς του το καμάρωναν. Μα το χελιδονάκι άρχισε να στεναχωριέται που ήταν έτσι μόνο του. Και τι δεxelidoni barn-swallow-29748ν θα” δινε για να” χει κι άλλο ένα αδερφάκι να παίζει μαζί του, να του διηγείται αυτά που έβλεπε στα μακρινά του ταξίδια και να μοιράζεται τις σκανταλιές του. Τότε οι γονείς, για να το ευχαριστήσουν, σκέφτηκαν να του κάνουν κι ένα αδερφάκι. Κάθησε πάλι η μαμά χελιδόνα έκανε ένα αυγουλάκι, το ζέστανε και βγήκε ένα άλλο μικρούτσικο χελιδονάκι. Το πρώτο χελιδόνι χάρηκε όταν το είδε, αλλά δεν μπορούσε ακόμα να παίξει μαζί του, ήταν πολύ μικρό. Έπρεπε κι αυτό να το φροντίσουν οι γονείς, όπως είχαν κάνει και με το πρώτο τους παιδάκι. Να του μάθουν πώς να κάνει τα πρώτα του φτερουγίσματα, πώς να βρίσκει την τροφή του. Η μαμά περνούσε πολλές ώρες μαζί του για να του μαθαίνει πράγματα. Αυτό όμως δεν καλοάρεσε στο μεγάλο χελιδονάκι και άρχισε να στεναχωριέται. Έβλεπε πως μέσα στη φωλιά δεν υπήρχε χώρος γι αυτόν και η μητέρα του ήταν απασχολημένη όλο με το μικρό, αυτόν ούτε που τον κοίταζε. Και το κακό ήταν που νόμιζε πως αυτόν δεν τον αγαπούσε πια η μητέρα του.

_Τώρα εσύ είσαι μεγάλο, του έλεγε, πέτα και φέρε και κανένα σκουληκάκι για να το μοιραστείς με το αδερφάκι σου.
Αυτό δεν το είχε σκεφτεί όταν ζητούσε ένα αδερφάκι. Το ήθελε για σύντροφο στα παιχνίδια του και όχι συνέχεια η μητέρα να το κρατάει στην αγκαλιά της, κι από πάνω να μοιράζεται κιόλας με το μικρό ότι κατάφερνε να πιάσει με τον κόπο του. Τι δηλαδή, θα” ρθει τώρα αυτό το νιάνιαρο να του πάρει τη θέση του; Αυτό πήγαινε πολύ. Έπρεπε με κάθε τρόπο να το διώξει. Δεν θα μοιραζόταν αυτός την αγάπη των γονιών του μ’ αυτό το ξεπουπουλιασμένο μικρό, το άνοστο και άχρηστο αδερφάκι, που δεν ήξερε ακόμα να πετάει και να κυνηγάει την τροφή του, κι ούτε καλά καλά να παίζει ήξερε. Έβραζε από θυμό κι αγανάκτηση κάθε φορά που το έβλεπε στην αγκαλιά της μητέρας του. Η αγκαλιά αυτή ήταν άλλοτε καταδική του και η μαμά ήταν μοναδικά δική του. Άρχισε να κλαίει με το παραμικρό και να κάνει πείσματα, να μη θέλει να πάει να κυνηγήσει, να τσακώνεται με τα άλλα χελιδόνια της γειτονιάς. Αυτό στενοχωρούσε πολύ τη μητέρα και τον πατέρα.
_Περίμενε, του έλεγαν, θα μεγαλώσει κι αυτό και τότε θα δεις τι καλά που θα παίζετε και πόσο ωραία ταξίδια θα κάνετε οι δυο σας. Είναι ωραίο πράγμα να έχεις ένα αδερφάκι συντροφιά στα παιχνίδια και στα ταξίδια σου και να σε βοηθάει στις δύσκολες στιγμές. Αλλά το μεγάλο χελιδόνι δεν ήθελε να τα ακούσει αυτά. Δεν είχε υπομονή να περιμένει. Αυτό ήθελε να διώξει τώρα το μικρό, να μην το βλέπει και να πικραίνεται. Πως θα το πετύχαινε όμως, που η μητέρα το φύλαγε καλά; Μια μέρα βρήκε την ευκαιρία!Η μητέρα έπρεπε να βγει κι αυτή έξω να πάει να φέρει φαγητό για το μικρό. Άφησε λοιπόν τον μεγάλο να το προσέχει. Ο μεγάλος στην αρχή το χάιδεψε λιγάκι και μετά του λέει:
_Έλα να πετάξουμε και μεις έξω και να δούμε ποιος θα παραβγεί στο πέταγμα.
Ο μικρός του απάντησε κλαψουρίζοντας:
_Δεν μπορώ ακόμα να πετάξω, πρέπει κάποιος να με κρατάει.

λήψη (1)
Ο μεγάλος δεν κρατιόταν πια, έδωσε μια σπρωξιά στο μικρό και τον έβγαλε έξω από τη φωλιά με τη βία. Ο μικρούλης έκανε στην αρχή μερικά απελπισμένα φτερουγίσματα, μετά έχασε την ισορροπία και έπεσε φαρδύς πλατύς πάνω στη χωματένια αυλή.
Ο μεγάλος τα έχασε, ταράχτηκε μόλις τον είδε ακίνητο. Έτρεξε κοντά του, τον σήκωσε στις φτερούγες του και τον πήγε στη φωλιά τους. Ευτυχώς που το χώμα ήταν μαλακό και χτύπησε λίγο μόνο το ποδαράκι του. Η μανούλα κι ο πατερούλης, όταν γύρισαν, ταράχτηκαν κι αυτοί πολύ με τα καμώματα του μεγάλου, αλλά δεν είπαν τίποτα, δεν τον μάλωσαν, δεν τον έδειραν, μόνο έπεσαν σε μεγάλη συλλογή. Γιατί τάχα, αναρωτήθηκαν, ο μεγάλος μας γιος φέρθηκε τόσο άπονα και τόσο άκαρδα; Θα μπορούσε να του είχε κάνει μεγάλο κακό. Σιγά σιγά άρχισαν να καταλαβαίνουν.
_Α! είπε η μητέρα, είχε μάθει να είναι μόνος του και να έχει όλα τα χάδια και την προσοχή δική του. Είναι δύσκολο τώρα να τα μοιράζεται αυτά με άλλους. Αμα νιώθουμε έτσι άσχημα τότε δεν κάνουμε σωστά πράγματα. Το ίδιο νομίζω πως γίνεται και με τους ανθρώπους.
Ίσως να μην του εξηγήσαμε καλά πως εμείς δεν πάψαμε να τον αγαπάμε όπως και πρώτα. Φταίω όμως κι εγώ, είπε η μητέρα. Από τη στιγμή που γεννήθηκε το μωρό, όλο αυτό προσέχω. Στο μεγάλο δε δίνω καμιά σημασία. Όλο <<κάνε αυτό>>, κι όλο <<πήγαινε πιο πέρα>>, <<φέρε μου εκείνο>>, κι όλο τέτοια. Αντί να του πω ότι, όχι μόνο τον αγαπάω όπως και πρώτα, αλλά τώρα καμαρώνω κιόλας, που με βοηθάει να μεγαλώσουμε το μικρό.
_Κι εγώ φταίω, είπε ο πατέρας. Κάθε βράδυ που έρχομαι στο σπίτι μας, όλο <<τι κάνει το μωρό μας>> ρωτάω.
Κι όμως είναι το πρώτο μας παιδί, το καμάρι μας, που έμαθε να πετάει τόσο γρήγορα και να κάνει τόσα πράγματα για μας. Εξήγησαν λοιπόν στο παιδί τους πως είχαν τα πράγματα και του ζήτησαν να τους συγχωρέσει που του φέρθηκαν έτσι. Το μεγάλο χελιδόνι τα άκουσε όλα αυτά και αναθάρρησε. <<Λες να μ’αγαπάνε και μένα σαν και πρώτα; αναρωτήθηκε. Λες να μ’έχουν το ίδιο όπως και το μικρό;
_Γιατί όχι, είπε μια φωνή μέσα του. Και βέβαια σ’αγαπάνε το ίδιο. Αλλά προσέχουν και βοηθάνε τώρα το μικρό γιατί δεν μπορεί μόνο του. Οπως πρόσεχαν και σένα όταν ήσουνα μωρό.
Τώρα το χελιδόνι σκέφτηκε: <<Εγώ θα το φροντίζω από δω και πέρα, κι εγώ θα του φέρνω τα πιο καλά και νόστιμα έντομα για να μεγαλώσει γρήγορα και να παίζουμε>>
Έτσι κι έγινε. Και από εκείνη την στιγμή, με τη βοήθεια των γονιών του, άρχισε να νιώθει σαν μεγάλος. Είχε τώρα κάτι πολύ σοβαρό να κάνει :να φροντίζει το αδερφάκι του και να γίνει κι αυτός χρήσιμος σαν τον πατέρα και τη μητέρα του.  Αλήθεια, τι ωραία που είναι να κάνει κανείς διάφορα πράγματα και να τα καταφέρνει σαν να” ναι μεγάλος!!!

 

Απογοήτευση…-Επιστολή

grumpy-girl2

 

 

AcbK47KniΑγαπητοί γονείς

Στο σημερινό  μάθημα του Προγράμματος Βήματα για τη ζωή μιλήσαμε, για την απογοήτευση που νιώθουμε συχνά, όταν δεν καταφέρνουμε αυτό που επιδιώκουμε. Συζητήσαμε για το αν μπορεί να γίνεται πάντα αυτό που θέλουμε εμείς και αν μπορούμε στις διάφορες δραστηριότητες της τάξης, όπως στα παιχνίδια, στο διάλειμμα ή ακόμη και στο σπίτι να κερδίζουμε πάντα και να είμαστε πάντα πρώτοι.

Είναι σημαντικό για τα παιδιά να κατανοήσουν ότι δεν μπορούν πάντα να έχουν αυτό που θέλουν και να αποδεχθούν ότι δεν γίνεται πάντα να κερδίζουν. Και είναι απαραίτητη κοινωνική δεξιότητα η διαχείριση της απογοήτευσης.

Στην τάξη συζητήσαμε τρόπους με τους οποίους τα παιδιά θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την απογοήτευση. Τα ίδια, μάλιστα, είχαν και καταπληκτικές ιδέες πάνω στο θέμα αυτό. Τους επισημάναμε, ότι οι τεχνικές χαλάρωσης που έχουν μάθει, θα τα βοηθήσουν πολύ στη διαχείριση του συναισθήματος αυτού σε περίπτωση που είναι έντονο και ήταν, μάλιστα, μια καλή ευκαιρία, α να τις ξαναθυμηθούν. Ζητήστε από το παιδί σας να σας περιγράψει τη συζήτηση μας και να σας πει ποια θεωρεί την καλύτερη ιδέα πάνω σε αυτό το ζήτημα.

Σε ένα παιδί το συναίσθημα της απογοήτευσης μπορεί να είναι πολύ έντονο και τα αποτελέσματα δυσάρεστα για το ίδιο ή και για τους γύρω του. Εσείς, πρέπει να προσπαθείτε να το καθοδηγείτε, έτσι ώστε να ηρεμεί και να σκέφτεται ψύχραιμα την κατάσταση. Το να υποχωρείτε στις απαιτήσεις του. δεν είναι η λύση, καθώς θα κάνει ακόμα δυσκολότερη τη διαχείριση της απογοήτευσης την επόμενη φορά.

Αυτό που, επίσης, μπορείτε να κάνετε εσείς, όταν βλέπετε το παιδί σας να εκδηλώνει έντονη απογοήτευση, είναι να το παρακινήσετε αρχικά να εφαρμόσει κάποια από τις τεχνικές που έχει διδαχθεί, για να ηρεμήσει, εάν κρίνετε ότι το συναίσθημα του είναι πολύ έντονο. Μπορείτε δηλαδή, να του θυμίσετε τους τρόπους που σας είχε αναφέρει, και να το ρωτήσετε ποιον θεωρεί καλύτερο για να εφαρμόσει.

Στη συνέχεια, βοηθήστε το να «δει» πόσα πράγματα έχει και όχι τι δεν έχει, καθώς και πόσα από τα πράγματα που του αρέσουν μπορεί να κάνει και όχι τι δεν μπορεί. Δείξτε του πώς να συγκρίνει τον εαυτό του όχι με άλλα παιδιά, αλλά με τις προηγούμενες δικές του κατακτήσεις και επιδόσεις. Και τέλος, καθοδηγήστε το σε ένα σχεδιασμό για την επίτευξη του στόχου του με ερωτήσεις του τύπου:

Τι σκέφτεσαι να κάνεις ώστε την επόμενη φορά να τα καταφέρεις καλύτερα; Πώς πιστεύεις ότι θα το πετύχεις αυτό; Τι πρέπει να κάνεις πρώτα και τι μετά;

Μην ξεχνάτε να το ενθαρρύνετε συνεχώς, να το παρακινείτε ώστε να μην «τα παρατάει» αλλά να δοκιμάζει, και πάντα να το επιβραβεύετε λεκτικά.

Mε εκτίμηση

         

Eίμαστε περήφανοι….Επιστολή

10482300-one-girl-and-one-boy-holding-trophy-Stock-Vector-trophy-winner-children
Επιστολή
Είμαστε περήφανοι
Αγαπητοί Γονείς,
Σήμερα, κατά τη διάρκεια της ώρας του Προγράμματος, μιλήσαμε για το πότε αισθανόμαστε περήφανοι για κάτι. Είπαμε ότι αισθανόμαστε περήφανοι για τον εαυτό μας, όταν πιστεύουμε ότι κατορθώσαμε κάτι σημαντικό. Επίσης, αναφέραμε ότι μπορούμε να αισθανόμαστε περήφανοι και για κάποιον άλλον, όταν και εκείνος έχει καταφέρει κάτι.
Είναι σημαντικό για τα παιδιά να βρίσκουν λόγους, για να αισθάνονται περήφανα για τον εαυτό τους, αλλά και να νιώθουν ότι οι δικοί τους άνθρωποι, οι γονείς, οι συγγενείς, οι φίλοι και οι δάσκαλοι τους αισθάνονται περήφανοι γι αυτά. Αυτό δρα ως ενισχυτής της αυτοεκτίμησής τους, η οποία, όπως ήδη έχουμε πει, έχει ζωτική σημασία όχι μόνο για την ανάπτυξη της προσωπικότητας τους, αλλά και για την σχολική τους πρόοδο. Οι έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που νιώθουν ότι έχουν το σεβασμό των ενηλίκων και των συνομηλίκων του περίγυρου τους και νιώθουν καλά με τον εαυτό τους, είναι πιθανό να σημειώνουν καλύτερη σχολική επίδοση και κοινωνική προσαρμογή.
Αυτό που εσείς μπορείτε με κάθε ευκαιρία να κάνετε είναι να υποδεικνύετε στο παιδί σας τα στοιχεία του χαρακτήρα του και τις ικανότητες για τις οποίες πρέπει να είναι περήφανο, αλλά και να του λέτε παράλληλα πόσο περήφανοι είστε που τα καταφέρνει τόσο καλά και σε άλλου είδους πράγματα, στα οποία, πιθανώς κατά βάθος ίσως να πιστεύετε ότι θα μπορούσε να τα πάει και καλύτερα.
Για παράδειγμα, σκόπιμο είναι να εντοπίζετε περιστατικά για τα οποία μπορείτε να κάνετε τέτοιου είδους σχόλια:
Τα κατάφερες πολύ καλά μόνος σου! Είμαι περήφανος/η για σένα! Είμαι περήφανος/η για σένα που δεν το έβαλες κάτω και ξαναπροσπάθησες! Είμαι περήφανος/η για σένα που έκανες τέτοια πρόοδο! Νιώθω περήφανος/η για σένα όταν μου λες την αλήθεια.
Νιώθω περήφανος/η για σένα που ενώ κατά λάθος το έκανες αυτό, ζήτησες συγνώμη
Είμαι περήφανος/η για σένα που έδειξες ότι νοιάζεσαι.
Είμαι περήφανος/η για σένα που μοιράστηκες με την αδελφή σου το παιχνίδι σου.
Μην ξεχνάτε, κάθε φορά που λέτε στο παιδί σας ότι είστε περήφανος/η γι’ αυτό, να του εξηγείτε το λόγο.
Επίσης. μπορείτε να το ενθαρρύνετε αναθέτοντας καθήκοντα που γνωρίζετε ότι μπορεί να τα καταφέρει ή που το ίδιο νιώθει ότι τα κάνει καλά. Μερικές φορές, μπορείτε να βοηθήσετε πολύ αν αναθέσετε μια δραστηριότητα, που φαίνεται ότι δυσκολεύει το παιδί, σε μικρότερα κομμάτια.
Μερικές συμβουλές για να παρέχετε εμπειρίες επιτυχίας στο παιδί σας, είναι και οι εξής:
► Να του αναθέτετε αρχικά εύκολες εργασίες, και να προχωρείτε σταδιακά σε δυσκολότερες.
► Όταν το παιδί σας αγωνίζεται να κάνει κάτι. βοηθήστε το. χωρίς να ολοκληρώσετε εσείς αντί γι” αυτό, γιατί έτσι του στερείτε την εμπειρία της επιτυχούς ολοκλήρωσης.
► Δείξτε στο παιδί σας ότι εκτιμάτε την προσπάθεια και την επιμονή του.
► Όταν το παιδί αναστατώνεται, γιατί δεν μπορεί να καταφέρει κάτι, εξηγήστε του ότι μερικές φορές χρειάζεται χρόνος μέχρι να μάθουμε. Ενθαρρύνετε το λέγοντας του ότι την επόμενη φορά θα τα καταφέρει καλύτερα και προσφερθείτε να του δείξετε τον τρόπο όταν δείτε ότι είναι έτοιμο.
► Αφήστε το παιδί να κάνει λάθη, αλλά τονίστε του τα σημεία στα οποία τα πήγε καλά.
► Βοηθήστε το παιδί να αντιληφθεί τα ταλέντα του και τις ιδιαίτερες ικανότητες του. Χρησιμοποιώντας, μάλιστα, παραδείγματα από τις επιδόσεις του, θα το βοηθήσετε να βελτιώσει την αυτοεκτίμησή του και να ανακαλύψει καινούργιες πτυχές του εαυτού του.
Μπορείτε, μάλιστα, και στο σπίτι να κάνετε μερικές δραστηριότητες που θα το βοηθήσουν! Παροτρύνετε το παιδί σας να καταγράφει τα επιτεύγματα του σε κάθε τομέα, ώστε παρατηρεί την πρόοδο του και να αισθάνεται περήφανο για τον εαυτό του ενισχύοντας έτσι και την αυτοεκτίμησή του. Τέτοια επιτεύγματα μπορεί να είναι σωματικές κατακτήσεις (δέσιμο κορδονιών στα παπούτσια, ποδήλατο χωρίς ρόδες, κ.λπ), γνώσεις που αποκτήθηκαν (τραγούδια, ονομασίες, νέες λέξεις), αλλά και δεξιότητες, όπως διαχείριση θυμού και επίλυση προβλημάτων. Αυτό, μπορείτε να το κάνετε σε ένα όμορφο σημειωματάριο ή σε έναν ειδικό πίνσκα ανακοινώσεων. Εάν το παιδί σας δεν μπορεί να γράψει μόνο του, ζητήστε του να σας υπαγορεύει την κάθε φράση, όπως θέλει και γράψτε την εσείς.
Πολύ σημαντικό, ακόμη είναι να βοηθήσετε το παιδί να εκτιμήσει και το ίδιο τον εαυτό του. Έτσι, εκτός από το να εκφράσετε πόσο περήφανοι νιώθετε για κάποιο κατόρθωμα του μπορείτε να συμπληρώσετε: «Δεν είσαι και εσύ πολύ περήφανος/η που τα κατάφερες;»
Όταν τα παιδιά δέχονται επαίνους, μαθαίνουν το πραγματικό νόημα της εκτίμησης στο πρόσωπό τους, ενώ ενισχύεται η αίσθηση της προσωπικής τους αξίας και αξιοπρέπειας. Κάθε παιδί αξίζει να νιώσει έτσι και είναι δικό σας καθήκον, ως γονείς να δημιουργείτε στο παιδί σας αυτό το συναίσθημα. Άλλωστε, ο έπαινος δεν είναι ανάγκη πάντα να κερδίζεται με κόπο και τα μικρά παιδιά δεν χρειάζεται να προσπαθούν συνεχώς να βρίσκουν τρόπους να αποδείξουν την αξία τους, για να τα εκτιμήσουμε. Εξάλλου, τα παιδιά που μεγαλώνουν μέσα σε επαίνους, μαθαίνουν να τους δέχονται με αξιοπρέπεια και ευγνωμοσύνη, αντί για αμηχανία, έπαρση ή και άρνηση. Όταν εκτιμούμε και επαινούμε τα παιδιά, τα διδάσκουμε να εκτιμούν και να χαίρονται τον κόσμο γύρω τους.
Με εκτίμηση

Μητέρα λέξη μαγική…

Μάνα! Δε βρίσκεται λέξη καμία
να ‘χει στον ήχο της τόση αρμονία!

Πόσο όμορφα περιγράφει ο ποιητής  Γεράσιμος Μαρκοράς τη λατρεμένη όλων μας!

Γιορτή της μητέρας σήμερα και να μια ευκαιρία να της εκφράσουμε την αγάπη και την ευγνωμοσύνη μας για όλα όσα μας προσφέρει.

Η ανάγκη να τιμηθεί κατά μία έννοια η μητέρα οδήγησε στη καθιέρωση μιας γιορτής με παγκόσμια ανταπόκριση. Οι ρίζες της γιορτής βρίσκονται στην Αρχαία Ελλάδα όπου μια μέρα της άνοιξης ήταν αφιερωμένη στη Ρέα, τη μητέρα όλων των θεών. Το 17 αιώνα στη M Βρετανία, η τέταρτη Κυριακή της Σαρακοστής, ήταν αφιερωμένη στη Παναγία και τις άλλες μητέρες. Στις  ΗΠΑ γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 1908 στη Δυτική Βιρτζίνια από την Ana Javis που είχε χάσει τη μητέρα της και θέλησε να ορίσει μια μέρα αφιερωμένη στις μητέρες. Η δεύτερη Κυριακή του Μάη καθιερώθηκε παγκόσμια ως επίσημη ημέρα γιορτής της μητέρας από τον Woodrow Wilson. Στην Ελλάδα  γιορτάστηκε για πρώτη φορά στις 2 Φεβρουαρίου του 1929, θέλοντας να συνδυάσει τη γιορτή της μητέρας με τη γιορτή της Υπαπαντής. Τελικά, στη διάρκεια της δεκαετίας του ΄60, η γιορτή μεταφέρθηκε από τις 2 Φεβρουαρίου, τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.

Κάθε χρόνο λοιπόν, η δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, είναι μια ευκαιρία να δείξουμε, με όποιο τρόπο μπορούμε, την αγάπη μας στη μητέρα που για τον καθένα από εμάς είναι ένα συγκεκριμένο άτομο κι όχι μια αφηρημένη έννοια. Μόνο που αυτό καλό είναι να θυμόμαστε να το κάνουμε καθημερινά σε αυτόν τον άνθρωπό που μας έφερε στη ζωή αλλά και που χάρισε τη ζωή σε όποιον αγαπάμε.

Στο νηπιαγωγείο μας αφιερώσαμε όλη σχεδόν την εβδομάδα στη μανούλα μας!Διαβάσαμε ιστορίες ,τραγουδήσαμε όμορφα τραγουδάκια και κάναμε κατασκευές για να της χαρίσουμε!

Τα παιδιά του ολοήμερου έφτιαξαν  καρτούλες,

DSCN2517a DSCN2518h

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

γλαστράκια με λουλουδάκια από χαρτόνι,

DSCN2521 DSCN2520 2015050913133554 v

και τα παιδάκια του κλασσικού ζωγράφισαν με τέμπερες τη μαμά τους!

c a d e

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στο τέλος αποφασίσαμε να της χαρίσουμε κι ένα βραβείο!

86568090_page_001

Χρόνια πολλά μανούλα!!!

Κάθε δεύτερη Κυριακή του Μαΐου γιορτάζει η Μητέρα. Η μαμά όλων μας. Δε χρειάζονται ακριβά δώρα για να της δείξουμε πόσα νιώθουμε γι αυτή, ούτε πολλά λόγια

Φτάνουν δύο λέξεις από την καρδιά μας και ίσως κάτι που γράψαμε μόνοι μας να της χαρίσουμε. Κι εκείνη θα καταλάβει με μια ματιά όσα άλλα δε λέμε. Γιατί η αγάπη είναι το ομορφότερο  συναίσθημα, είναι μια μεγάλη  αγκαλιά!!!

Βήματα για τη ζωή-Νοιάζομαι -βοηθώ.

Επιστολή
Αγαπητοί Γονείς,
Στο επόμενο μάθημα του Προγράμματος, θα συζητήσουμε για κάτι πολύ ενδιαφέρον!Τον τρόπο που μπορούμε να δείχνουμε ότι νοιαζόμαστε προσφέροντας τη βοήθεια μας. Θα μιλήσουμε δηλαδή, για το πώς να δίνουμε, αλλά και για το πώς να ζητάμε βοήθεια.
Είναι πολύ σημαντική κοινωνική δεξιότητα να μάθουν τα παιδιά διάφορους τρόπους να δείχνουν ότι νοιάζονται, όπως και να ακούν, αλλά και να βοηθούν τους άλλους.

giving-candy-clipart

Γιατί δεν είναι μόνο οι πράξεις, αλλά και τα λόγια που μπορούν να βοηθήσουν, όταν οι φίλοι μας αισθάνονται άσχημα.

Με την επιδοκιμασία και τον έπαινο μπορείτε να ενθαρρύνετε και εσείς από την πλευρά σας την εκδήλωση φροντίδας και συμπόνιας από το παιδί σας προς τους άλλους. Λέγοντας του για παράδειγμα, «ήσουν πολύ καλός/η σήμερα που…» ή «ήταν πολύ ευγενικό από μέρους σου» ή «έδωσες μεγάλη χαρά στον/στην με την πράξη σου» βοηθάτε το παιδί σας όχι μόνο να αποκτήσει θετική εικόνα για τον εαυτό του, αλλά και να αναγνωρίσει και να εκτιμά και το ίδιο τις αρετές του.
Τα μικρά παιδιά έχουν την τάση να ανταποκρίνονται με πολύ άμεσο τρόπο όταν αντιλαμβάνονται ότι οι άλλοι έχουν ανάγκες. Πρέπει, λοιπόν, να τα ενθαρρύνουμε, έστω και αν αυτό απαιτεί θυσίες από μέρους μας. Είναι πιθανό να χρειαστούν τη βοήθεια μας, για να σκεφθούν τον τρόπο που θα μπορούσαν να βοηθήσουν σε προβλήματα που βλέπουν γύρω τους, όπως φτώχεια, ή ορφάνια. Εάν τα εμπιστευθούμε μπορούν να κάνουν εκπληκτικά πράγματα.
Δείξτε και εσείς από την πλευρά σας την φροντίδα και το ενδιαφέρον για το παιδί σας. Δείξτε του, όμως, και ότι νοιάζεστε και για τους λιγότερο τυχερούς σε αυτό τον κόσμο. Εάν εσείς από την πλευρά σας φροντίσετε να εμφυσήσετε στο παιδί σας την συμπόνια και την αγάπη για το συνάνθρωπο, τότε εκείνο θα μάθει να λαμβάνει υπόψη του και τα συναισθήματα των άλλων και να «έρχεται στη θέση τους». Αυτή η κοινωνική δεξιότητα θα το βοηθήσει όχι μόνο να αποβάλει τον εγωκεντρισμό και την πλεονεξία, αλλά και να προσπαθεί να βρίσκει λύσεις σε προβλήματα. Για παράδειγμα, θα μπορούσατε με αφορμή ένα ντοκιμαντέρ ή μια ταινία που δείχνει παιδιά να υποφέρουν από φτώχεια, πείνα, ή αρρώστια, να το ρωτήσετε πως νιώθει και τι σκέφτεται ότι θα μπορούσε να κάνει, για να βοηθήσει. Δώστε του την ιδέα, αν δεν τη σκεφτεί μόνο του, να χαρίσει τα παιχνίδια που δε χρησιμοποιεί πια και τα παλιά του ρούχα που δεν του κάνουν σε κάποιο παιδί που έχει ανάγκη. Ρωτήστε το πώς φαντάζεται ότι θα νιώσει το παιδάκι που θα τα πάρει.
Υπάρχουν, επίσης, και πολλοί τρόποι με τους οποίους τα μικρά παιδιά μπορούν να προσφέρουν τη βοήθεια τους και στο σπίτι. mother-cooking-healthy-food-child-kitchen-21073647Παρόλο που στην αρχή, μέχρι δηλαδή να συνηθίσετε κάτι τέτοιο θα σας «τρώει» χρόνο, τα παιδιά θα αισθανθούν ότι είναι σημαντικά, αν τους αναθέσετε κάποιες δουλειές του σπιτιού. Άλλωστε, για να διατηρηθεί ένα σπίτι με παιδιά σε μια τάξη, πρέπει να βοηθούν όλοι. Το να κάνετε, λοιπόν, μαζί με το παιδί σας μια δουλειά μπορεί να αποδειχθεί τόσο πολύτιμο, όσο και η διδασκαλία. Εξάλλου, πολλές δουλειές μπορούν να γίνονται με τέτοιο τρόπο ώστε εσείς και το παιδί σας να «συνεργάζεστε». Παρακάτω σας δίνουμε μερικές ιδέες:

►Απάντηση στο τηλέφωνο.
►Στρώσιμο του κρεβατιού του.
►Μαγείρεμα, ανακάτωμα, ζύμωμα: μόνο βέβαια αν δεν έχει να κάνει με θερμότητα ή με κοφτερά μαχαίρια.

child_cooking_with_mom cooking1003

 

 

 

 

►Ξεσκόνισμα: ξεσκονόπανα με φτερά με χερούλι είναι πολύ δημοφιλή στα παιδιά.

►Κηπουρική: σκάψιμο, ξερίζωμα των αγριόχορτων, πότισμα των φυτών.

 

gardening care with outdoor spade tool clipart

gardening care with outdoor spade tool clipart

 

►Ηλεκτρική σκούπα: μικρύνετε το μήκος του σωλήνα, εάν μπορείτε.mother-cooking-clipart-img_5369012b31259

►Πλύσιμο παραθύρων: τα χαμηλότερα για το παιδί σας, τα πάνω παράθυρα για εσάς.

►Διάλεγμα και δίπλωμα των στεγνών ρούχων: τακτοποίηση με βάση το χρώμα ή το οικογενειακό μέλος, ταίριασμα καλτσών, δίπλωμα πετσετών. Εάν μπορείτε, δώστε στο παιδί σας το δικό του καλάθι για να βάζει τα άπλυτα του.

A_Little_Girl_Helping_Her_Mom_With_The_Laundry_Royalty_Free_Clipart_Picture_081111-152599-360047

►Βοήθεια στα ψώνια από το μανάβη ή το σούπερ μάρκετ.

► Μάθετε το παιδί να βάζει πράγματα στο καλάθι σας για τα ψώνια και να τα τακτοποιεί μετά στο σπίτι: δημητριακά και προϊόντα είναι εύκολα στην τοποθέτηση, εφόσον τα αποθηκεύετε σε χαμηλού ύψους ντουλάπια
►Στέγνωμα των πιάτων: το να ξεχωρίζουν τα μαχαιροπήρουνα και τα πιάτα, είναι για τα παιδιά παιχνίδι.

►Στρώσιμο του τραπεζιού: αφήστε το παιδί να τοποθετήσει τις ειδικές βάσεις, εάν το φαγητό είναι καυτό.
►Πλύσιμο, ή καλύτερα ξέπλυμα των πιάτων που δεν σπάνε εύκολα: το χλιαρό νερό αποτελεί πηγή διασκέδασης για τα παιδιά.
Δίνοντας στο παιδί την ευκαιρία να ασχοληθεί με τις δουλειές του σπιτιού, θα διαπιστώσετε ότι όχι μόνο αυτή η διαδικασία θα είναι πολύ ευχάριστη και για τους δύο σας, αλλά και ότι είναι πραγμα¬τικά ικανό να σας βοηθήσει. Επιπλέον, θα βοηθήσετε το παιδί να μάθει να σέβεται περισσότερο τη δουλειά των άλλων, αλλά και να γίνει περισσότερο αυτόνομο.
Με εκτίμηση