Δελφοί/Εργασία της Στ΄1 τάξης

Μαντείο Δελφών.

Στους πρόποδες του Παρνασσού, στο υποβλητικό τοπίο που σχηματίζεται ανάμεσα σε δύο θεόρατους βράχους,  βρίσκεται το πανελλήνιο ιερό των Δελφών και το πιο ξακουστό μαντείο της αρχαίας Ελλάδας. Σύμφωνα με πανάρχαιο μύθο, οι δύο αετοί που εξαπέστειλε ο Δίας από τα πέρατα του σύμπαντος για να βρει το κέντρο του κόσμου, συναντήθηκαν στους Δελφούς. Έκτοτε οι Δελφοί ταυτίστηκαν με τον ομφαλό της γης. Για πολλούς αιώνες αποτελούσαν πνευματικό και θρησκευτικό κέντρο, καθώς και σύμβολο ενότητας του αρχαίου ελληνισμού. Αυτό αποδεικνύουν, άλλωστε, τα πολυάριθμα έργα τέχνης που αφιέρωσαν εδώ απεσταλμένοι πρέσβεις πόλεων-κρατών αλλά και μεμονωμένα άτομα. Η ύπαρξη των Δελφών χάνεται στα βάθη της ιστορίας και της μυθολογίας. Σύμφωνα με την παράδοση, αρχικά εδώ υπήρχε ιερό αφιερωμένο σε γυναικεία θεότητα, τη Γη, με φύλακα τον φοβερό δράκοντα Πύθωνα. Στην αρχαία λογοτεχνία περιγράφεται πώς ο Απόλλωνας, μεταμορφωμένος σε δελφίνι και συνοδευόμενος από Κρήτες, έφθασε στην Κίρρα, το επίνειο των Δελφών. Κατόπιν σκότωσε τον Πύθωνα και ίδρυσε το δικό του ιερό.

Η μεγάλη ακμή του δελφικού μαντείου σημειώνεται μεταξύ 6 ου και 4 ου αι. π.Χ. Οι χρησμοί του, που θεωρούνταν οι πιο αξιόπιστοι, εκφράζονταν από την Πυθία και δίνονταν στους ενδιαφερόμενους από τους ιερείς του Απόλλωνα, σε μορφή στίχων. Πόλεις, ηγεμόνες και απλοί άνθρωποι έσπευδαν να συμβουλευθούν το θεό. Η ευγνωμοσύνη και το θρησκευτικό τους συναίσθημα μεταφράζονταν σε λαμπρά αναθήματα που σταδιακά κατέκλυσαν το ιερό. Κάθε τέσσερα χρόνια τελούνταν οι Πυθικοί αγώνες, προς τιμήν του θεού Απόλλωνα, κατά τη διάρκεια των οποίων εκτελούνταν παραστάσεις στο θέατρο, ενώ στο στάδιο οι 7000 θεατές παρακολουθούσαν τους αθλητές ν’ αγωνίζονται στα αθλήματα, και στις αρματοδρομίες.