{{desc}}
μέσω Ελπιδοφόρα διαγνωστική μέθοδος για το Αλτσχάιμερ : ΣΚΑΪ – www.skai.gr.
Αυγ 08 2010
Aναβάθμιση των Ιστολογίων ΠΣΔ
Μια ευχάριστη έκπληξη με περίμενε , όταν μετά από αρκετό καιρό μπήκα στο ΠΣΔ για να ανεβάσω ένα post στο blog μου . Τα Ιστολόγια του ΠΣΔ α ν α β α θ μ ί σ τ η κ α ν !
Έγιναν ισάξια & καλύτερα από τα επαγγελματικά ! Επιτέλους γίνεται πιο άνετα η δουλειά μας , μεταφέρουμε τα άρθρα μας με το πάτημα ενός κουμπιού στο FACEBOOK & στο TWITTER και γενικά έχουν πολλές δυνατότητες που θα τις μάθουμε σιγά –σιγά στην πράξη .
Επειδή πολύ μιζεριάσαμε τελευταία , οφείλουμε να συγχαρούμε & να ευχαριστήσουμε την ομάδα ανάπτυξης της υπηρεσίας Ιστολογίων του ΠΣΔ για την αναβάθμιση των Ιστολογίων .
Με εκτίμηση ,
Αναστασιάδου Αργυρή
Αυγ 07 2010
«Μικρασίας Έρως» του Δ. ΚαραβασίληΜε τη ματιά της Αργυρής Αναστασιάδου
Όντας εγγονή Μικρασιατών προσφύγων πως αλλιώς θα μπορούσα να προσεγγίσω το βιβλίο αυτό παρά μόνον με τα μάτια της ψυχής ; Θα προσπαθήσω όμως να είμαι αντικειμενική.
Ας αρχίσω από τον τίτλο : «Μικρασίας Έρως» απόλυτα πετυχημένος , μας δίνει το resume του βιβλίου που είναι η αξεπέραστη στο χρόνο ερωτική σχέση προς τη χαμένη Μικρασία , η « απόλυτη αγάπη της πατρίδας» της οποίας η έλξη προς τον πρόσφυγα συγγραφέα είναι τόσο μεγάλη που τον θέλει δικό της , να τον αγκαλιάσει με το αγεράκι της και να τον μεθύσει με τις μυρουδιές της. Αλλά και αυτός έχει κρυμμένο μες΄ την καρδιά του τον πόθο της επιστροφής .
Τι να πω για την φωτογραφία στο εξώφυλλο ; Κοιτώντας έξω από το παράθυρο ενός εγκταλελλειμένου σπιτιού οι εικόνες που βλέπεις είναι τόσο ζωντανές όσο και οι μνήμες !
Καλύτερη εισαγωγή από «Το σπίτι που γεννήθηκα » του Κωστή Παλαμά δεν θα μπορούσε να υπάρξει διότι :
Τὸ σπίτι ποὺ γεννήθηκα κι ἂς τὸ πατοῦν οἱ ξένοι,
στοιχειὸ εἶναι καὶ μὲ προσκαλεῖ· ψυχή, καὶ μὲ προσμένει.
Όσον αφορά τη γλώσσα του βιβλίου σας , υποκλίνομαι , τη χειρίζεστε άψογα χρησιμοποιείτε όμως το πολυτονικό σύστημα , αν και το βιβλίο εκδόθηκε το 2007!
Σας βγαίνει αυθόρμητα ; ( είστε & θεολόγος ) ή είναι φόρος τιμής στην γερόντισσα δασκάλα που σας έμαθε την Ελληνική γλώσσα ,κρυφά με κίνδυνο & τίμημα όπως λέτε; Τέλος μπορεί να δείχνει ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε τις ρίζες μας ; Ή όλα αυτά μαζί ; !
Μια πρωτοτυπία του βιβλίου σας – αρκετά εντυπωσιακή – είναι και τα δίστιχα που χρησιμοποιείτε αντί άλλου τίτλου σε κάθε κεφάλαιο. Πόσο δύσκολο ήταν να βρείτε δίστιχα που να ταιριάζουν με το θέμα του κάθε κεφαλαίου;
Kύριο χαρακτηριστικό του βιβλίου σας είναι η τεχνική με την οποία γράφτηκε αυτό. Υπάρχει συνεχής εναλλαγή ανάμεσα στο ΠΑΡΟΝ (η τωρινή γειτονιά του συγγραφέα ) & στο ΠΑΡΕΛΘΟΝ ( η χαμένες πατρίδες ) ! Είναι η λεγόμενη :flashback – technique , ο συγγραφέας παίρνει αφορμή – π.χ. από μια κορνίζα , ένα λουλούδι , ένα παραθυρόφυλλο , παλιές φωτογραφίες , ένα κέντημα , έναν πεντακάθαρο τοίχο που μυρίζει ασβέστη , μια κουβέντα ενός πρόσφυγα …ο κατάλογος είναι μακρύς, & μας γυρίζει πίσω στην πατρίδα για να μας περιγράψει αυτήν & τις ιστορίες των ανθρώπων εκεί.
Το κάνει δε με τόση επιτυχία διότι επιστρατεύει όλη του την αγάπη και το σεβασμό στην ιστορία του & στην καταγωγή του ,που μόνον ένας Μικρασιάτης θα μπορούσε να το κάνει .Είναι φόρος τιμής προς τους γονείς του και κατ’ επέκταση προς όλους τους πρόσφυγες , δείχνοντας ότι οι μνήμες είναι & θα παραμείνουν ζωντανές , ούτε & η ελπίδα επιστροφής δεν θα σβήσει ποτέ γιατί έχουν το σπίτι τους ριζωμένο μεσ’ την καρδιά τους ! Γιατί πατρίδα κατά τον συγγραφέα είναι «το χώμα που πρωτοπατήσαμε
, οι πρώτες λέξεις που ακούσαμε , οι πρώτες μας ανάσες» .
Δεν θα επισέλθω σε περισσότερες λεπτομέρειες για να έχετε & λίγο suspense όταν θα το διαβάσετε !
Δεν είναι εγωιστικό αυτό που θα σας πω αλλά διαβάζοντάς το θα γνωρίσετε τον Μικρασιάτη πρόσφυγα & τι είναι αυτό που τον χαρακτηρίζει : « Η ΑΞΙΟΠΡΈΠΕΙΑ ,Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ , Η ΤΙΜΗ & Η ΥΠΟΛΗΨΗ » .
Ανέβηκε το Γολγοθά της ζωής του ,ταιριαστός απόλυτα με την καινούργια του γειτονιά , που κτίστηκε πάνω σε μια ανηφόρα , ένοιωσε την μοναξιά & την απομόνωση . Ξεριζώθηκε από τον τόπο του και βρέθηκε στην «ξενιτιά» ανάμεσα σε ανθρώπους που μιλούσαν την ίδια γλώσσα με αυτόν , ήταν όμως τόσο διαφορετικοί «Τουρκόσπορο» τον αποκαλούσαν γιατί φοβόντουσαν μην τους χαλάσει την βόλεψη & τους πάει τις δουλειές ! Δεν το βάλανε κάτω , δουλέψανε και ζήσανε .
« Ποιός ορίζει το ριζικό και δηλητηριάζει τη ζωή με προσφυγιά ;» αναρωτιέται ο συγγραφέας αν και είμαι σίγουρη ότι το γνωρίζει πολύ καλά .
Τέλος είναι πάρα πολλά τα αποσπάσματα – χωρία , που με εντυπωσίασαν αλλά για λόγους οικονομίας χρόνου θα γράψω τις σελίδες & εσύ θα καταλάβεις ποια είναι : σελ. 15, 17, 20, 21, 33, 66, 72, 87, 90,101, 119, 150, 159, 163, 165,7169.
Ιούν 02 2010
Νέοι και κρίση: Αλλάζουν σπουδές και καριέρα, μεταναστεύουν Σχεδόν 7 στους 10 νέους δεν περιμένουν έξοδο από την κρίση, τουλάχιστον πριν το 2014
Δεν «βλέπουν» έξοδο από την κρίση πριν το 2014, αλλάζουν σχέδια και στόχους,
σκέφτονται τη μετανάστευση
Απαισιόδοξοι και σκεπτικιστές οι νέοι αναθεωρούν
αξίες και επιθυμίες
Σύμφωνα με την ποσοτική έρευνα με θέμα «Νέοι και Οικονομική Κρίση», που διεξήγαγαν το ενημερωτικό site News 247 (http://news247.gr/) σε συνεργασία με την εταιρεία ερευνών FOCUS μέσα στο Μάιο 2010, η πλειοψηφία της νεολαίας είναι μάλλον απαισιόδοξη για το αποτέλεσμα της εμπλοκής του ΔΝΤ στην Ελλάδα. Σχεδόν 7 στους 10 νέους δεν περιμένουν έξοδο από την κρίση, τουλάχιστον πριν το 2014. Περισσότερο επηρεασμένοι δηλώνουν οι νέοι άνω των 28 ετών (σε ποσοστό 79%), αλλά και όσοι ζουν στην περιφέρεια (78%). Συνολικά, το 76% των νέων, ηλικίας 18 έως 35 ετών, έχουν επηρεαστεί πολύ από την κρίση μέχρι σήμερα και αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό το μέλλον τους και με προβληματισμό τις εξελίξεις στην Ελλάδα.
Παράλληλα, σε αλλαγή σχεδίων καριέρας οδηγούνται 3 στους 5 νέους ηλικίας 23 έως 27 ετών. Το 49% των φοιτητών (ηλικίας 18-27) αναθεωρούν τα σχέδιά τους για σπουδές, στρέφοντας το ενδιαφέρον τους σε πιο «ασφαλή» επαγγέλματα. Η οικονομική κρίση φαίνεται να επηρεάζει περαιτέρω αποφάσεις ζωής, καθώς πλάνα για οικογένεια, παιδιά και γάμο αναθεωρούνται από το 34% των αδέσμευτων νέων, ενώ για το 67% των ερωτηθέντων νέων ισχύει τουλάχιστον μία αλλαγή σε οποιαδήποτε έκφανση των μελλοντικών τους πλάνων.
Οι νέοι βλέπουν με αβεβαιότητα τη σημερινή πραγματικότητα και κυρίως το αύριο. Προετοιμάζουν εναλλακτικά σενάρια στον τρόπο που σκοπεύουν να αντιμετωπίσουν την κρίση, εξαιτίας της οποίας ?κατά συνέπεια? επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό οι τελικές επιλογές τους. Πολύ μεγάλη είναι η τάση (πάνω από το 50%) των νέων ηλικίας 23-27 ετών και των φοιτητών που σκέφτονται σοβαρά το ενδεχόμενο της μετανάστευσης. Η τάση αυτή εκφράζεται έντονα και από νέους ανώτερης κοινωνικό-οικονομικής τάξης (49%) και από νέους χωρίς δεσμεύσεις (46%), δημιουργώντας έτσι μια ανησυχητική δυναμική ¨brain drain¨, όπου οι πιο σπουδασμένοι εγκαταλείπουν τη χώρας τους.
Η Πανελλήνια έρευνα «Νέοι & Οικονομική Κρίση» διεξήχθη με τη μέθοδο των τηλεφωνικών συνεντεύξεων σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 800 νέων, γυναικών και ανδρών, ηλικίας 18-35 ετών. Το υλικό που προέκυψε αναλύθηκε και συνοψίστηκε δίνοντας τα συμπεράσματα που μας βοηθούν να καταλάβουμε καλύτερα τους νεαρούς Έλληνες στη φάση της οικονομικής ύφεσης, αλλά και να προβλέψουμε τις τάσεις που διαμορφώνονται για τη νεολαία στο άμεσο μέλλον.
Μάι 30 2010
Φιλία Λέξη Ιερή…
«Το να περπατάς με ένα φίλο στο σκοτάδι είναι καλύτερο από το να περπατάς μόνος στο φως…»
Hellen Keller,1880-1968,Αμερικανίδα συγγραφέας (τυφλή & κουφή!)Και το ερώτημα είναι πόσο εύκολο είναι να βρεις ένα φίλο «καρδιάς», έναν συνοδοιπόρο στις εύκολες και ευχάριστες στιγμές αλλά και στις περιόδους μεγάλης θλίψης, στις επιτυχίες σου αλλά και στις αποτυχίες σου??
Υπάρχει αυτού του είδους η φιλία και πόσο τυχερός πρέπει να σταθείς ώστε να την αναγνωρίσεις όταν έρθει και να μην την αφήσεις να σε προσπεράσει??
Έρευνες αποδεικνύουν ότι στην παιδική – προεφηβική ηλικία είναι πιο εύκολο να δημιουργηθεί πραγματική – σταθερή – δυνατή φιλία. Αυτό βέβαια οφείλεται στο ότι στις αθώες παιδικές ψυχές δεν υπάρχουν κρυφές σκοπιμότητες αλλά ανάγκη για αγάπη,συμπάθεια, κατανόηση.
Η αληθινή φιλία φέρνει στην επιφάνεια την πιο ευγενική, ειλικρινή, ανιδιοτελή πλευρά μας και μας βοηθάει να αναπτυχθούμε πνευματικά.
Ποιες ανάγκες όμως μας οδηγούν στο να ψάξουμε να βρούμε την αληθινή φιλία?
1) Ανάγκη για αγάπη. Η αγάπη που αντλούμε από έναν φίλο δεν έχει καμία σχέση με την αγάπη που δεχόμαστε από την οικογένεια μας ή από έναν ερωτικό σύντροφο, ακόμη και αν αυτός είναι το απόλυτο,το άλλο μας μισό.
Η διαφορά έγκειται στα εξής: Η αγάπη που δεχόμαστε από την οικογένεια μας συνοδεύεται από την αγωνία και την εμμονή, κυρίως των γονιών μας,να γίνονται υπερπροστατευτικοί, πράγμα το οποίο πολλές φορές ξεφεύγει από τα όρια του φυσιολογικού
Από την άλλη μεριά η αγάπη ενός ερωτικού συντρόφου στηρίζεται στην αποκλειστικότητα και πολλές φορές μπορεί να γίνει κτητική.
Ένας πραγματικός φίλος δεν γίνεται κτητικός, καταπιεστικός και δεν ζητάει αποκλειστικότητα
2)Ανάγκη για επικοινωνία – κατανόηση. Νιώθουμε την ανάγκη να μοιραστούμε – εκμυστηρευτούμε την ανάγκες μας, τις ανησυχίες μας, τα θέλω μας σε έναν πραγματικό φίλο. Πολλές φορές αυτά που εκμυστηρευόμαστε σε ένα φίλο νιώθουμε ότι δε θα μπορούσαμε να τα συζητήσουμε με κανέναν άλλο, όσο κοντινός μας και αν είναι.
Με έναν πραγματικό φίλο πολλές φορές δε χρειάζεται καν να μιλήσεις.
«Οι σιωπές κάνουν τις πραγματικές συζητήσεις μεταξύ φίλων. Αυτό που μετράει δεν είναι να μιλάς, αλλά να μη χρειάζεται να μιλήσεις.»
3)Ανάγκη για αναγνώριση – εκτίμηση. Ένας φίλος μας κάνει να νιώθουμε σημαντικοί, πιστεύει σε εμάς και μας τονώνει την αυτοπεποίθηση
Πώς μπορούμε όμως να διατηρήσουμε μια φιλία??
1) Σεβασμός στη μοναδικότητα στις ιδιαιτερότητες του άλλου: Είναι πολύ σημαντικό να αποδεχόμαστε το φίλο μας γι’ αυτό που είναι και να μην προσπαθούμε να τον αλλάξουμε।
Εξάλλου τον έχουμε επιλέξει ακριβώς γι’ αυτό που είναι.
2) Αμοιβαία ειλικρίνεια – εμπιστοσύνη: Σε έναν καλό μας φίλο πρέπει να είμαστε ειλικρινείς, να τους εμπιστευόμαστε τις σκέψεις μας και τις ανησυχίες μας.
Σε έναν πραγματικό φίλο νιώθουμε την ανάγκη να εμπιστευτούμε τις χαρές μας, τις λύπες μας, στις προσδοκίες και τις απογοητεύσεις μας।
Αυτό αποδεικνύει ότι η σχέση μας είναι πραγματική και όχι επιφανειακή. Ότι νιώθουμε ότι είναι πραγματικός φίλος και όχι ο φίλος της διασκέδασης και του «καφέ».
3) Προσφορά: Πρέπει να υπάρχει αμοιβαία προσφορά Και από τις δύο μεριές πρέπει να υπάρχει η ανάγκη να δώσουμε, υλικά ή ηθικά (και κυρίως ηθικά), ό,τι μπορούμε στο φίλο μας. Στην περίπτωση που ο ένας από τους δύο δίνει και ο άλλος απλά δέχεται δε μπορεί να διατηρηθεί η φιλία. Απλά καταλήξει, αργά ή γρήγορα, σε εκμετάλλευση
Αν η φιλία είναι πραγματική με την πάροδο του χρόνου γίνεται όλο και πιο δυνατή।
Τα κοινά βιώματα, οι κοινές εμπειρίες, και τα κοινά ενδιαφέρονται δένουν τους ανθρώπους καθημερινά όλο και περισσότερο.
«Η φιλία μοιάζει με τα παλιά βιβλία, που ο χρόνος έρχεται και τους προσδίδει πολύ μεγαλύτερη αξία»
Στη διάρκεια της ζωής μας θα αποκτήσουμε πολλούς φίλους, ή θα νομίζουμε ότι αποκτήσαμε πολλούς φίλους.
Οι πραγματικοί φίλοι είναι αυτοί που θα αντέξουν στο χρόνο και θα βρίσκονται πάντα δίπλα μας। Σε αυτούς αξίζει να δώσουμε την αγάπη μας και να τους σταθούμε κι εμείς όσο μπορούμε.
Εύκολο ή δύσκολο τελικά το να σταθείς τυχερός και να βρεις έναν καλό φίλο???
Ο καθένας μπορεί να το κρίνει μόνος του από τις προσωπικές του εμπειρίες।
Αρκεί μόνο να ρωτήσουμε τον εαυτό μας αν στη διαδρομή προς την αναζήτηση αυτή ήμασταν πρώτα απ’ όλα εμείς σωστοί..
Από Μαρία Κασφίκη
Μάι 30 2010
Νιώστε ευτυχισμένοι
Της Αμανατίδου Φωστηρίας, Ψυχολόγου – ΨυχοθεραπεύτριαςΠολλοί άνθρωποι περνούν τη ζωή τους σχεδιάζοντας, ελπίζοντας πόσο ευτυχισμένοι θα ήταν αν π.χ. έπαιρναν προαγωγή στην εργασία τους, κληρονομούσαν περιουσία, συναντούσαν τον κατάλληλο σύντροφο. Ετσι λειτουργούν εξαρτώντας την ευτυχία τους από άλλους ανθρώπους, την τύχη ή δυνάμεις εκτός του ελέγχου τους, με αποτέλεσμα να αποτυγχάνουν να εστιάσουν τη ζωή τους στο τώρα.Το λάθος που κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι είναι η προσπάθεια να ζήσουν στο μέλλον π.χ. παρακολουθείτε μια κινηματογραφική ταινία, μια θεατρική παράσταση, είστε σε μια συναυλία και παράλληλα σκέφτεστε πώς θα γυρίσετε σπίτι ή τι θα φάτε στο δείπνο. Επικεντρωθείτε στο παρόν, στη στιγμή, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε θα σχεδιάζετε το μέλλον σας π.χ. πότε θα ζητήσετε αύξηση από τον εργοδότη σας, τι θα κάνετε για να αποταμιεύσετε χρήματα ή πώς θα τα επενδύσετε.Οι άνθρωποι που τους είναι εύκολο να ζουν στο τώρα είναι εκείνοι που πέρασαν από γεγονότα στα οποία κινδύνεψαν να χάσουν τη ζωή τους, δίνοντας πλέον αξία στην κάθε στιγμή που περνούν, θεωρώντας την ως ένα μοναδικό δώρο. Νιώθουν, με λίγα λόγια, ευγνωμοσύνη που έχουν τη δυνατότητα να ζουν. Βέβαια αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να περάσουμε από τέτοιες επώδυνες καταστάσεις για να αναθεωρήσουμε την οπτική μας για τη ζωή. Υπάρχουν άλλοι τρόποι που μπορούν να μας βοηθήσουν να αλλάξουμε οπτική και είναι οι εξής: Πάρτε ένα φύλλο χαρτί και γράψτε ως τίτλο «Πράγματα για τα οποία είμαι ευγνώμων». Ξεκινήστε γράφοντας «Το ότι ζω» και συνεχίστε επικεντρώνοντας σε ό,τι αγαπάτε: οικογένεια, φίλους, κατοικίδια ζώα, μοναδικά μέρη που σας προκαλούν γαλήνη και ηρεμία π.χ. «είμαι ευγνώμων που το διαμέρισμά μου έχει θέα το λιμάνι». Επειτα συνεχίστε γράφοντας για πράγματα που έχουν αξία για σας π.χ. το καινούριο αυτοκίνητο, ξεχωριστά κοσμήματα, ένα παλιό έπιπλο.
Είναι σημαντικό να τα καταγράψετε όλα αυτά, καθώς οι ρυθμοί ζωής μάς απαγορεύουν να εκτιμούμε αυτά που έχουμε. Αυτός είναι και ένας λόγος που συνηθίζουμε να ζούμε στο μέλλον.
Ετσι, λοιπόν, τις μέρες που δε θα έχετε διάθεση θα ανατρέχετε σε αυτή τη λίστα, θα τη διαβάζετε. Μετά από λίγα λεπτά μπορείτε να συμπληρώνετε νέα στοιχεία. Με αυτό τον τρόπο πάντα θα βρίσκετε λόγους για να θεωρείτε ότι η ζωή σας είναι ωραία στο τώρα.
Επιπρόσθετα, ένας άλλος τρόπος για να αισθάνεστε καλύτερα είναι με το να εκφράζετε την ευγνωμοσύνη σας στους ανθρώπους που βρίσκονται στη ζωή σας π.χ. κάθεστε σε ένα καφέ με ένα φίλο ή φίλη σας. Αυτό το οποίο μπορείτε να πείτε είναι «περνάω πολύ όμορφα μαζί σου. Σε ευχαριστώ που είσαι φίλος/-η μου». Αυτή η απλή έκφραση θα σημαίνει πολλά για το/τη φίλο/-η σας και θα σας κάνει να νιώσετε και εσείς πολύ όμορφα. Εν κατακλείδι, αφήστε τον εαυτό σας να νιώσει την ευτυχία όπως τα μικρά παιδιά που βρίσκουν νόημα στο τώρα.
Μάι 30 2010
Δρακόντεια απαγόρευση καπνίσματος Ετοιμάζει το υπ. Υγείας
Σύμφωνα με πληροφορίες, το υπουργείο Υγείας θα ανακοινώσει καθολική απαγόρευση καπνίσματος σε δημόσιους χώρους και εμπλοκή της δημοτικής αστυνομίας στους ελέγχους. Πάντως, όσα δεν κατάφεραν έως σήμερα οι νόμοι και τα αντικαπνιστικά μέτρα φαίνεται ότι τα πετυχαίνει το… ΔΝΤ και οι αυξήσεις στις τιμές των τσιγάρων. Τα στοιχεία δείχνουν ότι πολλοί πήραν τη απόφαση να κόψουν το κάπνισμα ή να το μειώσουν, απόδειξη ότι ο τζίρος πωλήσεων συρρικνώθηκε κατά 10%. Ο πόλεμος κατά του καπνού ξεκίνησε το 1856 με Β.Δ. που υπέγραφε η Αμαλία.
Μάι 30 2010
Κομψά, πρακτικά και οικολογικά Η επιτομή του στυλ του 21ου αιώνα είναι σεβασμός στη Φύση
| ΠΑΡΙΣΙ. Μια νέα, συνειδητοποιημένη γενιά ξεκινά να διαμορφώνει το στυλ του 21ου αιώνα. Με σεβασμό στη Φύση και ενδιαφέρον για τις κλιματικές αλλαγές και τις πολυδάπανες εκφάνσεις της «γρήγορης» μόδας, οι σχεδιαστές δεσμεύονται τώρα να είναι «πράσινοι».Υπάρχει κάτι επείγον και αποφασιστικό στη δουλειά της Delfina Delettrez. Η νεαρή Ρουμάνα δημιουργός κοσμημάτων έχει σχεδιάσει κομμάτια σαν ένα δαχτυλίδι με χέρια που αγκαλιάζουν μια υδρόγειο από κρυστάλλινη πέτρα, και ένα μπρασελέ με έναν υπερμεγέθη πράσινο βάτραχο από σμάλτο, με σαφή αναφορά στην παγκόσμια υπερθέρμανση.«Εχω μια κόρη, και θέλω να της δώσω έναν καλύτερο κόσμο», λέει η κ. Delettrez. «Με τον τρόπο μου, στέλνω κάποια μηνύματα».
Ο Βραζιλιάνος σχεδιαστής Pedro Lourenco, 19 χρονών, είναι αυτοδημιούργητος, με γονείς σχεδιαστές μόδας. Η συλλογή του για το φθινόπωρο και τον χειμώνα, η οποία, όπως λέει ήταν εμπνευσμένη από την Diana (Αρτεμις) την Κυνηγό, αποκάλυψε φορέματα με δερμάτινες λεπτομέρειες και έδωσε πνοή σε μια γυναίκα πολεμίστρια συνδεδεμένη με τον κόσμο του έφιππου κυνηγιού. Τα ρούχα είναι σαφή, όμορφα φτιαγμένα και πιο περίπλοκα από ό,τι φαίνονται με μια πρώτη ματιά. «Πιστεύω ότι πρέπει να είσαι συνδεδεμένος με τη Φύση – και νιώθω ότι η γενιά μου ζει χωρίς σύνδεση», λέει ο κ. Lourenco. «Δεν έχουμε ιδέα τι πρόκειται να συμβεί σε δύο ή τρία χρόνια με τη Γη, τα φυτά ή τους ανθρώπους». Υπήρχε άραγε ένα μήνυμα ειρήνης βυθισμένο μέσα στην όμορφη συλλογή του Τζούνια Γουοτανάμπι, με παλτό στο χρώμα του σπαραγγιού και τις πλισέ φούστες; Καθώς εξελισσόταν το σόου με ένα σόουλ σάουντρακ με γκόσπελ μουσική, τα χρώματα ξεθώριαζαν σε χακί μονοτονία και ύστερα σε καμουφλάζ μοτίβο. Αλλά αν ρωτήσετε τον κ. Γουοτανάμπι, θα είστε τυχερός αν ακούσετε δύο λέξεις: «μιλιτέρ» και «σπορ». Αυτό το σόου ήταν πολύ παραπάνω από αυτά. Ενα τέλειο ανακάτεμα από ανδρικό και θηλυκό. Παλτό με τονισμένους ώμους, μιλιτέρ τζάκετ και φούστες, πειστικές δημιουργίες και με απήχηση. Και ό,τι κι αν προσπαθούσε να εκφράσει ο σχεδιαστής, τα ρούχα είχαν απίστευτη χάρη. Η Σοφία Κοκοσαλάκη δεν αποκάλυψε πολλά για την σειρά των φορεμάτων με τα κολλάρα και τα έντονα ντραπέ, εκτός από το να πει ότι ήταν παρισινή μόδα όπως την έβλεπε από την Ελλάδα των παιδικών της χρόνων. Αλλά μετά υπήρχαν σατέν παντελόνια με αιθέρια υφάσματα, αποξηραμένα λουλούδια σμιλεμένα πάνω σε τακούνια παπουτσιών και φορέματα κεντημένα με χρυσά σπιρτόξυλα, τα οποία ένα μοντέλο είπε ότι φτιάχτηκαν για να υπονοήσουν ένα δάσος στις φλόγες. Η αναφορά στις πυρκαγιές του περασμένου καλοκαιριού στην Ελλάδα έδωσε βάθος σε μια συλλογή που έμοιαζε να έρχεται από την ψυχή. Στο Undercover, ο Jun Takahashi έχει μιλήσει συχνά για την απέχθειά του για τη μόδα, σε αντίθεση με τον ρεαλισμό των ρούχων. Ενα μανιφέστο τυπωμένο σε κάθε ρούχο έλεγε: «Η μόδα που παράγεται για την πασαρέλα ζει μόνο σε περιοδικά». Τα πρακτικά και καλοφτιαγμένα κομμάτια του Undercover απέδειξαν την ισχύ της δήλωσής του. |
Μάι 30 2010
Κωνσταντινούπολη : Έκθεση με τίτλο “Από το Βυζάντιο στην Ισταμπούλ”
«Από το Βυζάντιο στην Ισταμπούλ. Μια Πρωτεύουσα 8.000 ετών» είναι το θέμα της έκθεσης ς που θα ανοίξει για το κοινό σε μερικές μέρες στις αίθουσες του Μουσείου Σακίπ Σαμπαντζί.
Η έκθεση που οργανώνεται σε συνεργασία με την «Κωνσταντινούπολη 2010 Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης» προβάλει την μεγαλοπρεπή ιστορία της Πόλης, που υπήρξε πρωτεύουσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (του Βυζαντίου) και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Στην έκθεση θα παρουσιαστούν περισσότερα από 500 έργα τέχνης, που έχουν επιλεγεί από 39 Μουσεία του εξωτερικού και 19 Μουσεία από την Τουρκία, για να θα φωτίσουν την ιστορία από το Βυζάντιο μέχρι τη Νέα Ρώμη, από την Κωνσταντινούπολη μέχρι την Ισταμπούλ.
Η Πρόεδρος του Δ.Σ. του Ομίλου Σαμπαντζί κ. Γκιουλέρ Σαμπαντζί , χαρακτήρισε την έκθεση ως σημαντική συμβολή στην πολιτιστική ζωή της Τουρκίας» και τόνισε ότι ό όμιλος Σαμπαντζί «αισθάνεται ευτυχής και υπερήφανος για τη νέα αυτή συμβολή του».
Το όνομα Κωνσταντινούπολη (Constanilople) που χρησιμοποιείτο ευρύτατα την Οθωμανική περίοδο, θεωρήθηκε «λάθος» και τέθηκε σε διωγμό, προς το τέλος της δεκαετίας του ‘30 . Το χρήση του όρου «Constanilople» και οι αναφορές στην Ιστορία της Πόλης, προκαλούσαν μέχρι πρόσφατα εκνευρισμό στην δημόσια συζήτηση στην Τουρκία, γιατί βρίσκονταν σε σύγκρουση με τα δόγματα για την εθνική ταυτότητα που ανέπτυξε το σύγχρονο (κεμαλικό) κατεστημένο.
Εκθέσεις όπως αυτή που οργανώνεται σήμερα από τον μεγαλύτερο πολιτιστικό φορέα της χώρας ή βιβλία όπως το ISTANBUL του νομπελίστα Ορχάν Παμούκ, θα ήταν αδιανόητα πριν μερικά μόλις χρόνια ανέφερε η κα Σαμπαντζί.
