Μια εβδομάδα στην Τάξη μας αφιερωμένη στην Παγκόσμια ημέρα κατά της σχολικής βίας! Μαθαίνουμε τα παιδιά να μην φοβούνται, να ξεχωρίζουν το σωστό από το λάθος, να λένε ΟΧΙ σε κάθε μορφή βίας. Μέσα από βιωματικές δράσεις μίλησαν για την αξία της φιλίας, της αγάπης, της αποδοχής και συνεργάστηκαν μέσα από ομαδικές δραστηριότητες για να στείλουν το δικό τους μήνυμα κατά της σχολικής βίας!
Οι δραστηριότητες ξεκίνησαν μαθαίνοντας στα παιδιά τι κάνουμε για να αποφύγουμε μία βίαιη συμπεριφορά στο σχολείο;
Μάθαμε 5 βήματα- 5 δάχτυλα ώστε να διαχειρίζονται βίαιες συμπεριφορές στο σχολείο.
Τα 5 βήματα είναι:
1. ΑΓΝΟΩ
2. ΖΗΤΩ ΕΥΓΕΝΙΚΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ
3. ΦΩΝΑΖΩ ΔΥΝΑΤΑ : ΣΤΑΜΑΤΑ!!
4. ΦΕΥΓΩ ΜΑΚΡΙΑ και
5. ΤΟ ΛΕΩ ΣΤΗ/Ο ΔΑΣΚΑΛΑ/Ο ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ
Επικοινωνούμε στα παιδιά ότι όταν η βία απέναντί μας είναι σωματική και μας πονάει , τότε το λέμε κατευθείαν στη δασκάλα ή στο δάσκαλο και παραλείπουμε τα 4 πρώτα βήματα
Ομαδική εργασία
Μπαίνω στη θέση του άλλου, δεν κάνω στον άλλο αυτό που δεν θέλω να μου κάνουν
Υπογράψαμε τοΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΤΗΣ ΦΙΛΙΑΣ και ΤΗΣ ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ!
Πραγματοποιήθηκε δράση Ανάγνωσης του Παραμυθιού «Ο Φαφούτης Καρχαρίας » με τη παρουσία γονέων στην τάξη μας .
Μέσα από την ιστορία ενός καρχαρία που “δεν δαγκώνει”, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με τις έννοιες της ενσυναίσθησης και της αποδοχής, μαθαίνοντας πως η πραγματική δύναμη δεν κρύβεται στην επιθετικότητα, αλλά στην καλοσύνη και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα. Ήταν μια πολύτιμη ευκαιρία να προσεγγίσουμε το θέμα του bullying με ευαισθησία, προσφέροντας στα παιδιά τα “εργαλεία” για να χτίσουν υγιείς σχέσεις και να αγαπήσουν τη μοναδικότητά τους.
Η εμπειρία μας ολοκληρώθηκε με βιωματικά παιχνίδια: μέσα από το “Κοπάδι της Αποδοχής” δουλέψαμε την ομαδικότητα και τον σεβασμό, ενώ με τον “Καθρέφτη της Αυτοπεποίθησης” κάθε παιδί ανακάλυψε και ανέδειξε τα δικά του μοναδικά χαρίσματα.
Ακολούθησε δραστηριότητα : Μου τσαλακώνεις την καρδιά όταν…Τα παιδιά κατάλαβαν πως όταν πληγώνουμε τον άλλον είναι σαν να του τσαλακώνουμε την καρδιά. Κάθε παιδί έκοψε μία κόκκινη καρδιά. Πάνω στην καρδιά έγραψε το όνομά του. Ρωτήσαμε κάθε παιδί πότε πληγώνετε, πότε νιώθει άσχημα σαν να τσαλακώνετε η καρδιά του. Ότι μας είπε το γράψαμε πάνω στην καρδιά με τη βοήθεια των γονέων . Μετά κάθε παιδί τσαλάκωσε την καρδιά του. Μπορεί να ξαναγίνει όπως ήταν πριν; Τα παιδιά προσπάθησαν να την ισιώσουν. ΟΧΙ, δεν μπορεί να γίνει όπως ήταν πριν.
Με την δραστηριότητα αυτή , θέλουμε να καταλάβουν τα παιδιά, πως όταν κοροϊδεύουμε, χτυπάμε και γενικά όταν δείχνουμε βίαιη συμπεριφορά σε κάποιον άλλο του τσαλακώνουμε την καρδιά και ποτέ δεν θα μπορέσει η καρδιά να γίνει όπως ήταν πριν. Εναλλαγή ρόλων Θύτης – Θύμα.
Η δράση κορυφώθηκε με τη δημιουργία μιας μεγάλης αφίσας και την προβολή του συγκινητικού βίντεο που ετοίμασαν οι μικροί μας μαθητές με τίτλο “ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ”. Ήταν ένα ηχηρό μήνυμα κατά του bullying, αποδεικνύοντας ότι ακόμα και οι πιο μικρές φωνές μπορούν να κάνουν τη μεγαλύτερη διαφορά!
Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων που υλοποιήσαμε στο νηπιαγωγείο μας για τον Σχολικό Εκφοβισμό αποφασίσαμε να καλέσουμε τους γονείς των μαθητών μας στο σχολείο για να πραγματοποιήσουμε δράσεις από κοινού. Θεωρούμε ότι η συμμετοχή των γονέων παίζει καθοριστικό ρόλο στην ενδυνάμωση του αισθήματος ασφάλειας των παιδιών και συμβάλλει ώστε να δημιουργηθεί μια ουσιαστική γέφυρα συνεργασίας ανάμεσα στο σχολείο και την οικογένεια, μεταφέροντας το μήνυμα της πρόληψης και στο σπίτι.
Αφού καλωσορίσαμε τους γονείς στην τάξη μας, προβάλαμε μια μικρή animation ταινία σχετική με το θέμα. Πριν την προβολή της ταινίας, δείξαμε τρία πλάνα από την ταινία και τα παιδιά έκαναν υποθέσεις: Ποιο μπορεί να είναι το όνομα του ήρωα; Πόσο χρονών είναι; Πώς αισθάνεται; Ποια είναι η κυρία; Πώς φαίνεται να είναι η σχέση του με τους φίλους του στο σχολείο;
Τα παιδιά έδωσαν τις απαντήσεις τους και στη συνέχεια παρακολουθήσαμε την ταινία.
Μετά την προβολή της ταινίας ζητήσαμε από τα παιδιά να μας εκφράσουν τα συναισθήματά τους. Άλλοι ένιωθαν φόβο και λύπη για όσα είχαν συμβεί στον πρωταγωνιστή και άλλοι ένιωσαν χαρά γιατί στο τέλος όλοι έγιναν φίλοι.
Συζητήσαμε για το ρόλο της φίλης του πρωταγωνιστή, η οποία ήταν εκείνη που μίλησε σε κάποιον μεγάλο και έτσι το παιδί βοηθήθηκε, ώστε να σταματήσει ο εκφοβισμός εναντίον του. Μιλήσαμε για το πόσο σημαντικό είναι να μιλάμε σε κάποιον μεγάλο, όταν μας συμβαίνει κάτι δύσκολο που δεν μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε μόνοι μας.
Παίξαμε ένα παιχνίδι σωματικής έκφρασης. Τα παιδιά στο άκουσμα της λυπημένης μουσικής τριγυρνούσαν λυπημένα και φοβισμένα γιατί κάποιος στο σχολείο τα ενοχλούσε επανειλημμένως. Όταν σταματούσε η μουσική αγκάλιαζαν κάποιον μεγάλο – τους γονείς τους ή την δασκάλα τους – για να τους μιλήσουν και να νιώσουν ασφάλεια.
Στη συνέχεια, προβάλαμε μια σύντομη παρουσίαση στους γονείς σχετικά με τον σχολικό εκφοβισμό και εστιάσαμε στο ποια περιστατικά αποτελούν σχολικό εκφοβισμό και ποια μια απλή διένεξη μεταξύ των παιδιών που γρήγορα ξεπερνιέται.
Παίξαμε ένα παιχνίδι. Κάθε παιδί μαζί με τον γονιό του πήραν ένα ταμπελάκι όπου από τη μια πλευρά είχε κόκκινο χρώμα και από την άλλη πλευρά είχε πράσινο χρώμα. Η εκπαιδευτικός διάβασε κάποιες σύντομες ιστορίες, κάποιες από τις οποίες αποτελούσαν παράδειγμα σχολικού εκφοβισμού και κάποιες άλλες ήταν απλές περιπτώσεις μιας διένεξης ανάμεσα σε παιδιά. Αν η ιστορία που άκουγαν παιδιά και γονείς ήταν παράδειγμα σχολικού εκφοβισμού, τότε τα παιδιά έδειχναν το κόκκινο χρώμα, αν ήταν απλή διένεξη τότε έδειχναν το πράσινο χρώμα.
Στη συνέχεια, οι γονείς παρακολούθησαν το βίντεο που ετοιμάσαμε με τα παιδιά σχετικά με τον σχολικό εκφοβισμό, με βασικό μήνυμα «ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ, ΛΕΜΕ ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ»
Τέλος, τα παιδιά και οι γονείς τους χωρίστηκαν σε 4 ομάδες. Κάθε ομάδα έπρεπε να σκεφτεί ένα μήνυμα σχετικό με το θέμα μας και να το γράψουν σε ένα χαρτί. Οι γονείς βοήθησαν τα παιδιά να αντιγράψουν το μήνυμα που σκέφτηκαν στην ομάδα τους και το κολλήσαμε σε μια ομαδική εργασία.
Φεύγοντας οι γονείς πήραν μαζί τους μια καρδιά με το μήνυμα «Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ», το οποίο είχαν γράψει τα παιδιά !!!
Την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας μια όμορφη δράση φιλαναγνωσίας με τη συμμετοχή των γονέων. Οι μαθητές και οι γονείς είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την εκπαιδευτικό της τάξης να διαβάζει το παραμύθι «Μεταξύ μας» της Κατρίν Γκεγκέν.
Μέσα από το έργο της, η συγγραφέας προσφέρει πολύτιμες σκέψεις και πρακτικά «κλειδιά» για τη διαμόρφωση μιας ήρεμης, στοργικής και ουσιαστικής σχέσης ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά τους. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα αξιόλογο βιβλίο που μας βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα τον κόσμο και τις ανάγκες του παιδιού.
Το διαβάζουμε μαζί με τα παιδιά μας, ώστε να μεγαλώνουν με ισορροπία, ασφάλεια και εμπιστοσύνη.
Στη συνέχεια, οι γονείς με τα παιδιά τους δημιούργησαν μια ζωγραφιά με αφορμή το παραμύθι.
Στο πλαίσιο της συζήτησής μας για τον Σχολικό Εκφοβισμό, πραγματοποιήσαμε μια διαδικτυακή συνάντηση με τη συγγραφέα Σοφιάννα Παϊδούση, η οποία έγραψε το παραμύθι «Ο Παρφές», ένα παραμύθι που αγγίζει ένα μείζον πρόβλημα της σύγχρονης εποχής μας και βασανίζει πολλούς γονείς, εκπαιδευτικούς και κυρίως μαθητές στη μικρή κοινωνία του σχολείου: τον σχολικό εκφοβισμό (bullying). Ο Παρφές, ένα αγόρι που είναι εξ ολοκλήρου φτιαγμένος από παγωτό, μετακόμισε πρόσφατα με τους γονείς του από τον Βόρειο Πόλο σε μια νέα χώρα του Νότου, σε μια νέα κατοικία, σε μια νέα ζωή. Οι νέοι του συμμαθητές θα τον αποδεχτούν ή θα του δυσχεράνουν τη ζωή του στο σχολείο;
Πριν τη συνάντησή μας με τη συγγραφέα, τα παιδιά παρακολούθησαν το βίντεο παρουσίασης του παραμυθιού. Συζητήσαμε με τα παιδιά για τον τρόπο που υποδέχτηκαν οι καινούριοι συμμαθητές τον Παρφέ και αν συμφωνούν με αυτό. Τα παιδιά εξέφρασαν τις απόψεις τους και τη διαφωνία τους με τους συμμαθητές του Παρφέ, οι οποίοι δεν τον υποδέχτηκαν με τον καλύτερο τρόπο αλλά αντιθέτως τον κορόιδευαν για το όνομά του.
Κατά τη συνάντησή μας με τη συγγραφέα τα παιδιά συζήτησαν με την συγγραφέα. Της είπαν τις αγαπημένες γεύσεις τους παγωτό, τι θα έβαζαν στη βαλίτσα του Παρφέ για το ταξίδι του και μπήκαν στο αεροπλάνο μαζί με τον Παρφέ και ταξίδεψαν από τον Βόρειο Πόλο κάνοντας διάφορες στάσεις, στην Κίνα, στην Αμερική κλπ, ώσπου να φτάσει στη χώρα μας.
Τι θα του έλεγαν αν ερχόταν και στη δική μας τάξη; Πώς θα τον υποδέχονταν; Τα παιδιά έδωσαν τις απαντήσεις τους και ζωγράφισαν.
Στο τέλος, δημιουργήσαμε ένα μεγάλο χωνάκι παγωτού με τις αγαπημένες γεύσεις των παιδιών. Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα συζητήσαμε ότι, όπως το παγωτό γίνεται πιο νόστιμο όταν έχει πολλές και διαφορετικές γεύσεις, έτσι και οι τάξεις μας είναι όμορφες γιατί αποτελούνται από πολλά και διαφορετικά παιδάκια.
Ευχαριστούμε πολύ την κυρία Παϊδούση για την όμορφη εμπειρία που μας χάρισε, καθώς τα παιδιά απόλαυσαν πολύ τη συνάντηση μαζί της, αλλά και για τα διδάγματα που μας πέρασε μέσα από το παραμύθι της!!!
Τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026 πραγματοποιήθηκε η τρίτη συνάντηση στα πλαίσια των Σχολών Γονέων με θέμα “Μεγαλώνοντας παιδιά στην Ψηφιακή Εποχή – Κίνδυνοι, Όρια και ο ρόλος του γονέα ως ψηφιακού μέντορα”. Η κυρία Μαρία Δερβίση, η κοινωνική λειτουργός του Κέντρου Κοινότητας του Δήμου Λουτρακίου – Περαχώρας, με τη στήριξη του οποίου υλοποιούνται οι Σχολές Γονέων, μίλησε στους γονείς για το θέμα αυτό που αφορά στη διαχείριση ψηφιακών μέσων από τα παιδιά και πώς αυτό δύναται να επηρεάσει την ψυχική τους υγεία όταν δεν τηρούνται όρια.
Τη Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2025 πραγματοποιήθηκε η δεύτερη συνάντηση στα πλαίσια των Σχολών Γονέων με θέμα “Συναισθήματα, Αυτοεκτίμηση και Ψυχική Ανθεκτικότητα στην Προσχολική Ηλικία”. Η κυρία Μαρία Δερβίση, η κοινωνική λειτουργός του Κέντρου Κοινότητας του Δήμου Λουτρακίου – Περαχώρας, με τη στήριξη του οποίου υλοποιούνται οι Σχολές Γονέων, μίλησε στους γονείς για το θέμα αυτό που αφορά στην ψυχική υγεία των παιδιών τους.
Για 5η συνεχόμενη χρονιά, το «Επισκεπτήριο Αγάπης» καλεί όλη την Ελλάδα να κάνει κάτι απλό: να στείλει μια χριστουγεννιάτικη κάρτα σε όσους θα περάσουν τις γιορτές μέσα στα αντικαρκινικά νοσοκομεία. Έτσι, λοιπόν, για μια ακόμη χρονιά το σχολείο μας ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του Win Cancer και σε συνεργασία με τους μαθητές μας και τους γονείς τους δημιουργήσαμε χριστουγεννιάτικες κάρτες με θερμές ευχές για τον σκοπό αυτό.
Αρχικά, μιλήσαμε στους μαθητές μας για τη δράση αυτή μέσα από ένα παραμύθι “Ο Ορφέας και το δωμάτιο με τα κουμπιά” με πρωταγωνιστή τον Ορφέα, ο οποίος δεν είναι μόνο ένα παιδί· είναι κάθε παιδί και κάθε ασθενής που χρειάζεται φως. Είναι κάθε φροντιστής, κάθε νοσηλευτής, κάθε άνθρωπος που πατάει το κουμπί της φροντίδας. Το παραμύθι γράφτηκε από την Πίστη Κρυσταλλίδου και η εικονογράφηση έγινε από τον Περικλή Καλαϊτζόπουλο.
Τη φετινή σχολική χρονιά το νηπιαγωγείο μας υλοποιεί Σχέδιο Δράσης με θέμα τις Σχολές Γονέων, με τη σταθερή στήριξη του Κέντρου Κοινότητας του Δήμου Λουτρακίου. Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε η πρώτη μας συνάντηση, με ομιλήτρια την κοινωνική λειτουργό κα Μαρία Δερβίση. Το θέμα «Όρια και πειθαρχία των παιδιών σχολικής ηλικίας: ο ρόλος των γονέων» προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον και οδήγησε σε μια ζωντανή και ουσιαστική συζήτηση.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
