5ο Γυμνάσιο Ιωαννίνων

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Τα δικαιώματα του παιδιού”

Στο πλαίσιο της ευαισθητοποίησης των παιδιών για το περιβάλλον και με αφορμή την 40^η επέτειο της Ημέρας της Γης, στις 22 Απριλίου 2010,σας ενημερώνουμε ότι τα σχολεία τα  οποία εκπονούν περιβαλλοντικά προγράμματα μπορούν, εφόσον το επιθυμούν, να επισκεφτούν την ιστοσελίδα της Earth Day Network (www.earthday.net), να συμπληρώνουν τη σχετική φόρμα και μέσα από την εκπαιδευτική αυτή πλατφόρμα να παρουσιάζουν τα προγράμματα τους στο παγκόσμιο κοινό, ενώνοντας με αυτόν τον τρόπο εκπαιδευτικούς και μαθητές σε όλο τον κόσμο και προωθώντας τις διαπολιτισμικές σχέσεις  με σκοπό μια καλύτερη περιβαλλοντική εκπαίδευση για τις μελλοντικές γενιές

Λένια και Εύη

Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε τον πλανήτη μας. Βέβαια δεν αρκεί να τα κάνουν μόνο πέντε-έξι άτομα ,πρέπει όλοι μαζί να προσπαθήσουμε  για ένα καλύτερο αύριο…Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ !!!!!!!!Εδώ είναι μερικά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε και να βοηθήσουμε:

• χαμηλώστε τη θέρμανση
• περπατήστε, χρησιμοποιήστε το ποδήλατο και τα μέσα μαζικής μεταφοράς
• μη χρησιμοποιείτε χημικά εντομοκτόνα αλλά φυσικά προιόντα
• ξεκινήστε κομποστοποίηση.είναι ο φυσικός τρόπος ανακύκλωσης.τα απορρίμματα από την κουζίνα και τον κήπο μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα του εδάφους (ως λίπασμα) ενώ παράλληλα μειώνεται και η ποσότητα των απορριμμάτων που πηγαίνουν στις χωματερές
• ανακυκλώστε το χαρτί, το γυαλί,το χαρτόνι,το πλαστικό και τα μεταλλικά κουτιά

• μη χρησιμοποιείτε συχνά το κλιματιστικό
• χρησιμοποιείστε λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας.καταναλώνουν πολύ λιγότερη ενέργεια και διαρκούν πολύ περισσότερο από τις κανονικές.επίσης να σβήνετε τα φώτα όπου δεν τα χρειάζεστε
• βγάλτε από την πρίζα τον φορτιστή του κινητού σας όταν δεν τον χρησιμοποιείτε. ακόμη και όταν δεν είναι συνδεδεμένος με το τηλέφωνο καταναλώνει ενέργεια
• μην αφήνετε συσκευές, όπως την τηλεόραση,το στερεοφωνικό ή τον ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ σας σε κατάσταση αναμονής.χρησιμοποιείστε τον διακόπτη “on/off”
• κλείστε τη βρύση όταν βουρτσίζεται  τα δόντια σας
• ελέγχετε τις βρύσες
• και το τελευταίο και πιο απλό:μην πετάτε τα σκουπίδια σας κάτω(γαμώτο!!!)πιστεύω πως σε όλες τις περιοχές υπάρχουν δέκα κάδοι κάθε πέντε μέτρα,βέβαια είναι κάποιοι “έξυπνοι” που τους καταστρέφουν…οκ οκ άμα δεν υπάρχουν κάδοι μπορείτε να κρατήσετε τα σκουπίδια σας εεεεεε……….και λίγο πιο πέρα θα υπάρχει ένας κάδος.εκτός και αν σας βαραίνει τόσο πολύ ένα σκουπιδάκι που δεν μπορείτε να το κρατήσετε…τότε τι να πω;;;;;;;;πετάξτε το κάτω…

ΕΛΕΟΣ!!!!!!!  

Εύη Γ1 5ο Γυμνάσιο Ιωαννίνων

Το χαρτί είναι ένα φυσικό προϊόν. Όμως η παραγωγή και υπερκατανάλωσή του κοστίζει στο περιβάλλον. Πολλές είναι οι δραστηριότητες που επιβαρύνουν το περιβάλλον σε όλη τη διάρκεια ζωής του χαρτιού (Κύκλος Ζωής του Χαρτιού), από τη στιγμή δηλαδή που φυτεύεται μια καλλιέργεια ή κόβεται ένα δάσος μέχρι να μετατραπεί σε χαρτί, να φτάσει στα χέρια του καταναλωτή και να αχρηστευθεί.

Οι επιπτώσεις από την μη ανακύκλωση χαρτιού

Σημαντικά οικοσυστήματα απειλούνται από την κατανάλωση χαρτιού. Πολλοί χρησιμοποιούμε τεράστιες ποσότητες χαρτιού καθημερινά (πχ. ρολό χαρτιού για την κουζίνα, χαρτοπετσέτες και χαρτομάντιλα, χαρτιά για φωτοτυπίες και διαφημίσεις, χαρτιά για περιοδικά και εφημερίδες, χαρτιά για φίλτρα καφέ και τετράδια, χαρτοκιβώτια και χαρτιά περιτυλίγματος). Από την τουαλέτα μέχρι την κουζίνα και από το γραφείο μέχρι το εμπόριο, η κατανάλωση χαρτιού αυξάνεται κατακόρυφα.

Δύο κύρια προβλήματα δημιουργούνται κατά την παραγωγή χαρτιού από τα δέντρα:

• εκχέρσωση των αυθεντικών δασών για να καλλιεργηθούν στη θέση τους τεχνητές καλλιέργειες
• αντικατάσταση του πραγματικού δάσους από συστάδες που αποτελούνται από ένα μόνο είδος δέντρου

Η εντατική καλλιέργεια των συστάδων, αναπτύσσονται πολύ γρήγορα με τη φροντίδα χημικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων. Τα δέντρα κόβονται όταν ολοκληρωθεί το μέγιστο της ανάπτυξής τους, συνήθως σε λιγότερο από 80 χρόνια. Αυτό το χρονικό διάστημα είναι σύντομο σε σχέση με το χρόνο που χρειάζεται ένα πραγματικό δάσος για ν’ αναπτυχθεί πλήρως. Η μονοκαλλιέργεια συνέβαλλε στη βιολογική φτώχεια: ενδημικά φυτά αντιμετωπίζονται σαν ζιζάνια, τα ζώα σαν εχθροί. Βαριά μηχανήματα συμπιέζουν και σκληραίνουν το έδαφος. Πηγές, ποτάμια ή ρέματα που πηγάζουν από τα δάση κινδυνεύουν με ρύπανση εξ αιτίας της χρήσης φυτοφαρμάκων και νιτρικών λιπασμάτων.
Τα οφέλη της ανακύκλωσης

• Μειώνονται τα απορρίματα και τα προβλήματα διαχείρισής τους
• Εξοικονομούνται ενέργεια και φυσικοί πόροι, που λαμβάνονται συνεχώς από τη φύση
• Μειώνεται η ρύπανση της ατμόσφαιρας, του εδάφους και των υπόγειων υδάτων
• Εξοικονομείται η ενέργεια που απαιτείται για την παραγωγή χάρτιού
• Δημιουργείται ευχάριστη αίσθηση και ικανοποίηση για την συμμετοχή στην βελτίωση του περιβάλλοντος και των συνθηκών ζωής

goulanikol Γ1 5ου Γυμνασίου Ιωαννίνων

Πιστεύετε ότι η εικόνα του σχολείου μοιάζει με αυτή που παρουσιάζεται στο Video clip;

Είναι υπερβολικό ή είναι μια αποτύπωση της πραγματικότητας;

Τον Ιανουάριο του 2010 συμπληρώθηκε από 195 μαθητές του Γυμνασίου μας ένα ερωτηματολόγιο με θέμα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (Μ.Μ.Ε). Η αφορμή πάρθηκε από το μάθημα της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής της τρίτης γυμνασίου. Βγήκαν τα εξής αποτελέσματα: 

• H πλειοψηφία των παιδιών παρακολουθεί μέχρι 3 ώρες τηλεοπτικές σειρές-ταινίες ή μουσικές εκπομπές

• Τα είδη ταινιών που βλέπει η πλειοψηφία των παιδιών είναι οι κωμωδίες και οι περιπέτειες

• Τα περισσότερα παιδιά στον ελεύθερο χρόνο τους:

διαβάζουν περιοδικά μόδας ή αθλητικά περιοδικά, ακούνε ραδιόφωνο ή ασχολούνται με το internet, πηγαίνουν σπάνια cinema και καθόλου στο θέατρο, δεν διαβάζουν εφημερίδες

 Σας παραθέτω το παρακάτω κείμενο του Γιώργου Μαυρογιώργου με θέμα “Το Ψηφιακό Σχολείο και τα ανοικτά ερωτήματα” όπως δημοσιεύθηκε στην παρακάτω ιστοσελίδα http://www.alfavita.gr/artra/art31_3_10_935.php

Περιμένω τα σχόλιά σας

Μαρίνα, Σχηματάρι

Το Ψηφιακό  Σχολείο και τα ανοιχτά ερωτήματα                     

    Γιώργος Μαυρογιώργος*

Σύμφωνα με την επίσημη  κοινοτική ρητορική στην Ευρώπη , η εκπαίδευση προκαλείται να απαλλαγεί από τα συμβατικά δεσμά για να ανασυγκροτηθεί συνολικά και δραστικά και να ενσωματώσει, σε όλες  τις εκπαιδευτικές  δραστηριότητες, ως δομικό της στοιχείο, τη χρήση των  τεχνολογιών πληροφορίας και επικοινωνίας(ΤΠΕ). Όπως υποστηρίζεται, το ψηφιακό σχολείο προσφέρει  απεριόριστες ευκαιρίες πρόσβασης σε ολοκληρωμένες βάσεις εκπαιδευτικών δεδομένων, με επαναστατικές προϋποθέσεις για διδασκαλία και μάθηση . Κυριαρχεί μια «διαφημιστική» εκδοχή που προωθεί την αγορά νέων εκπαιδευτικών προϊόντων. Όπως είναι φυσικό, η υιοθέτηση αυτής της εκδοχής, εκτός των άλλων,  δημιουργεί νέες ανάγκες στην εκπαίδευση, με την ανακατανομή πόρων και τη  μετατόπιση προτεραιοτήτων, για την προμήθεια του απαραίτητου εξοπλισμού και την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.

Η ιστορία της εκπαίδευσης έχει να επιδείξει πολλά τέτοια «επεισόδια» εισαγωγής παιδαγωγικών και διδακτικών καινοτομιών. Το πρόβλημα είναι ότι οι σχετικές αναλύσεις υποβαθμίζουν, συνήθως, τα σχετικά ζητήματα. Συνήθως, οι πολιτικές μαζικής εισαγωγής των τεχνολογιών εξαντλούνται σε ζητήματα υποδομών και άσκησης στη χρήση τους. Αυτό, όμως που χρειαζόμαστε, κατά προτεραιότητα,  δεν είναι πώς να χρησιμοποιούμε τις τεχνολογίες όσο να κατανοούμε τις αλλαγές που συντελούνται: οι νέες τεχνολογίες ως αντικείμενο μελέτης και όχι ως εργαλεία χρήσης. Όπως χαρακτηριστικά υποστηρίζεται, τα σημαντικά ερωτήματα είναι: Ποιο πρόβλημα επιλύει μια νέα τεχνολογία; Ποιανού είναι αυτό το πρόβλημα; Ποια νέα προβλήματα ανακύπτουν με την επίλυση ενός υπάρχοντος προβλήματος; Ποιες κοινωνικές ομάδες και ποιοι θεσμοί πλήττονται; Ποιες αλλαγές επέρχονται στη γλώσσα; Και, ποιος αποκτά νέα εξουσία;

Γίνεται σαφές ότι η εισαγωγή των τεχνολογιών στην εκπαίδευση χρειάζεται να πλαισιωθεί με την ανάλυση των επιπτώσεών τους στην εκπαιδευτική διαδικασία, καθώς βρισκόμαστε σε μια εποχή έντασης της γνώσης, με την υπαγωγή της διανοητικής εργασίας, της επικοινωνίας και του εποικοδομήματος εν γένει, στη σφαίρα της παραγωγής εμπορευμάτων. Η γνώση μετατρέπεται σε πρώτη ύλη, στη διαδικασία της παραγωγής και αποκτάει υλική υπόσταση. Έτσι, έρχεται η αγορά να καθορίζει ποια γνώση έχει προτεραιότητα και αξία. Τα ΜΜΕ και οι επιχειρήσεις ΤΠΕ δεν είναι μόνο στοιχεία του ιδεολογικού μηχανισμού του κράτους αλλά και τεράστιες κεφαλαιοκρατικές επιχειρήσεις που παράγουν μια ειδική μορφή εμπορευματικής πληροφορίας.

Αυτό συνδέεται με την εμπορευματοποίηση της γνώσης, η οποία γίνεται πιο προσιτή για χρήση, όταν βρίσκεται σε μορφή που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αγοραπωλησίας. Σε μια τέτοια διαδικασία, δε μπορούμε να παραβλέψουμε ότι οι κοινωνικές ανισότητες είναι καθοριστικός παράγων για το ποιος έχει πρόσβαση σε ποια γνώση. Θα χρειασθεί να διερευνήσουμε ερωτήματα όπως: πώς αναγνώστες με άνισες υλικές, κοινωνικές και πολιτισμικές αφετηρίες αξιοποιούν και αντιδρούν σε διάφορες μορφές πληροφοριακού περιβάλλοντος; ποια εμπόδια συναντούν και ποιες μορφές χρήσης ευνοούν ποια μορφή μάθησης; Ένα υπέρ-κειμενικό σύστημα δεν προσφέρεται με τον ίδιο τρόπο σε όλους. Το τεχνολογικό περιβάλλον μάθησης δεν είναι με τον ίδιο τρόπο φιλικό προς όλους. Λαμβάνοντας υπόψη το κόστος υποδομής , θα έχουν τη δυνατότητα όλοι οι μαθητές και μαθήτριες να έχουν πρόσβαση με δημόσια δαπάνη ή θα έχουν αυτή τη δυνατότητα μόνο με ιδιωτική συνδρομή; Πιο συγκεκριμένα, θα έχουν τα δημόσια σχολεία στις διάφορες περιοχές της χώρας ίσες ευκαιρίες πρόσβασης σε τέτοιο σύστημα; Ποιοι μαθητές/τριες θα έχουν πρόσβαση σ’ αυτά; Πέρα από αυτά, το ζήτημα, δεν είναι απλά αν οι μαθητές/ τριες μπορούν να υιοθετούν προσωπικό ρυθμό μάθησης, με τη χρήση των  τεχνολογιών, αλλά κυρίως πώς αλλάζουν οι αντιλήψεις για το μαθητή, για το σχολείο, τη γνώση κ.α., και ποιο είναι το νέο περιεχόμενό τους.

Το πληροφοριακό υλικό του Παγκόσμιου Ιστού είναι οργανωμένο γύρω από πηγές πληροφόρησης, λέξεις, πίνακες, στατιστικές, δεδομένα κ.α. Αυτό δημιουργεί συνθήκες που ευνοούν την ανάπτυξη καταναλωτικών μορφών συμπεριφοράς μπροστά στη γνώση. Ο καταναλωτικός προσανατολισμός, σε συνδυασμό με τη φιλικότητα προς το χρήση, μπορεί να μετατρέψει τον Ιστό σε εφιαλτικό εργαλείο για χειραγώγηση.

 Η πληροφόρηση μας κατακλύζει και είναι διαθέσιμη για «ανάκληση». Μήπως όμως έχει αποσυνδεθεί η πληροφόρηση από το νόημα, το σκοπό και τη θεωρία, με αποτέλεσμα να καθίσταται μάλλον πηγή σύγχυσης, παρά προϋπόθεση ενημέρωσης και κατανόησης; Η πλημμυρίδα της πληροφορίας εξαντλεί την απορροφητική μας ικανότητα, τη συγκέντρωση της προσοχής  και τα όρια της διαύγειάς μας και μας συνθλίβει κάτω από το φορτίο μιας «εγκυκλοπαίδειας του στιγμιαίου» σε μια υπόθεση υπερπληροφόρησης. Αν είναι έτσι, πώς θεμελιώνεται η άποψη περί δραστικών περικοπών της ύλης;

Σε αυτό το νέο πεδίο των ηλεκτρονικών εκπαιδευτικών δικτύων, της νέας δημόσιας σφαίρας, της «διαδικτυακής μανίας» του κυβερνοχώρου, το ερώτημα είναι αν μπορούν να αναπτυχθούν νέοι τρόποι πρόσληψης, κριτικού τεχνολογικού εναλφαβητισμού και κριτικής υπέρ-ανάγνωσης, ώστε να εντοπίζονται και τα κυρίαρχα ιδεολογήματα ενός νέου ηγεμονικού συγκεντρωτισμού;

*Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του ΥΠΠ Κύπρου 

Μαριάννα, Σχηματάρι

Μαριάννα, Σχηματάρι