2025-2026
Με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού την Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2026
Φωνές που Σπάνε Σιωπές
Υπάρχει βία που δεν φαίνεται,
στις γωνίες της τάξης, στα σιωπηλά βλέμματα,
στους ψιθύρους, στα σχόλια που πληγώνουν,
στις προσβολές που σε κάνουν να κοιτάς κάτω.
Σιωπηρά ή ανεπαίσθητά πλήγματα κάτω από την μέση,
ένα «δεν μπορείς» που μένει σαν σφραγίδα.
Στο σπίτι, στο σχολείο, στον δρόμο,
η βία αλλάζει μορφή αλλά η πληγή είναι ίδια.
«Άντρες έτσι, γυναίκες αλλιώς»,
«Ισότητα έτσι, κακοποίηση αλλιώς» – Στερεότυπα έτσι,
πραγματικότητα αλλιώς – Οι φωνές του παρελθόντος
σαν καλούπια που σφίγγουν τα χέρια της ψυχής.
Μα η καρδία δεν ξέρει από φύλα,
δεν χωρά σε στερεότυπα.
Γέλα με τα «πρέπει» που σε περιορίζουν,
γράψε τους δικούς σου κανόνες, δες τον κόσμο αλλιώς.
Η δύναμη της αλλαγής υπάρχει μέσα σου,
σε κάθε λέξη που τολμά να μιλήσει,
σε κάθε χέρι που στηρίζει γνωστούς κ’ αγνώστους.
Σήκω, μίλα, φώναξε – η σιωπή δεν είναι λύση.
Μικρές πράξεις, μεγάλες αλλαγές – γίνε η αλλαγή που φοβάται η αδικία.
Κάθε «όχι» στη βία, κάθε «ναι» στην αλληλεγγύη,
είναι φτερά που σηκώνουν τον κόσμο λίγο πιο ψηλά
Φαντάσου μια τάξη, ένα σχολείο, μία γειτονιά.
Όπου κανείς δεν φοβάται να είναι ο εαυτός του,
όπου οι λέξεις δεν πληγώνουν,
και η δύναμη δεν έχει φύλο, ηλικία, τάξη, εθνικότητα.
Κάθε βήμα, κάθε πράξη, κάθε φωνή μετρά.
Η αντίσταση δεν είναι μόνο για τους μεγάλους – είναι για σένα,
για μένα, για όλους τους εφήβους που ονειρεύονται έναν κόσμο δίκαιο.
Μίλα, γράψε, τραγούδα, ζωγράφισε.
Δράσε εκεί που μπορείς, δίπλα σου ή ψηλά.
Κάθε λογής βία δεν είναι μοιραία,
και τα στερεότυπα δεν είναι αιώνια.
Μαζί, η σιωπή σπάει, οι ψυχές ελευθερώνονται,
και κάθε έφηβος που πιστεύει,
γίνεται φάρος φωτός.
Ξ. Ξ., 3ο ΓΕΛ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ