ανοιξιάτικη μουσική 2

Σας είχα υποσχεθεί, μετά τον κύριο Βιβάλντι, να σας στείλω και μια άλλη μουσική που συνέθεσε ένας άλλος μουσικοσυνθέτης, επίσης για την άνοιξη. Είναι ο κύριος Φρεντερίκ Σοπέν, από την Πολωνία, που έγραψε σπουδαία έργα για πιάνο. Αυτό που σας στέλνω είναι το “ανοιξιάτικο βαλς”, ελπίζω να σας αρέσει. Ακούστε το και πηγαίνετε να ξανακούστε και τον κύριο Βιβάλντι, μοιάζουν ή έχουν διαφορές; Πως νοιώθετε με το ένα και πως με το άλλο; Διαλέγετε ένα από τα δυο. ή τα κρατάτε και τα δύο; Ονειρευτείτε κάτι ακούγοντας τη μουσική και ζωγραφίστε το για να το δούμε όλοι μαζί.

ιπτάμενα βιβλία

Ένας δυνατός τυφώνας παρασύρει τον κύριο Μόρις ( σας θυμίζει ένα γνωστό σας παραμύθι;) και τον μεταφέρει σε έναν φανταστικό τόπο, όπου τα βιβλία έχουν ζωντανέψει και βοηθούν τους ανθρώπους. Δείτε τη συνέχεια…

βρήκα και αυτό το τραγούδι που ταιριάζει με την ταινία που είδατε

σας θυμίζω…

Σας θυμίζω ότι στο άρθρο “Χριστός Ανέστη” υπάρχει ένας πίνακας αναρτήσεων με τίτλο: “ανοίξτε να μπει η άνοιξη”. Στο κάτω του μέρος, δεξιά υπάρχει ένα +. Πατώντας το, μπορείτε να προσθέσετε δικές σας εικόνες. Περιμένω να μου ανεβάσετε τις λουλουδένιες ζωγραφιές σας. Στο κινητό μπορείτε να κατεβάσετε την εφαρμογή  camscanner και μέσω αυτής, με απλή φωτογράφηση, να σκανάρετε τα έργα σας και στη συνέχεια να τα ανεβάσετε στον συγκεκριμένο πίνακα.

μαμάδες χρόνια πολλά

Ο καθένας στη δικιά του, αλλά και στις μαμάδες όλου του κόσμου! Για τις μαμάδες μας, να το τραγουδούν με τα παιδιά τους, να καμαρώνουν και να χαίρονται.

Κι όταν μου φύγεις πώς θ αντέξω
να ξαναπάω να ξαναπαίξω
παιχνίδια ασπρόμαυρα
χωρίς εσένα πώς θα ζήσω
τώρα που μ `άνοιξες το γκρίζο
να δω τα χρώματα;

Δεν είναι ο κόσμος πουθενά
πιο τρυφερός απ το δικό σου ροζ
πιο απαγορευμένος
κι από το μοβ σου πιο θλιμμένος

Κι εγώ βαθιά μες το φιλί σου
στο λαμπερό πορτοκαλί σου
είδα το κάψιμο
ό, τι ξεχνάς δε σε ξεχνάει
σκιά σκουριάς και προχωράει
πάνω στο πράσινο

Κοιμήσου κι αύριο θυμήσου
πόσο μακριά στο θαλασσί σου
εγώ ταξίδεψα
Εγώ τον αναστεναγμό σου
μέσα στο χρυσοκόκκινό σου
ηλιοβασίλεψα

Δεν είναι ο κόσμος πουθενά
πιο τρυφερός απ το δικό σου ροζ
πιο απαγορευμένος
κι από το μοβ σου πιο θλιμμένος

κόκκινο…

Το παραμύθι το ξέρετε, μου αρέσει όμως πολύ γι’ αυτό σας το στέλνω με πολύ αγάπη.

Τα κόκκινα μάγουλα της Ζωής μου θύμισαν κάτι άλλο κόκκινο, που ξέρω ότι σας αρέσει…

Και επειδή το κόκκινο είναι πάντα αγαπημένο των παιδιών, άλλο ένα κόκκινο για τα παιδιά μου, το θυμάστε άραγε;

ακόμα ένα αγαπημένο κόκκινο, το θυμάστε;

ένα γιασεμί για σας

Σήμερα λοιπόν, που ‘ναι μέρα γεμάτη λουλούδια, λέω να χαρίσουμε ένα μουσικό λουλούδι στις μαμάδες και στους μπαμπάδες της παρέας μας, να τους σηκώσουμε από τον καναπέ και να χορέψουν για χάρη σας, να τους καμαρώσετε και στη συνέχεια να χορέψτε και σεις μαζί τους. Ήδη σας βλέπω να στροβιλίζεστε όλοι μαζί …….. φαίνεστε πολύ όμορφοι!