Και φέτος, στα πλαίσια των φιλανθρωπικών δράσεων του σχολείου μας, αποφασίσαμε να συμμετέχουμε στο πρόγραμμα  Αστέρι της Ευχής του Make-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή  Ελλάδος). Το Make-A-Wish εκπληρώνει ευχές παιδιών που νοσούν από πολύ σοβαρές ασθένειες και έχει μόνο έναν στόχο, να φωτίσει τη ζωή κάθε παιδιού και να πραγματοποιήσει την επιθυμία του. Ενισχύουμε αυτό το έργο  αγοράζοντας ένα ή και περισσότερα αναμνηστικά Αστέρια Ευχής . Με αυτή τη συμβολική χειρονομία ,βοηθώντας ένα παιδί να εκπληρώσει την ευχή του , δίνουμε  το κίνητρο να συνεχίσει να αγωνίζεται και να γεμίσει ελπίδα ενώ παράλληλα στηρίζουμε  την οικογένεια του που βλέπει ξανά στα μάτια του παιδιού την χαρά.

Με ενθουσιασμό λάβαμε το φάκελο με τα αστεράκια της ευχής και τις αντίστοιχες αφίσες.

(περισσότερα…)

ΤΜΗΜΑ 1

ΠΡΩΤΟΡΟΝΙΑΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ

(περισσότερα…)

ΤΜΗΜΑ 1

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και το σχολείο μας γέμισε χαμόγελα και δημιουργική διάθεση.Μέρες αγάπης, χαράς, και φαντασίας  όπου τα «μικρά ξωτικά» του νηπιαγωγείου μας εργάστηκαν με ενθουσιασμό στο χριστουγεννιάτικο εργαστήρι μας. Μέσα από βιωματικές δράσεις,εικαστικές δημιουργίες και παιχνίδια ζήσαμε όλοι μαζί τη μαγεία των γιορτών.

Στολίσαμε το χριστουγεννιάτικο δέντρο της τάξης με πολύχρωμες μπάλες.

(περισσότερα…)

Με αφορμή τα Χριστούγεννα, αγαπημένη γιορτή μικρών και μεγάλων, με διάθεση χαράς, συνεργασίας και δημιουργίας καλέσαμε τους γονείς των μικρών μας μαθητών για να πραγματοποιήσουμε  κοινές δραστηριότητες στο κλίμα των ημερών.
Μέσα σε μια ζεστή, γιορτινή ατμόσφαιρα φτιάξαμε όμορφες κατασκευές,διαβάσαμε βιβλία. παίξαμε, χορέψαμε,τραγουδήσαμε με δράσεις που έφεραν κοντά παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς δημιουργώντας όμορφες στιγμές γεμάτες χαμόγελα και ενθουσιασμό.
Η παρουσία των γονέων στην τάξη ενισχύει τη σύνδεση σχολείου και οικογένειας, καλλιεργεί τη συνεργασία και προσφέρει στα παιδιά το αίσθημα ασφάλειας και χαράς που γεννιέται όταν οι δύο αυτοί σημαντικοί κόσμοι συναντιούνται.

Στις 9 Δεκεμβρίου με μεγάλη χαρά υποδεχτήκαμε τον κύριο Θανάση Γάλλο, μπαμπά του μικρού Γιώργου, για να φτιάξουμε χαριτωμένα ταρανδάκια από χαρτοσακούλα και ποικίλα υλικά όπως ματάκια , πον πον,χαρτινα στολιδάκια κ.α.

Αρχικά τα παιδια κάθισαν στην παρεούλα και ο κύριος Θανάσης παρουσίασε την κατασκευή. Στη συνέχεια τα τραπέζια ενώθηκαν και ετοιμάστηκε το ” Εργαστήρι του Άη Βασίλη ” όπου τα παιδιά φορώντας τα χριστουγεννιάτικα καπέλα τους μεταμορφώθηκαν σε βοηθούς του.

(περισσότερα…)

  Στις  5/12/2025 παρακολουθήσαμε στο χώρο του νηπιαγωγείου μας μία μουσικοχορευτική παράσταση σε  διασκευή του κλασικού παραμυθιού “ Το Ασχημόπαπο ” από τη θεατρική ομάδα “Μικρός Βορράς” με θέμα την ομορφιά που γεννιέται μέσα από τη διαφορετικότητα! ” Το ασχημόπαπό μας γεννιέται και σκουντουφλάει, τα κάνει όλα ανάποδα, περπατάει αστεία… σαν να χορεύει ”. Κι έτσι ξεκινά το ταξίδι του  αναζητώντας τον εαυτό του, το χάρισμά του και ένα μέρος στον κόσμο “κάπου να χωράει”.

Απολαύσαμε την παράσταση, διασκεδάσαμε, χορέψαμε και συμμετείχαμε  με χαρά σε συζήτηση με τους ηθοποιούς για το παραμύθι.

(περισσότερα…)

Στο πλαίσιο της καλλιέργειας ενσυναίσθησης, σεβασμού στη διαφορετικότητα, κατανόησης των αναγκών των ατόμων με αναπηρίες και με  αφετηρια την ημέρα λευκού μπαστουνιού, πραγματοποιήσαμε μια σειρά δραστηριοτήτων με θέμα την τυφλότητα και την καθημερινότητα των ατόμων με οπτική αναπηρία.

Αρχικά, συζητήσαμε τι σημαίνει «δεν βλέπω» και ποιες δυσκολίες μπορεί να αντιμετωπίζει ένα άτομο με μειωμένη ή καθόλου όραση. Τα παιδιά εξέφρασαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους και αναγνωρίσαμε όλοι μαζί ότι η αναπηρία δεν καθορίζει την αξία ή τις ικανότητες ενός ανθρώπου.Παρατηρήσαμε φωτογραφίες με άτομα που χρησιμοποιούν λευκό μπαστούνι ή σκύλο-οδηγό και μιλήσαμε για τους τρόπους που μπορούν να κινούνται με ασφάλεια.Μέσα από βιωματικά παιχνίδια και δραστηριότητες, τα παιδιά προσπάθησαν να νιώσουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν αυτά τα άτομα στην καθημερινότητά τους και να καταλάβουν πόσο σημαντική είναι η κατανόηση, η βοήθεια και ο σεβασμός προς όλους.

Τα νήπια δοκίμασαν να περπατήσουν μια διαδρομή έχοντας αρχικά τα μάτια τους ανοιχτά και στη συνέχεια δεμένα με μαντήλι και τη βοήθεια του λευκού μπαστουνιού, ενώ ένας συμμαθητής τους λειτουργούσε ως «οδηγός» δίνοντάς τους σαφείς προφορικές οδηγίες. Μέσα από αυτό το παιχνίδι ρόλων κατάλαβαν πόσο διαφορετικό είναι να λειτουργούμε ή να κινούμαστε  με ανοιχτά και με κλειστά μάτια, καθώς  μια διαδρομή που αρχικά φαινόταν εύκολη και γρήγορη, χωρίς όραση απαιτεί περισσότερη προσοχή, αργές και συντονισμένες κινήσεις ώστε να πραγματοποιηθεί με ασφάλεια. Επίσης ένιωσαν πόσο σημαντικά είναι η προσοχή στον ήχο, η εμπιστοσύνη και η συνεργασία.

(περισσότερα…)