Σήμερα είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε στο νηπιαγωγείο μας τον κύριο Βαγγέλη, στρατιωτικό Ιατρό, Παθολόγο – Λοιμωξιολόγο , πατέρα μαθήτριάς μας ,για να πραγματοποιήσει με τα παιδιά στα πλαίσια του εκπαιδευτικού μας προγράμματος «Μαθαίνω να φροντίζω το σώμα μου» δραστηριότητες με θέμα τα μικρόβια , την προστασία μας από αυτά και τη σωστή υγιεινή των χεριών.
Ο κύριος Βαγγέλης αρχικά μας διάβασε το βιβλίο « Τα μικρόβια δεν είναι για να τα μοιραζόμαστε» . Τα παιδιά αφού περιέγραψαν τις εικόνες και εξέφρασαν σκέψεις, απόψεις, εμπειρίες , οδηγήθηκαν σε συμπεράσματα και διατύπωσαν κανόνες σχετικούς με την υγιεινή των χεριών.
Στη συνέχεια ο κύριος Βαγγέλης μας έδειξε πώς πλένουμε σωστά τα χέρια μας έχοντας βέβαια και τους μικρούς βοηθούς του…
και εμείς εξασκηθήκαμε βάζοντας τις εικόνες στη σωστή σειρά……
αλλά και στην πράξη με σαπούνι και νερό πριν φάμε το πρωινό μας.
Ο κύριος Βαγγέλης μας έφερε και ένα πολύ χρήσιμο δώρο, χρωματιστά σαπουνάκια για το σωστό πλύσιμο των χεριών και την καταπολέμηση των μικροβίων.
Ευχαριστούμε θερμά τον κύριο Βαγγέλη για την προθυμία του να συμμετέχει στο εκπαιδευτικό μας πρόγραμμα, τις διδακτικές δραστηριότητες και τα υπέροχα δωράκια στους μικρούς μαθητές .
Στο τέλος της ημέρας φτιάξαμε τα δικά μας μικρόβια και παίξαμε με αυτά.
Στα πλαίσια του 4ου Εργαστηρίου Δεξιοτήτων με θέμα την Κυκλοφοριακή Αγωγή αλλά και σε συνέχεια των εκπαιδευτικών μας δράσεων αποδοχής της διαφορετικότητας, ευαισθητοποίησης και σεβασμού απέναντι στα άτομα με αναπηρία, την Πέμπτη 23 Μαΐου 2024 επισκέφθηκε το νηπιαγωγείο μας ο κος Δημήτρης Αντωνίου, συγγραφέας του κόμικς “Λέμε STOP στην οδική ανασφάλεια”. Ο Δημήτρης Αντωνίου, παρά το σοβαρό τροχαίο που τον καθήλωσε σε αναπηρικό αμαξίδιο, αποτελεί παράδειγμα δύναμης ψυχής, συμμετέχοντας σε εκπαιδευτικές επισκέψεις και στοχεύοντας με το βιωματικό του λόγο να συνεισφέρει στη διαμόρφωση της σωστής κυκλοφοριακής συμπεριφοράς των παιδιών και την ενίσχυση της οδικής ασφάλειας στην χώρα μας.
Ο κος Αντωνίου μίλησε στα παιδιά για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το δυστύχημα και τα παιδιά με τη σειρά τους έκαναν ερωτήσεις για να λύσουν τυχόν απορίες τους. Επίσης αναφέρθηκε στη σημασία τήρησης του ΚΟΚ τόσο από αυτοκίνητα όσο και από τους πεζούς και μίλησε για την καθημερινότητά του και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει. Στο τέλος της επίσκεψης τα παιδιά του χάρισαν ένα άλμπουμ με ζωγραφιές που είχαν ετοιμάσει για να τον ευχαριστήσουν.
Ευχαριστούμε θερμά τον κύριο Δημήτρη Αντωνίου για τη συμμετοχή του στο εκπαιδευτικό μας πρόγραμμα και τα πολύτιμο μάθημα ζωής που μας έδωσε.
Το λουλούδι μας πρέπει να κρατηθεί ζωντανό και να μεγαλώσει…. Χρειάζεται φαγητό…. θα το ετοιμάσει μόνο του!!!! To ξέρετε ότι και τα φυτά μαγειρεύουν; Ποια υλικά χρειάζονται για να φτιάξουν το φαγητό τους; (Φως από τον ήλιο, διοξείδιο του άνθρακα από τον αέρα και νερό από τη γη). Πώς το λένε το φαγητό τους; (γλυκόζη).
H ιστορία της Φωτοσύνθεσης
Mια ακόμη υπέροχη μέρα. Ο ήλιος λάμπει ψηλά στον ουρανό και ρίχνει το φως του στην αυλή του νηπιαγωγείου μας . Κάπου εκεί λοιπόν σε κάποια γωνιά, μέσα στο υγρό χώμα είχε το σπίτι του ένα φυτό. Το φυτό βλέποντας την τέλεια μέρα σκέφτηκε να την εκμεταλλευτεί. Ήταν η καλύτερη μέρα για μαγείρεμα!!!
Πρώτα έπρεπε να συγκεντρώσει τα υλικά του. Έτσι θα έφτιαχνε ένα θρεπτικό και νόστιμο φαγητό που θα το βοηθούσε να αναπτυχθεί. Πως το λένε; …..γλυκόζη.
Τεντώθηκε λοιπόν το φυτό μας, άπλωσε τα φυλλαράκια του στον ήλιο και μάζεψε όσο περισσότερο φως μπορούσε. Θα χρειαζόταν πολύ φως για να φτιάξει το φαγητό του.
Έπειτα πήρε μερικές πολύ βαθιές ανάσες. Δεν ήθελε όμως όλο τον αέρα. Α να το!!! Αυτό ζητούσε. Tο διοξείδιο του άνθρακα. Μάζεψε μπόλικο από αυτό στα φυλλαράκια του.
Και τώρα το τελευταίο υλικό. Νεράκι δροσερό από το χώμα . Έψαξε με τις ρίζες του και ρούφηξε το νερό. Το έστειλε και αυτό στα φύλλα , όπου περίμεναν το φως και το διοξείδιο του άνθρακα.
Ήρθε η ώρα για το μαγείρεμα της γλυκόζης. Το φυτό ανακάτεψε το φως , το διοξείδιο του άνθρακα και το νερό . Ήταν τόσο υπέροχη η μέρα που το φαγητό δεν θα αργούσε. Σε λίγο θα είχε αρκετή τροφή για να προσθέσει ακόμη ένα φυλλαράκι στο σώμα του. Έτοιμο!!!
Αφού τελείωσε με το μαγείρεμα ήρθε η ώρα για καθάρισμα. Χρησιμοποίησε όλα τα υλικά, αλλά το οξυγόνο από το διοξείδιο του άνθρακα του ήταν περιττό. <<Θα το αφήσω στον αέρα. Θα είναι το δώρο μου για όλα τα πλάσματα αυτού του πλανήτη>> σκέφτηκε και άπλωσε πάλι τα φύλλα του αφήνοντας το οξυγόνο να αναμειχθεί με τον αέρα.
Ελεύθερη μετάφραση
Ζωή Παπαλάμπρου
Παρακολουθήσαμε βίντεο για το πώς ανθίζει το λουλούδι
Για να κατανοήσουν τα παιδιά τον τρόπο που μεγαλώνουν τα λουλούδια ,τον τρόπο δηλαδή που τρέφονται, κάναμε το πείραμα με τα λουλούδια που αλλάζουν χρώμα.
Βάλαμε σε 3 ποτήρια πλαστικά, νερό και χρώματα ζαχαροπλαστικής και δημιουργήσαμε χρωματιστό νερό μπλε, πράσινο, κόκκινο και σε 2 χρώματα τέμπερας, μαύρο και κίτρινο. Έπειτα βάλαμε άσπρα λουλούδια στα ποτήρια και τα αφήσαμε για παρατήρηση. Μέρα με τη μέρα άλλαζαν χρώμα κι αυτό γιατί υποθέσαμε ότι ο βλαστός λειτουργεί ως ασανσέρ που ανεβάζει τα θρεπτικά συστατικά στο άνθος και το βοηθάει να μεγαλώνει, στη προκειμένη περίπτωση το βοηθάει να αλλάζει χρώμα.
ΠΕΙΡΑΜΑ ΦΥΤΕΥΣΗΣ ΣΠΟΡΟΥ ΣΕ ΒΑΜΒΑΚΙ
Τα παιδιά χωρίστηκαν σε 3 ομάδες όπου κάθε ομάδα διάλεξε το σποράκι- όσπριο ανάμεσα σε φακή- ρεβύθι- φασόλι. Μέσα σε πλαστικό ποτήρι τοποθέτησαν βαμβάκι, το έβρεξαν , βάλανε 2-3 σποράκια και έπειτα ξανα λίγο βαμβάκι και αρκετό πότισμα. Άφησαν τα ποτήρια τους στον ήλιο και παρατηρούσανε καθημερινά την εξέλιξη του σπόρου. Το αποτέλεσμα τα ενθουσίασε.
Στο τέλος τα παιδιά αποφάσισαν να φτιάξουν τα δικά τους γλαστράκια, τα έβαψαν όπως ήθελαν με κερομπογιές και φύτεψαν σποράκια από μυρωδικά.
Η δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, είναι αφιερωμένη στο σημαντικότερο πρόσωπο της ζωής μας, στη ΜΗΤΕΡΑ. Το πιο αγαπημένο και οικείο πρόσωπο, που μάχεται καθημερινά για τα παιδιά της. Στον άνθρωπο που δίνει τη ζωή και σκοπός της δικής της είναι να κάνει την ψυχούλα που έφερε στον κόσμο, να ανθίσει, να απλώσει τα φτερά της με ασφάλεια, νιώθοντας αγάπη και παίρνοντας δύναμη μέσα από τη ζεστή της αγκαλιά.
Μάνα – μητέρα – μανούλα – μαμά
Αυτές οι λέξεις κλείνουν μέσα τους ομορφιά, τρυφερότητα και αγάπη.Η μητέρα είναι η πιο σημαντική παρουσία στη ζωή του ανθρώπου.Μια ύπαρξη γλυκιά και ανιδιοτελής, είναι εκεί όταν τη χρειαζόμαστε,πρόθυμη να μας ακούσει και να μας δώσει τις συμβουλές της, τη φροντίδα της, την αγκαλιά της, να μας θρέψει και να μας ηρεμήσει. Ένας ανυπέρβλητος δεσμός που υμνήθηκε όσο κανένας άλλος.
Με αφορμή την ιδιαίτερη αυτή μέρα, δεν θα μπορούσαμε στο νηπιαγωγείο μας να μην τιμήσουμε το πρόσωπο που μας έφερε στη ζωή.Συζητήσαμε για την αξία της μαμάς και τον ρόλο της στη ζωή μας.Τα παιδιά μίλησαν για τη μαμά τους, περιέγραψαν τρυφερές οικογενειακές στιγμές ,εξωτερίκευσαν τα συναισθήματά τους και το καθένα αναφέρθηκε στην προσφορά της και τους λόγους που την αγαπάει (γιατί με πάει βόλτες, γιατί μου διαβάζει βιβλία, με φροντίζει, μου παίρνει παγωτό, με προσέχει όταν αρρωσταίνω, κ.λπ.).
Στη συνέχεια διαβάσαμε βιβλία για την αγάπη της μητέρας.
“……..Από τη στιγμή που γεννιούνται, τους χαρίζουμε την καρδιά µας χωρίς δεύτερη κουβέντα για να τους προστατεύει από κάθε αναποδιά. Στα πέντε, µας κοιτάνε στα µάτια και στην εφηβεία οποιαδήποτε τρυφερότητα είναι αιτία πολέμου, αλλά στα τριάντα ξαφνικά συνειδητοποιούν ότι «μάνα είναι µόνο μία». Έτσι, σε μια μόνο στιγμή, χωρίς να το καταλάβουμε, οι ρόλοι αντιστρέφονται και είμαστε εμείς πια υπό την προστασία τους ……….” ( από τη συγγραφέα )
Ο Μικρός είναι ένα αλεπουδάκι που δεν έχει καθόλου κέφια. Φοβάται πως η μαμά του δε θα τον αγαπάει για πάντα. Σ’ αυτό το υπέροχο βιβλίο με τις τρυφερές εικόνες, παρακολουθούμε μια ευρηματική μαμά να αποδεικνύει στο παιδί της πως η αγάπη των γονιών δεν έχει όρια ό,τι κι αν γίνει “……..Κοίτα μικρε μου όλα αυτα τα αστέρια που φωτίζουν εκεί ψηλά στο σκοτεινό ουρανό και τη σιγαλιά. Βρίσκονται τόσο μακριά και όμως το φως τους μας δίνει τόση ζεστασιά. Όπου κι αν είμαι, όπου κι αν είσαι τα αστέρια αυτά, όπως θα σε φωτίζουν, την αγάπη μου για σένα θέλω πάντα να θυμίζουν……. “
Ένα ζουζουνάκι κόκκινο με μαύρες βούλες μένει ολομόναχο έπειτα από μια καταιγίδα. Ο άνεμος το ρίχνει πάνω σε μια Πασχαλιά, που το φροντίζει με αγάπη και του λέει ότι το θέλει για παιδί της. Το ζουζουνάκι δέχεται, γιατί περνάει καλά μαζί της κι αρχίζει να την αγαπάει κι αυτό. Μα το σαλιγκάρι, το σκουλήκι και η κερασιά του λένε πως η Πασχαλιά δεν κάνει για μαμά του, επειδή δε μοιάζουν καθόλου μεταξύ τους . Θα τους πιστέψει το μικρό ζουζούνι; Στο τέλος επιλέγει να μείνει με την Πασχαλιά που το λατρεύει και το βαφτίζει Πασχαλίτσα, για να μοιάζουν τα ονόματά τους και ” κάθε Πάσχα μας θυμίζει, Η ΑΓΑΠΗ ΟΡΙΑ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ” ……… Η Τρυφερή ιστορία μιας μικρούλας πασχαλίτσας που βρήκε στοργή σε μια μαμά πολύ διαφορετική από εκείνη που τη γέννησε. Γιατί το όνομα “Μητέρα” δεν είναι προνόμιο μόνο εκείνης που σε γεννά, αλλά και εκείνης που σε μεγαλώνει δίνοντας απλόχερα όλη της την αγάπη και τη φροντίδα και καρδιοχτυπά για σένα κάθε στιγμή…
Ένα βιβλίο που παρουσιάζει με ευαισθησία και τρυφερότητα τη σημασία της αγάπης, που μπορεί να ανθίσει σε όλα τα σπίτια και όλες τις οικογένειες, ανεξάρτητα από τη διαφορετικότητά τους.
Η ιστορία αναφέρεται στη σχέση μιας μηλιάς κι ενός παιδιού καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Όταν το παιδί είναι μικρό, επισκέπτεται καθημερινά τη μηλιά, κάνει κούνια στα κλαδιά της και ξεκουράζεται στη σκιά της. Μεγαλώνοντας, όμως, ζητάει ολοένα και περισσότερα από αυτήν, ενώ περνάει όλο και λιγότερο χρόνο μαζί της…
” …..Κάθε μέρα το παιδί την επισκεπτόταν, μάζευε τα μήλα της, σκαρφάλωνε στον κορμό της, έκανε κούνια στα κλαδιά της. Και η Μηλιά ήταν ευτυχισμένη… Όσο το παιδί μεγάλωνε, ζητούσε συνέχεια όλο και περισσότερα, ξανά και ξανά… Και το δέντρο έδινε, έδινε κι έδινε… και χαιρόταν η καρδιά του……..”
Μια αλληγορία με πολλαπλά νοήματα που θα μπορούσε να αναφέρεται στη γονεϊκή αγάπη που προσφέρεται άνευ όρων και ορίων.
Παρατηρήσαμε πίνακες ζωγραφικής που απεικονίζουν τη μητρική στοργή και αγάπη
Την ίδια μητρική στοργή και τρυφερότητα βλέπουμε και στα ζώα . Οι παρακάτω εικόνες είναι αντιπροσωπευτικές .
Η μητέρα στη Θρησκεία
Η Παναγία με τον Ιησού Χριστό
Ακούσαμε τραγουδάκια
Φτιάξαμε με πολλή αγάπη ένα όμορφο μπουκέτο για να της το χαρίσουμε.
και τσαντάκι με μπρελόκ για τα κλειδιά της
Τέλος κάθε παιδί έκανε το πορτραίτο της μαμάς του με μεγάλη επιτυχία!
Στα πλαίσια της καλλιέργειας φιλαναγνωσίας αλλά και της οικολογικής συνείδησης επισκεφθήκαμε την Παιδική Βιβλιοθήκη Κηφισιάς του Δήμου Καλαμαριάς, όπου ο υπεύθυνος κ. Νίκος Καιδετσής διάβασε στα παιδιά τα βιβλία “Κάτω τα χέρια από το δάσος” και ”Είμαι ένα δέντρο” με θέμα την αξία του δάσους και την προσφορά του,την ανάγκη προστασίας της πανίδας και χλωρίδας, το σεβασμό απέναντι στη φύση. Τα παιδιά παρακολούθησαν με ενδιαφέρον τις αφηγήσεις και στη συνέχεια έψαξαν να βρουν ως ” κυνηγοί βιβλίων ” τα κρυμμένα ,στα ράφια, βιβλία με θέμα το περιβάλλον. Αφού τα ανακάλυψαν όλα, κάθισαν σε ομαδούλες για να τα επεξεργαστούν, να τα μελετήσουν, να παρατηρήσουν τις εικόνες τους.Έπειτα τους δόθηκε χαρτί του μέτρου και αφού χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, ζωγράφισαν παραστάσεις σχετικες με το δάσος, όπως δέντρα, πουλιά, ζωάκια, λουλούδια κ.α., δημιουργώντας μια υπέροχη ομαδική ζωγραφιά.
Περισσότερες φωτογραφίες από την εκπαιδευτική μας δράση μπορείτε να δείτε και στη σελίδα FB της Παιδικής Βιβλιοθήκης Κηφισιάς
Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Νίκο Καιδετσή για όσα μάθαμε σε αυτή μας την επίσκεψη και τις μανούλες των παιδών που μας συνόδεψαν στη διαδρομή ώστε να πραγματοποιήσουμε την επίσκεψή μας στην Παιδική Βιβλιοθήκη Κηφισιάς με μεγαλύτερη ασφάλεια.
Οι εκπαιδευτικοί του 17ου Νηπιαγωγείου Καλαμαριάς σας ευχόμαστε ολόψυχα Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά. Το Άγιο Φως της Αναστάσεως να φωτίζει τις ζωές όλων και να χαρίζει ελπίδα,υγεία,ευτυχία και αγάπη σε σας και τις οικογένειές σας.
Καθώς πλησιάζει η μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης, το Πάσχα, ξεκινήσαμε να μιλάμε γι’ αυτό εξερευνώντας αρχικά τις γνώσεις των παιδιών γύρω απ’ αυτό. Αφού τα παιδιά εξέφρασαν τις σκέψεις τους σχετικά με το τι τους έρχεται στο μυαλό όταν ακούν τη λέξη Πάσχα (αυγά, λαγός, ανάσταση, σταύρωση, κ.λπ.) διαβάσαμε το βιβλίο “Η ιστορία του Πάσχα”.
Στη συνέχεια συζητήσαμε για τη Μεγάλη εβδομάδα. Γιατί λέγεται έτσι; Τι σημαίνει η κάθε μέρα; Ακολούθησε επίδειξη εικόνων με κάθε μέρα της Μ. Εβδομάδας. Αφού τις παρατηρήσαμε συζητήσαμε για το τι βλέπουμε και τι μας δείχνουν.
Μάθαμε το παραδοσιακό ποίημα: “Μ. Δευτέρα ο Χριστός στη μαχαίρα, Μ. Τρίτη ο Χριστός εκρίθη, Μ. Τετράδη ο Χριστός στον Άδη, Μ. Πέφτη ο Χριστός επαιδεύθη, Μ. Παρασκευή ο Χριστός στο καρφί, Μ. Σάββατο ο Χριστός στο θάνατο, Μ. Κυριακή τρώμε το ψητό αρνί”. Τα παιδιά πήραν τις εικόνες και τις τοποθέτησαν στη σωστή χρονολογική σειρά. Έπειτα τα παιδιά ζωγράφισαν ατομικά μια μέρα της Μ. Εβδομάδας που τους έκανε εντύπωση.
Ξεκινήσαμε τη διαδρομή μας προς τη Μ. Εβδομάδα μιλώντας για το Σάββατο του Λάζαρου. Μάθαμε την ιστορία, τα ήθη και τα έθιμα που έχουν επικρατήσει γι’ αυτή μέρα, τραγουδήσαμε τα κάλαντα του Λάζαρου, φτιάξαμε τα παραδοσιακά Λαζαράκια, παίξαμε κουκλοθέατρο την ανάσταση του Λαζάρου και δραματοποιήσαμε το έθιμο με τις Λαζαρίνες.
Αφού διαβάσαμε την ιστορία του Μυστικού Δείπνου και γνωρίσαμε τους μαθητές του Ιησού, φτιάξαμε τον δικό μας από χαρτόνι.
Με τη μέθοδο του καφέ ζωγραφίσαμε τον Νυμφίο
Με αφορμή το γεγονός της σταύρωσης φτιάξαμε με την τεχνική του στένσιλ και τέμπερες τον Γολγοθά και τον εσταυρωμένο. Ακόμη διαβάσαμε την ιστορία της παπαρούνας και του κοκκινολαίμη από το βιβλίο “Πάσχα στο χωριό των ιστοριών” και την εικονογραφήσαμε.
Μιλήσαμε για τα έθιμα της Μεγάλης Εβδομάδας και φτιάξαμε το δικό μας βιβλιαράκι του Πάσχα, ιδέα που βρήκαμε εδώ.
Για να διακοσμήσουμε την τάξη μας ετοιμάσαμε χρωματιστά αυγά από χαρτί και κοτούλες μπαλαρίνες.
Ετοιμάσαμε πασχαλινές ευχετήριες κάρτες και χρωματίσαμε αυγοθήκες για να φτιάξουμε τα πασχαλινά μας καλαθάκια.
Μέσα στα καλαθάκια μας τοποθετήσαμε αληθινά αυγά που βάψαμε…
…αλλά και σοκολατένια που βρήκαμε στην αυλή, όταν παίξαμε πασχαλινό κυνήγι θησαυρού!
Στο 1ο τμήμα χωριστήκαμε σε ομάδες και παίξαμε κυνήγι αυγού με χάρτινα αυγά. Στη συνέχεια τα παιδιά καταμέτρησαν στην τάξη τα αυγά τους και ανέδειξαν τη νικήτρια ομάδα.
Στολίσαμε τα βαμμένα κόκκινα αυγά μας ωστε να γίνουν πασχαλίτσες και πουλάκια ενώ στη συνέχεια τα τοποθετήαμε στα καλαθάκια μας.
Στην αυλή αλλά και στη τάξη, παίξαμε ακόμη κουταλοδρομίες με αυγά. Όποιος του έπεφτε το αυγό γινόταν ομελέτα και έχανε. Νικητής αυτός που καταφέρνει να μην του πέσει το αυγό!!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
