Στις 11 Μαρτίου επισκέφτηκε το νηπιαγωγείο μας η κεραμίστρια κ. Στέλλα Νέδογλου και πραγματοποιήσαμε ένα Εργαστήρι κεραμικής τέχνης με θέμα ‘’Παραδοσιακά κανατάκια-αγγεία’’ . Αφού πρώτα μας αφηγήθηκε την ιστορία του Χουμ και της Νταν , πήραμε πληροφορίες για το πώς  οι πρώτοι άνθρωποι έμαθαν να κατασκευάζουν αντικείμενα με πηλό και συζητήσαμε για τη σύσταση και τις ιδιότητές του. Μας έδωσε πηλό, παίξαμε και πειραματιστήκαμε με αυτό το νέο υλικό, και στη συνέχεια με τις οδηγίες και την καθοδήγησή της κατασκευάσαμε τα δικά μας παραδοσιακά κανατάκια.

Αφού ψήθηκαν και στέγνωσαν, τα διακοσμήσαμε με χρώματα τέμπερας.

Αποχαιρετούμε τις απόκριες και καλωσορίζουμε την περίοδο της Σαρακοστής που ξεκινάει την Καθαρά Δευτέρα.

Τηρώντας το έθιμο , φτιάξαμε τους δικούς μας χαρταετούς και τους πετάξαμε ψηλά στην αυλή του σχολείου μας.

Η κυρά Σαρακοστή είναι ένα παλιό και πολύ όμορφο έθιμο που αξίζει να το θυμόμαστε και να το τηρούμε κάθε χρόνο με τα παιδιά . Είναι ένα ημερολόγιο που φτιάχνεται είτε από χαρτί είτε από ζυμάρι . Απεικονίζει μια γυναίκα που δεν έχει στόμα γιατί νηστεύει και για να μην πολυλογεί, τα χέρια της είναι πλεγμένα το ένα με το άλλο γιατί προσεύχεται και έχει 7 πόδια που συμβολίζουν τις επτά εβδομάδες, δηλαδή την περίοδο νηστείας μέχρι το Πάσχα.   Κάθε Σάββατο κόβουμε ένα πόδι της. Το τελευταίο το κόβουμε το μεγάλο Σάββατο και σε κάποιες περιοχές όπως στη Χίο το κρύβουν μέσα σε ένα ξερό σύκο και όποιος το βρει του φέρνει γούρι.

Γνωρίσαμε την Κυρά Σαρακοστή μέσα από το  παραμύθι  ” Εφτά παπούτσια για την Κυρά Σαρακοστή ”, την παρατηρήσαμε και συζητήσαμε για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της  (γιατί έχει σταυρωμένα χέρια, τι έχει στο κεφάλι της, γιατί δεν έχει στόμα, γιατί τη λένε έτσι ,τι τρώει κ.α).
Αποφασίσαμε να συνεργαστούμε και να φτιάξουμε ομαδικά τη δική μας Κυρά Σαρακοστή στην τάξη.Τα παιδιά αφού έγραψαν στον ασπροπίνακα τα συστατικά  για τη συνταγή της , ζύμωσαν, έπλασαν και διακόσμησαν με ποικίλα υλικά την Κυρά Σαρακοστή. Στη συνέχεια αποτύπωσαν τα συστατικά της σε ένα φύλλο εργασίας. Κάθε Παρασκευή θα κόβουμε και ένα ποδαράκι της μετρώντας τις μέρες για το Πάσχα.

Φτιάξαμε και  ατομικά την Κυρά Σαρακοστή  για να την πάρουμε σπίτι και  να έχουμε το δικό μας πρωτότυπο ημερολόγιο μέχρι το Πάσχα.

Οι Απόκριες είναι από τις πιο αγαπημένες γιορτές των μικρών αλλά και των μεγάλων!Έτσι, κι εμείς στο νηπιαγωγείο μας γιορτάσαμε, παίξαμε και διασκεδάσαμε με την ψυχή μας όλες αυτές τις μέρες!!!

Ο φίλος  μας ο Πόκο Πίκο μας επισκέφτηκε και μας έφερε το μπαούλο της αποκριάς. Λύσαμε αινίγματα για να ανακαλύψουμε το περιεχομενό του και στη συνέχεια παίξαμε με τα αποκριάτικα αντικείμενα που είχε μέσα.

Αναγνωρίσαμε γράμματα και λέξεις και προχωρήσαμε σε αντιστοιχίσεις τοποθετώντας την κάθε λέξη στη σωστή θέση.

Πραγματοποιήσαμε δραστηριότητες για το γράμμα Κκ και κινητικά παιχνίδια με το καπέλο της κότας και του κουνελιού.

Παίξαμε το παιχνίδι “ Ποιος θα με ντύσει πρώτος καρναβάλι;” . Τα παιδια χωρισμένα σε δύο ομάδες έπαιρναν διάφορα αποκριάτικα αξεσουάρ και  έντυναν ένα συμπαίκτη τους με τη συνοδεία χαρούμενης μουσικής.

Όλες αυτές τις μέρες διαβάσαμε ιστορίες και παρακολουθήσαμε εκπαιδευτικά βίντεο για τις απόκριες και τα καρναβάλια. Ένα από τα παραμύθια που επεξεργαστήκαμε είναι “Ο Αρλεκίνος’’ της Ζωρζ Σαρή και αποφασίσαμε με τα παιδιά να φτιάξουμε αντίστοιχες μάσκες .

Η κατασκευή και το παιχνίδι με μάσκες μας άρεσε πολύ, γι αυτό φτιάξαμε και μάσκες με ζώα.

Την περίοδο των αποκριών οι κλόουν έχουν την τιμητική τους και μεις ασχοληθήκαμε δημιουργικά με αυτό το θέμα. Ζωγραφίσαμε κλόουν με τη τεχνική “βήμα – βήμα” ,στη συνέχεια βάψαμε ζυμαρικά με τέμπερα και έπειτα τα κολλήσαμε στη θέση των μαλλιών τους .

Χρωματίσαμε κλοουν σε χαρτονάκι και με τη τεχνική “χαρτοδιπλωτική” διπλώσαμε λωρίδες χαρτονιού για τα πόδια του.

“

Οι κλόουν μας κρεμάστηκαν ανάποδα !!

Με την τεχνική του κολάζ τα παιδιά δημιούργησαν κλόουν τοποθετώντας σε πρασχεδιασμένο πρόσωπο διαφορετικά καπέλα, μαλλιά, μάτια, μύτη, στόμα. Οι δημιουργίες εντυπωσίασαν τα παιδιά.

Γίναμε και μεις κλόουν διακοσμώντας ανάλογα τη φωτογραφία μας .

Με αφορμή την  Πανελλήνια Ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού που έχει καθιερωθεί στις 6 Μαρτίου,  αφιερώσαμε ενα τριήμερο με δράσεις που σαν στόχο είχαν την ευαισθητοποίηση των παιδιών απέναντι στο φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας και του εκφοβισμού καθώς και την καλλιέργεια θετικών στάσεων και συμπεριφορών.

Μετά από πρόσκληση  της Συμβούλου Εκπαίδευσης 3ης θέσης ΠΕ60 της ΔΠΕ Ανατολικής Θεσσαλονίκης κυρίας Βαλσαμίδου Πασχαλίνας και της συντονιστικής ομάδας του Δικτύου ΔΕΣΜΟΣ που ανήκει το σχολείο μας, συμμετείχαμε σε μια  κοινή δράση που  πραγματοποιήθηκε εκείνη τη μέρα. Δημιουργήσαμε την κορδέλα που ενώνει τις καρδιές όλων των παιδιών και ενισχύει τους δεσμούς που μας συνδέουν, φτιάξαμε αφίσες με μηνύματα κατά της σχολικής βίας και με σύνθημά μας “ΌΧΙ στη Βία ΝΑΙ στη Φιλία”  στολίσαμε την αυλή του σχολείου μας.
Ένας σφιχτός δεσμός με καρδιές που ηχούν στον ρυθμό της φιλίας θα παραδοθεί στο                            6ο Ειδικό Ν/γ Θεσσαλονίκης Σχολής Τυφλών.

Μέσα απο ένα  άκρως εποικοδομητικό και εκπαιδευτικό βίντεο για το bullying ξεκινήσαμε τη διαδρομή μας ..

“Ο Όλιβερ Μπάτον είναι φλούφλης”

Τον Όλιβερ Μπάτον τον έλεγαν ‘φλούφλη’ στο σχολείο. Διέφερε από τα άλλα αγόρια καθώς δεν έπαιζε μπάλα. Προτιμούσε τις βόλτες στο δάσος, τα βιβλία, τις κούκλες, τις μεταμφιέσεις και κυρίως τον χορό. Η μητέρα και ο πατέρας του τον γράφουν σε μία σχολή χορού. Ο Όλιβερ φοράει καινούργια μαύρα γυαλιστερά παπούτσια και χορεύει ευτυχισμένος. Όμως τα παιδιά στο σχολείο του παίρνουν τα παπούτσια, τον κοροϊδεύουν, και γράφουν στον τοίχο «Ο Όλιβερ είναι φλούφλης».

Η σχολή χορού που παρακολουθεί, τον ενημερώνει και τον προτρέπει να συμμετάσχει σε διαγωνισμό ταλέντων. Ο Όλιβερ εξασκείται σκληρά, καθημερινά. Παρόλο που χειροκροτείται θερμά, δεν κερδίζει. Απογοητευμένος, δεν επιθυμεί να πάει σχολείο. Όταν φθάνει, μπαίνει τελευταίος στην τάξη όπου αντικρίζει το μήνυμα στον τοίχο: «Ο Όλιβερ Μπάτον είναι αστέρι!».

Ακολούθησε συζήτηση και προβληματισμός γύρω απο την ιστορία  και τα παιδιά εξέφρασαν τις σκέψεις και τα συναισθήματα τους . Στη συνέχεια παρατήρησαν εικόνες με καλές και κακές συμπεριφορές και αφού τις κατηγοριοποιήσαμε δημιουργήσαμε αφίσα με τίτλο : ” Λέμε stop στη βία”

Μου τσαλακώνεις την καρδιά μου όταν…..

Εξηγήσαμε στα παιδιά πως όταν πληγώνουμε τον άλλον είναι σαν να του τσαλακώνουμε την καρδιά. Κάθε παιδί έκοψε μία κόκκινη καρδιά. Πάνω στην καρδιά έγραψε το όνομά του. Ρωτήσαμε κάθε παιδί πότε πληγώνεται, πότε νιώθει άσχημα σαν να τσαλακώνεται η καρδιά του. Ό,τι μας είπε το γράψαμε πάνω στην καρδιά. Κάθε παιδί τσαλάκωσε την καρδιά του. Μπορεί να ξαναγίνει όπως ήταν πριν; Τα παιδιά προσπάθησαν να την ισιώσουν. ΟΧΙ, δεν μπορεί να γίνει όπως ήταν πριν.

Με την δραστηριότητα αυτή , θέλουμε να καταλάβουν τα παιδιά, πως όταν κοροϊδεύουμε, χτυπάμε και γενικά όταν δείχνουμε βίαιη συμπεριφορά σε κάποιον άλλο, του τσαλακώνουμε την καρδιά και ποτέ δεν θα μπορέσει η καρδιά να γίνει όπως ήταν πριν.

Στο ίδιο πνέυμα διαβάσαμε την ιστορία ” Η Μόνα σε καινούριο σχολείο ” και πραγματοποιήσαμε αντίστοιχες δραστηριότητες.