Η σχολική τσάντα του Νηπιαγωγείου μπορεί να μην μεταφέρει βιβλία, ωστόσο θα πρέπει να ναι ευρύχωρη γιατί τα πράγματα που φέρνει μαζί του ο μαθητής είναι πολλά! Όχι, όχι ας μην αγχωθούμε….θα τα δούμε όλα αναλυτικά.

Η τσάντα λοιπόν ενός μαθητή  Νηπιαγωγείου θα πρέπει να έχει:

• Καταρχήν μια ευδιάκριτη ταμπελίτσα με το ονοματεπώνυμο του μαθητή γιατί ο δικός του αγαπημένος ήρωας ίσως είναι ο αγαπημένος και για άλλους συμμαθητές του και κάπως έτσι ξεκινούν τα μπερδέματα…
• Τάπερ με το δεκατιανό του παιδιού. Βεβαιωθείτε ότι είναι απλό στη χρήση και το παιδί μπορεί να το ανοίγει και να το κλείνει μόνο του ώστε να αυτοεξυπηρετείται και να ναι αυτόνομο.  Προτιμάμε υγιεινές επιλογές δεκατιανού όπως φρούτα, τοστ, κουλούρι, μπάρες δημητριακών, σπιτική πίτα, σπιτικό κέικ, γιαούρτι κλπ.
• Σκεύος με καπάκι με το μεσημεριανό του παιδιού όπου θα αναγράφεται και στα δύο μέρη (μπωλ και καπάκι) το ονοματεπώνυμό του. Το σκεύος θα πρέπει να ναι κατάλληλο για φούρνο ηλεκτρικό ή  μικροκυμάτων, ανάλογα με τη συσκευή που χρησιμοποιείται στο Νηπιαγωγείο σας. Προτιμήστε υγιεινά, σπιτικά φαγητά, σε  μικρές ποσότητες και ανάλογα των προτιμήσεων του παιδιού σας.
• Κουτάλι ή πιρούνι για το κολατσιό ή το μεσημεριανό. Ο μαθητής του Νηπιαγωγείου θα εκπαιδευτεί με την υποβοήθηση των Νηπιαγωγών να χρησιμοποιεί με ασφάλεια το πιρούνι, συνεπώς δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας εάν είχατε ενδοιασμούς ως τώρα.
• Πετσετούλα  για να στρώνει το παιδί στο τραπέζι.
• Μια αλλαξιά ρούχα (ρούχα, εσώρουχα, κάλτσες) ανάλογα της εποχής μέσα σε σακουλίτσα.
• Ατομικά μωρομάντηλα αν συνηθίζει στο σπίτι τη χρήση τους.
• Παγουρίνο ή μπουκαλάκι με νερό όπου θα αναγράφεται το ονοματεπώνυμο του μαθητή.

Σημείωση: Είναι πολύ σημαντική η αναγραφή του ονοματεπώνυμου του μαθητή στα προσωπικά του αντικείμενα προς αποφυγή μπερδέματος. Καλό θα ήταν να εξοικειώσετε τα παιδιά στην αναγνώρισή τους και τη χρήση τους. Και να ελέγχετε καθημερινά την τσάντα του παιδιού σας για τυχόν σημειώματα με ανακοινώσεις του σχολείου.

  Μ.Κ.

Λίγα λόγια για την αυτοεξυπηρέτηση στο νηπιαγωγείο…

Το νηπιαγωγείο αποτελεί την πρώτη υποχρεωτική σχολική δομή. Ταυτόχρονα το νηπιαγωγείο έχει παρομοιαστεί ως μικρογραφία της κοινωνίας, καθώς παιδιά ηλικίας 4 ετών «φεύγουν» από την προστατευτική αγκαλιά της οικογένειας και καλούνται να συνυπάρξουν αρμονικά, να συνεργαστούν και να αλληλεπιδράσουν με μία άγνωστη μέχρι στιγμής ομάδα ομιλήκων. Η συνθήκη αυτή από μόνη της δημιουργεί τον πρώτο καιρό άγχος στους μικρούς μαθητές.

Ένας πολύ σημαντικός παράγοντας που συμβάλλει στην ομαλή μετάβαση του νηπίου από το σπίτι στο σχολείο είναι το πώς το ίδιο το παιδί αισθάνεται σε σχέση με τον εαυτό του. Η αυτοπεποίθηση και η εμπιστοσύνη ότι δηλαδή θα τα καταφέρει και θα «σταθεί» μόνο (χωρίς την υποστήριξη των γονιών του) στο πλαίσιο της τάξης ενισχύεται από τον βαθμό αυτονομίας που έχει ήδη κατακτήσει. Όσο πιο αυτόνομο και ανεξάρτητο είναι ένα παιδί, τόσο πιο ομαλή θα είναι η μετάβασή του στην σχολική ζωή.

Βασικός παράγοντας που συμβάλλει στην καλλιέργεια της αυτονομίας ενός παιδιού αποτελεί ο βαθμός αυτοεξυπηρέτησης του σε διαδικασίες καθημερινής ρουτίνας. Συγκεκριμένα τα παιδιά που φοιτούν στο νηπιαγωγείο αναμένεται να έχουν ήδη κατακτήσει βασικές δεξιότητες που αφορούν: α) την προσωπική τους υγιεινή πχ. άνοιγμα της βρύσης, χρήση σαπουνιού, πλύσιμο των χεριών, χρήση χαρτοπετσέτας, β) την χρήση της τουαλέτας, γ) την σίτιση π.χ. ορθή στάση στην καρέκλα, χρήση του δοχείου φαγητού, χρήση κουταλιού και πιρουνιού, δ) τον ρουχισμό/παπούτσια π.χ. ντύνονται-ξεντύνονται, φορούν κάλτσες/πανωφόρι/παπούτσια (με αυτοκόλλητα σκρατς), ανοίγουν-κλείνουν φερμουάρ (τσάντας, ζακέτας κ.τλ.).

Φυσικά θα πρέπει να σεβόμαστε τους προσωπικούς ρυθμούς ανάπτυξης του κάθε παιδιού, οι οποίοι διαφέρουν από παιδί σε παιδί. Όμως ως ενήλικοι που ασχολούμαστε με την ανατροφή και την εκπαίδευση αυτών καλό είναι να εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας. Να τους δίνουμε ευκαιρίες να προσπαθούν πολλές φορές ίσως, ώστε να κατακτήσουν σταδιακά διαδικασίες που θα τους οδηγήσουν στην πολυπόθητη αυτονομία τους.

Γ.Ρ.