🥚 Τα Λαζαράκια, το πασχαλινό τσουρέκι και το βάψιμο των πασχαλινών αυγών
🥚 Πασχαλινά έθιμα σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας
Το Πάσχα γιορτάζουμε την Ανάσταση του Χριστού, δηλαδή τη νίκη της ζωής και της αγάπης απέναντι στον θάνατο. Είναι η πιο χαρούμενη γιορτή των Χριστιανών, που συμβολίζει το πέρασμα από το σκοτάδι στο φως, με έθιμα όπως το «Χριστός Ανέστη», τα κόκκινα αυγά, τις λαμπάδες και το ψήσιμο του αρνιού.
Πασχαλινές δημιουργίες με αγάπη και τραγούδι!
Πασχαλινές κατασκευές με πολύ χρώμα και τραγούδι για ένα Καλό Πάσχα και μια Καλή Ανάσταση από το Νηπιαγωγείο μας!
ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ
“Το Πάσχα του Πασχάλη” είναι ένα δημοφιλές παιδικό παραμύθι της Μαρίας Ανδρικοπούλου (εκδόσεις Τετράγωνο) που πραγματεύεται τη μετακόμιση, την προσαρμογή και τη φιλία. Ο Πασχάλης, ένας λευκός λαγός, μετακομίζει από το αγρόκτημα, αλλά με τη βοήθεια νέων φίλων ανακαλύπτει τη χαρά της γιορτής.
Αυτή την εβδομάδα υποδεχτήκαμε την Άνοιξη και το Μάρτη. διαβάσαμε την “Κατεργαριά του Μάρτη”.
Η ΚΑΤΕΡΓΑΡΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ
Στα πολύ παλιά χρόνια ο Μάρτης ήταν ο πρώτος μήνας του έτους. Μια κατεργαριά όμως που έκαμε σε βάρος των άλλων μηνών που ήταν τα αδέλφια του στάθηκε αιτία για να του πάρει την πρωτοκαθεδρία ο Γενάρης.
«Μια φορά κι έναν καιρό αποφασίσανε οι δώδεκα μήνες να φτιάξουνε κρασί σε ένα βαρέλι ώστε να μπορούν να πίνουν όποτε τους ερχόταν η όρεξη.
Έτσι λοιπόν είπε ο Μάρτης:
– Εγώ θα ρίξω πρώτος μούστο στο βαρέλι για να γίνει κρασί και ύστερα ρίχνετε κι εσείς.
– Καλά, ρίξε εσύ πρώτος του είπαν οι άλλοι.
Ετσι και έγινε. Έριξε πρώτα εκείνος στο βαρέλι το μούστο και ύστερα ακολούθησαν και οι άλλοι μήνες.
Όταν λοιπόν ζυμώθηκε ο μούστος και έγινε το κρασί, είπε πάλι ο Μάρτης.
– Εγώ που έριξα πρώτος το μούστο, πρώτος θ’ αρχίσω και να πίνω.
-Βέβαια, είπαν οι άλλοι, έτσι είναι το σωστό.
Έτσι λοιπόν τρύπησε το βαρέλι στο κάτω μέρος, και άρχισε να πίνει, ως που ήπιε όλο το κρασί και δεν άφησε ούτε στάλα. Κατόπιν ήρθε η σειρά του Απρίλη να πάει να πιεί κρασί. Πηγαίνει και τοβρίσκει άδειο. Θυμώνει, το λέει στους άλλους. Τ’ ακούνε εκείνοι θυμώνουνε και σκέφτωνται τι να κάνουν. Συμφωνούν όλοι λοιπόν να τον τιμωρήσει ο Γενάρης που ήταν και ο μεγαλύτερος αδελφός. Τον πιάνει λοιπόν ο Γενάρης και του τραβάει ένα γερό χέρι ξύλο. Του αφαιρεί και το πρωτείο που είχε, να αρχίζει δηλαδή το έτος κάθε Μάρτη, και έγινε να αρχίζει το έτος από το Γενάρη.
Από τότε όταν ο Μάρτης θυμάται το παιχνίδι που έκανε στα αδέλφια του και τους ήπιε όλο το κρασί, γελάει και ο καιρός ξαστερώνει. Όταν πάλι θυμάται το ξύλο που έφαγε κλαίει και βρέχει».
Η παράδοση, που με μικρές παραλλαγές τη συναντάμε και αλλού είναι αιτιολογική και σκοπεύει στην εξήγηση της ακασταστασίας του καιρού που συνήθως χαρακτηρίζει το Μάρτη.
Μάθαμε την παροιμία
“Μάρτης είναι νάζια κάνει,
πότε κλαίει και πότε γελάει”.
Την εξηγήσαμε και φτιάξαμε μάι μεγάλη κούκλα του Μάρτη που από τη μια γελάει όταν έχει καλό καιρό και από την άλλη καλέι όταν έχει άσχημο καιρό.
Από τα αρχαία χρόνια οι άνθρωποι γιορτάζουν τον ερχομό της άνοιξης με διάφορες εκδηλώσεις και κυρίως τραγουδώντας “τα χελιδονίσματα”
Τα χελιδονίσματα είναι ένα αρχαιοελληνικό έθιμο που γινόταν στη γιορτή των Ανθεστηρίων και ήταν στην ουσία ένα μελωδικό καλωσόρισμα της άνοιξης. Οι ”χελιδονιστές” ήταν συνήθως μικρά παιδιά αλλά και ενήλικες και επικαλούνταν με το τραγούδι τους τα χελιδόνια, να έρθουν στον τόπο τους και μαζί με αυτά να έρθει η άνοιξη και η ανθοφορίες
Η περίοδος της Σαρακοστής αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για βιωματική μάθηση στην προσχολική ηλικία.
Μέσα από έθιμα όπως η Κυρά Σαρακοστή, το πέταγμα του χαρταετού και τα σαρακοστιανά φαγητά, τα παιδιά γνωρίζουν την ελληνική παράδοση με τρόπο δημιουργικό και ευχάριστο.
Ο αριθμός 7 στην Κυρά Σαρακοστή.
μαθαίνουν να μετρούν μέχρι το 7
κατανοούν την έννοια του χρόνου
γνωρίζουν στοιχεία της ελληνικής παράδοσης
εξασκούν τη λεπτή κινητικότητα μέσα από κατασκευές και χρωματισμό.
Το υλικό περιλαμβάνει εκτυπώσιμες ασπρόμαυρες εικόνες για χρωματισμό, καθώς και φύλλα εργασίας ειδικά σχεδιασμένα για να βοηθήσουν τα παιδιά να εξοικειωθούν με τον αριθμό 7 με τρόπο ευχάριστο και οπτικό.
Εικαστική απόδοση του πίνακα του Σπύρου Βασιλείου με θέμα “Σαρακοστιανο τραπέζι” με τέμπερες και πολύ μεράκι από τους μικρούς μας καλλιτέχνες
Καρναβάλι…μια λέξη ταυτόσημη με στιγμές χαράς, γλεντιού, μασκαρέματος και ξέφρενους ήχους που σε ξεσηκώνουν. Χιλιάδες ”χρωματιστά ποτάμια” πλημμυρίζουν τους δρόμους και τις πλατείες και αμέτρητες μάσκες και στολές. Μικροί και μεγάλοι μασκαράδες, καρναβαλιστές ή επισκέπτες χορεύουν και ξεφαντώνουν με αρχηγό τον Βασιλιά Καρνάβαλο. Ένας βασιλιάς, που στο τέλος συνήθως παραδίδεται στις φλόγες, σημαίνοντας τη λήξη της πιο κεφάτης
γιορτής του χρόνου.
Τι λέτε; Ξεκινάμε τη ”βόλτα” μας στους ήρωες του καρναβαλιού;
Ο ΑΡΛΕΚΙΝΟΣ
Για να γνωρίσουμε καλύτερα τον Αρλεκίνο ας διαβάσουμε το πιο όμορφο παραμύθι της Αποκριάς…
Μια φορά κι έναν καιρό στην πόλη με τις γόνδολες, τη Βενετία, ζούσε ένα φτωχό παιδάκι, ο Αρλεκίνος… Τις μέρες της Αποκριάς, στη Βενετία γιορτάζουν το καρναβάλι με
παρελάσεις και γιορτές.
Όλοι ντύνονται μασκαράδες και κρυμμένοι πίσω από τις μάσκες τους γλεντάνε μέχρι το πρωί.
Ο μικρός Αρλεκίνος, κάθε απόγευμα, καθόταν στο παράθυρο, έβλεπε τους γελαστούς μασκαράδες που περνούσαν παρέες, παρέες κάτω από το σπίτι του και μερικές φορές ένα δάκρυ κυλούσε στο μαγουλάκι του.
Θυμόταν πώς ντυνόταν κι αυτός μασκαράς μαζί με τον πατέρα του και τη μητέρα του και κάνανε βόλτες στην πλατεία το Αγίου Μάρκου με τα περιστέρια. Τώρα πια όλα ήταν διαφορετικά!
Ο πατέρας είχε πεθάνει και η καημένη η μητέρα του με μεγάλη δυσκολία κατάφερνε να πληρώνει τα έξοδά τους. Σκούπιζε, λοιπόν, τα δάκρυα του και χαιρετούσε τους γελαστούς μασκαράδες που του φώναζαν να κατέβει μαζί τους στο γλέντι.
Η μαμά του είδε το κρυφό δάκρυ του Αρλεκίνου και ανέβηκε στη σοφίτα αποφασισμένη να βρει κάτι, έστω κι ένα παλιό ρούχο, για να μασκαρέψει το λυπημένο παιδί της.
Κάτι μικρά κουρελάκια από υφάσματα της έδωσαν την ιδέα ! Τα μάζεψε όλα, πήρε τα ραφτικά της και δούλεψε μέχρι το πρωί. Ένωσε τα μικρά κομματάκια, έκανε ένα μεγάλο πολύχρωμο πανί και μ’ αυτό έραψε μια φανταχτερή στολή, που άλλη δεν είχε ξαναγίνει!
Ξύπνησε χαρούμενη το Αρλεκίνο και τον έντυσε με τη στολή. Φούντωσε τα κατσαρά καστανά μαλλάκια του παιδιού και, σαν τελευταία πινελιά, άνοιξε δυο τρύπες με το ψαλίδι της σε μια μαύρη βελούδινη λωρίδα και την έδεσε στα μάτια του παιδιού για μάσκα! Το αποτέλεσμα ήταν θαυμάσιο!
Ευτυχισμένος ο Αρλεκίνος, έδωσε ένα σκαστό φιλί στη μανούλα του και έτρεξε στην πλατεία.
Τα πυροτεχνήματα έλαμπαν στον ουρανό και τα παιδιά μάζευαν καραμέλες και σοκολάτες που πετούσαν οι άρχοντες από τα μπαλκόνια.
Όταν έφτασε στην πλατεία ο Αρλεκίνος, όλοι θαύμαζαν τη φορεσιά του, κι εκείνος χαρούμενος άρχισε να χορεύει χωρίς να φανερώνει ποιος είναι.
Ποιος είσαι; τον ρωτούσαν πολλοί. Είσαι από τη Βενετία; Που αγόρασες αυτή τη θαυμάσια στολή;
Ο Αρλεκίνος χαμογελούσε και κρατούσε καλά φυλαγμένο το μυστικό του, ώσπου μια κοπελίτσα του άρπαξε τη μάσκα.
Είναι ο Αρλεκίνος ! φώναξαν κάποιοι ξένοι. Αυτός είναι ο βασιλιάς του καρνάβαλου, φώναξαν όλοι μαζί και του πρόσφεραν φρούτα και γλυκά χορεύοντας χαρούμενοι γύρω του.
Ο Αρλεκίνος χόρεψε ξέφρενα όλη νύχτα και το πρωί γύρισε στο σπίτι του φορτωμένος με γλυκά.
Ένας χρόνος πέρασε. Την επόμενη χρονιά, μόλις πλησίαζε η Αποκριά, όλοι έτρεξαν στη μητέρα του Αρλεκίνου και πλήρωναν όσο- όσο για να ράψουν μια πολύχρωμη φορεσιά αρλεκίνου.
Αντιστοίχηση αινίγματος καρναβαλιστικης εικόνας
Κατευθύνω τη beebot στον πίνακα ζωγραφικής με θέμα τον Αρλεκινου που θέλω
ΑΡΛΕΚΙΝΟΣ
ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ ΜΑΣ ΑΡΛΕΚΙΝΟΙ , ΚΛΟΟΥΝ
ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ
Γινόμαστε σεφ/ψηστες και φτιάχνουμε σουβλάκια με πλαστελίνη και μεγάλη μαστοριά
Γενίτσαροι και Μπούλες. Το αποκριάτικο έθιμο της Νάουσας που ξεκίνησε ως μνημόσυνο μετά από παιδομάζωμα …
Το έθιμο Γενίτσαροι και Μπούλες είναι ένα παραδοσιακό δρώμενο στη Νάουσα την περίοδο της αποκριάς. Το έθιμο αυτό , χρονολογείται στον 18ο αιώνα, ενώ οι ρίζες του ανιχνεύονται σε γιορτές στην αρχαία Ελλάδα, σχετικές με τον θεό Διόνυσο. Ο ζουρνάς και το νταούλι, συνοδεύει τους χορευτές σε κάθε τους βήμα, καθώς χορεύουν στους δρόμους της Νάουσας .
Την Κυριακή της Αποκριάς,
Το πρωί γίνεται το ντύσιμο του Γενίτσαρου και το μάζεμα του μπουλουκιού
Πριν το μεσημέρι, μαζεύονται στο δημαρχείο για να χορέψουν και να πάρουν την άδεια του δημάρχου για να χορέψουν στην πόλη
Συνεχίζουν με χορό στους δρόμους και
Το απόγευμα γίνεται το βγάλσιμο του προσώπου (μάσκας)
Γενίτσαρος ή Γιανίτσαρος: φορά φουστανέλα με 400 φύλλα, φαρδομάνικο πουκάμισο (κοντέλα), γιλέκο με ασημικά, ζωνάρι στη μέση, βουδέτες στα πόδια, κρατά την πάλα του (σπαθί) και ασφαλώς την κέρινη μάσκα-πρόσωπο με μουστάκι. Μπούλα: άντρας ντυμένος με φαρδιά φουστάνια και άλλα ρούχα από την παράδοση της Νάουσας, που μαζεύει χρήματα για την ενίσχυση του αγώνα κατά του κατακτητή. Το κεφάλι είναι στολισμένο με λουλούδια και φοράει την κέρινη μάσκα-πρόσωπο αλλά χωρίς μουστάκι. Ζουρνάδες και νταούλια συνοδεύουν τα μπουλούκια των μεταμφιεσμένων (στην ουρά της πομπής) καθώς χορεύουν από γειτονιά σε γειτονιά στους δρόμους της Νάουσας.
Δημιουργήσαμε τις μάσκες του Γενίτσαρου και της Μπούλας στο νηπιαγωγείο μας και ζωγραφίσαμε το έθιμο. Στη συνέχεια φορέσαμε τις παραδοσιακές στολές και τις μάσκες και αναπαραστήσαμε το έθιμο
Η Καθαρά Δευτέρα έφτασε, σηματοδοτώντας την έναρξη της Σαρακοστής, και στο νηπιαγωγείο μας την υποδεχτήκαμε με όμορφες δραστηριότητες γεμάτες παράδοση και δημιουργία!
Αρχικά, γνωρίσαμε το έθιμο της **Κυράς Σαρακοστής** και μάθαμε για την προετοιμασία αυτής της περιόδου, που μας οδηγεί μέχρι το Πάσχα. Συζητήσαμε για τα έθιμα, τις νηστίσιμες τροφές και τις αξίες της υπομονής και της προσμονής που συμβολίζει η Σαρακοστή. Έπειτα, δημιουργήσαμε τη δική μας «Κυρά Σαρακοστή»,φτιάχνοντάς την με πολύ μεράκι.
Τα μικρά χεράκια δούλεψαν με χαρά, πλάθοντας τη παραδοσιακη ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ της Καθαράς Δευτέρας με πλαστελινες και γέμισαν την τάξη μας.
Ο Χαρταετός της Καθαράς Δευτέρας: Ένα Έθιμο Χαράς και Συμβολισμού
Το πέταγμα του χαρταετού την Καθαρά Δευτέρα είναι ένα από τα πιο αγαπημένα και συμβολικά έθιμα της ελληνικής παράδοσης. Μικροί και μεγάλοι βγαίνουν σε ανοιχτούς χώρους, λόφους και παραλίες, για να αφήσουν τον χαρταετό τους να ανέβει ψηλά στον ουρανό, σηματοδοτώντας την έναρξη της Σαρακοστής με αισιοδοξία και χαρά.
Ο χαρταετός συμβολίζει την πνευματική ανύψωση και την ελευθερία, ενώ η διαδικασία της κατασκευής και του πετάγματός του καλλιεργεί τη συνεργασία, τη δημιουργικότητα και την επαφή με τη φύση.
Το έθιμο συνοδεύεται από παραδοσιακά σαρακοστιανά εδέσματα και όμορφες οικογενειακές στιγμές, κρατώντας ζωντανή μια παράδοση που περνά από γενιά σε γενιά.
Τέλος, δημιούργησαν ξεχωριστούς και πολύχρωμους χαρταετούς!
Καλή Σαρακοστή σε όλους!
ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΜΑΣ ΜΑΣΚΑΡΑΔΕΣ. ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ,ΓΑΙΤΑΝΑΚΙΑ…..ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΓΛΕΝΤΙ ΦΑΓΗΤΟ……
Στις 14 Φεβρουαρίου, έχει καθιερωθεί να γιορτάζεται σήμερα η ημέρα των ερωτευμένων. Ποιος ήταν όμως ο Άγιος Βαλεντίνος και πως προέκυψε η συγκεκριμένη ημερομηνία;
Ο Άγιος Βαλεντίνος ήταν ένας χριστιανός ιερέας που έζησε επί αυτοκράτορα Κλαύδιου και ο οποίος τελούσε χριστιανικούς γάμους ανάμεσα σε ζευγάρια. Η πίστη του όμως στην αγάπη και την οικογένεια ήταν αυτή που τον οδήγησε στη φυλακή και λίγο αργότερα στον αποκεφαλισμό (14 Φεβρουαρίου 270π.χ.).
Σκέψεις, συναισθήματα, προτιμήσεις μπορούν να βρουν διέξοδο εξωτερίκευσης στην παρεούλα, δίνοντας ένα ξεχωριστό νόημα στην έννοια της αγάπης, της φιλίας, της αλληλεγγύης, της αλληλουποστήριξης και των ευγενικών συναισθημάτων.
Προετοιμασία μάσκας Αρκουδάκι σ’γαπω ενόψει Αγίου Βαλεντίνου
Τα παιδιά συζητούν, ανταλλάσουν γνώσεις και εμπειρίες σχετικά με το πως προφυλάσονται οι άνθρωποι και τα ζώα από το πολύ κρύο. Μ αφόρμηση το ερώτημα αυτό αναζητουν πληροφορίες σε βιβλία και στο διαδίκτυο σχετικά με τα ζώα που πέφτουν σε χειμέρια νάρκη
Γι’ αυτό και εμείς αποφασίσαμε να τα φιλοξενήσουμε στην τάξη μας!
Τους φτιάξαμε ήσυχες και ζεστές φωλίτσες με ξυλαράκια και φύλλα που μαζέψαμε από τον κήπο μας. Ζωγραφίσαμε μόνοι μας παραμύθια, για να τους τα διαβάζουμε και να κοιμούνται γρήγορα!!!!
Κ’ εκείνα όμως έπαιξαν μαζί μας πολλά παιχνίδια…!
Το φίδι χόρευε και εμείς προσπαθούσαμε να περάσουμε από πάνω του χωρίς…….. να το πατήσουμε.
Τα σκαντζοχοιράκια ήθελαν βοήθεια να μεταφέρουν καρπούς μέσα στη φωλιά τους.
12 σκιουράκια είχαν τις φωλίτσες τους σε 3 δέντρα. Πόσα έπρεπε να ανέβουν σε κάθε δέντρο;
Η αρκούδα μας έδειξε τα 42 δόντια της και ήθελε να μάθουμε να τα μετράμε!!!
Αυτά και άλλα πολλά παιχνίδια διασκέδασαν εμάς και τα ζωάκια που φιλοξενήσαμε στην τάξη μας!!!
Παραμύθι το γάντι έννοιες (συνύπαρξη/αποδοχή/διαφορετικότητα, αφορμηση ζώα σε χειμερία νάρκη
Τα παιδιά χρωμάτισαν και έκοψαν την αρκούδα που κοιμάται από το παρακάτω πατρόνΣτο τέλος γράφουμε μια πινακίδα ” ΣΣΣ….Η ΑΡΚΟΥΔΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ “,.
Χειμερία νάρκη παραμύθι το ξενοδοχείο της χειμερίας νάρκης η αρκούδα 🐻 που κοιμάται
Γάντι συνέχεια και ζώα χειμερία νάρκη αντιστοίχιση
Οι Τρεις Ιεράρχες είναι οι τρεις άγιοι και θεολόγοι της χριστιανικής θρησκείας,
προστάτες των γραμμάτων και των μαθητών, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Βασίλειος ο Μέγας και ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός ή Γρηγόριος ο Θεολόγος. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τους ονόμασε αγίους εξαιτίας της σοφίας τους και της χριστιανικής τους ζωής. Γιορτάζουν ο καθένας ξεχωριστά, αλλά επειδή δημιουργήθηκε μια διαφωνία μεταξύ των χριστιανών για το ποιος από τους τρεις πρόσφερε περισσότερα, αποφασίστηκε και καθιερώθηκε από τα τέλη του 4ου αιώνα να υπάρχει και για τους τρεις μια κοινή γιορτή στις 30 Ιανουαρίου κάθε έτους. Ως σχολική γιορτή καθιερώθηκε κατά τον 19ο αιώνα. Γιορτάστηκε ως σχολική γιορτή για πρώτη φορά από το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1842.
Των Τριών Ιεραρχών τη γιορτή
ας γιορτάσουμε, αδέλφια και πάλι,
στην Εκκλησία μας είναι αυτή
των γραμμάτων ημέρα μεγάλη.
Οι τρεις άγιοι εδώ κάπου γυρνούν,
τα παιδιά με στοργή συντροφεύουν,
σ’ όλα φως να χαρίσουν ποθούν,
σ’ όλα φως να χαρίσουν γυρεύουν.
***
Των Τριών Ιεραρχών τη γιορτή
ας γιορτάσουμε, αδέλφια και πάλι,
είν’ ημέρα ουράνια αυτή,
είν’ ημέρα για μας η μεγάλη.
Και τα μάτια ας στραφούνε ψηλά
στους δασκάλους της θείας σοφίας
και ας ψαλλεί από χείλη πολλά
παναρμόνιος ύμνος λατρείας.
***
Κι ας ζητήσουμε τώρα κι εμείς
απ’ τα δώματα πάνω τα θεία
να σκορπίσουν στη γη και οι τρεις
μια αχτίδα απ’ την άγια σοφία.
Της σοφίας αυτής τ’ άγιο φως
θα ’ναι ακοίμητο μες στην ψυχή μας,
θα ’ναι πάντα για μας θησαυρός
και καλός οδηγός στη ζωή μας. (2)
Λόγια των Τριών Ιεραρχών
Μια τρισδιάστατη κατασκευή για τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών, στις 30 Ιανουαρίου.
Η αρχική ιδέα είναι από με τις όμορφες χριστουγεννιάτικες κατασκευές που γέμισαν χαρά τους μικρούς μας μαθητές.
Κρατώντας την αρχική ιδέα, δημιούργησα ένα παρόμοιο για τη γιορτή των τριών Ιεραρχών.
Μπορούν τα παιδιά, αν θέλουν, να χρωματίσουν το φόντο και τα διπλά γράμματα.
Ξεκινήσαμε με τα παιδιά μας, μια συζήτηση για το τί είναι ο χειμώνας, τα συναισθήματα που μας προκαλεί και τις αναμνήσεις που ξυπνά. Μέσα από διάφορες δραστηριότητες, είχαμε την ευκαιρία να εξερευνήσουμε τις αλλαγές που συμβαίνουν στο περιβάλλον μας κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής.
Το παιχνίδι με χειμερινά ρούχα ήταν διασκεδαστικό και εκπαιδευτικό, καθώς τα παιδιά δοκίμασαν διάφορα ρούχα και συζήτησαν για το λόγο που φοράμε αυτά τα είδη κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Η δημιουργία της «ντουλάπας του χειμώνα» συνέβαλε στην κατανόηση της σημασίας της επιλογής κατάλληλων ενδυμάτων για τις διάφορες καιρικές συνθήκες. Μιλήσαμε επίσης για τα φρούτα, τα λαχανικά και τα χειμωνιάτικα σπορ, προσφέροντας στα παιδιά μια ολοκληρωμένη εικόνα του χειμώνα και της διατροφής τους.
Οι δραστηριότητες με καρτέλες και την ενδυματολογική σειρα μας βοήθησαν να αναδείξουμε τις διαφορές μεταξύ των ρούχων καλοκαιρινής και χειμερινής περιόδου. Η δημιουργία ενός χειμερινού ντυσίματος σε ένα χαρτόνι ενθάρρυνε τη δημιουργικότητα και την ατομική έκφραση.
Επίσης, με το παιχνίδι των σκιών χειμερινών αντικειμένων ενισχύσαμε την αντίληψη των παιδιών για το περιβάλλον τους και οι μουσικές στιγμές με χειμερινά τραγούδια συνέβαλαν στο να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον ενθάρρυνσης και διασκέδασης.
“χειμωνιάτικη μπουγάδα”
Κατασκευή με νερομπογιές της Παροιμίας “Το φεγγάρι του Γενάρη” “Το φεγγάρι του Γενάρη λάμπει σαν μαργαριτάρι
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Μια φορά κι έναν καιρό στην πόλη με τις γόνδολες, τη Βενετία, ζούσε ένα φτωχό παιδάκι, ο Αρλεκίνος… Τις μέρες της Αποκριάς, στη Βενετία γιορτάζουν το καρναβάλι με
ρ
