ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΝΟΥΛΑ!

Μάνα !δεν υπάρχει στον κόσμο καμία λέξη να’χει στον ήχο της τόση αρμονία!
Αλήθεια πόσο γλυκειά είναι η λέξη “μάνα-μητέρα-μανούλα”
Είναι εκείνη που αγαπάει απ’τα βάθη της ψυχής της ,
είναι το απαλότερο δάκρυ κι ο γλυκύτερος πόνος
.Είναι  αυτή που δεν κάνει τίποτε άλλο απ’το να δουλεύει διαρκώς
και ν’αγαπά.Γιορτή της μητέρας λοιπόν σήμερα!
Και το Μ  το πήραμε απ’ το μέλι.
το  Η το πήραμε απ’ τον ήλιο.
το  Τ σημαίνει τραγούδι.
το  Ε  το πήραμε απ’ την λέξη ευχαριστώ.
το  Ρ το πήραμε απ’ το ρόδο(τριαντάφυλλο) .
το  Α απ’ την λέξη αγάπη.
Γι αυτό κι εμείς  φτιάξαμε  με όλη μας την αγάπη μία καρτούλα
για να ευχαριστήσουμε την μανούλα και να της πούμε
πόσο πολύ την αγαπάμε.

Επίσκεψη γυμνάστριας στο σχολείο μας

Μέσα στο πλαίσιο του προγράματος της διατροφής μία από τις προτάσεις των παιδιών ήταν να γυμναστούμε γιατί έκτός από σωστή διατροφή απαραίτητη για την σωστή ανάπτυξη του σώματος μας είναι η άσκηση.Ετσι αποφασίσαμε να καλέσουμε στο νηπιαγωγείο μας μια γυμνάστρια .Τα παιδιά ανυπομονούσαν πότε θα έρθει να την γνωρίσουν.Όταν ήρθε αφού είπε το όνομα της ρώτησε τα ονόματα όλων των παιδιών και τους μιλησε για το πόσο σημαντικό είναι να γυμναζόμαστε από τώρα και μέχρι να μεγαλώσουμε για να έχουμε γερό σώμα.

Και η γυμναστική ξεκινάει!

Στο τέλος συζητήσανε αν τους άρεσε και επειδή ήταν καλοί αθλητές  τους κέρασε σοκολατάκια !

Την ευχαριστήσαμε πολύ για όλα .

Χριστός Ανέστη!και καλό μήνα!

Επιστρέφοντας στο σχολείο μετά τις Πασχαλινές διακοπές μας είπαμε πώς  περάσαμε και ζωγραφίσαμε τις εντυπώσεις μας.  Και με αφορμή την Πρωτομαγιά φτιάξαμε το στεφάνι μας, λέγοντας ένα ποίημα για τον Μάη.

Πρωτομαγιά

 στη γη χαρά

φως στις καρδιές

 και μυρωδιές

Πρωτομαγιά

και τα πουλιά

-ποπό χαρές-!

χτίζουν φωλιές.

Βλέπουμε κουκλοθέατρο

 

Σήμερα πήγαμε  στο  2 δημοτικό σχολείο Θήβας για να παρακολουθήσουμε κουκλοθέατρο.Τα παιδιά ήταν ενθουσιασμένα που θα πηγαίναμε με το λεοφωρείο.Παρακολούθησαν την παράσταση με χαρά και το διασκέδασαν πολύ.

 

Όταν επιστρέψαμε στο σχολείο  ζωγράφισαν τι τους άρεσε περισσότερο.

   

Καλό Πάσχα!

Όλη την εβδομάδα τα παιδιά έφεραν βιβλία σχετικά με την ζωή του Χριστού,τα θαύματα ,την σταύρωση και την ανάσταση του.Έφεραν  εικόνες σχετικές και ζωγράφισαν ότι τους έκανε εντύπωση.Σήμερα στο σχολείο μας  κάποια παιδιά έφεραν εικόνες από το διαδίκτυο σχετικές με τα έθιμα του ΠΑΣΧΑ .

Μιλήσαμε για τον στολισμό του επιτάφιου με λουλούδια και την περιφορά του την Μ.Παρασκευή.Για τα κουλούρια και τα τσουρέκια που φτιάχνουν οι νοικοκυρές,για το βάψιμο των αυγών με κόκκινο χρώμα και το τσούκγρισμα  το βράδυ της ανάστασης.Το κόκκινο χρώμα συμβολίζει το αίμα του Χριστού και το τσούγκρισμα την νίκη του Χριστού απέναντι στον θάνατο.Ένα έθιμο που γίνεται στην Κέρκυρα κάθε Πάσχα είναι να ρίχνουν στάμνες με νερό από τα μπαλκόνια.

Έτσι είπαμε κι εμείς να τηρήσουμε ένα από τα Πασχαλινά έθιμα γνωστό και πολύ αγαπημένο σ΄όλα τα παιδιά.Το βάψιμο των αυγών.Αφού έφεραν τα παιδιά άπό το σπίτι τα βρασμένα αυγά αρχίσαμε το…έργο.

Έτοιμα τα αυγά για να μπουν στα καλαθάκια μας.Να και η καρτούλα μας!

Σας ευχόμαστε καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση!

Βήματα για την ζωή

Μαθαίνω να λέω ΟΧΙ

Στόχοι :Να κατανοήσουν τα παιδιά ότι πρέπει να ακούν το σώμα τους.Να μάθουν να εκφράζουν τις δικές τους προτιμήσεις και τα δικά τους θέλω.

Διαβάζουμε το βιβλίο η Νέλη λέει όχι και σχολιάζουμε την συμπεριφορά της Νέλης.Τα παιδιά συμφωνούν πως δεν πρέπει να δεχόμαστε κάποια πράγματα που μας ενοχλούν ακόμη κι αν είνα από φίλους ή ανθρώπους που αγαπάμε.Έχουμε την δική μας άποψη και πρέπει να την λέμε.Οπως η Νέλη δεν ήθελε να την γαργαλάει ο αγαπημένος της θείος και του το είπε,χωρίς να φοβάται μήπως θυμώσει.

Παίξαμε παιχνίδια ρόλων,για  να καταλάβουμε ότι δεν πρέπει να αρπάζουμε παιχνίδια από άλλα παιδιά ή μαρκαδόρους την ώρα που τα χρησιμοποιούν αλλά να περιμένουν ή να το ζητήσουν την βοήθεια κάποιου ενήλικα.

Είδαμε εκπαιδευτικά βίντεο που δείχνουν πως πρέπει να συμπεριφερόμαστε σε αγνώστους.Τα παιδιά παρακολούθησαν με μεγάλη προσοχή.

<iframe title=”YouTube video player” width=”480″ height=”390″ src=”http://www.youtube.com/embed/JCT_C9UXJgc” frameborder=”0″ allowfullscreen></iframe>

<iframe title=”YouTube video player” width=”480″ height=”390″ src=”http://www.youtube.com/embed/STwg_kFbrMg” frameborder=”0″ allowfullscreen></iframe>

<iframe title=”YouTube video player” width=”480″ height=”390″ src=”http://www.youtube.com/embed/7l0RBZ4OYkI” frameborder=”0″ allowfullscreen></iframe>

Ζωγραφίσανε μία από τις σκηνές που είδαν και το περιέγραψαν.

Ένα κοριτσάκι κάθεται στο παγκάκι και μια γυναίκα του είπε να πάει μαζί της να της πάρει σοκολάτες.Το κοριτσάκι όμως είπε:”ΟΧΙ δεν σε  γνωρίζω”.

    

Μια κυρία χτυπάει την πόρτα και λέει:Άνοιξε μου και θα σου δώσω παγωτό.Το παιδάκι είπε:Δεν  σου ανοίγω γιατί δεν σε ξέρω και δεν θέλω παγωτό.   

Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου

 

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου (2 Απριλίου).

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου εορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.
Την εορτή καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (Ιnternational Board on Books for Young People – ΙΒΒΥ) το 1966. Από τότε, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με στόχο να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης, να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της παιδικής λογοτεχνίας.

Την αφίσα τη φιλοτέχνησε ο Εσθονός εικονογράφος Jüri Mildeberg, που γεννήθηκε στο Ταλίν το 1965. Έχει εικονογραφήσει ως τώρα 20 βιβλία κι έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία και διακρίσεις. Οι εικονογραφήσεις του εκπέμπουν ζεστασιά, χιούμορ και μυστήριο

Με αφορμή τον εορτασμό, το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου οργανώνει εκδηλώσεις για τους μικρούς φίλους του. Τα παιδιά έχουν μια ωραία αφορμή ώστε να μάθουν περισσότερα για το βιβλίο, να γνωρίσουν συγγραφείς και εικονογράφους, να παρακολουθήσουν θεατρικά και μουσικά δρώμενα, να συμμετάσχουν σε εκπαιδευτικά παιχνίδια αλλά και εικαστικά εργαστήρια.

 

ΕΙΜΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ
                           �
Είμαι ο κόσμος κι ο κόσμος είμαι εγώ,
με τα βιβλία είμαι ό,τι επιθυμώ!
Λέξεις κι εικόνες, μύθοι και ποιήματα,
στη Γη με περπατάνε δίχως βήματα.

Τη χώρα που ‘χει το κρυμμένο θησαυρό,
τα λυχνάρια, τα χαλιά τα μαγικά
τα τζίνια, τα φαντάσματα, τα ξωτικά
στις Σεχραζάντ τα παραμύθια θα τα βρω!

Με τις σελίδες του βιβλίου φτερουγίζω,
στο χώρο και στο χρόνο ταξιδεύω
κι ενώ απ’ όπου είμαι δε σαλεύω,
φανταστικές στεριές και θάλασσες διασχίζω!

Κι όσο πιο πολύ διαβάζω,
τόσο νιώθω μια χαρά,
που ποτέ δεν την αλλάζω.
Βιβλίο μου είσαι τέλεια συντροφιά!

Με αφορμή την ημέρα αυτή μιλήσαμε για την αξία των βιβλίων και τη σωστή συμπεριφορά μας προς αυτά.Είπαμε ότι μέσα από το βιβλίο μαθαίνουμε πολλά πράγματα,ονειρευόμαστε,ταξιδεύουμε.Διαβάσαμε το παρακάτω  ποίημα  του Ντ. Χατζηνικολάου και προσπαθήσαμε να καταλάβουμε την σημασία του.Τα παιδιά είπανε ότι τα βιβλία δεν έχουν στόμα ,έχει όμως αυτός που τα γράφει και είναι σαν να μας μιλάει και να μας λέει αυτά που σκέφτεται.

Φτιάξαμε κι εμείς το δικό μας βιβλίο ζωγραφίζοντας μια εικόνα από το αγαπημένο μας βιβλίο , μαζί με το παρακάτω ποίημα.Βάλαμε εξώφυλο και σελιδοδίκτη

και γράψαμε το δικό μας μύνημα.”ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ.”

 

 

ΒΙΒΛΙΑ
Βιβλία αγαπημένα,
τι θησαυρός για μένα!
Στην κάθε σας σελίδα
τι γνώρισα και είδα
και τι θα μάθω ακόμα
απ’ το δικό σας στόμα!

Βιβλία αγαπημένα,
σας παίρνω ένα ένα
με δέος στα δυο μου χέρια
κι υψώνομαι ως τ’ αστέρια…
Δροσοσταλιά και ελπίδα
η κάθε σας σελίδα.

http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=RESOURCE&cresrc=179&cnode=154&cuser=

Βήματα για την ζωή

ΑΚΟΥΩ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ

Στόχοι:Να μπορούν τα παιδιά να αναγνωρίζουν τους διαφορετικούς τρόπους αγγίγματος

Να μάθουν να ” ακούν” αυτό που τους λέει το σώμα τους.

Δραστηριότητες.Τα παιδιά ζωγραφίζουν πότε το σώμα τους λέει ΝΑΙ  και πότε ΟΧΙ σ΄ένα άγγιγμα.

Το σώμα μου λέει ΝΑΙ:Oταν γνώρισα ένα κοριτσάκι δώσαμε τα χέρια για να γίνουμε φίλες.Ένιωσα χαρούμενη.

Αγκάλιασα την αδερφή μου επιδή την αγαπάω.Ένας φίλος μου έκλαιγε και τον αγκάλιασα.

Το σώμα μου λέει ΟΧΙ. Όταν  ο αδερφός μου με δάγκωσε.Ένιωσα λυπημένος.

Η αδερφή μου μ΄εσπρωξε στην ντουλάπα.Ένιωσα θυμωμένη.

Καθισμένοι στον κύκλο παίζουμε το παιχνίδι “ποιός είναι;”δένοντας τα μάτια κάθε παιδιού που θέλει και βάζοντας το να αναγνωρήσει με την αφή το φύλο ενός άλλου παιδιού και πιθανά και τοίδιο το παιδί.


“Αχ χελιδόνι μου”

Με αφορμή μια χελιδονοφωλιά που έφερε ένα παιδί στο σχολείο ξεκίνησε συζήτηση για τον ερχομό των χελιδονιών από  μακριά , και για την σημασία που έχει η φωλιά τους .γιατί έχουν ψαλιδωτή ουρά και μαύρο χρώμα μέσα από το γνωστό μύθο.Παρατηρήσαμε την φωλιά και την αγγίξαμε σχολιάζοντας τα υλικά και τον τρόπο κατασκευής.

Κ ανένα άλλο πουλί δεν αγαπήθηκε τόσο πολύ, όσο το χελιδόνι. Ο λαός πιστεύει ότι τα χελιδόνια μαζί με τον κούκο, φέρνουν την άνοιξη. `Ερχονται κάθε Μάρτιο από την Αφρική  και ξαναγυρίζουν εκεί το Σεπτέμβριο. Αυτά που βλέπουμε να περνούν πρώτα, στις αρχές του Μάρτη είναι περαστικά  και συνεχίζουν το ταξίδι τους για τις βόρειες χώρες. Αρχές Απρίλη θα εγκατασταθούν στην πόλη μας και δε χάνουν καιρό:

Αρχίζουν να ανακατασκευάζουν αμέσως τις παλιές φωλιές τους. Η φωλιά μπορεί να χρησιμοποιηθεί για δέκα συνεχή χρόνια. Την έφτιαξε με λάσπη και σάλιο και ο ήλιος την έκανε ανθεκτική σαν από τσιμέντο.Αξιοθαύμαστο είναι ότι επιστρέφουν κάθε χρόνο στις ίδιες φωλιές.

Παραδόσεις
Σύμφωνα με την παράδοση η χελιδόνα ήταν άλλοτε μια πολύ όμορφη κοπέλα. Την απήγαγε -παρά τη θέλησή της- κάποιος νέος που την αγαπούσε πολύ. Η χελιδόνα δεν τον ήθελε και για να γλυτώσει απ’ αυτόν υποκρινόταν τη μουγγή επί τρία ολόκληρα χρόνια μέχρι που το πίστεψε εκείνος και την άφησε για να πάρει κάποια άλλη. Κατά την ώρα όμως του γάμου του η νύφη πέταξε ένα πειραχτικό λόγο για τη χελιδόνα και τότε εκείνη δεν μπόρεσε να συγκρατήσει το θυμό της και της απάντησε. Ο γαμπρός κατάλαβε το τέχνασμα και όρμησε καταπάνω της. Πρόφτασε μάλιστα και την άρπαξε από τις κοτσίδες, αλλά επενέβη ο Θεός και για να τη σώσει την έκαμε πουλί κι έμειναν στα χέρια του γαμπρού μόνο οι κοτσίδες.. Απόμειναν όμως και σ’ αυτή δύο πλεξίδες κι αυτές έγιναν η .ψαλιδωτή ουρά του χελιδονιού.

Το χελιδόνι (Θ. Τρουπής)

Μικρό μου χελιδόνι,
Καλωσόρισες!
Πώς βρήκες το μπαλκόνι μου;
Πώς μας γνώρισες;
– Γνώρισα το μπαλκόνι
απ’ την πάστρα του
απ’ το λευκό σεντόνι
κι απ’ τη γλάστρα του.
Άκουσαν τα παιδιά μου
τις φωνούλες σας.
Γνωρίζει η αφεντιά μου
τις μανούλες σας.
http://www.youtube.com/watch?v=-3wUzxyDLEk&feature=player_embedded

http://iza-terramata.blogspot.com/2009/03/blog-post_18.html