Για το μάθημά μας στην Πληροφορική Γυμνασίου

το αντίστοιχο απόσπασμα στο βιβλίο έχει ως εξής (σελ. 10):

Θα σας πω κάτι: καμιά φορά, όταν εμείς τα παιδιά, η δική μας παρέα δηλαδή, όταν δεν έχουμε πια τι να κάνουμε κι ούτε θέλουμε να παίξουμε τίποτε από τα γνωστά, τότε ξεκινάμε παρέα για τις γειτονιές τραγουδώντας δυνατά. Πολύ δυνατά. Και κεφάτα. Ανοίγει τα παράθυρα ο κόσμος να μας μαλώσει που τους ανησυχούμε στο καταμεσήμερο. Μα γελάνε. Κι εμείς τραγουδάμε ακόμη πιο πολύ. Ώσπου να γυρίσουμε όλες τις γειτονίές, κουραζόμαστε πια από το πολύ τραγούδι. Και το γέλιο. Και τότε πάμε στην άμμο και ξαπλώνουμε και κοιτάμε τον ουρανό. Αφήνουμε τα πόδια μας να τα βρέχει το κύμα. Ή πάμε στον κήπο με τ’ αγάλματα. Άμα δεν έχουμε σχολείο δηλαδή. Πιο πολύ το καλοκαίρι. Χαιρόμαστε πολύ στον κήπο. Στ’ αγάλματα.

Κριτική
Πρόκειται για μια μικρή ρομαντική ιστορία, δοσμένη με μια αθωότητα στο ύφος γραφής, την οποία δεν συναντάμε πια στην παιδική λογοτεχνία, και που παραπέμπει σε συγγραφείς του παρελθόντος όπως η Πηνελόπη Δέλτα. Ο λόγος είναι απλός αλλά πλούσιος, οι χαρακτήρες σε μεγάλο βαθμό ολοκληρωμένοι, και μια θολή νοσταλγία ποτίζει τις σελίδες.

Τα κεφάλαια είναι μικρά και με άφθονους διαλόγους, έτσι δεν θα κουράσουν τους νεαρούς αναγνώστες. Ωστόσο η συνοδευτική εικονογράφηση είναι μάλλον υποτυπώδης και οι αφηγήσεις αρκετές, οπότε καλό θα ήταν να το δοκιμάσουν παιδιά που έχουν ήδη κάποια αναγνωστική εμπειρία και τους αρέσει το διάβασμα.

Προτείνεται περισσότερο για παιδιά Ε’ και Στ’ τάξης, ενώ θεωρώ ότι απευθύνεται εξίσου σε αγόρια και κορίτσια με μια μικρή ίσως προτεραιότητα στα δεύτερα λόγω αφηγήτριας.

Σχόλιο
Το κλασικό (πλέον) αυτό ανάγνωσμα, καταφέρνει με έναν ιδιαίτερο, αλληγορικό τρόπο, να συνδυάσει την αγάπη για το παρελθόν με τις εφηβικές ανησυχίες μιας παρέας παιδιών. Προσθέτει παράλληλα και μια πινελιά πολυπολιτισμικότητας, αφού στο χωριό εμφανίζονται κατά καιρούς τουρίστες αλλά και τσιγγάνοι που αλληλεπιδρούν με τα παιδιά. Έτσι οι ήρωες ανακαλύπτουν την ιστορία του τόπου τους που σιγά σιγά ξεδιπλώνεται μπροστά τους μαζί τα μυστικά της ίδιας της ζωής. Κοινός παράγοντας η αγάπη.

Δεν μπορώ όμως να μην παραδεχτώ κάτι. Κάτι πολύ σπουδαίο και ωραίο. Να, πως τα αγάλματα είναι το πιο καλό πράγμα σήμερα για εμάς. Και το πιο αγαπημένο. Πολύ πιο σπουδαίο κι από τη θάλασσα κι από τη βαρκούλα τη «Βγενιώ» του μπάρμπα μου του Μήτσου. Αγαπάμε τ’ αγάλματα πιο πολύ κι από την τριανταφυλλιά σπηλιά της θάλασσας που πάμε και κρυβόμαστε από τον ήλιο ή τον αέρα. Γιατί τ’ αγάλματα είναι οι ωραίοι, καινούργιοι και παράξενοι φίλοι μας. Ωραίοι φίλοι.

Θυμάμαι πολύ τη μέρα που τα γνωρίσαμε: ήτανε πλαγιασμένα στο χειμωνιάτικο κρύο, στο χωράφι, μέσα στη λάσπη. Και στην παγωνιά. Σαν λυπημένα ήτανε έτσι. Μια ερημιά είχανε μέσα τους κι ας ήτανε πολλά μαζί. Κι έβρεχε πάνω τους. Πολύ. Τα θυμάμαι έτσι που ήτανε μισοχωμένα και ξεχώριζες εδώ το πρόσωπο του Γέλωνα, εκεί τις μπούκλες της ιέρειας της Ανδρομάχης. Τα πήρανε οι εργάτες, τα σηκώσανε, εμείς τα πλύναμε. Καλά. Να ‘ναι αστραφτερά. Και την άλλη μέρα, σαν βγήκε ο ήλιος, τα βρήκε ν’ ακουμπάνε και τα χάιδεψε στον κήπο του κυρίου Ευρυγένη. Και λάμψανε, αστράψανε λευκά σαν το χιόνι και φανήκανε ωραία και περήφανα και δυνατά κι εμείς τα τριγυρίσαμε. Με χαρά. Μ’ αγάπη.

-2-

Είχαμε πια φτάσει κοντά στον κήπο. Την ώρα που κάναμε ν’ ανοίξουμε την πορτούλα, είδα από μακριά που ερχόντουσαν και τ’ άλλα παιδιά. Πιο μπροστά πήγαινε η Ποτούλα. Ακολουθούσανε πιο πέρα οι άλλοι. Τους κούνησα το χέρι. Τους φώναξα:

«Ελάτε, ελάτε πια… Βράδιασε. Τι, τρώγατε τόσες ώρες;»

Έπειτα άνοιξα την πορτούλα. Άνοιξα την πορτούλα και τ’ αγάλματα, τ’ αγάλματά μας δεν ήταν πια. Τα είχανε πάρει τ’ αγάλματά μας. Τα είχανε πάρει.

Εγώ σαν να μην είδα. Σαν να μην πίστεψα. Εγώ στάθηκα. Η Γιόλα ήρθε από πίσω μου. Πιο ύστερα ήρθανε τα παιδιά. Βλέπαμε όλοι. Τα πήρανε τ’ αγάλματα.

Πήγα και στάθηκα δίπλα στο πηγάδι και κοίταζα εκεί όπου ακουμπούσανε πρώτα τ’ αγάλματα και σκεφτόμουνα τ’ αγάλματα, τ’ αγάλματα και την ομορφιά τους, σκεφτόμουνα που τ’ αγαπούσαμε τόσο. Τόσο πολύ. Σκεφτόμουνα. Κι έκλαιγα.

Οι άλλοι, τ’ άλλα παιδιά, φύγανε. Εγώ έμεινα με την Ποτούλα. Ύστερα σκοτείνιασε κι αφήσαμε τον κήπο…

Μητροπολιτικός ναός Υπεραγίας Θεοτόκου της Σπηλαιώτισσας

..

.

.

Άγιος Νικόλαος των Γερόντων

..

.

.

.

Παναγία των Ξένων – Κυρά Φανερωμένη

..

.

.

.

Άγιος Αντώνιος και Άγιος Ανδρέας

..

.

.

.

Παναγία Μανδρακίνα

..

.

.

.

.

.

Παναγία Νεραντζίχα

.

.

.

.

.

.

.

Ιερός Ναός Ιάσωνος και Σωσιπάτρου

.

.

.

.

.

Παλαιοχριστιανική βασιλική της Παλαιόπολης

..

.

.

.

.

.

Ιερός Ναός Αγίων Πάντων

..

./

.

,

,

.

Άγιος Βασίλειος Πόλης

.

.

.

.

.

.

.

.

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος

.

.

.

.

.

.

«Το Ίντερνετ μας επιτρέπει να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και να χτίσουμε ένα πιο ευοίωνο μέλλον. Γι’ αυτό θεωρώ ότι η πρόσβαση στο Διαδίκτυο αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα. Οραματίζομαι μια μέρα όπου ο κάθε πολίτης θα ανοίγει τον υπολογιστή του και θα βρίσκει δωρεάν δίκτυο. Εργαζόμαστε πάνω σε αυτό και αισιοδοξώ ότι σύντομα θα δώσουμε σε όλους σχεδόν τους κατοίκους του πλανήτη τη δυνατότητα να είναι online».

Τον Φεβρουάριο του 2004 ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ, ένας 20χρονος φοιτητής του Χάρβαρντ, επινόησε έναν τρόπο να επικοινωνούμε με τους φίλους μας από την οθόνη του υπολογιστή μας: το Facebook. Τον Δεκέμβριο του 2009 ένας 24χρονος επιστήμονας του MIT, ο Κώστας Γραμμάτης, σκέφτηκε μια μέθοδο που θα δώσει στο 95% των ανθρώπων τη δυνατότητα να μπαίνουν στο Facebook -και σε οποιοδήποτε άλλο site- χωρίς κανένα κόστος.

«Σήμερα, περίπου 5 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Θέλουμε να αλλάξουμε αυτή την κατάσταση, γι’ αυτό ξεκινήσαμε την προσπάθεια να εξαπλώσουμε το Ίντερνετ παντού», λέει στα «ΝΕΑ» ο Ελληνοαμερικανός Κώστας Γραμμάτης, ερευνητής στο Εργαστήριο Πολυμέσων του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (MIT Media Lab) και ιδρυτής του ahumanright.org.

Η ιδέα γεννήθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο, σε ένα think tank καινοτομίας στο Βερολίνο, το «Palomar 5». Τριάντα άτομα κάτω των 30 ετών συζητούσαν αναζητώντας ιδέες που θα κάνουν τον κόσμο καλύτερο.

«Αυτό που μας ενέπνευσε ήταν η ιστορία του Ουίλιαμ Καμκαγουάμπα, από το Μαλάουι. Το 2001 ο 14χρονος Αφρικανός αποφάσισε να φτιάξει έναν ανεμόμυλο για να ηλεκτροδοτήσει το σπίτι του. Αργότερα, όταν κάποιος του έδειξε το Google, έμεινε άφωνος: ‘’Μα, πού ήταν όλον αυτό τον καιρό;’’, είπε. Σκεφτείτε πόσοι άνθρωποι αναγκάζονται να εφεύρουν ξανά τον τροχό, επειδή απλά δεν έχουν την απαραίτητη πληροφόρηση και παραμένουν καθηλωμένοι».

Πώς θα λειτουργήσει

Το ahumanright.org δημιουργήθηκε με σκοπό να προωθήσει «τη δίκαιη και ίση πρόσβαση στο Ίντερνετ» και να βρει τη λύση που θα επιτρέπει σε όλους τους ανθρώπους να δικτυωθούν.

«Έχουμε φτιάξει μια εκπληκτική ομάδα με περισσότερους από 100 εθελοντές από όλο τον κόσμο. Δυστυχώς, κανένας δεν είναι Έλληνας, κάτι που θα ήθελα πολύ να αλλάξω!», τονίζει ο κ. Γραμμάτης και εξηγεί τη λειτουργία του προγράμματος.

«Ένας στόλος τηλεπικοινωνιακών μικροδορυφόρων, που θα σταλούν στο διάστημα από χαμηλού κόστους οχήματα εκτόξευσης, θα δώσει πρόσβαση στο Διαδίκτυο στο 95% της Γης, μέσω επίγειων σταθμών. Το μόνο που θα χρειάζεται να έχουν οι χρήστες είναι μια συσκευή που θα μπαίνει ασύρματα στο δίκτυό μας».

Σύμφωνα με τον ερευνητή του MIT, το σύστημα «θα εξασφαλίζει εντελώς δωρεάν Ίντερνετ σε χαμηλές ταχύτητες, υπηρεσίες τηλεφωνίας, SMS και δεδομένων. Προαιρετικά, όσοι καταβάλλουν ένα μικρό ποσό, θα αποκτούν πρόσβαση στο ‘’γρήγορο’’ Ίντερνετ».

«Μια μέρα, πολύ σύντομα, το τηλέφωνο και το laptop σας θα λέει ‘’Δωρεάν Δίκτυο: Ενεργοποιημένο’’, όπως σήμερα λέει ‘’GPS: Ενεργοποιημένο’’. Θα γνωρίζετε ότι όπου κι αν είστε θα μπορείτε απλά να μεταβείτε στο ελεύθερο δίκτυό μας και να το χρησιμοποιήσετε».

Το κόστος

Για να γίνουν όλα αυτά πραγματικότητα, απαιτείται ένα δισεκατομμύριο δολάρια. «Έχουμε ήδη λάβει χρηματοδότηση από την Deutsche Telekom, ενώ πολλοί οργανισμοί προσφέρουν υπηρεσίες σε είδος. Επίσης, βρισκόμαστε σε συζητήσεις με μεγάλες επιχειρήσεις, επενδυτές, κυβερνήσεις και φιλανθρωπικές οργανώσεις για την εξασφάλιση των απαραίτητων κεφαλαίων».

Το πρόγραμμα υποστηρίζεται από επιστήμονες του ερευνητικού κέντρου Ames της NASA. Ο Κώστας Γραμμάτης υπολογίζει ότι, αν όλα πάνε καλά, θα έχει υλοποιηθεί μέχρι το τέλος του 2014.

«Θεωρώ ότι πρόκειται για μια ανθρωπιστική αποστολή, που θέτει νέα όρια. Προκαλούμε κάθε οργανισμό και κάθε κυβέρνηση να ενωθούν μαζί μας για να δημιουργήσουμε από κοινού το μέλλον».

Επτά στους 10 χωρίς Ίντερνετ

Περισσότεροι από επτά στους δέκα κατοίκους του πλανήτη δεν έχουν σερφάρει ούτε μια φορά στο Ίντερνετ. «Σκεφτείτε ότι η Παπούα Νέα Γουινέα έχει ποσοστό διείσδυσης 2,1% επί του πληθυσμού της. Στην Ινδονησία το ποσοστό είναι 12,3%. Ακόμη και στην Αμερική, το 38% των νοικοκυριών με εισόδημα μικρότερο από 25.000 δολάρια δεν έχει πρόσβαση στο Διαδίκτυο», σημειώνει ο κ. Γραμμάτης.

Στην Ελλάδα τα πράγματα είναι καλύτερα: η διείσδυση του Ίντερνετ φτάνει το 46,2%. Ωστόσο μόλις 3 στους 10 (31%) έχουν ευρυζωνική σύνδεση.

Ο ιδρυτής του ahumanright.org πιστεύει ότι το Ίντερνετ αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα, όπως υποδηλώνει και ο τίτλος του προγράμματός του. «Το Διαδίκτυο έχει αλλάξει το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Έχουμε λογαριασμούς στο Facebook, το Twitter και το Gmail, είμαστε συνδεδεμένοι με τους φίλους, την οικογένεια και τους συνεργάτες μας. Δεδομένου ότι η ελευθερία διακίνησης πληροφοριών αποτελεί παγκόσμιο δικαίωμα, το Διαδίκτυο πρέπει να θεωρείται το ίδιο ένα ανθρώπινο δικαίωμα».

«Ορισμένες κυβερνήσεις προσπαθούν να περιορίσουν την πρόσβαση στο Ίντερνετ», σημειώνει ο κ. Γραμμάτης, θεωρώντας ότι αυτή η κατάσταση μπορεί να ανατραπεί. «Όλοι οι άνθρωποι θα έχουν τη δυνατότητα να είναι online. Φανταστείτε ένα μέλλον όπου ο καθένας πάνω στη Γη θα έχει μια φωνή που μπορεί να ακουστεί παντού».

Οι «υπολογιστές των φτωχών»

Πώς όμως οι κάτοικοι των αναπτυσσόμενων χωρών, που στερούνται βασικών αναγκών, θα αγοράσουν υπολογιστές για να μπαίνουν στο Ίντερνετ; «Σχέδια όπως το One Laptop Per Child (OLPC) θα κληθούν να καλύψουν αυτή την ανάγκη», υποστηρίζει ο κ. Γραμμάτης.

Το OLPC, η οργάνωση του Ελληνοαμερικανού ερευνητή του MIT Νίκολας Νεγκροπόντε, είχε στόχο να διανείμει στα παιδιά του αναπτυσσόμενου κόσμου το «laptop των 100 δολαρίων». Τελικά, ο υπολογιστής κόστιζε 200 δολάρια και ο αρχικός στόχος δεν επετεύχθη πλήρως. Παρόλα αυτά, το OLPC διέδωσε διεθνώς την πλατφόρμα του netbook και οδήγησε τη βιομηχανία της τεχνολογίας στην παραγωγή φορητών υπολογιστών χαμηλότερου κόστους.

Τον περασμένο Ιούλιο η κυβέρνηση της Ινδίας παρουσίασε τον «φθηνότερο υπολογιστή του κόσμου», που θα διατίθεται από το 2011 προς 35 δολάρια, με στόχο η τιμή να πέσει στα 10 δολάρια. Δύο μήνες νωρίτερα, η οργάνωση OLPC είχε ανακοινώσει τη δημιουργία της «ταμπλέτας των 100 δολαρίων».

Ο 25χρονος επιστήμονας δεν κρύβει ότι επιδιώκει να συνεργαστεί με τον Νεγκροπόντε -τον οποίο αποκαλεί «οραματιστή»- και αποκαλύπτει ότι πριν από λίγες εβδομάδες τον συνάντησε στη Βοστώνη. «Με κέρασε φαγητό και μου αγόρασε μια ομπρέλα για να πάω σπίτι, διότι έβρεχε πολύ!».

«Έμαθα να ακολουθώ τα όνειρά μου»

Ο Κώστας Γραμμάτης γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1985 στην Καλιφόρνια και μεγάλωσε στα προάστια του Λος Άντζελες. «Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου πάντα προσπαθούσα να δημιουργήσω κάτι ή ήμουν χωμένος σε κάποιο επιστημονικό βιβλίο. Είχα πάρα πολλή ενέργεια και μεγάλωσα με την ιδέα να ακολουθώ τα όνειρά μου».

Αν και, όπως λέει, δεν ήταν ιδιαίτερα καλός στα μαθήματα, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο CSUCI της Καλιφόρνιας με πτυχίο στην Αγγλική Φιλολογία, τις Τέχνες και τη Μηχανολογία. Σήμερα εργάζεται ως επισκέπτης ερευνητής στο Εργαστήριο Πολυμέσων του MIT.

Ο ίδιος αυτοσυστήνεται ως «ένα άτομο που ενσαρκώνει το πνεύμα του ‘’όλα είναι δυνατά’’» και προσθέτει: «Γι’ αυτό βρίσκομαι διαρκώς στο δρόμο, κυνηγώντας μέρα-νύχτα την ιδέα μου».

«Χρωστάω στον πατέρα μου ένα ελληνικό νησί!»

Ο Κώστας δεν μιλά ελληνικά. «Ήξερα όταν ήμουν παιδί, αλλά τώρα πέρασε καιρός και τα έχω ξεχάσει», δικαιολογείται. Η μητέρα του είναι Αμερικανίδα και ο πατέρας του γεννήθηκε στο Βόλο. «Όταν ήμουν μικρός έχασα ένα στοίχημα που είχα βάλει μαζί του και τώρα του χρωστάω ένα ελληνικό νησί! Αμφιβάλλω αν θα είμαι ποτέ σε θέση να του το αγοράσω, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα απολάμβανε ένα σπίτι στην Αθήνα».

Η γιαγιά του Κώστα -που πέθανε πρόσφατα- μεγάλωσε στο χωριό Καΐτσα (Μακρυρράχη) στο Δομοκό Φθιώτιδας. «Θα ήθελα πολύ να περάσω λίγο χρόνο εκεί και να καταλάβω πώς ήταν η ζωή της», μας λέει, συμπληρώνοντας ότι «η Ελλάδα έχει μια πλούσια ιστορία και απίστευτα ικανούς ανθρώπους».

Όταν τον ρωτάμε για την οικονομική κρίση, απαντά χωρίς δισταγμό: «Επικροτώ όσους επιλέξουν να μείνουν και να συμμετάσχουν στην ανασυγκρότηση αυτού που θα είναι πάντα μια σπουδαία χώρα».

Κάθε χρόνο και μια εφεύρεση!

Ο 25χρονος από την Καλιφόρνια είναι στην κυριολεξία πολυμήχανος και έχει αποσπάσει πλήθος διακρίσεων και βραβείων για τις εφευρέσεις του.

Το 2007 δημιούργησε το «TheBalloon Project», ένα… εναέριο επιστημονικό εργαστήριο, που κρεμόταν από ένα τεράστιο μπαλόνι, το οποίο αποτέλεσε μια πρωτοποριακή πλατφόρμα περιβαλλοντικής έρευνας και βραβεύτηκε σε δύο επιστημονικούς διαγωνισμούς στις ΗΠΑ.

Ένα χρόνο αργότερα εργάστηκε στην SpaceExplorationTechnologies ως επικεφαλής μηχανικός ενός πειραματικού δορυφόρου που εκτοξεύθηκε με επιτυχία στο διάστημα, συνδέοντας τα διαστημόπλοια με τους τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους.

Πέρυσι σχεδίασε το «Eyeborg», ένα βιονικό μάτι που λειτουργεί με ασύρματη βιντεοκάμερα και αποκαθιστά μερικώς την όραση σε ασθενείς με τύφλωση, το οποίο βραβεύτηκε από το περιοδικό «TIME» ως μία από τις«Καλύτερες Εφευρέσεις του 2009».

===========================================

Το Ίντερνετ σε αριθμούς

– 1.966.514.816 χρήστες του Ίντερνετ σε όλο τον κόσμο (1)

– 4.879.095.144 δεν έχουν πρόσβαση στο Ίντερνετ (1)

– 3 στους 10 (28,7%) κατοίκους του πλανήτη έχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο (1)

– 475,1 Ευρωπαίοι σερφάρουν στο Ίντερνετ (58,4% επί του ευρωπαϊκού πληθυσμού) (1)

– 42% των χρηστών παγκοσμίως κατοικεί στην Ασία (1)

– 24,2% αντιστοιχεί στους χρήστες από την Ευρώπη (1)

– 27,3% των χρηστών μιλά αγγλικά και 22,6% κινεζικά (1)

– 61% των χρηστών του Διαδικτύου «σερφάρει» καθημερινά (2)

– 124.580.569 διευθύνσεις (domainnames) λειτουργούν στο Web(3)

– 247 δισ. email στέλνονται κάθε μέρα (4)

– 81% από αυτά είναι spam(4)

Στην Ελλάδα

– 4.970.700 χρήστες του Ίντερνετ (46,2% επί του πληθυσμού) (1)

– 39% έχει σύνδεση στο σπίτι (5)

– 31% διαθέτει ευρυζωνικό Ίντερνετ (5)

– 95% των παιδιών 9-16 ετών χρησιμοποιεί το Ίντερνετ (6)

– 2.976.740 χρήστες με προφίλ στο Facebook(7)

1. Internet World Stats, Ιούνιος 2010

2. TNS, Οκτώβριος 2010

3. Dailychanges.com, Νοέμβριος 2010 (καταλήξεις .com, .net, .org, .info, .biz και .us)

4. RadicatiGroup, στοιχεία για το 2009

5. Ευρωβαρόμετρο, Οκτώβριος 2010

6. ΕU Κids Οnline, Οκτώβριος 2010 (τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα)

7. Facebakers.com, Νοέμβριος 2010

Πηγή: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4606917

[edit]

Προσθήκη συνδέσμων http://www.ahumanright.org/ & http://www.blog.ahumanright.org/

[/edit]

.

Strings – Το Νήμα της Ζωής,