Για το μάθημά μας στην Πληροφορική

του Γυμνασίου και γενικά Νέες Τεχνολογίες στην Εκπαίδευση

25 Οκτωβρίου, 2022
από tsomokou
0 σχόλια

Ψηφιακός κόσμος

ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Σελίδα Ψηφιακές Βιβλιοθήκες

 

28 Αυγούστου, 2023
από tsomokou
0 σχόλια

Συνέδριο στη Δράμα

7ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΕΤ.Ε.Α.Δ.

“Η Πρόκληση της Ετερότητας και της Διαφορετικότητας στην Εκπαίδευση”

Δράμα 8-9 Δεκεμβρίου 2023 (στο πλαίσιο της Ονειρούπολης)

site

 29 4 2023 orig

28 Αυγούστου, 2023
από tsomokou
0 σχόλια

Θεωρία χρωμάτων

Η βασική θεωρία χρωμάτων είναι το θεμέλιο της κατανόησης του πώς τα χρώματα αλληλεπιδρούν, αναμειγνύονται και συνεργάζονται αρμονικά Παρέχει τις θεμελιώδεις αρχές που καθοδηγούν τους καλλιτέχνες, τους σχεδιαστές και όποιον δουλεύει με χρώμα σε διάφορους δημιουργικούς τομείς
🖍️Primary Colors: Αυτά είναι τα θεμελιώδη χρώματα που δεν μπορούν να δημιουργηθούν με την ανάμειξη άλλων χρωμάτων. Τα πρωταρχικά χρώματα είναι κόκκινο, μπλε και κίτρινο. Όλα τα άλλα χρώματα προέρχονται από αυτά.
🖍️Συμπληρωματικά Χρώματα: Πρόκειται για χρώματα που είναι αντίθετα μεταξύ τους στον τροχό χρώματος, όπως κόκκινο και πράσινο ή μπλε και πορτοκαλί. Δημιουργούν ισχυρή αντίθεση και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να κάνουν τα στοιχεία να ξεχωρίζουν.
🖍️Χρώμα τριάδας: Χρησιμοποιεί τρία χρώματα που είναι ομοιόμορφα τοποθετημένα γύρω από τον χρωματικό τροχό. Αυτά τα τρία χρώματα δημιουργούν ένα ισορροπημένο και αρμονικό χρωματικό σχήμα που προσφέρει περισσότερη αντίθεση και ποικιλία σε σχέση με ανάλογα ή μονοχρωματικά σχήματα
🖍️Tetradic χρώμα: Είναι μια χρωματική αρμονία που περιλαμβάνει τη χρήση δύο σετ συμπληρωματικών χρωμάτων για τη δημιουργία μιας ισορροπημένης και ζωηρής παλέτας χρωμάτων
🖍️Ανάλογο χρώμα: Περιλαμβάνει τη χρήση χρωμάτων που βρίσκονται το ένα δίπλα στο άλλο στον τροχό χρώματος. Αυτό το χρωματικό σχήμα δημιουργεί μια αίσθηση αρμονίας και ενότητας, καθώς τα επιλεγμένα χρώματα μοιράζονται ένα παρόμοιο υπόνομο και συχνά βρίσκονται στη φύση
369717753 702140155286923 8135580051597334196 n

26 Αυγούστου, 2023
από tsomokou
0 σχόλια

Happy schools by Unesco

Happy schools by Unesco

Happy to Learn: UNESCO webinar on why the world needs Happy Schools, 20 March 2023

 

Χαρούμενα-σχολεία-_-UNESCO.pdf

School-violence-why-gender-matters-and-how-to-measure-school-related-gender-based-violence.pdf

More-than-half-children-not-learning-en-2017.pdf

244-εκατομμύρια-παιδιά-δεν-θα-ξεκινήσουν-τη-νέα-σχολική-χρονιά-_-Παγκόσμια-Έκθεση-Παρακολούθησης-της-Εκπαίδευσης.pdf

5 Αυγούστου, 2023
από tsomokou
0 σχόλια

Η κριτική σκέψη και η ανάπτυξή της

Η κριτική σκέψη και η ανάπτυξή της

 

Η κριτική σκέψη είναι η ικανότητα να μπορείς να σκέφτεσαι και να μπορείς να κρίνεις. Δεν είναι έμφυτη αλλά καλλιεργείται. Για να επιτευχθεί αυτό πρέπει οι μαθητές να εκτίθενται σε καταστάσεις που τους υποχρεώνουν να σκέφτονται και να κρίνουν. Ο Dewey που θεωρείται ο πατέρας της κριτικής σκέψης, υποστηρίζει ότι είναι το αντίθετο της παθητικής πρόσληψης και αναπαραγωγής της πληροφορίας. Είναι ουσιαστικά μια διαδικασία επίλυσης προβλημάτων.

Η κριτική σκέψη αποτελεί ανώτερο είδος σκέψης που χαρακτηρίζεται από τη χρήση αξιολογικών κριτηρίων για την επίλυση ποικίλων προβλημάτων και τη λήψη αποφάσεων, από διαδικασίες αξιολόγησης, επιλογής, από δυνατότητες αμφισβήτησης, επανεξέτασης του αξιολογικού συστήματος, αυτοδιόρθωσης και από την εφαρμογή των κανόνων της λογικής (Ματσαγγούρας ,2002). Στηρίζεται στη Λογική, η οποία χρησιμοποιεί συλλογισμούς και τα επιχειρήματα τους και απαιτεί δεξιότητες ανάλυσης, σύγκρισης και σύνθεσης. Η κριτική σκέψη είναι αλληλένδετη με τη δημιουργικότητα και αναπτύσσει μεταγνωστικές ικανότητες (η σκέψη για τη σκέψη).

Με την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης επιδιώκεται η ανάπτυξη της προσωπικότητας, η απόκτηση έγκυρης γνώσης και η προετοιμασία του μαθητή για τη ζωή. Είναι απαραίτητη για τη δημιουργία ελεύθερων και ενεργών πολιτών και αποτελεί θεμέλιο της δημοκρατικής κοινωνίας. Είναι γεγονός ότι η κριτική σκέψη απουσιάζει απ’ το εκπαιδευτικό σύστημα όπου κυριαρχεί η στείρα απομνημόνευση. Ενώ στη θεωρία είναι ένας απ’ τους σκοπούς της εκπαίδευσης στην πράξη δεν επιδιώκεται, γιατί η ύλη είναι μεγάλη, οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν μάθει να την αναπτύσσουν στα παιδιά, είναι πιο επίπονη διαδικασία για τους εκπαιδευτικούς επειδή απαιτεί προετοιμασία και η Πολιτεία στην πραγματικότητα δεν την επιθυμεί. Καμιά εξουσία δεν θέλει πολίτες που θα σκέφτονται καθαρά και κριτικά και δεν θα καταπίνουν «αμάσητα» οτιδήποτε τους σερβίρεται ως αλήθεια.

Ο Dewey, o Bruner και άλλοι παιδαγωγοί υποστήριξαν ότι η μέθοδος διδασκαλίας που συμβάλλει ιδιαίτερα στη νοητική ανάπτυξη των παιδιών και της ικανότητας επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων είναι εκείνη που προάγει τον προβληματισμό και προωθεί τη διερευνητική μελέτη των προβλημάτων. Οι μαθητές εργάζονται ως μικροί επιστήμονες και ερευνητές, παρατηρούν, συσχετίζουν, επαληθεύουν υποθέσεις και, με επαγωγικούς συλλογισμούς, καταλήγουν σε τεκμηριωμένες προτάσεις. Ο ερευνητικός χαρακτήρας του τρόπου διδασκαλίας εξασφαλίζει την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης.

Βασικές διδακτικές προσεγγίσεις που αναπτύσσουν την κριτική σκέψη και τη μετάβαση απ’ την αποστήθιση στην έρευνα και στο «μαθαίνω πώς να μαθαίνω» είναι η ερευνητική- αποκαλυπτική μέθοδος, τα σχέδια εργασίας (project), η διαθεματική και η βιωματική προσέγγιση, η ομαδοσυνεργατική μέθοδος και η διδασκαλία με αξιοποίηση των Νέων Τεχνολογιών.

Τεχνικές που είναι κατάλληλες για την ανάπτυξη της κριτικής και δημιουργικής σκέψης είναι η συζήτηση/διάλογος, το παιχνίδι ρόλων-δραματοποίηση, η προσομοίωση, η μελέτη περίπτωσης, η επίλυση προβλήματος, ο καταιγισμός ιδεών, η διδακτική αξιοποίηση εικόνας, η ενσωμάτωση στοιχείων της σύγχρονης ζωής, η χρήση των Νέων Τεχνολογιών ως δυναμικών εργαλείων μάθησης, η εκπαιδευτική επίσκεψη ,η συνέντευξη (Μαυρίκης 2007).

Για την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης οι μαθητές πρέπει να λύνουν προβλήματα, να ενθαρρυνθούν να κάνουν ερωτήσεις, να εξετάζουν εναλλακτικές επεξηγήσεις και λύσεις, να συζητούν και να αιτιολογούν όχι μόνο ακαδημαϊκά θέματα αλλά και ηθικά, δημόσια και πολιτικά θέματα, να βρεθούν σε κατάσταση γνωστικής σύγκρουσης (συνθήκες αμφισβήτησης της υπάρχουσας γνώσης), να αντιπαραθέτουν ιδέες.

Σημαντικό ρόλο έχει και η χρήση ερωτήσεων:

 

  • Ερωτήσεις διερευνητικές (π.χ. Θα μου δώσεις ένα παράδειγμα; Γιατί νομίζεις ότι συνέβη αυτό;)
  • ερωτήσεις που διερευνούν παραδοχές ή υποθέσεις (π.χ. Πού το ξέρεις; Θα μπορούσε κανείς να το αμφισβητήσει αυτό;)
  • ερωτήσεις σχετικές με άλλες απόψεις (π.χ. Τι υποστήριξε ο άλλος; Γιατί; Πώς υποστηρίζουν εκείνοι την άποψή τους;)
  • ερωτήσεις που διερευνούν τις επιπτώσεις κάθε άποψης (π.χ. Ποια επίπτωση θα είχε αυτή η άποψη αν επικρατούσε; Αν συμβαίνει αυτό, τι άλλο θα πρέπει επίσης να συμβαίνει;)
  • ερωτήσεις που υποστηρίζουν την ομοφωνία (π.χ. Πώς θα μπορούσες να μετακινηθείς από την άποψή σου; Ποιες απ’ τις απόψεις του άλλου θα μπορούσες να δεχτείς;)
  • ερωτήσεις ανοιχτές που αφήνουν πλήρη ελευθερία έκφρασης (π.χ. Τι θα έκανες εσύ αν ήσουν στη θέση του ήρωα; Τι θα γινόταν αν…)

Ο R. Paul, υποστηρίζοντας τη γνώμη του για την αναγκαιότητα της κριτικής σκέψης λέει: « Η κριτική σκέψη είναι απαραίτητο εργαλείο για την επιβίωσή μας.

Χρειαζόμαστε την κοφτερή ματιά της για να κόψουμε όχι μόνο αυτά που καθημερινά προπαγανδίζουν οι υπηρετούντες τα ατομικά τους συμφέροντα, αλλά και αυτά που υποστηρίζουν ομάδες διαπλεκόμενων συμφερόντων, οι οποίες είναι έτοιμες να θυσιάσουν το γενικό καλό της χώρας στα δικά τους βραχυπρόθεσμα κέρδη».

 

Πηγή

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων