Για το μάθημά μας στην Πληροφορική Γυμνασίου

>Σιδηροδρομικό Μουσείο Αθηνών

Περιγραφή – ιστορικό
Στα εκθέματα του Μουσείου, μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται:

– Ατμομηχανές από το 1884,

– Ατμομηχανές συρμών ορυχείων,

– Βαγόνια παλαιών συρμών, βασιλικά οχήματα και το καπνιστήριο όχημα του σουλτανικού συρμού του Αβδούλ Αζίζ,

– Τραμ των Αθηνών των περασμένων δεκαετιών,

– Χειροκίνητες και ποδοκίνητες δραιζίνες,

– Μακέτες και φωτογραφικό υλικό,

– Όργανα, εκτυπωτικά εργαλεία, εισιτήρια, στολές και μηχανουργικά εργαλεία του περασμένου αιώνα.

Διεύθυνση: Σιώκου 4, Σεπόλια, Αθήνα (Νομός Αττικής)
Τηλέφωνο:
+30 210 4903163, 5246580, 5126295

Ώρες λειτουργίας:
Χειμερινό:
Από 1η Νοεμβρίου έως 31 Μαρτίου 2010:
08:30-15:00

Ιστοσελίδα Μουσείου: http://odysseus.culture.gr/h/1/gh155.jsp?obj_id=3369

Πηγή: http://odysseus.culture.gr/h/1/gh155.jsp?obj_id=3369

>Μουσείο βασιλικών τάφων Αιγών

Εισαγωγή

Περιγραφή – ιστορικό
Με την αποκάλυψη των βασιλικών τάφων των Αιγών, το 1977, άρχισε αμέσως η συντήρηση των περίφημων τοιχογραφιών που τους διακοσμούσαν. Παράλληλα, δημιουργήθηκε επιτόπου εργαστήριο συντήρησης για την διάσωση και αποκατάσταση των εξαιρετικά σημαντικών κινητών ευρημάτων που περιείχαν. Για την προστασία των βασιλικών τάφων κατασκευάστηκε το 1993 υπόγειο κτίριο που εγκιβωτίζει και προστατεύει τα αρχαία μνημεία, διατηρώντας σταθερές τις συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας, πράγμα απαραίτητο για την διάσωση των τοιχογραφιών.

Το κτίσμα αυτό εξωτερικά έχει τη μορφή χωμάτινου τύμβου, ενώ στο εσωτερικό του εκτίθενται από το Νοέμβριο του 1997 οι θησαυροί που βρέθηκαν μέσα στους βασιλικούς τάφους.

Υπηρετώντας το ουτοπικό όνειρο της “αιώνιας” διατήρησης, η σύγχρονη τεχνολογία επιστρατεύεται για να σταματήσει τη φυσική διαδικασία της φθοράς. Το αρχαίο αντικείμενο καθαρίζεται, συντηρείται, “αποκαθίσταται” και εκτίθεται στο κοινό αποξενωμένο από την πρωτογενή λειτουργία του. Ό,τι “πέθανε” και θάφτηκε, ακολουθώντας το νεκρό στον τάφο του, μπορεί ίσως να επιστρέψει κάποτε ξανά στο φως, όμως ποτέ πια δε θα είναι αυτό που ήταν.

Ο τρόπος έκθεσης οφείλει να σέβεται τη μορφή και το χαρακτήρα του, ωστόσο δεν μπορεί παρά να εκφράζει την αισθητική των συγχρόνων στις ιδεολογικές ανάγκες των οποίων απευθύνεται. Με γνώμονα αυτές τις σκέψεις επιλέχθηκαν για την έκθεση φόρμες αυστηρά λιτές, διαχρονικά γεωμετρικές και υλικά μοντέρνα και ουδέτερα που ανταποκρίνονται στις πιο αυστηρές προδιαγραφές συντήρησης: μέταλλο, κρύσταλλο, θαμπό αλουμίνιο, συνθετικό γυαλί. Χρησιμοποιήθηκε ό,τι καλύτερο διαθέτει η σύγχρονη διεθνής τεχνολογία στον τομέα της μουσειογραφίας, μετάλλινες, στεγανές, αυτόνομα κλιματιζόμενες προθήκες, κρυστάλλινες οπτικές ίνες, μετάλλινα, ηχοαπορροφητικά πετάσματα, πολλαπλά ηλεκτρονικά συστήματα ελέγχου, ώστε να εξασφαλίσουμε τις καλύτερες δυνατές συνθήκες προστασίας και διαρκούς συντήρησης για τα ευρήματα, χωρίς ωστόσο να θυσιάσουμε την ατμοσφαιρικότητα που έπρεπε να έχει αυτή η έκθεση που θέλει να απευθύνεται όχι μόνο στη λογική αλλά και στο συναίσθημα.

Παίρνοντας ως αξίωμα την ιδέα ότι ο θάνατος, το παρελθόν, το χώμα και η λήθη είναι σκιά και απουσία χρώματος, ενώ η ζωή και η μνήμη είναι φως και χρώμα, οι εμπνευστές αυτής της έκθεσης δημιούργησαν έναν κόσμο σκιών, όπου πάμφωτα και θερμά βασιλεύουν τα αρχαία αντικείμενα και όπου, εκτός από τα μνημεία, το μόνο χρώμα είναι η πορφύρα, υπαινιγμός του αίματος των βασιλικών νεκρών. Το σκοτάδι που βασιλεύει στο χώρο γεννά δέος, κάνει τις φωνές να γίνονται ψίθυροι και υποβάλλει την ατμόσφαιρα της χώρας των νεκρών, όπου ο επισκέπτης πλανιέται ξετυλίγοντας το κουβάρι της μνήμης.
Για να σωθούν οι βασιλικοί τάφοι των Αιγών και οι θαυμάσιες τοιχογραφίες της αρπαγής της Περσεφόνης και του βασιλικού κυνηγιού, τα μοναδικά πρωτότυπα έργα μεγάλων ζωγράφων της κλασικής αρχαιότητας που έφτασαν ως εμάς, κατασκευάστηκε ένα τεράστιο υπόγειο κέλυφος προστασίας με ηλεκτρονικά συστήματα ελέγχου και κλιματισμού που εξασφαλίζει τις απαραίτητες σταθερές συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας στην περιοχή των τάφων, δίνοντας εξωτερικά την εντύπωση αρχαίου ταφικού τύμβου, καθώς είναι καλυμμένο με χώμα. Στο υπόγειο κέλυφος, γύρω από τους χώρους όπου εγκιβωτίζονται οι τέσσερις τάφοι -τρεις μακεδονικοί και ένας κιβωτιόσχημος- και τα θεμέλια του υπέργειου “ηρώου”, υπάρχουν τέσσερις συνεχιζόμενες πολυγωνικές αίθουσες, η έκταση των οποίων φτάνει τα 1200 τετραγωνικά μέτρα.

Οι θησαυροί δεν απομακρύνθηκαν από τον τόπο που βρέθηκαν, δίπλα στους τάφους που τους περιείχαν. Το κέλυφος προστασίας σημαίνει τη θέση και προστατεύει τους τάφους, ανακαλώντας, με την εξωτερική μορφή του την εικόνα της Μεγάλης Τούμπας που έκρυβε και απομόνωνε τους οίκους των νεκρών, αποχωρίζοντας τους με τον όγκο των χωμάτων της από τους ζωντανούς.

Εκθέματα – συλλογές του Μουσείου οι οποίες είναι:

Μικρή περιγραφή

Διεύθυνση: Τ.Κ. 59031, Βεργίνα (Νομός Ημαθίας)
Τηλέφωνο: +30 23310 92347 vergina@culture.gr
Ώρες λειτουργίας: Από 1η Νοεμβρίου έως 31 Μαρτίου 2010:
08:30-15:00

Εισιτήριο: Ενιαίο Εισιτήριο: Ολόκληρο: €8, Μειωμένο: €4
Α.Μ.Ε.Α:
Πρόσβαση στο Μουσείο:

Ιστοσελίδα Μουσείου: http://odysseus.culture.gr/h/1/gh155.jsp?obj_id=3297

Πηγή: http://odysseus.culture.gr/h/1/gh155.jsp?obj_id=3297

>Αρχαιολογικό Μουσείο Αβδήρων

Περιγραφή – ιστορικό

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αβδήρων εκτίθενται αντικείμενα που βρέθηκαν στην πόλη και τα νεκροταφεία των αρχαίων Αβδήρων. Η έκθεση καλύπτει τη χρονική περίοδο από τον 7ο αι. π.Χ. μέχρι τον 13ο αι. μ.Χ. Η παρουσίαση των εκθεμάτων γίνεται σε τρεις κύριες ενότητες: δημόσιος βίος, ιδιωτικός βίος και ταφικά έθιμα, οι οποίες υποδιαιρούνται σε επιμέρους θεματικές ομάδες. Τα εκθέματα πλαισιώνονται από επεξηγηματικά κείμενα, φωτογραφίες, σχέδια, χάρτες και διαγράμματα. Το μουσείο έχει έντονο εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Κύριος στόχος είναι να συμβάλλει στην επιμόρφωση των μαθητών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, και συγχρόνως να ικανοποιεί τον απαιτητικό επισκέπτη.

Η αρχιτεκτονική μελέτη του κτηρίου εκπονήθηκε από τους αρχιτέκτονες μηχανικούς του Υπουργείου Πολιτισμού Γ. Πολυχρονίου και Ν. Φιλιππίδη. Στο εξωτερικό του υπάρχουν αναφορές στα παραδοσιακά κτίσματα της Θράκης.Το κτήριο αποτελείται από το υπόγειο (στο οποίο βρίσκονται τα εργαστήρια, οι αποθήκες αρχαίων και υλικών, οι ηλεκτρολογικές και μηχανολογικές εγκαταστάσεις) το ισόγειο (όπου υπάρχουν τα εργαστήρια συντήρησης, οι χώροι εξυπηρέτησης του κοινού, η αίθουσα πολλαπλών χρήσεων και εκθεσιακός χώρος) και τον όροφο (που περιλαμβάνει γραφεία και εκθεσιακό χώρο).

Στα γραφεία κατά τις ώρες 7:30 πμ.- 2:30 μμ. εξυπηρετείται το κοινό για διοικητικές υποθέσεις. Το Μουσείο υπάγεται στη ΙΘ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Κομοτηνής. Πρόθεση της Εφορείας είναι να μεταβληθεί σε χώρο πολλαπλών πολιτιστικών δραστηριοτήτων, ώστε να συμβάλλει δυναμικότερα στην πνευματική ανάπτυξη της περιοχής. Ήδη στα δύο χρόνια της λειτουργίας του, έχουν οργανωθεί επιστημονικές ξεναγήσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα. Στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων διεξήχθηκε στις 20-21 Οκτωβρίου 2001 συμπόσιο με θέμα “Κλαζομενές, Τέως και Άβδηρα: Μητροπόλις και αποικία”. Τον Ιούνιο του 2002 φιλοξενήθηκε συνάντηση Ελλήνων και Ισπανών στο πλαίσιο γενικότερης συνεργασίας της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης με την αντίστοιχη Περιφέρεια της Αdra και το Πανεπιστήμιο της Granada.

Στους άμεσα πραγματοποιήσιμους στόχους συγκαταλλέγεται η οργάνωση φωτογραφικών εκθέσεων, περιοδικών εκθέσεων αρχαιολογικού ή εικαστικού περιεχομένου και η εγκατάσταση οπτικοακουστικού συστήματος.
Οι ανασκαφές στα αρχαία Άβδηρα ξεκίνησαν το 1950. Τα ευρήματα αρχικά στεγάζονταν στο Μουσείο Καβάλας. Από το 1973 (όταν ο Ν. Ξάνθης ενσωματώθηκε στη ΙΘ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Κομοτηνής) φυλάσσονταν στο Μουσείο Κομοτηνής.

Το 1976 το Υπουργείο Πολιτισμού άρχισε ενέργειες για ανέγερση Μουσείου στα Άβδηρα. Η απόφαση για την ίδρυσή του υπογράφτηκε το 1984. Το 1985 η Κοινότητα Αβδήρων παραχώρησε για το σκοπό αυτό ένα οικόπεδο μέσα στο χωριό. Οι οικοδομικές εργασίες άρχισαν το 1989 και ολοκληρώθηκαν το 1992. Η επίσημη παραλαβή του έγινε το 1993. Το 1994 άρχισαν οι εργασίες προετοιμασίας της έκθεσης.

Τα χρόνια 1995 – 1998 επιλέχθηκαν και μεταφέρθηκαν τα προς έκθεση αρχαία από τα Μουσεία Καβάλας και Κομοτηνής. Το 1997 εγκρίθηκε από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) η πρόταση της Εφορείας για το εκθεσιακό πρόγραμμα. Το 1998 – 1999 έγιναν οι εργασίες της επανέκθεσης. Τα εγκαίνια έγιναν στις 20 Ιανουαρίου 2000.
Εκθέματα – συλλογές του Μουσείου οι οποίες είναι:

Μικρή περιγραφή

Διεύθυνση: Λ. Λαζαρίδη 2, Άβδηρα (Νομός Ξάνθης)
Τηλέφωνο: +30 25410 51003, +30 25410 51783
Ώρες λειτουργίας: Από 1η Νοεμβρίου έως 31 Μαρτίου 2010:
08:30-15:00

Α.Μ.Ε.Α: 1. Ράμπα για πρόσβαση στο Μουσείο από τον εξωτερικό χώρο
2. Ράμπα για διέλευση από την αίθουσα πολλαπλών χρήσεων στον εκθεσιακό χώρο ισογείου
3. Ασανσέρ για διακίνηση άνάμεσα στον ισόγειο και τον όροφο
4. Ειδικά διαμορφωμένες τουαλέτες
Πρόσβαση στο Μουσείο: Από Ξάνθη προς Άβδηρα με λεωφορείο ΚΤΕΛ
Δρομολόγια: 9:30, 11:00, 12:30, 13:50
Από Άβδηρα προς Ξάνθη με λεωφορείο ΚΤΕΛ
Δρομολόγια:11:30, 13:00, 14:30

Ιστοσελίδα Μουσείου: http://odysseus.culture.gr/h/1/gh155.jsp?obj_id=3391
Πηγή: http://odysseus.culture.gr/h/1/gh155.jsp?obj_id=3391

>Αρχαιολογικό Μουσείο Αιανής

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αιανής αναπτύσσεται η ιστορική εξέλιξη της αρχαίας Αιανής, πρωτεύουσας της Ελιμιώτιδας, ενός από τα ισχυρότερα βασίλεια της Άνω Μακεδονίας, καθώς και της ευρύτερης περιοχής, από τα προϊστορικά μέχρι και τα ρωμαϊκά χρόνια. Οι συλλογές του περιλαμβάνουν ευρήματα ιδιαίτερης σημασίας, που συμπληρώνουν την εικόνα της ιστορίας του ελληνισμού της Άνω Μακεδονίας, όπως αυτά της Ύστερης Εποχής του Χαλκού (15ος-12ος αι. π.Χ.) και της αρχαϊκής-κλασικής περιόδου (6ος-5ος αι. π.Χ.), στα οποία αποτυπώνονται η εγκατάσταση των δωρικών-μακεδονικών φύλων και η παρουσία Μυκηναίων στην περιοχή, καθώς και η οικιστική ανάπτυξη και πολιτική οργάνωση που υπήρχε στην Αιανή από τον 6ο αι. π.Χ.

Το κτηριακό συγκρότημα του μουσείου έχει συνολική έκταση 4.500 τ.μ. και διαθέτει ισόγειο και πρώτο όροφο. Οι χώροι του περιλαμβάνουν οκτώ εκθεσιακές αίθουσες συνολικού εμβαδού 971 τ.μ., από τις οποίες είναι επισκέψιμες μόνο οι δύο (242 τ.μ.), αποθήκες αρχαιοτήτων, γραφεία, βιβλιοθήκη, σχεδιαστήριο, αποθήκη εργαλείων-ξυλουργείο, αίθουσα πολλαπλών χρήσεων και ξενώνα, καθώς και σύγχρονα εργαστήρια συντήρησης μεταλλικών και πηλίνων αντικειμένων. Η αίθουσα πολλαπλών χρήσεων από το 1995 έως τον Οκτώβριο του 2002, που άρχισε η λειτουργία των δύο μόνιμων εκθεσιακών χώρων, φιλοξένησε μία έκθεση με εικόνες, κείμενα, χάρτες και λίγα αντίγραφα αρχαιοτήτων.

Στους στόχους του μουσείου, που υπάγεται στη ΙΖ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, είναι με την έκθεση των ευρημάτων της Αιανής, τα οποία δίνουν νέα διάσταση στην ιστορία της Μακεδονίας, να αναδείξει τον παιδευτικό-εκπαιδευτικό χαρακτήρα του, ώστε, εκτός από την επιστημονική κοινότητα και ο απλός επισκέπτης να κατανοεί και να αναγνωρίζει τα νέα στοιχεία και τα συμπεράσματα της έρευνας. Παράλληλος στόχος είναι να ενταχθεί δυναμικά και πολύμορφα στην τοπική και στην ευρύτερη κοινωνία με εκδηλώσεις, όπως εκπαιδευτικά προγράμματα, διαλέξεις, συμπόσια, συνέδρια και περιοδικές εκθέσεις. Από 1988 έχει οργανώσει εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά και αλλοδαπούς φοιτητές σε διάφορες θεματικές ενότητες, τρεις επιστημονικές ημερίδες, έχει δημιουργήσει πέντε ταινίες για την προβολή του αρχαιολογικού πλούτου, ενώ παράλληλα παρέθεσε γεύματα αρχαίας διατροφής (1995, 1996, 2000), πραγματοποίησε ιππικές πορείες σε ίχνη αρχαίων διαδρομών, που έχουν συνδεθεί με σημαντικά ιστορικά γεγονότα (1996, 1997, 2000, 2002), και μία αθλητική εκδήλωση με αγώνα δρόμου υπό τον τίτλο «ο Δρόμος του Απολλοδώρου» (αρχαίου δρομέα από την Αιανή) ενταγμένη στα Αιαναία Άθλα σε συνεργασία με το Δήμο Αιανής. Η συμμετοχή του σε δραστηριότητες για την ενημέρωση των πολιτών με ομιλίες, οργανωμένες ξεναγήσεις, διαλέξεις και φωτογραφικές εκθέσεις είναι συνεχής με στόχους την ευαισθητοποίηση, την κτήση ιστορικής και εθνικής αυτογνωσίας, την ανάπτυξη της περιβαλλοντικής συνείδησης και τη σύνδεση του φυσικού με το πολιτισμικό περιβάλλον, αλλά και την αυτοεκτίμηση μέσω της πολιτιστικής δημιουργίας. Η μόνιμη έκθεση του Αρχαιολογικού Μουσείου της Αιανής περιλαμβάνει εκθέματα από την αρχαία πόλη της Αιανής και την ευρύτερη περιοχή, καθώς και ευρήματα από τις σωστικές ανασκαφές της κατασκευής του εθνικού και επαρχιακού οδικού δικτύου σε όλο το Νομό Κοζάνης (Εγνατία Οδός, Εθνική Οδός Κοζάνης-Πτολεμαΐδας-Νίκης, Εθνική Οδός Ρυμνίου-Κοζάνης). Χρονολογικά καλύπτει τη μεγάλη περίοδο από την προϊστορική εποχή μέχρι και τους ρωμαϊκούς χρόνους (6000 π.Χ. – 2ος αι. μ.Χ.).

Η έκθεση καταλαμβάνει συνολικά επτά αίθουσες. Τα ευρήματα από την αρχαία Αιανή και τη χώρα της παρουσιάζονται σε έξι αίθουσες, ενώ μία αίθουσα προορίζεται για προσωρινές εκθέσεις ευρημάτων από το Νομό Κοζάνης. Το μουσειογραφικό πρόγραμμα της έκθεσης οργανώνεται σε τρεις παράλληλους άξονες:

α) Την ιστορική εξέλιξη της αρχαίας Αιανής, πρωτεύουσας της Ελιμιώτιδας, ενός βασιλείου από τα ισχυρότερα της Άνω Μακεδονίας, και της ευρύτερης περιοχής από τα προϊστορικά μέχρι και τα ρωμαϊκά χρόνια. β) Τις ενότητες των ευρημάτων, που ήλθαν στο φως στους διάφορους τομείς της συστηματικής ανασκαφής (πόλη, νεκροταφεία, χώρα) αλλά και τα σύνολα που προέρχονται από σωστικές ανασκαφές. γ) Την καθημερινή ζωή και τους θεσμούς στην αρχαιότητα, όπως προβάλλονται μέσα από τα αρχαιολογικά ευρήματα.

Στόχος είναι να προβληθούν ιδιαίτερα τόσο τα μυκηναϊκά ευρήματα σε συνδυασμό με την αμαυρόχρωμη κεραμική της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, φορείς της οποίας ήταν οι Μακεδόνες και οι Δωριείς, όσο και τα ευρήματα αρχαϊκής και κλασικής εποχής, που μαρτυρούν πρώιμη οικιστική ανάπτυξη και πολιτικούς θεσμούς. Η έκθεση είναι δομημένη χρονικά και θεματικά και πλαισιώνεται με εποπτικό υλικό. Η παρουσίαση των ευρημάτων γίνεται με τρόπο επιστημονικό ώστε να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των εξειδικευμένων επισκεπτών αλλά διατηρεί και τον εκπαιδευτικό χαρακτήρα της ώστε να μυηθεί και ο πλέον ανυποψίαστος επισκέπτης σε βασικούς τομείς της αρχαίας ιστορίας και πολιτισμούΤ.Κ.

Email: aiani1@hellasnet.gr

50004, Αιανή (Νομός Κοζάνης)

Τηλέφωνο: +30 24610 988001

Ώρες Λειτουργίας Χειμερινό: Από 1η Νοεμβρίου έως 31 Μαρτίου 2010: 08:30-15:00 Ημέρες Αργίας 1 Ιανουαρίου: κλειστό Θεοφάνεια: 08:30 – 15:00 Καθαρά Δευτέρα: 08:30 – 15:00 25 Μαρτίου: κλειστό Μ.Παρασκευή: 08:30 – 15:00 Μ. Σάββατο: 08:30 – 15:00 1 Μαΐου: κλειστό Κυριακή του Πάσχα: κλειστό Δευτέρα του Πάσχα: 08:30 – 15:00 Αγίου Πνεύματος: 08:30 – 15:00 15 Αυγούστου: 08:30 – 15:00 28 Οκτωβρίου: 08:30 – 15:00 Χριστούγεννα, 25 Δεκεμβεριου: κλειστό 26 Δεκεμβρίου: κλειστό

Α.Μ.Ε.Α.

Τα άτομα με κινητικά προβλήματα έχουν πρόσβαση στο χώρο στάθμευσης, στην είσοδο και στις τουαλέττες του Αρχαιολογικού Μουσείου.
Πρόσβαση στο Μουσείο

>Αρχαιολογικό Μουσείο Αιγίου

Εισαγωγή
Το Μουσείο αναπτύσσεται στην ανατολική μεγάλη πλευρά του κτιρίου, σε έξι αίθουσες, όπου εκτίθενται ευρήματα που χρονολογούνται από τα νεολιθικά έως και τα ύστερα γεωμετρικά χρόνια. Τα ευρήματα προέρχονται κυρίως από την πόλη του Αιγίου και τις άλλες αρχαίες πόλεις της Αιγιάλειας (Αίγειρα, Κερύνεια, Ρύπες κ.ά), αλλά και από μικρότερους αταύτιστους αρχαίους οικισμούς της περιοχής.

Το μαρμάρινο άγαλμα της μικρής Ηρακλειώτισσας από το Αίγιο, ρωμαϊκό αντίγραφο πρωτότυπου έργου του 320-310 π.Χ., εκτίθεται στο αίθριο μαζί με αρχιτεκτονικά μέλη κτιρίων, έναν ταφικό πίθο και επιγραφές.
Περιγραφή – ιστορικό

Εκθέματα – συλλογές του Μουσείου οι οποίες είναι:

Μικρή περιγραφή

Διεύθυνση: ΣΤ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων

Τηλέφωνο: +30 26910 21517 protocol@stepka.culture.gr
Ώρες λειτουργίας: Από 1η Νοεμβρίου έως 31 Μαρτίου 2010:
08:30-15:00

Εισιτήριο: Ολόκληρο: €2, Μειωμένο: €1
Α.Μ.Ε.Α:
Πρόσβαση στο Μουσείο:

Ιστοσελίδα Μουσείου: http://odysseus.culture.gr/h/1/gh151.jsp?obj_id=3256

Πηγή: http://odysseus.culture.gr/h/1/gh151.jsp?obj_id=3256

Αίθουσα Ι: Εκτίθενται ευρήματα της μέσης και νεότερης νεολιθικής (προθήκες 1-3) (6η-4η χιλιετία π.Χ.) και της Πρωτοελλαδικής περιόδου (προθήκη 4) (3η χιλιετία π.Χ.), από τον οικισμό του Κράθιου. Περιλαμβάνουν αγγεία, πήλινα ειδώλια, υφαντικά βάρη και λίθινα εργαλεία.

Αίθουσα ΙΙ: Ακολουθούν τα ευρήματα της μεσοελλαδικής (προθήκη 5) (α΄μισό 2ης χιλιετίας) και της υστεροελλαδικής ή μυκηναϊκής περιόδου (1550-1060/40 π.Χ.) (προθήκες 6-8). Τα μεσοελλαδικά ευρήματα προέρχονται από τον οικισμό του Αιγίου και το Κράθιο. Τα αντικείμενα της μυκηναϊκής περιόδου έχουν βρεθεί κυρίως κατά την έρευνα του οικισμού και του νεκροταφείου του Αιγίου, αλλά και στην Αιγείρα, Τραπεζά και Αχλαδιά.

Αίθουσα ΙΙΙ: Η αίθουσα αυτή περιλαμβάνει ευρήματα της πρωτογεωμετρικής και γεωμετρικής περιόδου (τέλος 10 ου – 7ος αι π.Χ.) (προθήκες 9-12). Μία σημαντική ομάδα προέρχεται από το Δερβένι Μαμουσιάς (προθήκη 9), ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ένα εξαιρετικό σύνολο από ταφικό πίθο στην οδό Πλαστήρα στο Αίγιο, που περιλαμβάνει τέσσερις μεγάλες χάλκινες πόρπες και δύο αιγυπτιακούς σκαραβαίους.

Αίθουσα ΙV: Στην αρχαϊκή (7ος – 6ος αι. π.Χ.), κλασική (5ος – 4ος αι.π.Χ.) και ελληνιστική περίοδο (τέλος 4ου – 1ο αι. π.Χ.) ανήκουν τα ευρήματα της αίθουσας αυτής (προθήκες 13 – 16). Η αρχαϊκή περίοδος αντιπροσωπεύεται στο Αίγιο, τη Μαμουσιά, το Νέο Ερινεό, την Κερύνεια και τον Προβοδό Καμαρών, ενώ λίγα είναι τα ευρήματα της κλασικής περιόδου. Αντίθετα η μεγαλύτερη ανάπτυξη της Αιγιάλειας παρουσιάζεται κατά την ελληνιστική περίοδο, με την ίδρυση της Αχαϊκής συμπολιτείας. Σημαντικά ευρήματα από τάφους της περιόδου αυτής στο Αίγιο και τη Μαμουσιά περιλαμβάνουν αγγεία και κοσμήματα.

Αίθουσα V: Στις προθήκες 17-18 εκτίθενται επίσης ευρήματα της ύστερης ελληνιστικής περιόδου, ενώ στις τελευταίες δύο προθήκες ((19-20) εκτίθενται αντικείμενα της ρωμαϊκής περιόδου (μετά το 146 π.Χ.) που περιλαμβάνουν πήλινα και γυάλινα αγγεία, καθώς και αντικείμενα από χαλκό, ελεφαντοστό και πηλό.

Στην τελευταία αίθουσα του Μουσείου (VI) εκτίθεται το υπερφυσικού μεγέθους άγαλμα Διός ή νέου άνδρα με αιγίδα (Αιγίοχος) του 1ου αι. μ.Χ., το οποίο βρέθηκε τυχαία κατά τη διάρκεια εκσκαφικών εργασιών προς οικοδόμηση στο Αίγιο
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Αιγίου στεγάζεται στο κτίριο της παλιάς Δημοτικής Αγοράς του Αιγίου, που αποδίδεται στο Γερμανό αρχιτέκτονα Ε. Τσίλλερ και έχει κτιστεί το 1890. Το κτίριο είναι θαυμάσιας αρχιτεκτονικής και περιλαμβάνει μεγάλο κεντρικό αίθριο που πλαισιωνόταν από τα καταστήματα της αγοράς. Από το 1983 έχει παραχωρηθεί στο ΥΠΠΟ για την ίδρυση του Μουσείου.

Το Μουσείο εγκαινιάστηκε το 1994. Μετά το σεισμό που έπληξε το Αίγιο το 1995, το κτίριο, καθώς και μέρος των ευρημάτων υπέστησαν ζημιές. Επαναλειτούργησε το 1999, μετά την επισκευή των ζημιών. Σήμερα το μουσείο φιλοξενεί και πολιτιστικές εκδηλώσεις στο χώρο του αιθρίου

>Αρχαιολογικό Μουσείο Άμφισσας

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Άμφισσας προσφέρει στον επισκέπτη την πλήρη εικόνα και την ιστορική εξέλιξη της αρχαίας Φωκίδας. Δημιουργήθηκε για να φιλοξενήσει και να παρουσιάσει τα ευρήματα που προέρχονται από την Άμφισσα και τις άλλες θέσεις του Νομού Φωκίδας και καλύπτουν χρονολογικά τους αιώνες από την Εποχή του Χαλκού μέχρι τους πρώιμους βυζαντινούς χρόνους.

Το κτήριο, όπου στεγάζεται, είναι μια τυπική διώροφη αστική οικία, ένα από τα λίγα οικοδομήματα που απέμειναν στην πόλη από τις αρχές του 20ού αιώνα. Παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ως χαρακτηριστικό του είδους και της εποχής του και ταυτόχρονα σηματοδοτεί την ιστορία των Σαλώνων και της νεότερης Ελλάδας. Στην πορεία του χρόνου άλλαξε χρήσεις και στέγασε την Εθνική Τράπεζα και τις υπηρεσίες της Χωροφυλακής, ενώ το 1987 παραχωρήθηκε από το Δήμο Άμφισσας στο Υπουργείο Πολιτισμού για να στεγάσει το μουσείο.

Το κτήριο τόσο στο ισόγειο όσο και στον όροφο έχει διαμορφωθεί για να φιλοξενήσει τους μόνιμους εκθεσιακούς χώρους του μουσείου και μία αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, ενώ στην αυλή του εκτίθεται η συλλογή των επιγραφών και σε ειδικά επισκευασμένο παλαιό κτίσμα έχει δημιουργηθεί εργαστήριο συντήρησης αρχαιοτήτων.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Άμφισσας υπάγεται στη Ι΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και παρά το μικρό διάστημα λειτουργίας του αποτελεί πόλο έλξης μεγάλου αριθμού επισκεπτών, καθώς με τον εκπαιδευτικό του χαρακτήρα και τις δραστηριότητές του συμβάλλει στην πληρέστερη γνώση της τοπικής ιστορίας.
Συντάκτης
Α. Τσαρούχα, αρχαιολόγος

>


Το Μουσείο ιδρύθηκε το 1937 με πρωτοβουλία της Λουκίας Ζυγομαλά (1866-1947) και λειτούργησε εξαρχής στον εκθεσιακό χώρο που προστέθηκε γι αυτόν το σκοπό στην εξοχική κατοικία της οικογενείας Ζυγομαλά. Η επανέκθεση έγινε το 1990-1990 και τα εγκαίνια τον Ιούλιο του 1991. Το Μουσείο διοικείται από Επιτροπή και λειτουργεί υπό την εποπτεία της Διεύθυνσης Λαϊκού Πολιτισμού του Υπουργείου Πολιτισμού.

Μετά την επανέκθεσή του έχει την εξής μορφή:

Δημιουργήθηκαν από ειδική ομάδα εργασίας πέντε εκθετικές επιφάνειες μέσα σε τρεις αυτόνομες προθήκες, όπου η ταυτόχρονη συνύπαρξη αυθεντικού εξαρτήματος της παραδοσιακής φορεσιάς, πλαισιωμένων σχεδίων και δειγμάτων και νεωτέρων κεντημάτων που φέρουν πλέον το μοτίβο ειδικά τροποποιημένο, μιλά σαφέστατα για τα στάδια αναπαραγωγής. Σε κάθε επιφάνεια παρουσιάζεται ένα μόνο μοτίβο και οι παραλλαγές του. Σε δύο ακόμα προθήκες εκτίθενται πολλά κεντήματα των σχολών.

Σε χαμηλό βάθρο, στo βάθος του εκθεσιακού χώρου, η παρουσίαση υλικών τεκμηρίων συναφών με τη λειτουργία των σχολών, όπως του λογότυπου της εταιρείας, της σφραγίδας τετραδίων παραγγελιών, βιβλίων εσόδων-εξόδων, διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (ένα είδος copyright) για τα σχέδια της εποχής, εργαλείων της κεντητικής τέχνης (στάμπα, τελάρο) παραπέμπει τον επισκέπτη στο χώρο και το χρόνο της δραστηριότητας της κοινοπραξίας.

Σε δεύτερο βάθρο, στην κάθετη προέκταση του εκθεσιακού χώρου, εκτίθενται τα τρισδιάστατα αντικείμενα, όπως έπιπλα με κεντητές στόφες, αμπαζούρ κ.ά. Σε μια συμβολική αναπαράσταση του περιπτέρου της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Έκθεση Διακοσμητικών Τεχνών του Παρισιού, το 1925, προβάλλονται τα είδη που διακρίθηκαν και απέσπασαν βραβεία.

Στο χώρο της καθεαυτής κατοικίας στήθηκαν επιλεγμένα κομμάτια της οικοσκευής, μικροαντικείμενα, οικογενειακές φωτογραφίες και πορτραίτα, σε μία προσπάθεια παρουσίασης της κατοικίας μέσα στην οποία έζησε περισσότερα από 20 χρόνια η “καλή κυρά της Αυλώνας”.

Πρόκειται για τον καρπό της ζωής και του έργου της Λουκίας Ζυγομαλά. Μετά το θάνατο του γιού της, Ανδρέα, που σκοτώθηκε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στον βορειοηπειρωτικό αγώνα, η Λουκία Ζυγομαλά αφιερώθηκε στην αναγέννηση και διάδοση της κεντητικής τέχνης προσφέροντας έτσι εργασία σε γυναίκες σε σχολές που η ίδια ίδρυσε με δαπάνες της σε διάφορα χωριά της Αττικής.

Μετά το θάνατό της το Μουσείο, περιήλθε, σύμφωνα με τη διαθήκη της, στο Κράτος και έκτοτε παρέμεινε κατά περιόδους ανοικτό για το κοινό.

Σήμερα, η κατοικία και ο εκθεσιακός χώρος συναποτελούν ένα Μουσείο, που φιλοξενεί την οικοσκευή και τη συλλογή κεντημάτων της ιδρύτριας.

Διεύθυνση: Αυλώνα (Νομός Αττικής)
Τηλέφωνο: +30 22950 42012
Ώρες λειτουργίας: Χειμερινό:
Από 1η Νοεμβρίου έως 31 Μαρτίου 2010:
08:30-15:00

Ιστοσελίδα Μουσείου: http://odysseus.culture.gr/h/1/gh151.jsp?obj_id=3330

Πηγή: http://odysseus.culture.gr/h/1/gh151.jsp?obj_id=3330

>
Μουσείο Ελευσίνας