giannisTs blog

Πιάνεις τον εαυτό σου να κάνει πράγματα που η λογική σου απορρίπτει, όμως ο κόσμος γύρω σου δεν αντιλαμβάνεται τις ρυτίδες που έμαθες να κρύβεις τόσο επιδέξια. Επαναλαμβανόμενη δραστηριότητα η φτηνή ανούσια εκτόνωση της ομορφιάς που έκρυβες. Ψάχνεις να επαληθεύσεις αν είσαι αλλόκοτος γιατί έτσι νιώθεις, όμως το αλλόκοτο είναι φυσιολογικό και έτσι το βάζεις στη ζωή σου τελικά, χωρίς ενοχές πλέον.

Έχει περάσει τόσο καιρός και ίσως δε μπόρεσες να αναρωτηθείς γιατί η σχολική σου εμπειρία ήταν τόσο επιθετική στα όνειρά σου. Ίσως δε σκέφτηκες ποτέ την ποιότητα την γνώσης που αναγκάστηκες να πάρεις. Δε σκέφτηκες τι αντίκτυπο είχε σε σένα η φριχτή διαδικασία του τρόπου που εξετάστηκες και το φτηνό τρόπο που σε σφράγισαν ως επιστήμονα, σε ιδρύματα που η δυσωδία σε έκανε να αισθάνεσαι τόσο μόνος για τα συναισθήματα που σου βιάσανε με σκληρότητα και επίγνωση του τι διαπράττουν. Σε πετάξαν βιαστηκά στην κοινωνία χωρίς να ξέρεις να κρίνεις, να ερωτεύεσαι, να αμφισβητείς, να πιστεύεις στον εαυτό σου, να ξέρεις να διεκδικείς, να ξέρεις να απαιτείς, να ξέρεις τον τρόπο να παίρνεις. Δε σε δίδαξαν ποτέ τα ανθρώπινα δικαιώματα που δήθεν έχεις και δέχτηκες ότι η θεωρία και η πράξη είναι δυο χώρες που έχουν άλλο κλίμα και δε συνορεύουν μεταξύ τους.

Έκανες το σταυρό σου κάθε πρωί, ενώ σκεφτόσουν ότι αυτοί που σε έμαθαν αυτή την κίνηση κάτι περισσότερο θα ήξεραν παραπάνω, κάτι περισσότερο από τη φτωχή σου γνώση που σου έδινε πρόσβαση σε ένα όνειρο χτισμένο στο ψέμα, από ανθρώπους που σε θέλουν να ζεις μέσα στην άγνοια, χαμένος στο λαβύρινθο της ανασφάλειας. Προβληματική η μετάδοση της γνώσης, από εκπαιδευτικούς με σβησμένη τη φλόγα του οράματος και ανίκανους να σπάσουν τις δυνάμεις της συμβατικότητας.

Δε σου δίδαξαν ποτέ πως να αντιστέκεσαι στη διαφήμιση, δε σου είπαν ποτέ ότι η τηλεόραση δεν έχει χώρο για αξίες και ηθική, δε σου είπαν ποτέ ότι η αγάπη είναι μαγκιά, μαγκιά ήταν η επίδειξη διαφορετικότητας. Έπασχες από επίδειξη μιας νοσηρής διαφορετικότητας. Δε σου είπε ποτέ κανείς ότι διαφορετικός γίνεσαι όταν ξέρεις να ψάχνεις, όταν ξέρεις να δίνεις και όταν ξέρεις να δέχεσαι κάτι καινούργιο. Σου άδειασαν τόσο πολύ τη ψυχή που μόνο τα ρούχα σου σε έκαναν να δίνεις φως στο κορμί σου. Σε μπέρδεψαν τόσο πολύ που γρήγορα πιάστηκες από σάπια χερούλια, ήξερες ότι είναι σάπια όμως κοίταγες ψηλά ενώ η δύναμη ήταν στα πόδια σου.

Ταυτίστηκες με ιδέες που δεν είχες καμία σχέση. Φώναξες συνθήματα για μια ομάδα, τσακώθηκες γιατί εσύ ήσουν κόκκινος και ο άλλος πράσινος και κάποιος κίτρινος, και εκείνος ο κίτρινος ψήφιζε πράσινο και ο κόκκινος ψήφιζε μπλε και κάποιος ακόμα ψήφιζε κόκκινο και φώναζε για κάτι μπλε. Δε πίστεψες ποτέ στον εαυτό σου, μα σε παραμύθιασε η ομορφιά ενός ουράνιου τόξου, ήταν ψεύτικο όμως και χάθηκε λίγο μετά. Ακόμα όμως δεν λες να εγκαταλείψεις την εμμονή σου σε κενότητες. Μήπως η κενότητά σου δεν αντέχει την αλήθεια της γνώσης και τη διαδικασία της σκέψης; Η κενότητά σου δεν έχει χώρο…

Σε κούρασα. Είναι αυτό το εύπεπτο που θα σε κάνει να ξεχαστείς και πάλι. Φοβάσαι να γίνεις στόχος, γιατί φοβάσαι να αγγίξεις ουρανό, έμαθες να έχεις τα πόδια σου σφιχτά στη γη. Είσαι γυμνός σε ένα δρόμο που έχουν χαράξει άλλοι για σένα, αν συνεχίσει να σε απασχολεί η γύμνια σου θα τρέχεις γύρω από τα ίδια μονοπάτια να κρυφτείς από τα μάτια τα δικά σου. Αυτά είναι οι μεγαλύτεροι κριτές σου. Όλοι έχουμε κρυμμένο έναν παρατηρητή αγνό του εαυτού μας. Βρες το ένδυμα της γνώσης, είναι κρυμμένο μέσα σου σε παλιές σκέψεις, πριν σε αλλοιώσει η ζωή. Τότε πάτα ξανά με νέα δύναμη στο έδαφος και μη κοιτάς ψηλά, ο εχθρός σου είναι μπροστά και τρέχει γρήγορα να σου ξεφύγει.

Τρέξε και άλλαξε αυτό το δρόμο, φτιάξε το μονοπάτι έτσι όπως θέλεις να το περπατήσεις εσύ.

Όλοι όσοι κάνουν τη ζωή μας δυσκολότερη, τζογάροντας τα όνειρά μας σε ένα οικονομικό παζάρι για λίγους, δε φοβούνται το σκύλο που γαβγίζει. Χθες είχες δύο σήμερα ένα και αύριο ίσως τίποτα. Όσο αφελής και να έχεις υπάρξει στο ψέμα τώρα απλά δεν αντέχεις άλλη υποκρισία και νιώθεις άρρωστος από αυτή την προπαγανδιστική καθημερινότητα.

Τώρα τα ψέματα έγιναν τόσο αναγκαία και φανερά που πηδάνε στο κενό από μόνα τους. Η ατιμωρησία έγινε σύμβολο για ξεπουλημένες ψυχές και τα εισιτήρια των μμμ κάρτες σίτισης στις ελληνικές φυλακές. Είναι πολλά που σε οργίζουν και σε κάνουν να χάνεις τη ροή της σκέψης σου. Δεν προλαβαίνεις τα γεγονότα, γιατί τα γεγονότα είναι περισσότερα από το 24ωρο και το φπα στο 23% κάνει τη μέρα σου μικρότερη, τρέχοντας να ξεπληρώσεις τις αμαρτίες που σου κληροδοτήθηκαν.

Στη μέση μιας κρίσης, ψάχνεις για πρώτη φορά την καταγωγή σου και αναρωτιέσαι σε τι σκαρί ταξιδεύεις. Δε βλέπεις στεριά, αλλά ο καπετάνιος σου σε διαβεβαιώνει ότι άπλετη στεριά είναι στον ορίζοντα. Τυφλός αυτός, φτωχός εσύ ελπίζεις και τραβάς κουπί. Όμως έχεις μάτια και βλέπεις.

Η γκρίνια είναι ευλογία για όσους αποφασίζουν για σένα. Οι κραυγές και τα νεύρα είναι η δύναμή τους. Η δύναμή σου είναι η ψυχραιμία σου. Με καθαρό μυαλό κλείσε την τηλεόραση. Σκέψου. Δες. Κρίνε. Διάβασε. Ψάξε. Αμφισβήτησε. Μην έχεις κοσμοθεωρία για κόσμους που δεν γνωρίζεις. Νιώσε δυνατός. Όχι μέσα από σένα, αλλά μέσα από την ενότητα όλων όσων σιωπηλά είναι προσηλωμένοι στο αύριο και γεύονται την αλλαγή που η ήρεμη βαθιά σκέψη τους μπορεί να φέρει.

Η μάζα είναι εύκολα χειραγωγούμενη όταν στηρίζεται στην ατομικότητα. Οι σπίθες νοημοσύνης στη μάζα είναι ο μεγάλος εχθρός της σύγχρονης άπληστης ελίτ.
dinatomirmigi

Λιβύη και Ιαπωνία είναι οι διαφορετικές όψεις του ιδίου νομίσματος

Στην Ιαπωνία «πλημμύρισε» η Νέα Τάξη… και στην έρημο της Λιβύης «ξεβράστηκε».
Όλοι οι λαοί βρίσκονται ανάμεσα σε μία λιβυκή «σφύρα» και έναν ιαπωνικό «άκμονα».

Είναι πλέον ορατό – και από τον τελευταίο άνθρωπο – ότι βαδίζουμε τα τελευταία “μέτρα” της ανθρώπινης ιστορίας, όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Δεν χρειάζεται κάποιος να έχει γνώσεις αποκρυφισμού και να πιστεύει στις εσχατολογικές προφητείες. Φαίνεται πλέον και δια γυμνού οφθαλμού ότι η κατάσταση “δεν πάει άλλο”. Δεν μπορεί η ανθρωπότητα να συνεχίσει με αυτόν τον τρόπο. Αν δεν βρει έναν νέο τρόπο να “πορευτεί”, θα αυτοκαταστραφεί. Είναι θέμα χρόνου. Όταν έχει παραδοθεί όχι μόνον ο ανθρώπινος πολιτισμός, αλλά και η ίδια η ανθρώπινη ύπαρξη, στα ιδιωτικά συμφέροντα, είναι θέμα χρόνου ο όλεθρος.

Αυτά, τα οποία συμβαίνουν σήμερα στον κόσμο, είναι αποκαλυπτικά.

Αυτά, τα τόσο διαφορετικά πράγματα, που συμβαίνουν σε τόσο διαφορετικά μέρη του κόσμου, είναι στην πραγματικότητα ίδια …Είναι οι όψεις του ιδίου νομίσματος. Η τεράστια ανθρώπινη καταστροφή στην Ιαπωνία και το αιματοκύλισμα στη Λιβύη είναι αποτελέσματα του ιδίου φαινομένου. Το ίδιο “τσουνάμι” χτύπησε καί τις δύο αυτές χώρες …Το “τσουνάμι”, το οποίο θα συνεχίσει και θα χτυπάει όλα τα κράτη και όλους τους λαούς, μέχρι να τους εξαφανίσει όλους …Το “τσουνάμι”, που, αν η ανθρωπότητα δεν βρει τρόπο να το σταματήσει, θα την εξαφανίσει.

Ποιο είναι αυτό το “τσουνάμι”; Η απόλυτη φιλελευθεροποίηση της οικονομίας …Η ιδιωτικοποίηση των πάντων …Η χωρίς κανένα μέτρο και λογική παραχώρηση των πάντων σε ιδιώτες …Η “ζουγκλοποίηση” των πάντων, εφόσον ιδιωτικοποίηση χωρίς όρους και κανόνες σημαίνει ταυτόχρονα και την ιδιωτικοποίηση και της εξουσίας. Ξεκινάμε από την επιβολή της άποψης του επενδυτή και καταλήγουμε στην επιβολή της άποψης του εξουσιαστή. Υποτάσσεται πρώτα ο εύκολος καταναλωτής και στη συνέχεια υποτάσσεται και ο δυσκολότερος πολίτης. Με αυτόν τον τρόπο οδηγούμαστε στην κατάλυση κάθε έννοιας δημοκρατίας και στην καθολική επιβολή του “δίκιου” του ισχυρού ιδιώτη όλων των τύπων …Οδηγούμαστε στον απόλυτο Μεσαίωνα.

Τόσο η Ιαπωνία όσο και η Λιβύη αυτό ακριβώς πληρώνουν. Πληρώνουν τα μεσαιωνικά “ξεσπάσματα” της σημερινής Νέας Τάξης, που οι ίδιες είχαν την ατυχία να πέσουν ως τα πρώτα θύματά τους. Είναι τα δύο άκρα από το ίδιο “κύμα”, το οποίο, αν αφεθεί ανεξέλεγκτο, σταδιακά θα “σαρώσει” όλα τα κράτη και θα καταστρέψει όλους τους λαούς. Τι σημαίνει αυτό; Ότι στο άμεσο μέλλον κάθε κράτος και κάθε λαός θα βρεθεί είτε στη θέση της Ιαπωνίας είτε στη θέση της Λιβύης. Είτε θα απειλείται με “καταστροφή”, εξαιτίας της ιδιωτικής αντίληψης των πραγμάτων πάνω σε θέματα τα οποία δεν επιδέχονται τέτοιου είδους αντίληψη, είτε θα απειλείται με “μακελειό”, αν αντιδράσει στα ιδιωτικά συμφέροντα, τα οποία έχουν οικειοποιηθεί την πατρίδα του και διαχειρίζονται τα πάντα με αυτού του είδους την αντίληψη.

Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, για να καταλάβει ο αναγνώστης τι θέλουμε να πούμε …Να καταλάβει ότι η “απόσταση” μεταξύ Ιαπωνίας και Λιβύης δεν είναι τόσο “μεγάλη” όσο δείχνει ο χάρτης …Να καταλάβει ότι ο κόσμος είναι πλέον μικρός και ότι τον αφορούν όλα όσα συμβαίνουν πάνω σ’ αυτόν …Να καταλάβει ότι, ακόμα κι ένα κράτος, όπως η Ελλάδα, είναι θέμα χρόνου να βρεθεί είτε στην κατάσταση της Ιαπωνίας είτε στην κατάσταση της Λιβύης. Στην πραγματικότητα φτάσαμε στο σημείο να έχει απομείνει στους λαούς μόνον η επιλογή του τρόπου με τον οποίο θέλουν να υποφέρουν. Να διαλέξουν αν θέλουν να υποστούν το δράμα της Ιαπωνίας ή τη σφαγή της Λιβύης……

συνέχεια στο http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/20…g-post_21.html

Είναι πολλές οι φορές που στην προσπάθειά μας να πετύχουμε το καλύτερο ακολουθούμε δρόμους που μας φαίνονται οικείοι και άρα κρύβουν μικρότερο ρίσκο. Πάντα μια γνωστή μυρωδιά, μυστηριακά μας χαλυβδώνει με πλαστή αυτοπεποίθηση και απομακρύνει την ανασφάλεια του αύριο. Ο καθένας από μας είμαστε ένα αποτέλεσμα των επιλογών μας και οι επιλογές μας είναι ένα αποτέλεσμα νομίζουμε ελεύθερης σκέψης.

Είναι όμως η σκέψη μας πραγματικά ελεύθερη; Ελεύθερη με μια βαθύτερη έννοια. Μια ελευθερία που σε κάνει να εκπληρώνεις προσωπικές επιθυμίες, προσδοκίες δικές σου προερχόμενες από μια συμπαντική σχέση με τον ανώτερο εαυτό σου. Η απάντηση τις περισσότερες φορές τολμώ να πω πως είναι “όχι”.

Η οικογένεια είναι ένας οργανισμός σημαντικός για την εξέλιξη του κάθε ανθρώπου. Εντός των οικογενειακών συνόρων υπάρχουν τα συστατικά της αγάπης, της ζεστασιάς αλλά και του αλληλοεπηρεασμού.

Κοιτάω την κοινωνία από ψηλά. Είναι μια κοινωνία που ψάχνει να βρει τις ισορροπίες της. Ένας κόσμος σαθρός που αλλάζει γρήγορα μα οι περισσότεροι δείχνουν να μένουν με το στόμα ανοιχτό εκστασιασμένοι, ανήμποροι να παίξουν ρόλο αντισώματος. Τι είναι αυτό που καθορίζει αυτό που είμαι;

Πόσο συχνά μια οικογένεια μεταλαμπαδεύει φαύλες ιδέες στα παιδιά της; Πόσες φορές ειπώθηκε, “το παιδί μου εγώ θα το κάνω..”. Πότε ήταν η τελευταία φορά που υποχώρησες σε ένα θέλω σου για χάρη μιας οικογενειακής πίεσης; Πόσο συχνά η ψήφος σου ήταν προέκταση μιας οικογενειακής συνήθειας; Γιατί βάζεις κόκκινο ή πράσινο κασκόλ πηγαίνοντας στο γήπεδο, επειδή το χρώμα αυτό είδες να φοράνε οι γονείς σου; Πόσο συχνά κοιμόσουν με μια ψεύτικη αλήθεια μόνο και μόνο επειδή η πραγματική αλήθεια κοιμόταν σε ένα άλλο διαμέρισμα; Πόσο εύκολο είναι να ακολουθήσεις ένα λάθος με τη δικαιολογία ότι μεγάλωσες μαζί του; Και πόσο δύσκολο να αλλάξεις κάτι όταν ανακαλύπτεις πως δε σου ταιριάζει ποια…

Τα πρώτα εμπόδια στη σκέψη μας έρχονται μέσα από την ίδια μας την οικογένεια. Είναι πολλές φορές που τα παιδιά αποτελούν μια ξενέρωτη συνέχεια της οικογενειακής τους νοοτροπίας και αυτό είναι που τα κάνει αφανείς θεατές της καθημερινότητας. Σίγουρα η οικογένειά σου θέλει το καλύτερο για σένα, όμως ίσως δεν έμαθε ποτέ να ξεχωρίζει το ωραίο και είσαι θύμα μιας κακόγουστης αισθητικής. Ίσως δεν έμαθες και συ παγιδευμένος στην οικογενειακή προϋπάρχουσα αισθητική να αφήνεις τα βαρίδια του παρελθόντος μακριά και να αγκαλιάζεις το διαφορετικό που μέσα του βρίσκεις νέα ουσία και απαντήσεις με άλλη οπτική.

Κάποιες φορές αυτό που σε αγαπάει ίσως δεν σε ευεργετεί, αλλά σου κόβει τα φτερά της προσωπικής σου πνευματικής ανάπτυξης. Είναι κάποιες φορές η οικογένεια μια σπηλιά και συ άθελά σου δεσμώτης ανήμπορος να δεις φως.

Η σκέψη είναι αέρινη, τρέφεται από παντού και είναι ελεύθερη όταν δε μπαίνει σε καλούπια.
dinatomirmigi

Η αγαπημένη φράση των αξιολύπητων υπάρξεων που έχουν το μέλλον μας στα χέρια τους είναι, “δεν υπάρχει άλλος δρόμος”. Δεν έχω ξαναγράψει με αυτό τον τρόπο αλλά έτσι ένιωσα και έτσι θα το αφήσω να βγει. Γύρω μου μια κοινωνία που έχει τον κατάλληλο εκτελεστή για κάθε προώθηση της ματαιοδοξίας της. Σάπια σοκολατάκια σε χρυσές κασετίνες. Στόματα με βρώμικη ανάσα και άσπρα δόντια. Ψυχές που φυσούν βοριά, σκεπασμένες σε ζεστά σεντόνια.

Σε κοιτάω στα μάτια και σου λέω ότι αυτό που ζω μέσα μου το ζεις μέσα σου και συ.

Βιώνω την αδικία, ως αξίωμα της ζωής. Σαν να έχει δώσει τα χέρια η κοινωνία μυστικά βάζει το κεφάλι κάτω και κάνει ότι δεν ακούει. Δε μιλάει κανείς την αλήθεια, γιατί νομίζει ότι το ψέμα είναι το κλειδί που ανοίγει περισσότερες πόρτες.

Σωματικά ανελεύθερος, η εσωτερική μου ελευθερία σα θηρίο βρυχάται από μέσα μου. Ψάχνω τον τρόπο να την αφήσω να βγει, μα πάντα βρίσκει εμπόδια από ομοιοπαθείς μου!

Δε μπορώ να αφήνω την ελπίδα σε άλλα χέρια. Ο καθένας τρέχει στο δικό του διάδρομο σε αυτή τη χώρα. Τερματίζει σε άλλα δικά του γήπεδα και μοιράζεται τη νίκη μόνο με τα χέρια που χειροκροτούν σε αποκλειστικότητα την αφεντιά του. Βλέπω τόσο καθαρά ότι αυτό είναι η φυλακή των νέων.

Νέοι ανήμποροι να αντιληφθούν το πως δομείται μια κοινωνία. Ανίκανοι να σχολιάσουν, με τις γνώσεις τους να στερεύουν σε μια κακή παπαγαλία. Γνωρίζουν την ήττα τους; Δε θέλουν να γίνουν νικητές.

Είναι η ώρα περασμένη, τα γεγονότα γρήγορα εξελίσσονται και με κομμένη την ανάσα δέχεσαι σαν ανήμπορος κάθε άδικη συμπεριφορά. Μέτρα για σένα. Μόνο για σένα. Γίνε ενεργός. Ακόμα και αν δεν ήσουν ποτέ έχει έρθει η ώρα να δηλώσεις παρών.

Άνθρωπος είσαι.
dinatomirmigi

…Το επίσημο όνομα του «δικομματισμού»

…Η συμμορία η οποία εκτελεί «συμβόλαιο θανάτου» εναντίον της Ελλάδας.

… Αυτοί, οι οποίοι μας οδήγησαν από τη μικρασιατική καταστροφή και τη Χούντα στην καταστροφή του ΔΝΤ.

Κάθε φορά, που ξεκινάμε να γράφουμε ένα καινούργιο κείμενο, έρχεται στο νου μας μια αρχαία κινέζικη παροιμία. Μια παροιμία, η οποία, για να “επιβιώσει” στην κάμινο των αιώνων, είναι σίγουρα σοφή και η οποία μας λέει το εξής απλό: “Αν θέλεις να ταΐσεις έναν πεινασμένο, μην του δίνεις ψάρι για να φάει …αλλά μάθε του να ψαρεύει.” Τι θέλουμε να πούμε μ’ αυτό; Θέλουμε να πούμε ότι, κάθε φορά που θέλουμε μέσω ενός κειμένου να δώσουμε “τροφή” στον αναγνώστη, ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα μόνιμο δίλημμα. Να γράψουμε με συνοπτικές διαδικασίες την άποψή μας για το θέμα ή να “ταξιδεύσουμε” τον αναγνώστη; Να στηριχθούμε στην αλήθεια, η οποία προκύπτει από την πληροφορία ή στην αλήθεια, η οποία προκύπτει από τη λογική κρίση;

Η πληροφορία είναι όπως το ψάρι. Αν την έχεις, καλώς …Θα “φας”. Αν δεν την έχεις, θα “πεινάσεις”. Όμως, από την άλλη πλευρά η κρίση είναι όπως το “ψάρεμα”. Αν γνωρίζεις να χρησιμοποιείς την κρίση σου, ποτέ δεν θα πεινάσεις. Ακόμα κι αν δεν έχεις την πληροφορία που χρειάζεσαι, θα βρεις το αποτέλεσμα που αναζητάς μέσω άλλων πληροφοριών, τις οποίες σίγουρα έχεις. Αυτό είναι το δίλημμά μας. Να εκμεταλλευτούμε το νέο θέμα μας, ώστε να “ψαρέψουμε” το συμπέρασμα και να μάθει ο αναγνώστης το “ψάρεμα” ή να του δώσουμε έτοιμο ένα “ψάρι” και να λύσει το πρόβλημα της στιγμής; Να του πούμε, για παράδειγμα, ποιοι είναι οι “προδότες”, οι οποίοι προκύπτουν από κάποια στοιχεία που έχουμε στην κατοχή μας ή να τους “ψαρέψουμε” από τα “θολά “νερά” της ιστορίας και να μείνει ως επιπλέον κέρδος στον αναγνώστη το “ψάρεμα”; Γιατί υπάρχει αυτό το δίλημμα; Γιατί πολλές φορές έχουμε κατηγορηθεί για το “μέγεθος” των κειμένων μας.

Κάποιοι αναγνώστες μας —προφανώς πιο “βιαστικοί” από εμάς— θα μπορούσαν να “πουν” τα ίδια μ’ αυτά που λέμε εμείς σε πολύ μικρότερα κείμενα. Δεν γνωρίζουμε βέβαια αν έχουν βρει και κάποιο “χάπι”, για να μεταφέρουν τις γνώσεις τους ακόμα πιο γρήγορα και βέβαια πιο ξεκούραστα. Το μυστήριο είναι πως όλοι γνωρίζουμε τις “ταχύτητές” τους, αλλά κείμενά τους δεν έχουμε δει και πολύ περισσότερο δεν γνωρίζουμε τις απόψεις τους για τα θέματα στα οποία τοποθετούμαστε. Απλά —και εκ των υστέρων— μαθαίνουμε πως όλα αυτά, τα οποία λέμε, τα “γνώριζαν” και οι ίδιοι …άσχετα αν ποτέ και σε κανένα θέμα δεν έτυχε να τα δούμε γραμμένα πριν τα αναφέρουμε εμείς.

Αυτό το τελευταίο δεν το αναφέρουμε, γιατί θέλουμε να τους κατηγορήσουμε. Αυτό το αναφέρουμε εντελώς καλοπροαίρετα, γιατί θέλουμε να εξηγήσουμε το φαινόμενο. Πραγματικά πιστεύουμε ότι το πιθανότερο είναι να μην κατανοούν ούτε οι ίδιοι τι συμβαίνει. Δεν το κάνουν απαραίτητα εκ του πονηρού. Μπορεί να είναι λίγο ενοχλητικό ή λίγο άδικο για εμάς, αλλά δεν είναι σημαντικό. Δεν λένε ψέματα, όταν ισχυρίζονται ότι τα γνώριζαν …μόνο και μόνο για να μειώσουν το έργο του συγγραφέα …Το νομίζουν πραγματικά …Το κάνουν, επειδή πέφτουν θύματα μιας ιδιόμορφης πνευματικής “ψευδαίσθησης”. Τους παγιδεύει η διαφορά μεταξύ του “κοιτώ” και του “βλέπω”. Η διαφορά μεταξύ του “ξέρω” και του “γνωρίζω”.

Αυτές οι έννοιες, παρ’ όλο που μοιάζουν τρομερά, είναι παντελώς διαφορετικές μεταξύ τους. Επειδή περιγράφουν όμοιες καταστάσεις, αλλά ταυτόχρονα τις συνδέουν με την έννοια της γνώσης, φτάνουν σε τρομερές διαφορές …Τόσο μεγάλες διαφορές, που στο τέλος μπορεί να μην έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Είναι σαν το “κοιτώ” τον Ουρανό του ερωτευμένου με το “βλέπω” τον Ουρανό του αστροφυσικού. Είναι σαν το “ξέρω” την αρρώστια του νοσούντα με το “γνωρίζω” την αρρώστια του επιστήμονα.

Όλοι, για παράδειγμα, συζητάνε σήμερα για τη φωτογραφία της Ντόρας με τον Χριστοφοράκο. Την “κοιτούν” και καταλαβαίνουν ότι πρόκειται για ένα “σκάνδαλο”, επειδή αποκαλύφθηκε πρόσφατα το σκοτεινό παρελθόν του Χριστοφοράκου. “Κοιτούν” μια κορυφαία πολιτικό του τόπου να συνυπάρχει και να χαριεντίζεται με έναν γόνο δωσίλογου. Την “κοιτούν” αυτήν τη φωτογραφία, αλλά δεν “βλέπουν” αυτό, το οποίο τους δείχνει …Δεν “βλέπουν” τι μπορεί να σημαίνει η φωτογραφία μεταξύ μιας απογόνου του Βενιζέλου και ενός απογόνου ενός δωσίλογου …Δεν “βλέπουν” πως αυτή η φωτογραφία είναι ατόφια η “περιγραφή” της νεότερης ιστορίας μας…

συνέχεια εδώ http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/20…g-post_11.html

Στο όνομα της ασφάλειας μπαίνουν κάμερες σε σχολικά συγκροτήματα, αλλά και γραφεία, πολυκατοικίες, νοσοκομεία… σχεδόν παντού.

Η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων ανάβει το πράσινο φως για κατ’ εξαίρεση χρήση των καμερών σε μεγάλα σχολικά συγκροτήματα. Ουσιαστικά στα περισσότερα σχολεία δηλαδή καθώς πλέον θα υπάρξουν συνενώσεις.

Στόχος είναι να ελέγχονται καλύτερα, όπως λέγεται, απομακρυσμένοι χώροι των συγκροτημάτων…

Η απόφαση θα παίρνεται αφού παρθεί υπόψη και η γνώμη του διδακτικού προσωπικού και των γονέων.

Κανείς βέβαια δεν μπορεί να διασφαλίσει ότι με επίκληση λόγω ασφαλείας οι κάμερες δεν θα μπουν παντού.

Η πρόταση είναι αρχικά το μέτρο να λειτουργήσει δοκιμαστικά για να εκτιμηθεί το αποτέλεσμα, ωστόσο στην Ελλάδα μόνιμο είναι συνήθως το προσωρινό.

Το υλικό που θα καταγράφουν οι κάμερες θα αποθηκεύεται για 15 ημέρες και μετά θα πρέπει να καταστρέφεται. Μόνο αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι μπορεί να κρατηθεί το υλικό ως και για 3 μήνες.

Μαθητές και γονείς θα έχουν δικαίωμα πρόσβασης στο υλικό αυτό αρκεί να το αιτιολογήσουν.

newsit.gr

Του ΠΕΡΙΚΛΗ ΔΗΜΗΤΡΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
ΑΠΕ – ΜΠΕ

Σύντομες επαναλήψεις, ασκήσεις χαλάρωσης και ισορροπημένη διατροφή είναι το τρίπτυχο των κανόνων που πρέπει να τηρήσουν το επόμενο διάστημα οι μαθητές για να ακούσουν, διαυγείς πνευματικά και ακμαίοι σωματικά, το πρώτο κουδούνι των Πανελλήνιων Εξετάσεων στις 12 Μαΐου.
‘Το μικρό διάστημα που απέμεινε μέχρι τις εξετάσεις οι υποψήφιοι πρέπει να κάνουν σύντομες επαναλήψεις επισημαίνοντας τα κεντρικά σημεία των διδακτικών ενοτήτων, τις έννοιες – κλειδιά, όπως λέμε, κάθε ενότητας και με βάση αυτές τις έννοιες να προσπαθήσουν να ‘ανασυγκροτήσουν’ κάθε διδακτική ενότητα. Ενα διάγραμμα των βασικών ιδεών κάθε ενότητας και μια διαγραμματική απεικόνιση των μεταξύ τους σχέσεων (μια νοητική χαρτογράφηση) πάντα βοηθάει’, επισημαίνει στο ΑΠΕ ο καθηγητής και πρόεδρος του Κέντρου Μελετών και Τεκμηρίωσης της ΟΛΜΕ, Παύλος Χαραμής.
Απέναντι στην ‘πρόκληση’ των διακοπών του Πάσχα, ο κ. Χαραμής συμβουλεύει τους υποψηφίους να χαρούν, χωρίς άγχος, αυτές τις ημέρες έχοντας παράλληλα στο μυαλό τους ότι πρέπει να τις αξιοποιήσουν δημιουργικά. ‘Και μην ξεχνάτε’, καταλήγει ο κ. Χαραμής, ότι ‘οι (περισσότερο) οπτικοί τύποι βοηθούνται περισσότερο από κείμενο, εικόνες και σχήματα, οι ακουστικοί μαθαίνουν καλύτερα όταν ακούν αυτό που θέλουν να μάθουν και οι αισθησιοκινητικοί όταν συνδέουν τη γνώση με τη δράση και το βίωμα’.

Σωματική άσκηση
Τη σοφία του αρχαιοελληνικού ρητού ‘νους υγιής εν σώματι υγιεί’, υπενθυμίζει η γυμνάστρια, Τζούλια Φραντζή, επισημαίνοντας ότι η σωματική άσκηση είναι κάτι περισσότερο από απαραίτητη σε συνθήκες πνευματικής κόπωσης. ‘Οταν το σώμα μας βαραίνει από την ακινησία που επιβάλλει το διάβασμα, υπάρχουν συνέπειες στην πνευματική μας απόδοση. Τριάντα λεπτά άσκησης την ημέρα μπορεί να αποδειχθούν σωτήρια, όχι μόνο γιατί βοηθούν να διατηρηθεί «φρέσκο» το μυαλό μας, αλλά και γιατί η άσκηση είναι ένας καλός τρόπος εκτόνωσης του άγχους’, σημειώνει.
Η κα Φραντζή συμβουλεύει πάντως τους υποψηφίους των εξετάσεων να αποφύγουν αυτό το διάστημα την έντονη σωματική άσκηση. ‘Χαλαρά πράγματα και εάν είναι δυνατόν σε ανοιχτό χώρο’, λέει. ‘Το περπάτημα για μισή ώρα είναι μια καλή λύση και οπωσδήποτε αρκετές διατάσεις πλάτης και γύμναση κορμού με κοιλιακούς και ραχιαίους, αφού με τη στάση που παίρνει το σώμα μας στο διάβασμα επιβαρύνεται πολύ ο αυχένας μας’. Και ποια θα ήταν η καλύτερη ώρα; ‘Δεν υπάρχει καλύτερα ώρα. Η καλύτερη ώρα είναι αυτή που βολεύει τον καθένα να είναι περισσότερο αποδοτικός. Τα παιδιά που διαβάζουν περισσότερο το πρωί είναι καλύτερα να ξεκλέβουν μισή ώρα εκείνο το διάστημα της ημέρας. Αντίθετα για τους βραδινούς τύπους οι καλύτερη ώρα είναι το βράδυ’, απαντά.
Ο φόρτος εργασίας υποχρεώνει πολλούς μαθητές να εγκαταλείπουν την άσκηση. ‘Εχω δει μαθητές να επιστρέφουν στο γυμναστήριο μετά τις εξετάσεις κατά είκοσι κιλά βαρύτεροι’, αναφέρει η κα Φραντζή. ‘Ολη η αξία της άσκησης αναιρείται εάν δεν συνοδεύεται από καλή διατροφή’, υπογραμμίζει.

Απαραίτητος ο ύπνος
Η θεωρία συναντά την πράξη, ως προς τη συστηματική επανάληψη και την καλή διατροφή. Η Μαρία Καμβύση, η οποία εισήχθη ένατη στη Νομική της Αθήνας στις περυσινές εξετάσεις με 19.600 μόρια, προσθέτει όμως στη συνταγή της επιτυχίας και τον καλό ύπνο. ‘Εγώ δεν έκανα ποτέ εκπτώσεις ως προς αυτό το θέμα. Ένα μίνιμουμ ωρών ύπνου, είναι απαραίτητο για να ξεκουράζεται το μυαλό και να είναι φρέσκο στο διάβασμα’. Η Μαρία Καμβύση επισημαίνει ακόμη ότι είναι πολύ σημαντικό να είναι χαλαρό το περιβάλλον σου ώστε να μην σε φορτώνει με επιπλέον άγχος. ‘Είχα την τύχη να μην βλέπω αγχωμένους τους γονείς μου -ή τουλάχιστον δεν μου τον έδειχναν. Δεν με πίεζαν και δεν με κινδυνολογούσαν’, λέει. Ως προς τον τρόπο που επέλεγε η ίδια για να χαλαρώνει, αυτός ήταν το ραδιόφωνο. ‘Ακουγα πολλές ώρες, με αποφόρτιζε από την ένταση’, αναφέρει.

Το ‘μενού’ των εξετάσεων
Η Γεωργία Καπώλη, κλινική διαιτολόγος – διατροφολόγος και αντιπρόεδρος της Ελληνικής Διατροφολογικής Εταιρείας, εξηγεί στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ποιο είναι το καλύτερο μενού για το διάστημα που μεσολαβεί έως τις εξετάσεις. ‘Ο οργανισμός μας χρειάζεται μια διατροφή που θα τον εφοδιάζει με ενέργεια, βιταμίνες και μέταλλα που βοηθούν στην αυτοσυγκέντρωση και στη λειτουργία της μνήμης και πνευματικής διαύγειας’, αναφέρει η κα Καπώλη.
Συνεπώς, γονείς και μαθητές θα πρέπει να έχουν υπόψη τους τις ακόλουθες διατροφικές οδηγίες:
1) Η καλή μέρα από το πρωινό φαίνεται! Συνίσταται η κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε υδατάνθρακες, τα οποία εφοδιάζουν τον εγκέφαλο με το καλύτερο καύσιμο τη γλυκόζη. Επιπλέον, ένα σωστό πρωινό πρέπει να συμπεριλαμβάνει και τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε καλά λιπαρά (ω3 και ω6) και βιταμίνες του συμπλέγματος Β, όπου βοηθούν στην καλύτερη λειτουργία του νευρικού συστήματος και την πνευματική διαύγεια. Ετσι, ιδανικές επιλογές για πρωινό αποτελούν: το γάλα, το μέλι, το ψωμί, τα δημητριακά, οι φρυγανιές, τα κράκερ, οι ξηροί καρποί, τα φρούτα, οι χυμοί, οι μαλακές μαργαρίνες.
2) Συχνότητα γευμάτων… Όσο πιο συχνά τόσο πιο καλά! Η κατανάλωση μικρών και συχνών γευμάτων συμβάλλει στο να βρίσκεται ο μαθητής σε εγρήγορση και να αυξάνεται η αποδοτικότητά του. Αντίθετα, τα μεγάλα γεύματα προκαλούν υπνηλία και μειώνουν τη συγκέντρωση και την ικανότητα σκέψης του παιδιού. Υγιεινές προτάσεις για ελαφριά σνακ είναι:
Μια δροσερή φρουτοσαλάτα με ποικιλία φρούτων μέλι, κανέλα και ξηρούς καρπούς.
Γιαούρτι με φρούτα, μέλι και ξηρούς καρπούς.
Γιαούρτι με μέλι ή μαρμελάδα ή γλυκό κουταλιού.
Δημητριακά ολικής αλέσεως με ημίπαχο γάλα.
Μπάρα δημητριακών ολικής αλέσεως με φρούτα ή με σοκολάτα.
1 κομμάτι σοκολάτα υγείας ή παστέλι.
Αποξηραμένα φρούτα.
2 – 3 μπισκότα.
3) Ποικιλία τροφίμων: στη δύσκολη περίοδο των εξετάσεων είναι σημαντική η κατανάλωση τροφίμων από όλες τις ομάδες (γαλακτοκομικά, φρούτα, λαχανικά, ρύζι, μακαρόνια, κρέας, ψάρι) προκειμένου ο μαθητής να μη νιώθει στέρηση και να λαμβάνει όλα τα θρεπτικά συστατικά. Ωστόσο, ιδιαίτερη έμφαση θα πρέπει να δίνουμε σε τρόφιμα πλούσια σε:
* Ω-3 λιπαρά οξέα: εμφανίζουν πιο ομαλή ανάπτυξη όλου του νευρικού συστήματος βοηθώντας στην καλύτερη απόδοση σε τεστ νοημοσύνης, προσοχής και μνήμης. Πηγές: σολομός, τόνος, σκουμπρί, σαρδέλες, μαλακές μαργαρίνες, ξηροί καρποί.
* Σίδηρος: η έλλειψη του προκαλεί διαταραχές προσοχής, μνήμης και συμπεριφοράς ενώ συνδέεται στενά με χαμηλότερους δείκτες νοημοσύνης (IQ). Πηγές: μοσχάρι, συκώτι, δαμάσκηνα αποξηραμένα, φακές, οστρακοειδή, σουσάμι.
* Ψευδάργυρος: Πρόσφατη έρευνα από το Ινστιτούτο Υγείας της Ολλανδίας έδειξε ότι τα παιδιά που λάμβαναν συστηματικά ψευδάργυρο είχαν αυξημένη μαθησιακή ικανότητα και επίδοση στον γραπτό λόγο και καλύτερη μνήμη. Πηγές: Κολοκύθια, οστρακοειδή, κόκκινο κρέας, σαρδέλες, συκώτι.
* Βιταμίνες συμπλέγματος Β: συμμετέχουν στην παραγωγή της ακετυλοχολίνης που είναι υπεύθυνη για τη μεταφορά ερεθισμάτων στα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου και βελτιώνουν τη νοητική ικανότητα. Πηγές: Γάλα, αυγά, όσπρια, μαύρο ψωμί, ρύζι.
Η κα Καπώλη επισημαίνει, ακόμη, ότι στη διάρκεια της προετοιμασίας ή στις ημέρες των εξετάσεων δεν πρέπει να ακολουθείται αυστηρή δίαιτα αδυνατίσματος. Επίσης, την τελευταία ημέρα πριν τις εξετάσεις να μην καταναλώνεται φαγητό που προκαλεί αποστροφή στον μαθητή ή φαγητό που δεν έχει ξαναδοκιμάσει, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος ένα ξένο προς το παιδί τρόφιμο να του προκαλέσει δυσανεξία ή στομαχικές διαταραχές, ιδιαίτερα λόγω του αυξημένου άγχους της ημέρας.
Τέλος, μεγαλύτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στο δείπνο, καθώς ένα βαρύ βραδινό μπορεί να επηρεάσει τη χαλάρωση και την ξεκούραση του μαθητή και κατ’ επέκταση την απόδοσή του την επόμενη ημέρα.
alfavita.gr

Τα πάνω – κάτω στο σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έρχονται στο… παρά πέντε των πανελλαδικών εξετάσεων.

Της Χαράς Καλημέρη

Τα πάνω – κάτω στο σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έρχονται στο… παρά πέντε των πανελλαδικών εξετάσεων. Οι μετεγγραφές υποψήφιων ειδικών κατηγοριών (πολύτεκνων, τρίτεκνων κ.ά.) καταργούνται και αντικαθίστανται από ένα ειδικό ποσοστό θέσεων 20% επί των εισακτέων που θα καλύπτεται με τρία κριτήρια: τα μόρια στις εξετάσεις, τη σειρά προτίμησης στο μηχανογραφικό και το οικογενειακό εισόδημα που δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 50.000 ευρώ.

Για δικαιότερο σύστημα που θα επιτρέπει στους μετεγγραφόμενους να εισαχθούν εκεί όπου μπορούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους κάνει λόγο το υπουργείο Παιδείας, υποστηρίζοντας πως οι, χωρίς βαθμολογικό κριτήριο, μετεγγραφές που γίνονται σήμερα έχουν ως αποτέλεσμα οι μετεγγραφόμενοι φοιτητές να δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν τις σπουδές στη σχολή υποδοχής και τελικά να τις εγκαταλείπουν.

Αντίθετα, οι άμεσα ενδιαφερόμενοι μιλούν για απαράδεκτες ρυθμίσεις, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο προσβολής τους στα δικαστήρια. Όπως υποστηρίζουν, το νέο σύστημα δίνει προβάδισμα στους γόνους… φοροφυγάδων, ενώ αφαιρεί από κοινωνικά ευαίσθητες ομάδες, όπως είναι οι πολύτεκνοι και οι τρίτεκνοι, το δικαίωμα της μετεγγραφής στον τόπο διαμονής της οικογένειας. Η «ΗτΣ» απαντά σε 12 ερωτήσεις που αφορούν στο νέο σύστημα, αναδεικνύοντας τα θετικά αλλά και τα «μελανά» του σημεία…

Τι αλλάζει στις θέσεις εισακτέων στα ΑΕΙ; Οι μετεγγραφές καταργούνται;
Και φέτος το σύνολο θέσεων στην ανώτατη εκπαίδευση θα διατεθεί στη γενική σειρά των υποψηφίων που διαγωνίζονται με μοναδικό κριτήριο την επίδοσή τους στις εξετάσεις. Η διαφορά είναι πως οι μετεγγραφές υποψήφιων ειδικών κατηγοριών καταργούνται και αντικαθίστανται από ειδικό ποσοστό θέσεων -20% επιπλέον του αριθμού των εισακτέων.

Είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο τροποποιήσεων;
Ναι. Στελέχη του υπουργείου Παιδείας τονίζουν πως εξετάζεται το ενδεχόμενο τουλάχιστον για ορισμένες κατηγορίες υποψηφίων (π.χ. όσοι βρίσκονται στο 3ο εξάμηνο σπουδών) να διατηρηθούν οι διατάξεις του σημερινού συστήματος μετεγγραφών στα ΑΕΙ. Επίσης, εξετάζεται η αύξηση του εισοδηματικού ορίου για τις μετεγγραφές που έχει οριστεί στις 50.000 ευρώ.

Ποιοι θα είναι οι δικαιούχοι του 20% των θέσεων;
Το ποσοστό του 20% των θέσεων θα το μοιράζονται οι ακόλουθες κατηγορίες υποψηφίων: παιδιά πολύτεκνων και τρίτεκνων οικογενειών, οικογένειες με «τρία σπίτια», δηλαδή με δύο παιδιά που σπουδάζουν σε διαφορετικές πόλεις, ορφανοί, παιδιά θυμάτων τρομοκρατίας, καθώς και υποψήφιοι με γονείς, τέκνα, αδέλφια ή σύζυγο με βαριές παθήσεις (τυφλοί, κωφάλαλοι, νεφροπαθείς, με αναπηρία άνω του 67%).

Μειώθηκαν οι δικαιούχοι σε σχέση με το ισχύων καθεστώς;
Δεν υπάρχει πρόβλεψη για τα παιδιά φτωχών οικογενειών τα οποία σήμερα μπορούν να πάρουν ελεύθερα μετεγγραφή σε σχολή στον τόπο διαμονής της οικογένειάς τους, έστω κι αν δεν έχουν αδελφό που να σπουδάζει σε άλλη πόλη (οικογένεια με «τρία σπίτια»). Εξάλλου, ακόμη δεν έχει γίνει γνωστό το ποσοστό των θέσεων που θα διατεθούν σε αθλητές με διακρίσεις, παιδιά Ελλήνων του εξωτερικού, τη μουσουλμανική μειονότητα και στους πάσχοντες από σοβαρές παθήσεις.

Με ποια κριτήρια θα κατανεμηθεί το 20% των θέσεων;
Το 20% των θέσεων θα κατανεμηθεί στις κατηγορίες δικαιούχων (τρίτεκνων, πολύτεκνων κ.ά.) με βάση το ποσοστό που είχε η κάθε κατηγορία επί του συνόλου των μετεγγραφών τα τρία προηγούμενα χρόνια. Για παράδειγμα, στις περσινές μετεγγραφές το 33,1% ήταν πολύτεκνοι, το 51,5% ήταν τρίτεκνοι, το 9,2% ορφανοί κ.ά.

Πώς θα γίνεται η εισαγωγή αυτών των υποψήφιων στα ΑΕΙ;
Για τους υποψηφίους των παραπάνω ειδικών κατηγοριών προβλέπονται ουσιαστικά δύο διαδικασίες κρίσης. Στην πρώτη, θα αξιολογούνται για την πρώτη τους προτίμηση στο μηχανογραφικό δελτίο μαζί με τους υποψηφίους της γενικής σειράς με κριτήριο τα μόρια που συγκέντρωσαν στις εξετάσεις. Αν δεν καταφέρουν να εισαχθούν σε αυτή, θα ακολουθεί δεύτερος γύρος κρίσης για τις ειδικές θέσεις που διαθέτει η σχολή πρώτης προτίμησης κάθε υποψηφίου στην ειδική κατηγορία που ανήκει. Για παράδειγμα, αν ένα παιδί πολύτεκνης οικογένειας έχει συγκεντρώσει 14.000 μόρια και πρώτη προτίμηση τη Νομική Αθήνας δεν εισάγεται με τη γενική σειρά για την οποία η βάση διαμορφώνεται στα 18.000 μόρια. Ετσι, κρίνεται μαζί με τους άλλους πολύτεκνους υποψήφιους της Νομικής Αθήνας για τις ειδικές θέσεις που διαθέτει η Σχολή στην κατηγορία αυτή. Η διπλή κρίση θα συνεχιστεί για το σύνολο των προτιμήσεων του υποψηφίου μέχρι να εξαντληθούν.

Πώς θα καλύπτονται οι θέσεις των ειδικών κατηγοριών;
Οι υποψήφιοι των ειδικών κατηγοριών για να καλύψουν τις ειδικές θέσεις θα συναγωνίζονται μεταξύ τους με βάση τρία κριτήρια: α) τα μόρια που έχουν συγκεντρώσει στις πανελλαδικές εξετάσεις, β) τη σειρά προτίμησης των σχολών στο μηχανογραφικό δελτίο και γ) το οικογενειακό εισόδημα που δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τις 50.000 ευρώ (εξαιρούνται τα παιδιά θυμάτων τρομοκρατίας). Σημειώνεται ότι έως τώρα οι παραπάνω κατηγορίες υποψηφίων (πλην εκείνων με αδελφό φοιτητή σε διαφορετική πόλη) έπαιρναν ελεύθερα μετεγγραφή.

Υπάρχει πιθανότητα εισαγωγής υποψήφιων ειδικών κατηγοριών σε σχολές υψηλής ζήτησης με πολύ χαμηλές βαθμολογίες;
Ναι. Οπως σήμερα παρατηρούνται μεγάλες διαφορές στα μόρια εισαγωγής σε σχολές τις οποίες διεκδικούν υποψήφιοι της γενικής σειράς και ειδικών κατηγοριών -για παράδειγμα οι Στρατιωτικές Σχολές- έτσι δεν αποκλείεται και σε σχολές υψηλής ζήτησης -όπως είναι οι πολυτεχνικές ή κάποιες των Επιστημών Υγείας- υποψήφιοι των ειδικών κατηγοριών να εισαχθούν με ιδιαίτερα χαμηλά μόρια, διαγωνιζόμενοι μεταξύ τους στο πλαίσιο του ειδικού ποσοστού των θέσεων του 20%.

Μπορεί να μείνουν κενές θέσεις;
Ναι. Σύμφωνα με στελέχη του υπουργείου Παιδείας, πέρυσι οι υποψήφιοι ειδικών κατηγοριών που διεκδίκησαν την εισαγωγή τους σε κεντρικά ΑΕΙ αντιπροσώπευαν το 14% του συνόλου των εισακτέων. Βάσει αυτού του ποσοστού, άλλωστε, ορίστηκε σε 20% το ειδικό ποσοστό θέσεων.

Τι θα γίνει αν, μετά την εισαγωγή, διαπιστωθεί ότι ο υποψήφιος υπέβαλε ψευδή ή μη νόμιμα δικαιολογητικά;
Θα διαγράφεται και θα αποκλείεται από τη διαδικασία εισαγωγής σε όλα τα ΑΕΙ της γενικής σειράς. Επίσης, «οι θέσεις των διαγραφέντων δεν αναπληρώνονται ούτε μεταφέρονται».

Εγκυμονεί κινδύνους η καθιέρωση εισοδηματικού κριτηρίου για την εισαγωγή στα ΑΕΙ;
Είναι ένα από τα «μελανά» σημεία του νέου συστήματος. Είναι χαρακτηριστικό το σχόλιο που έκανε πανεπιστημιακός της Αθήνας στο blog του υφυπουργού Παιδείας Γιάννη Πανάρετου. Ο πανεπιστημιακός επικαλείται την προσωπική του εμπειρία όταν ήταν μέλος της επιτροπής μετεγγραφών στο Τμήμα του και έπεσε στα χέρια του η αίτηση μετεγγραφής του παιδιού του οικογενειακού του μαιευτήρα, με φορολογική δήλωση? 8.000 ευρώ. «Τόσα είχε πάρει μόνο από μένα για τις γέννες των δύο παιδιών μου, αλλά δυστυχώς έπρεπε να βασιστώ στη φορολογική του δήλωση και δεν μπορούσα να επικαλεστώ αυτό που ήξερα από πρώτο χέρι. Ετσι ενέκρινα τη μετεγγραφή»?
Τι αλλάζει με την κατηγορία των υποψηφίων του «10%»;
Φέτος είναι η τελευταία χρονιά που οι απόφοιτοι των δύο προηγούμενων ετών με τα μόρια που είχαν από τις πανελλαδικές εξετάσεις μπορούν να διεκδικήσουν χωρίς εξετάσεις το 10% των θέσεων στα ΑΕΙ. Από το 2012 η ρύθμιση καταργείται.

ΗΜΕΡΗΣΙΑ,