Archive for 16 Φεβρουαρίου, 2011

Τι δήλωσε στην alfavita.gr η υφυπουργός Παιδείας Ε. Χριστοφιλοπούλου για τα νέα αναλυτικά προγράμματα, τις αλλαγές στο Λύκειο, τους διορισμούς, το διαγωνισμό των εκπαιδευτικών, τις κρίσεις Διευθυντών »

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: alfavita.gr
Συνέντευξη παραχώρησε την Τετάρτη 16/2 η υφυπουργός Παιδείας κ. Έ. Χριστοφιλοπούλου στην alfavita.gr. Στην Συνέντευξή της η κ. Χριστοφιλοπούλου δήλωσε τα παρακάτω:

Νέα αναλυτικά προγράμματα σπουδών σε δημοτικά και Γυμνάσια

Από το Σεπτέμβριο του 2011 θα εφαρμοστούν νέα αναλυτικά προγράμματα σπουδών στην υποχρεωτική εκπαίδευση. Η αρχή θα γίνει πιλοτικά σε 110- 130 Δημοτικά και Γυμνάσια το Σεπτέμβριο του 2011 και τη σχολική χρονιά 2012/13 θα γενικευτούν σε όλα τα σχολεία της υποχρεωτικής εκπαίδευσης.

Δεν προβλέπονται νέα βιβλία.

Νέο ωρολόγιο πρόγραμμα για την Α΄ τάξη του Λυκείου τη νέα χρονιά (2011/12)

Πριν από το τέλος Μαρτίου το Υπουργείου Παιδείας θα ανακοινώσει νέο ωρολόγιο πρόγραμμα για την Α΄ τάξη του Λυκείου το οποίο θα εφαρμοστεί τη νέα χρονιά 2011/12. Στο νέο αυτό πρόγραμμα το μάθημα της Ιστορίας θα είναι υποχρεωτικό για όλους τους μαθητές της Α΄ τάξης του Λυκείου.

Για την Β΄και Γ΄ Λυκείου το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα με τις επιλογές μαθημάτων θα ανακοινωθεί αργότερα. Σύμφωνα με την υφυπουργό Παιδείας το πρόγραμμα που εμφανίστηκε πριν από λίγο καιρό στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο δεν ισχύει.

Διορισμοί εκπαιδευτικών

Τη νέα χρονιά θα διοριστούν λιγότεροι μόνιμοι εκπαιδευτικοί σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά (πέρσι ως γνωστόν διορίστηκαν περίπου 2800 μόνιμοι εκπαιδευτικοί). Το Υπουργείο Παιδείας θα μπορεί να ανακοινώσει τον συγκεκριμένο αριθμό τον Ιούνιο όταν θα γνωρίζει τον αριθμό των εκπαιδευτικών που θα υποβάλλουν αίτηση για συνταξιοδότηση καθώς θα ισχύσει η αναλογία 1 προς 5 (Σε κάθε 5 που φεύγουν θα διορίζεται 1).

Σύμφωνα με την υφυπουργό Παιδείας η πρόθεση του Υπουργείου Παιδείας είναι να «τελειώνει» με τις εκκρεμότητες που υπάρχουν όσον αφορά στους διορισμούς των διαφόρων κατηγοριών εκπαιδευτικών (ΑΣΕΠ, κατηγορία 40% κλπ) ωστόσο δεν είναι σίγουρο αν οι διορισμοί του 2011 θα συμπεριλάβουν το συνολικό αριθμό των εκπαιδευτικών τους οποίους το Υπουργείο οφείλει να διορίσει.

Κρίσεις Σχολικών Συμβούλων

Υπογράφτηκε από την Υπουργό Παιδείας κ. Άννα Διαμαντοπούλου η προκήρυξη για τις κρίσεις – επιλογές Σχολικών Συμβούλων. Σε πρώτη φάση δεν θα γίνεται αναφορά σε περιοχές καθώς δεν έχουν ολοκληρωθεί οι αλλαγές στη δομή (Θα καταργηθούν Γραφεία Α/βάθμιας και Β/βάθμιας Εκπαίδευσης και θα δημιουργηθούν περισσότερες Διευθύνσεις.

Κρίσεις Διευθυντών

Φέτος θα γίνουν κρίσεις – επιλογές Διευθυντών σχολικών μονάδων Α/βάθμιας και Β/βάθμιας εκπαίδευσης. Το Υπουργείο θα ανακοινώσει τα σχετικά μετά τα μέσα Μαρτίου όταν θα έχει ξεκαθαριστεί το τοπίο με τις καταργήσεις – συνενώσεις – ιδρύσεις σχολικών μονάδων.

Κρίσεις Προϊστάμενων Διευθύνσεων και Γραφείων

Δεν θα γίνουν φέτος νέες κρίσεις Προϊστάμενων Διευθύνσεων και Γραφείων.

Καταργήσεις Γραφείων Εκπαίδευσης – Ιδρύσεις νέων Διευθύνσεων

Τα Γραφεία Εκπαίδευσης θα καταργηθούν. Θα ιδρυθούν νέες Διευθύνσεις Εκπαίδευσης σε μεγάλους νομούς καθώς και στο Λεκανοπέδιο και στο ν. Θεσσαλονίκης.

Μεταθέσεις εκπαιδευτικών

Θα γίνει προσπάθεια να πραγματοποιηθούν οι μεταθέσεις των εκπαιδευτικών νωρίτερα από τις περσινές.

Διαγωνισμός εκπαιδευτικών (ΑΣΕΠ)

Για το γενικό διαγωνισμό των εκπαιδευτικών το Υπουργείο Παιδείας ακόμη δεν έχει καταλήξει όσον αφορά στον χρόνο διεξαγωγής του. Σύμφωνα με την υφυπουργό Παιδείας κ. Χριστοφιλοπούλου η πρόθεση του Υπουργείου είναι να πραγματοποιηθεί ο διαγωνισμός μέσα στο 2012 ωστόσο τόσο η ημερομηνία όσο και οι νέοι όροι διεξαγωγής του διαγωνισμού θα συγκεκριμενοποιηθούν στα τέλη του α΄εξαμήνου του 2011. Δεν θα υπάρχει στην προκήρυξη συγκεκριμένος αριθμός προσφερόμενων θέσεων εκπαιδευτικών, ωστόσο, είναι φανερό ότι ο αριθμός των προσφερόμενων θέσεων και των ειδικοτήτων θα εξαρτηθεί από τον αριθμό των εκπαιδευτικών που θα κάνουν αίτηση συνταξιοδότησης καθώς και από τις εξελίξεις σε σχέση με τις καταργήσεις – συνενώσεις – ιδρύσεις σχολείων.

alfavita.gr

Παίρνουν πίσω τη διπλή αναγνώριση πλασματικών ετών »

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ
Μόνο με 18 έτη ασφάλισης και ανήλικο τέκνο μπορούν να συνταξιοδοτηθούν φέτος και οι δύο -στο πλαίσιο της ισότητας των δύο φύλων- δημόσιοι υπάλληλοι με δυο παιδιά, ενώ με 15 έτη ασφάλισης, δηλαδή όσοι προσελήφθησαν μόλις το 1996, μπορούν να συνταξιοδοτηθούν οι τρίτεκνοι.

Οποιος έχει μόνο ένα (ανήλικο) παιδί πρέπει να έχει εργαστεί 20 έτη προκειμένου να βγει στη σύνταξη.

Το εντυπωσιακό είναι ότι στο δημόσιο τομέα οι γονείς μπορούν να κάνουν χρήση και πλασματικών χρονων προκειμένου να συμπληρώσουν την κρίσιμη 25ετία (για έξοδο με ανήλικο) ή τα 21 έτη ασφάλισης για έξοδο ως τρίτεκνης/ου (23 έτη το 2012).

Δηλαδή επιτρέπεται η διπλή χρήση του ίδιου δικαιώματος, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά, ενώ στον ιδιωτικό τομέα δεν επιτρέπεται (αντιστοίχως) μια μητέρα να αναγνωρίσει πλασματικά έτη από το παιδί για να συμπληρώσει τα 5.500 ένσημα και να συνταξιοδοτηθεί πρόωρα φέτος στο 57ο έτος (52ο με μειωμένη).

Σπεύδουν για αναγνώριση

Σύμφωνα με πληροφορίες της «Ε», η κυβέρνηση κινείται τώρα στο να τροποποιήσει τον πρόσφατο ασφαλιστικό νόμο και να στερήσει τη δυνατότητα των δημοσίων υπαλλήλων να συμπληρώσουν τα απαιτούμενα έτη για έξοδο με ανήλικο ή τρία παιδιά με τα πλασματικά από τα παιδιά. «Μας ξέφυγε η σχετική διάταξη» παραδέχεται αρμόδιος κυβερνητικός παράγοντας. Προειδοποιώντας έτσι, ουσιαστικά, την τροποποίηση της σχετικής διάταξης με νέα νομοθετική ρύθμιση.

Σε μια τέτοια περίπτωση ορισμένοι ασφαλισμένοι-δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίοι ήδη πρόλαβαν και αναγνώρισαν πλασματικά έτη -και έτσι συνταξιοδοτήθηκαν- θα είναι οι ωφελημένοι του μεταβατικού διαστήματος. Υπό αυτά τα δεδομένα καλό είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι, που σκοπεύουν να ασκήσουν το εν λόγω δικαίωμα εξόδου με ανήλικο (ή ως τρίτεκνοι), να σπεύσουν να εξαγοράσουν τον πλασματικό χρόνο από τα παιδιά προκειμένου να μην «παγιδευτούν» από την προωθούμενη τροπολογία ανατροπής των -έως τώρα- δεδομένων. Το θέμα ενδεχομένως αφορά περίπου 100.000 ασφαλισμένους, άνδρες και γυναίκες, από ένα σύνολο 775.000 ασφαλισμένων του Δημοσίου ή υπαγομένων στο ειδικό καθεστώς του ΙΚΑ.

Για την έξοδο με ανήλικο ή με τρία παιδιά απαιτείται πλέον η συμπλήρωση του 52ου έτους της ηλικίας, ενώ το δικαίωμα μπορούν να το ασκήσουν και οι δυο γονείς ισότιμα. Σύμφωνα με την εγκύκλιο 13725/0092/26.01.2011 (Σαχινίδη) σε υλοποίηση του πρόσφατου ασφαλιστικού νόμου για το δημόσιο τομέα (3865/10), τα ανωτέρω έτη ασφάλισης στο Δημόσιο συμπληρώνονται από δύο πηγές: τα πλασματικά και τα… πλασματικά από τα παιδιά.

Η εν λόγω ευνοϊκή διάταξη για τους ασφαλισμένους που έχουν τις σχετικές προϋποθέσεις και μόνο για τη διετία 2011-12 -καθώς αμέσως μετά (2013) το όριο ηλικίας αυξάνεται στο 65ο για πλήρη- προκλήθηκε από την ερμηνευτική εγκύκλιο της 26ης Ιανουαρίου 2011. Και αυτό γιατί ενώ τα πλασματικά έτη (σπουδές, στρατός, εκπαιδευτική άδεια, ασφαλιστικά κενά, ανεργία, ασθένεια) αναφέρονται σε 4 έτη φέτος, 5 έτη το 2012, 6 έτη το 2013 και έως 7 το 2014 -κάτι που απαρέγκλιτα ισχύει στον ιδιωτικό τομέα- στο Δημόσιο υπήρξε διαφορετική τροπή. Τα πλασματικά για τα παιδιά (1 έτος για το πρώτο παιδί, 2 έτη για δύο τέκνα και έως 5 πλασματικά έτη για τρία και πάνω παιδιά) εξαιρέθηκαν των λοιπών πλασματικών ετών (4 έως 7) και υπολογίζονται χωριστά. Και αυτό με τη δικαιολογία ότι η σχετική διάταξη περιλαμβάνεται σε άλλο άρθρο (6) και όχι στο άρθρο 17 που αναφέρεται στα πλασματικά έτη.

Ετσι ένας δημόσιος υπάλληλος έχει την ευχέρεια να αναγνωρίσει έως και 12 πλασματικά έτη (με 3 παιδιά) για να συμπληρώσει την 40ετία εξόδου όταν στον ιδιωτικό τομέα η σχετική δεξαμενή εξαντλείται στα 7 έτη (2014).

ΣΥΝΕΧΕΙΑ…..

Η επανάσταση των σιωπηλών… (η δική μας επανάσταση)!! »

του Γιώργου Γραμματικάκη
“Οι Σειρήνες όμως έχουν ένα όπλο πιό φοβερό και από το τραγούδι: τη σιωπή τους. Και πιθανότερο, παρόλο που δεν έτυχε ποτέ, θα ήταν να γλυτώσεις από το τραγούδι τους, παρά από τη σιωπή τους.”

Φράντς Κάφκα, Η σιωπή των σειρήνων
Καθώς η κρίση απλώνει βαριά την σκιά της στην χώρα και τις ψυχές μας, πολλοί προσπαθούν να προδικάσουν το μέλλον. Κάποιοι αναλυτές θεωρούν ότι θα υπάρξουν βίαιες αντιδράσεις, άλλοι πάλι ότι η απάθεια θα εξακολουθήσει να κυριαρχεί.

Ενώ όμως μια κλασική επανάσταση δεν είναι ανάμεσα στα ενδεχόμενα -ούτε οι συνθήκες υπάρχουν, ούτε ο εχθρός είναι ορατός- εγώ οραματίζομαι από παλιά μια άλλη επανάσταση. Μια επανάσταση διαφορετική από όσες περιγράφουν τα βιβλία, από όσες απεικονίζουν στις ταινίες τους οι σκηνοθέτες. Την ανάγκη της μάλιστα διατύπωσα πολλά χρόνια πριν. Kαθώς όμως περνά ο καιρός αυτή η άλλη επανάσταση, που οραματίζομαι, κερδίζει διαρκώς σε περιεχόμενο και ορμή.
Η επανάσταση λοιπόν, που οραματίζομαι, θα είναι μια επανάσταση των σιωπηλών. Δεν θα έχει σημαίες αναπεπταμένες, συνθήματα και ιδεολογικές διακηρύξεις. Θα είναι μια επανάσταση βουβή, που θα στηρίζεται απλώς στην αλληλεγγύη των βλεμμάτων. Θα ξεκινήσει από την απόλυτη, την οργισμένη σιωπή, και θα αποδώσει στον άνθρωπο όσα στερήθηκε, όσα ονειρεύθηκε, ό,τι ζήτησε με κραυγές –πριν επιλέξει την σιωπή.

Γιατί αυτή η σιωπή, είναι η απόγνωση και η προσδοκία του. Δεν είναι αποδοχή, μήτε μοιρολατρία. Η σιωπή είναι το μέτρο της διαψευσμένης του ζωής, η πίκρα για τις επαγγελίες που ακυρώθηκαν, η οργή για την υποκρισία και το ψέμα. Η σιωπή είναι το ανώτερο στάδιο της πολιτικής ωριμότητας. Αν οδηγήσει στην επανάσταση, θα είναι μια επανάσταση αληθινή, αφού για πρώτη φορά δεν θα δεσμεύεται από τα λόγια της. Θα δεσμεύεται μόνον από τα αισθήματα της.

Η επανάσταση των σιωπηλών, δεν απευθύνεται λοιπόν σε ορισμένες τάξεις κοινωνικές, ούτε υπόσχεται ευημερία και δικαιώματα. Υπόσχεται μόνον μια άλλη γλώσσα: Την ξεχασμένη γλώσσα της ειλικρίνειας και της ευθύνης. Δεν επιδιώκει την εξουσία, αφού όπως απέδειξε η Iστορία, αυτό οδηγεί στην βία και τον εκφυλισμό. Επιδιώκει, όμως, να αποδώσει στον άνθρωπο την εξουσία της ζωής του, να απαντήσει στην βουβή απόγνωση της σιωπής του. «Η επανάσταση» σχολιάζει ένας θεωρητικός της, «συνιστά μια πνευματική αναταραχή, μέσω της οποίας μια ομάδα ανθρώπων επιδιώκει να θέσει νέα θεμέλια για την ύπαρξη της.”

Σε αυτήν λοιπόν την επανάσταση, που αναζητά αιωνίως τα θεμέλια της, δεν έχουν ίσως θέση οι ποιητές, μήτε οι φιλόσοφοι. Έχουν όμως θέση οπωσδήποτε οι άνεργοι. Ο φιλόσοφος προσπαθεί να καταλάβει τον κόσμο, ο ποιητής δημιουργεί τον δικό του. Ο άνεργος όμως τον στερείται εξ ορισμού. Η ανεργία αποτελεί τον παραλογισμό ενός πολιτισμού, που δεν παύει να επαίρεται για τις κατακτήσεις του. Ο παραλογισμός αυτός, αλλού εκδηλώνεται στην πρόκληση της χλιδής, στον άνεργο σε ταπεινώσεις που δεν τελειώνουν. Ο άνεργος κατέφυγε στην σιωπή, επειδή κουράστηκε να ακούει για επενδύσεις και για τη μείωση της ανεργίας·που εξαιρούν ωστόσο πάντοτε τον ίδιο. Ο άνεργος είναι πια σιωπηλός, όχι επειδή θέλει να κρύψει την οργή του, αλλά επειδή δεν αντέχει να μιλήσει άλλο.
Η σιωπή -που κρύβει την απόγνωση- χαρακτηρίζει ακόμα όσους έχουν έγνοια πραγματική για την φύση και το περιβάλλον. Δεν είναι πάντοτε οι «οικολόγοι». Οι οικολόγοι φλυαρούν χωρίς μέτρο, καταφεύγουν σε θεωρίες και αναλύσεις, ενώ συχνά κρυφοκοιτάζουν την εξουσία. Στην επανάσταση των σιωπηλών θα συμμετέχουν οι άλλοι: Όσοι γνωρίζουν ότι η ανάσα της φύσεως είναι το ίδιο σπουδαία με την δική τους ανάσα, ότι τα τραύματά της αποτελούν τραύματα στο δικό τους το σώμα και την ψυχή. Αν σήμερα η μόνη προσδοκία τους είναι η επανάσταση των σιωπηλών, είναι επειδή κουράστηκαν να υπομένουν: Την ασίγαστη μανία καταστροφής ενός ευλογημένου τόπου, τις απάνθρωπες πόλεις που στεγνώνουν τις ψυχές, την θυσία του αιώνιου και του αναγκαίου στο εφήμερο και το ταπεινό.

Η επανάσταση των σιωπηλών, δεν υπόσχεται νόμους και διατάγματα, που θα αποβλέπουν στην «προστασία» του περιβάλλοντος. Θεωρεί, αντίθετα, ότι είναι ο άνθρωπος που επείγει να προστατευθεί. Εκείνος –που σήμερα σιωπά με απόγνωση- οδηγείται σταθερά στην αποξένωση, επειδή το περιβάλλον μοιάζει να ανήκει πάντοτε σε κάποιους άλλους. Μόνον όμως όπου το περιβάλλον παραμείνει υπερήφανο και ανέγγιχτο, μπορεί να ανθίσει η πραγματική ζωή. Αλλιώς, θα πληθαίνουν οι απομιμήσεις και τα ομοιώματα της.

Στην επανάσταση των σιωπηλών συμμετέχουν και όσοι είδαν τον διαφορετικό κόσμο, που έπλασαν μέσα τους, να διαψεύδεται και να συντρίβεται. Ούτε μετάνιωσαν όμως, επειδή ο δικός τους κόσμος είχε αξίες και ήθος, ούτε μπορούν να τον αλλάξουν. Στην επανάσταση των σιωπηλών, είναι σημαιοφόροι χωρίς σημαίες, πεζοπόροι χωρίς προμήθειες. Διαθέτουν την τιμιότητα του βλέμματος και μια βαθύτερη αξιοπρέπεια. Ο κόσμος που έπλασαν -που είχε αξίες και ήθος- είναι πάντοτε εκεί. Αυτοί, οι σημαιοφόροι –χωρίς σημαίες- στην επανάσταση των σιωπηλών, είναι η εγρήγορση και η συνείδηση της.

Όσοι άλλωστε κατέφυγαν στην σιωπή, δεν έπαυσαν να ονειρεύονται: Την δίκαιη συγκρότηση του κοινωνικού ιστού, την αύρα μιας παιδείας ουσιαστικής, την ενίσχυση των δημιουργικών δυνάμεων που εν είδει μικρής φωτιάς υπάρχουν στον καθένα. Αντί όμως, όσοι καταφεύγουν σήμερα στην σιωπή, να κερδίσουν λίγα από τα όνειρα τους, έγιναν αριθμοί και αποδέκτες. Αριθμοί σε πίνακες στατιστικής και σε μετρήσεις θεαματικότητας, αποδέκτες των παραλογισμών μιας ψηφιακής οικονομίας, όμηροι μιας ζωής που διαρκώς αφυδατώνεται. Κι ενώ τα λόγια των πολιτικών επιμένουν να διαγράφουν κύκλους ανούσιους και υποκριτικούς, εκείνοι, στην σιωπή τους, προτιμούν να ακούν τον ήχο των κυμάτων, και την βουή των επερχομένων γεγονότων.

Αυτός άλλωστε –εγώ ή εσείς- που οραματίζεται την επανάσταση των σιωπηλών, δεν ενδιαφέρεται αν επικριθεί ως ρομαντικός, ούτε αν καταταχθεί από τους εχέφρονες στους υπέρμαχους μιας ουτοπίας, από τις πολλές που γνώρισε η ιστορία. Οι επικριτές της επανάστασης των σιωπηλών, συχνά φορτωμένοι με διπλώματα και κοινωνιολογικές περγαμηνές, αγνοούν την αξία της σιωπής, το εν δυνάμει επαναστατικό της περιεχόμενο. Τι άλλο όμως ήταν, η εξέγερση του Πολυτεχνείου –η μόνη που τελευταία γνώρισε η χώρα- από μια κραυγή σπαρακτική, μια στιγμή επαναστάσεως ύστερα από χρόνια σιωπής; Η σιωπή υπήρχε από νωρίς στις διαψευσμένες προσδοκίες των νέων ανθρώπων, σερνόταν στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα και τους δρόμους της Αθήνας, μιλούσε με μουσικές και αθέατα δάκρυα. Η βία επιτάχυνε την έκφραση της, τα τάνκς προσπάθησαν να καλύψουν την απειλή της.

Οσοι λοιπόν αμφισβητούν την επανάσταση των σιωπηλών, δεν μέτρησαν ποτέ την αξία της σιωπής, δεν έτυχε ποτέ να αντιληφθούν την εκρηκτική της δύναμη. Μήπως όμως μέσα στην σιωπή δεν ανθίζει ο έρωτας – ή και πάλι σιωπηλά δεν πλάθει ο δημιουργός το έργο του;

«Οι επαναστάσεις είναι τρελές εμπνεύσεις της ιστορίας» έγραψε ένας επαναστάτης, που μάλιστα δολοφονήθηκε από τους πρώην συντρόφους του. Η επανάσταση των σιωπηλών, δεν θα είναι απλώς μια τρελή έμπνευση της ανθρώπινης ιστορίας. Θα είναι ίσως η συνέχεια και η αποθέωση της.

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=5339

πηγή:ΕΦΗΜΕΡΕΥΟΝ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ: «Κάποτε τα σχολεία ήταν χτισμένα στον περίβολο της Εκκλησίας,σήμερα …είναι μακριά»-ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ »

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:esos.gr
«Όσο περνούν τα χρόνια τόσο πιο δύσκολα γίνονται τα θέματα εκπαίδευσης», είπε ο Αρχιεπίσκοπος στους μαθητές του ςεκκλησιαστικού σχολείου της Ι. Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως- το οποίο επισκέφθηκε σήμερα -σημειώνοντας: «Τα χρόνια περνάνε, γίνονται αλλοιώσεις. Κάποτε τα σχολεία

ήταν χτισμένα στον περίβολο της Εκκλησίας. Σήμερα τα σχολεία είναι όσο πιο μακριά από τις Εκκλησίες» είπε.

Ο Μακαριότατος συνέστησε στους μαθητές να σκεφτούν καλά αν θέλουν να γίνουν κληρικοί. Αν έχουν δισταγμό, τότε «δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, γιατί σημαίνει πως έχετε τη δύναμη να κάνετε υπεύθυνες επιλογές». «Η Εκκλησία χρειάζεται ανθρώπους με χαρίσματα, όχι μόνο κληρικούς, αλλά και λαϊκούς» είπε, καλώντας τους να γίνουν συνειδητά κληρικοί και να πατούν σε σωστές βάσεις.

Ο Αρχιεπίσκοπος προς τους καθηγητές

Ο Μακαριώτατος παρέστη στην 7η Επιστημονική Ημερίδα Θεολόγων Καθηγητών που διοργάνωσε η Ι. Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, όπου ανέπτυξε εισήγηση με θέμα «Θεολογία και Τέχνη».

Στο πλαίσιο της ομιλίας του αναφέρθηκε στην πνευματική κρίση των ημερών αλλά και στην κρίση που υπάρχει, όπως είπε, στο χώρο της θεολογικής επιστήμης. Μίλησε για τα προβλήματα των θεολόγων και τις ρωγμές που δημιουργούνται από την έλλειψη συνεργασίας και συνεννόησης στο χώρο. «Πρέπει να δούμε τι συμβαίνει στο σπίτι μας. Δεν είμαστε μόνοι μας, υπάρχει και η άλλη όχθη που πρέπει να συνεργαστούμε. Το ερώτημα είναι τι θέλουμε και τι ζητάμε. Είναι δύσκολο να ανιχνεύσουμε τι θέλουν οι άλλοι. Είναι όμως ακατανόητο εμείς οι θεολόγοι να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε για το τι θέλουμε» υπογράμμισε.

«Αν δεν συνειδητοποιήσουμε την πνοή των ανέμων, αν δεν καταλάβουμε εγκαίρως τον «όμορφο» μοντέρνο αθεϊ

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ

σμό θα βρεθούμε έξω από την ιστορία αυτού του τόπου. Πρέπει να αναρωτηθούμε: Τι είναι τα θρησκευτικά; Βίωμα; Γνώσεις; βαθμός; Μήπως πρέπει να δούμε πιο πέρα; Όταν οι γονείς δουν το παιδί να κουράζεται θα του πουν άσε τα θρησκευτικά… Πρέπει να χαράξουμε συγκεκριμένη πορεία» κατέληξε.

ΟΛΜΕ: Επιστολές σε γονείς και καθηγητές »

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: esos.gr
Επιστολή με σκληρή γλώσσα κατά της πολιτικής της Κυβέρνησης στο χώρο της παιδείας απέστειλε σήμερα προς όλους τους γονείς τη ΔΣ της ΟΛΜΕ.

ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΉ ΚΑΝΕΤΕ
ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Επίσης η ΟΛΜΕ απεστειλε μία δεύτερη επιστολή προς τους καθηγητές

ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΉ ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

«Εξομοίωση» με τα δημόσια σχολεία »

Οι στρεβλώσεις της δημόσιας εκπαίδευσης «αναπαράγονται», όπως φαίνεται, και στην ιδιωτική.

Οι παρεμβάσεις του κράτους σε ό,τι αφορά τον τρόπο λειτουργίας των ιδιωτικών σχολείων έχουν ως αποτέλεσμα την «εξομοίωσή» τους, σε μεγάλο βαθμό, με τα δημόσια σχολεία με κυριότερα χαρακτηριστικά την αδυναμία διαφοροποίησης του προγράμματος σπουδών, αλλά και την ανελαστικότητα στο εργασιακό καθεστώς των εκπαιδευτικών.

Διαβάστε το άρθρο στη σελίδα της εφημερίδας “ΗΜΕΡΗΣΙΑ”…

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση