Το Νηπιαγωγείο μας θα συμμετάσχει με ιδιαίτερη χαρά στον 3ο Μαθητικό Διαγωνισμό με θέμα «Ο εθελοντισμός, ελπίδα για έναν κόσμο καλύτερο!!», που διοργανώνει το Περιφερειακό Τμήμα Μυτιλήνης του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού σε συνεργασία με την Περιφερειακή Διεύθυνση Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης Βορείου Αιγαίου.
Η συμμετοχή μας εντάσσεται στο πλαίσιο των δράσεων που έχει αναλάβει το σχολείο μας με στόχο την καλλιέργεια της έννοιας του εθελοντισμού, της προσφοράς και της αλληλεγγύης από την προσχολική ηλικία. Το σχετικό πρόγραμμα υλοποιείται καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, μέσα από βιωματικές δραστηριότητες, συνεργασίες και δημιουργικές προσεγγίσεις που ενισχύουν τις αξίες της κοινωνικής ευθύνης και της ενεργού συμμετοχής.
Μέσα από τη συμμετοχή μας στον διαγωνισμό, φιλοδοξούμε να δώσουμε στα παιδιά την ευκαιρία να εκφράσουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους γύρω από τον εθελοντισμό, συμβάλλοντας με τον δικό τους μοναδικό τρόπο στη διαμόρφωση ενός καλύτερου κόσμου.
Σκοπός του Μαθητικού Διαγωνισμού είναι η ευαισθητοποίηση των παιδιών για την αξία του εθελοντισμού και αποτελεί συνέχεια των ενημερωτικών εκδηλώσεων με θέμα «Ο εθελοντισμός στη ζωή μας. Ο ρόλος & οι δράσεις του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού» που πραγματοποιούνται στα Σχολεία.
Για την αξιολόγηση των έργων πρόκειται να συγκροτηθεί πενταμελής Κριτική Επιτροπή, η οποία θα αποτελείται από εκπρόσωπο του Περιφερειακού Τμήματος Μυτιλήνης Ε.Ε.Σ., Συμβούλους Εκπαίδευσης και Εκπαιδευτικούς. Κριτήρια για τη βράβευση των μαθητικών εντύπων θα αποτελέσουν η πρωτοτυπία, η δημιουργικότητα, η ποικιλία της ύλης, η τήρηση των κανόνων αισθητικής, η καλή χρήση της γλώσσας κ.ά.
Τα παιδιά του Νηπιαγωγείου μας πήραν μέρος στην 1ηΚατηγορία: Αφίσα – Ζωγραφιά και χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της ανεστραμμένης τάξης. Οι μαθητές δημιούργησαν ατομικές ζωγραφιές, αναδεικνύοντας τις ποικίλες μορφές του εθελοντισμού, που πραγματικά μπορούν να κάνουν τον κόσμο πιο ανθρώπινο, πιο δίκαιο και γεμάτο αλληλεγγύη.
Υπάρχουν πολλές μορφές εθελοντισμού, ανάλογα με τα ενδιαφέροντα, τις δεξιότητες και τον χρόνο που διαθέτει κάποιος. Μερικές βασικές κατηγορίες είναι:
Κοινωνικός εθελοντισμός Βοήθεια σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, όπως ηλικιωμένοι, άστεγοι, παιδιά ή άτομα με αναπηρία. Συχνά γίνεται μέσω οργανώσεων όπως ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός.
Περιβαλλοντικός εθελοντισμός Δράσεις για την προστασία της φύσης, όπως καθαρισμοί παραλιών, αναδασώσεις και προστασία ζώων ή οικοσυστημάτων. Παραδείγματα οργανώσεων είναι η WWF και η Greenpeace.
Εθελοντισμός σε κρίσεις και καταστροφές Συμμετοχή σε επιχειρήσεις βοήθειας μετά από φυσικές καταστροφές, πυρκαγιές ή πλημμύρες.
Εκπαιδευτικός εθελοντισμός Διδασκαλία, ενισχυτική εκπαίδευση ή υποστήριξη μαθητών και φοιτητών.
Ιατρικός ή υγειονομικός εθελοντισμός Παροχή βοήθειας σε θέματα υγείας, αιμοδοσίας ή υποστήριξης ασθενών. Συχνά σχετίζεται με οργανώσεις όπως οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα.
Πολιτιστικός εθελοντισμός Συμμετοχή σε φεστιβάλ, μουσεία, εκδηλώσεις ή πολιτιστικά προγράμματα. Για παράδειγμα, εθελοντές βοηθούν σε εκδηλώσεις όπως το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου.
Αθλητικός εθελοντισμός Υποστήριξη σε αθλητικές διοργανώσεις και αγώνες, όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες.
Ψηφιακός ή διαδικτυακός εθελοντισμός Παροχή βοήθειας εξ αποστάσεως, όπως μετάφραση, δημιουργία περιεχομένου ή τεχνική υποστήριξη.
Εθελοντισμός σε φιλοζωικές δράσεις Φροντίδα αδέσποτων ζώων, φιλοξενία ή υποστήριξη καταφυγίων.
Διεθνής εθελοντισμός Συμμετοχή σε προγράμματα στο εξωτερικό για ανθρωπιστική βοήθεια, εκπαίδευση ή ανάπτυξη κοινοτήτων.
Το Πάσχα στο νηπιαγωγείο είναι μια περίοδος γεμάτη δημιουργικές δραστηριότητες . Μέσα από αυτές τα παιδιά έρχονται σε επαφή με τα ήθη και τα έθιμα του τόπου τους για τη Μεγάλη βδομάδα. Παράλληλα προσπαθούμε να τους μεταδώσουμε τη μήνυμα της ελπίδας, της αγάπης και της θυσίας μέσα από την προσέγγιση των Παθών του Χριστού. Αξιοποιήθηκαν βιβλία , ψηφιακά μέσα , βίντεο.
Μερικές από τις χειροτεχνίες μας.
Από Ζουμπουλή-Ματέλη Μυρσίνη
Στο Νηπιαγωγείο μας φέτος περιμένοντας το Πάσχα… έγινε χαμός δημιουργίας (και λίγης κόλλας στα τραπέζια, στα χέρια, ίσως και στα μαλλιά)!
Οι μικροί καλλιτέχνες, έπιασαν δουλειά και έφτιαξαν πασχαλινές κάρτες γέμισαν με ευχές, αλλά και λαγούς παιχνιδιάρηδες που μοιάζουν έτοιμοι να πηδήξουν έξω από το χαρτί και να ζητήσουν καρότα για σνακ. Άλλοι πάλι τους έδωσαν τόσο μεγάλες πατούσες που μάλλον προετοιμάζονται για… Ολυμπιακούς αγώνες λαγών!
Τα στεφανάκια έγιναν πολύχρωμα και χαρούμενα, έτοιμα να στολίσουν κάθε πόρτα και να φωνάξουν “ήρθε η άνοιξη!”, οι πασχαλίτσες μας κατακόκκινες και χαριτωμένες, ενώ τα πιο γλυκά απ’ όλα ήταν τα μικρά κλωσσοπουλάκια που μόλις «έσκασαν» από τα αυγά τους. Με μάτια γεμάτα απορία (και λίγη σκανταλιά), έμοιαζαν να αναρωτιούνται: «Και τώρα τι κάνουμε; Παίζουμε;»
Και κάπως έτσι, μέσα σε γέλια, και πολλή φαντασία, το Πάσχα στο Νηπιαγωγείο μας έγινε λίγο πιο μαγικό… και σίγουρα πολύ πιο διασκεδαστικό!
Η Κυψέλη, η σχολική βιβλιοθήκη του 2ου Δημοτικού Σχολείου Νέας Αλικαρνασσού, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά προσκάλεσε τα σχολεία να συμμετάσχουν στην ξεχωριστή δράση φιλαναγνωσίας με τίτλο:
“ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙ!”
Η σημασία του “Μαζί”
Το “Διαβάζουμε Μαζί” δεν είναι απλώς ένας τίτλος, αλλά μια φιλοσοφία. Η ανάγνωση γίνεται πιο ζωντανή, πιο ουσιαστική και πιο απολαυστική όταν τη μοιραζόμαστε. Το “μαζί” ενισχύει τη συνεργασία, τη συζήτηση και τη δημιουργική ανταλλαγή ιδεών. Μέσα από αυτή τη δράση, δίνουμε στα παιδιά την ευκαιρία να δουν το βιβλίο ως ένα μέσο που τα ενώνει, καλλιεργώντας έτσι την έννοια της κοινότητας και της συλλογικότητας στη μάθηση.
Η σημασία του “Διαβάζουμε”
Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για να καλλιεργήσουμε την αγάπη των παιδιών για την ανάγνωση. Στις 2 Απριλίου 2026, σε σχολεία σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, θα πραγματοποιήθηκε ανάγνωση παραμυθιού, με κάθε τάξη να επιλέγει ελεύθερα το βιβλίο που επιθυμεί. Στη συνέχεια, δόθηκε χρόνος για δημιουργική επεξεργασία του υλικού και τα παιδιά συμμετείχαν σε ποικίλες δραστηριότητες που τους επέτρεψαν να εκφραστούν, να συνεργαστούν και να αλληλεπιδράσουν με τα παραμύθια.
Εμείς επιλέξαμε το βιβλίο με τίτλο “Νεράιδα της βροχής”. «Η Νεράιδα της Βροχής» είναι ένα παιδικό παραμύθι της Ελισάβετ Τάρη (εκδόσεις Διάπλους) που πραγματεύεται τη διαχείριση συναισθημάτων, τη συνεργασία και την αγάπη για τη φύση. Η ιστορία ακολουθεί μια νεράιδα με ασημένια φτερά, η οποία θυμώνει με την γκρίνια των ανθρώπων για τη βροχή και αποφασίζει να τους διδάξει την αξία της.
Το διαβάσαμε αφού μαζευτήκαμε σε κύκλο και μετά φτιάξαμε ένα κολλάζ
Έπειτα φτιάξαμε σελιδοδείκτες ζωγραφίζοντας μια εικόνα από το παραμύθι.
Το νηπιαγωγείο μας τα τρία τελευταία χρόνια έχει εντάξει στο πρόγραμμα του το σκάκι. Άλλοτε μέσα από τα εργαστήρια δεξιοτήτων ,άλλοτε μέσα από διάφορους διαγωνισμούς στους οποίους παίρνει μέρος.
Η Ελληνική Σκακιστική Ομοσπονδία μας τίμησε αναρτώντας στην ιστοσελίδα της, δημιουργίες των μαθητών μας από τις δράσεις μας .
Το Δελτίο Τύπου για το σχολείο μας αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της ΕΣΟ και στα social media της Ομοσπονδίας
Το υπέροχο ταξίδι μας στα χρόνια των ηρώων , στα χρόνια της επανάστασης ξεκίνησε με ένα βιβλίο που μας έφερε ο Γιώργος.
Ο Ανδρίκος μαζί με τον παππού του κρατούν το κλειδί για το σεντούκι με τα οικογενειακά κειμήλια, που κατέβασαν από τη σοφίτα. Ήρθε η στιγμή να το ανοίξουν! Το κλειδί, μουσκεμένο από δάκρυα συγκίνησης, σαν να κατάλαβε και άνοιξε μεμιάς. Μερικά δευτερόλεπτα πέρασαν για να μπορέσουν να διακρίνουν τι βρίσκεται μέσα: προσωπογραφίες αγωνιστών, προσωπικά αντικείμενα του καπετάν Ανδρέα, το καλό χρυσοκεντημένο γιλέκο και το τάσι του, η σημαία, που ανέμιζε πάντα μπροστά από τα παλληκάρια του, τα τιμημένα όπλα, οι χάρτες, η περικεφαλαία…
Το βιβλίο συνοδευόταν από ένα παιχνίδι με κάρτες που μας βοήθησε να αναγνωρίσουμε τους αγαπημένους μας ήρωες.
Ζωγραφίσαμε εικόνες από την επανάσταση, φτιάξαμε τσολιάδες και σουλιώτισσες
Ετοιμάσαμε προσκλήσεις για τη γιορτή μας.
Την παραμονή της 25ης Μαρτίου μαζευτήκαμε να γιορτάσουμε τη θρησκευτική και εθνική γιορτή μας. Το σχολείο γέμισε από τσολιάδες, σουλιώτισσες, ήρωες του 1821 . Τα παιδιά είπαν τα ποιήματα τους με ενθουσιασμό και μετά χόρεψαν παραδοσιακούς χορούς.
Από Ζουμπουλή Ματέλη Μυρσίνη
Στο νηπιαγωγείο, οι μαθητές του ολοήμερου προγράμματος, δημιούργησαν ένα στεφάνι αφιερωμένο στους ήρωες που αγωνίστηκαν το 1821. Κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας, αφηγούμασταν ιστορίες για κάθε ήρωα, τις οποίες τα παιδιά άκουγαν με μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς τοποθετούσαμε τις μορφές τους πάνω στο στεφάνι.
Παράλληλα, κατασκεύασαν ένα μικρό κάδρο, με σκοπό να μας θυμίζει πως δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε τους αγώνες και τις θυσίες τους. Μέσα από τις αφηγήσεις και τα γεγονότα που παρουσιάστηκαν, τα παιδιά κατανόησαν τη σημασία της ελευθερίας και το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς τους ήρωες έχασαν τη ζωή τους, ώστε εμείς σήμερα να ζούμε ελεύθεροι.
Το διάστημα είναι ένας κόσμος θαυμαστός και γεμάτος μυστήρια που συναρπάζει τα παιδιά. Εκεί υπάρχουν αστέρια, πλανήτες και γαλαξίες που μας κάνουν να ονειρευόμαστε και να ανακαλύπτουμε νέα πράγματα. Μελετώντας τη ζωή των αστροναυτών, μάθαμε πολλά για το πώς ζουν και εργάζονται στο διάστημα, αλλά και για σημαντικές έννοιες της φυσικής. Έτσι, γνωρίσαμε τη βαρύτητα και καταλάβαμε πώς λειτουργεί, ενώ εξερευνήσαμε και άλλες δυνάμεις, όπως την άνωση και την ατμοσφαιρική πίεση. Μέσα από αυτή τη μελέτη, το διάστημα έγινε για εμάς ακόμη πιο ενδιαφέρον και γεμάτο γνώση!
Η διερεύνηση του θέματος της Βαρύτητας στη Γη και στο Διάστημα, εντάσσεται στο Θεματικό Πεδίο: Φυσικές Επιστήμες – STEM και Διαθεματικά Συνδέεται με τη Γλώσσα, τα Μαθηματικά, και τη Δημιουργική Έκφραση
Στόχοι της δράσης :
Γνωστικοί στόχοι: Τα παιδιά να:
κατανοήσουν ότι τα αντικείμενα πέφτουν προς τα κάτω λόγω της βαρύτητας
διακρίνουν τη διαφορά μεταξύ Γης και Διαστήματος (έλλειψη βαρύτητας)
διατυπώνουν απλές υποθέσεις και να παρατηρούν αποτελέσματα
Δεξιότητες: παρατήρηση και πειραματισμός- σύγκριση και ταξινόμηση – ανάπτυξη επιστημονικής σκέψης (πρόβλεψη- δοκιμή -συμπέρασμα)
Στάσεις: ενίσχυση περιέργειας για τον φυσικό κόσμο- συνεργασία και συμμετοχή- σεβασμός στη διαδικασία πειραματισμού
Προσδοκώμενα αποτελέσματα: να περιγράφουν τί συμβαίνει όταν αφήνουμε αντικείμενα – να εξηγούν με απλά λόγια γιατί πέφτουν –να αναγνωρίζουν ότι στο διάστημα τα πράγματα «αιωρούνται»- να συμμετέχουν ενεργά σε πειράματα.
Είδαμε πολλά vibeo σχετικά με το διάστημα και τη ζωή εκεί…
Γνωρίσαμε τον Ισαάκ Νεύτωνα, έναν πολύ έξυπνο άνθρωπο, που αγαπούσε να σκέφτεται και να παρατηρεί τον κόσμο γύρω του. Μια μέρα, καθώς καθόταν κάτω από ένα δέντρο, είδε ένα μήλο να πέφτει από το δέντρο στο έδαφος.
Τότε άρχισε να αναρωτιέται: «Γιατί το μήλο πέφτει κάτω και δεν πετάει προς τα πάνω;» Έτσι, σκέφτηκε και ανακάλυψε κάτι πολύ σημαντικό που το ονόμασε βαρύτητα.
Η βαρύτητα είναι μια δύναμη που τραβάει όλα τα πράγματα προς τη Γη. Χάρη σε αυτήν, μπορούμε να περπατάμε χωρίς να πετάμε στον αέρα και τα αντικείμενα πέφτουν κάτω όταν τα αφήνουμε. Ο Νεύτων μας βοήθησε να καταλάβουμε καλύτερα τον κόσμο μας!
Αρχικά, τα παιδιά πειραματίστηκαν αφήνοντας να πέσουν διάφορα αντικείμενα από διαφορετικά ύψη, όπως ένα μολύβι, ένα βιβλίο και ένα φύλλο χαρτί. Παρατήρησαν ότι όλα τα αντικείμενα κατέληξαν στο πάτωμα.
Στη συνέχεια, αναρωτήθηκαν γιατί συμβαίνει αυτό και εξέφρασαν τις δικές τους ιδέες, όπως «γιατί είναι βαριά» ή «γιατί έτσι γίνεται» κτλ.. Με αφορμή αυτές τις απόψεις, εξηγήθηκε ότι η Γη ασκεί μια δύναμη που τραβά όλα τα αντικείμενα προς το κέντρο της. Η δύναμη αυτή ονομάζεται βαρύτητα.
Έπειτα, τα παιδιά πειραματίστηκαν για να διαπιστώσουν ποιο αντικείμενο πέφτει πιο γρήγορα, συγκρίνοντας ένα φύλλο χαρτί και ένα βιβλίο.
Τέλος, έγινε αναφορά στο διάστημα, όπου η βαρύτητα δεν δρα με τον ίδιο τρόπο όπως στη Γη. Εκεί, τα αντικείμενα δεν πέφτουν προς τα κάτω αλλά αιωρούνται, καθώς δεν υπάρχει η ίδια δύναμη να τα τραβά.
«Τα λεμόνια-αστροναύτες και το μυστικό της βαρύτητας!»
Ένα πείραμα για τη βαρύτητα και την άνωση.
(Ένα παραμύθι που φτιάχτηκε από την εκπαιδευτικό Δήμου Μαρία, για να κατανοήσουν τα παιδιά τη δύναμη της βαρύτητας, της άνωσης και να δοθεί η αφορμή ώστε να γίνουν συγκρίσεις με το τί συμβαίνει στη γη και τί στο διάστημα. Το παραμύθι είναι η “γέφυρα” που θα τους οδηγήσει στο πείραμα, γιατί τα παιδιά καταλαβαίνουν καλύτερα δύσκολα νοήματα, όταν υπάρχει μια ιστορία που να τους κινεί το ενδιαφέρον και με απλό τρόπο να τους παρουσιάζει το θέμα που πρόκειται να επεξεργαστούν. )
«Μια φορά κι έναν καιρό ήταν τρία λεμόνια: Ο Φλούδας, που καμάρωνε για την ωραία κίτρινη φλούδα του, η Μισοφλουδίτσα, που ποτέ δεν φορούσε όλη της την φλούδα και τριγυρνούσε μόνο με το μαγιό της, και ο Ξεφλούδης, που ήταν ντροπαλός τύπος, και όλο παραπονιόταν πως δεν είχε καθόλου φλούδα. Και οι τρεις ήταν αχώριστοι και πάντα έψαχναν για νέες περιπέτειες
Μια μέρα αποφάσισαν να πάνε για μια βουτιά στη θάλασσα
Ο Φλούδας φώναξε: «Κοιτάξτε με ! Πετάω!»
Η Μισοφλουδίτσα είπε: «Εγώ είμαι στη μέση!»
Ο Ξεφλούδης είπε: «Ωχ… εγώ πάω κάτω στο βυθό !Βοήθεια!»
Καθώς έπαιζαν στο νερό, είδαν κάτι να λαμπυρίζει στον ουρανό. Ήταν ένα μικρό διαστημόπλοιο που κατέβαινε σιγά-σιγά προς την παραλία! Από μέσα βγήκε ένας χαμογελαστός αστροναύτης και τους είπε: «Γειά σας, μικρά λεμόνια! Ψάχνω γενναίους ταξιδιώτες για μια αποστολή στο διάστημα. Θέλετε να έρθετε;» Τα τρία λεμόνια κοιτάχτηκαν μεταξύ τους.
Ο Φλούδας πετάχτηκε πρώτος: «Φυσικά! Με τέτοια φλούδα, είμαι φτιαγμένος για λάμψη στα αστέρια! θέλω να δείξω τη φλούδα μου σε όλο το σύμπαν!»
Η Μισοφλουδίτσα είπε γελώντας: «Εγώ είμαι κάπου στη μέση… αλλά μου αρέσει η περιπέτεια!»
Ο Ξεφλούδης χαμογέλασε: «Κι εγώ θέλω να δω αν μπορώ να… επιπλέω χωρίς τη φλούδα μου στο διάστημα!»
Έτσι, χωρίς δεύτερη σκέψη, μπήκαν όλοι μαζί στο διαστημόπλοιο.
Όταν έφτασαν στο διάστημα, έγινε κάτι μαγικό…Όλοι άρχισαν να πετούν μαζί!
Ο Φλούδας δεν καμάρωνε πια μόνο για τη φλούδα του. «Εδώ δεν υπάρχει πάνω και κάτω! Είμαστε παντού!»
Η Μισοφλουδίτσα δεν ένιωθε «στη μέση». «Ούτε πολύ, ούτε λίγο… στο διάστημα είμαι τέλεια!» φώναξε χαρούμενα, κάνω και μπαλέτο. Ο Ξεφλούδης, που πριν φοβόταν το νερό, τώρα πετούσε σαν πύραυλος. «Εδώ πάνω δεν υπάρχει βυθός! Είμαι ελεύθερος!» είπε και έκανε σβούρες, δεν φοβόταν που ήταν διαφορετικός.
Ο αστροναύτης τους κοίταξε και χαμογέλασε. «Βλέπετε; Στο διάστημα δεν έχει σημασία πώς είσαι απ’ έξω… δεν μετράει αν έχεις φλούδα, μισή φλούδα ή καθόλου. Όλοι μπορείτε να πετάξετε!»
Δεν έχει σημασία πόση «φλούδα» έχεις…αλλά με ποιους πετάς μαζί, είπαν τα τρία λεμόνια.
Και από τότε, τα τρία λεμόνια ταξιδεύουν από πλανήτη σε πλανήτη, ζώντας τις πιο ζουμερές περιπέτειες… παρέα! Αν κοιτάξετε καλά στον ουρανό μπορεί να δείτε να πετούν μαζί χαρούμενα που νίκησαν τη βαρύτητα, αλλά και την άνωση!”
Πάμε να το διαπιστώσουμε…
Πήραμε τα τρία μικρά λεμόνια. Ένα με ολόκληρη την φλούδα του, ένα με λίγη φλούδα και ένα με καθόλου. Μπαίνει το ερώτημα αν αυτά μπουν στο νερό ποιο θα επιπλέει.
Τα παιδιά κάνουν υποθέσεις και στην συνέχεια πάμε να διαπιστώσουμε ποιες από αυτές είναι σωστές.
Βάζουμε τα λεμόνια στο νερό και παρατηρούμε τι θα συμβεί
Βλέπουμε ότι:
Λεμόνι με φλούδα …επιπλέει
το καθαρισμένο λεμόνι… βυθίζεται
Λεμόνι με λίγη φλούδα… μένει κάπου στη μέση
Γιατί γίνεται αυτό; Γιατί όλα τα λεμόνια λόγο της βαρύτητας δεν πάνε προς τα κάτω;
Άρα η διαφορά δεν οφείλεται μόνο σε αυτή, μάλλον υπάρχει και κάποια άλλη δύναμη! Εξηγούμε ότι εδώ υπάρχει μια δύναμη που τη λέμε Άνωση.
Όταν ένα αντικείμενο μπαίνει στο νερό: Το νερό σπρώχνει το αντικείμενο προς τα πάνω (άνωση). Έτσι επιπλέουμε και εμείς όταν κάνουμε μπάνιο στη θάλασσα.
Ταυτόχρονα η βαρύτητα το τραβάει προς τα κάτω.
Το τι θα συμβεί εξαρτάται από το ποια δύναμη είναι μεγαλύτερη
Αναρωτιόμαστε μήπως παίζει ρόλο η φλούδα;
Και πραγματικά, η φλούδα του λεμονιού, έχει μικρές «τσέπες» με αέρα, έχει αέρα μέσα της και γι’αυτό είναι πιο “ελαφριά” (λιγότερο πυκνή)
Η λιγότερη φλούδα, σημαίνει μέτρια πυκνότητα και άρα το λεμόνι μας ισορροπεί και μένει στη μέση. Χωρίς φλούδα, άρα χωρίς αέρα, το λεμόνι μας βυθίζεται
Η Βαρύτητα τραβάει το λεμόνι προς τα κάτω, ενώ η Άνωση (νερό), το σπρώχνει προς τα πάνω.
Με λίγα λόγια: Δεν είναι ότι αλλάζει η βαρύτητα, αλλά αλλάζει η πυκνότητα και η άνωση λόγω της φλούδας.
Σχέση με την έλλειψη βαρύτητας στο διάστημα
Στο διάστημα (π.χ. στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό) υπάρχει μικροβαρύτητα, δηλαδή
τα αντικείμενα δεν “πέφτουν” προς τα κάτω. Δεν υπάρχει “πάνω” και “κάτω” Δεν υπάρχει επιπλέει ή βυθίζεται και γι’αυτό, όλα τα λεμόνια, θα αιωρούνται μαζί!
Τα παιδιά ζωγράφισαν το πείραμα…
Και η εξερεύνηση στον κόσμο των δυνάμεων γύρω μας, συνεχίζεται. ..
Ένα ποτήρι που δεν χύνει το νερό του!
Για το πείραμα χρειαστήκαμε ένα ποτήρι, νερό και ένα χαρτί πιο μεγάλο από το στόμιο του ποτηριού. Στην αρχή γεμίσαμε ένα ποτήρι με νερό και όταν το αναποδογυρίσαμε είδαμε, ότι φυσικά ,όπως σωστά είχαμε υποθέσει το νερό λόγω της βαρύτητας χύνεται στον νεροχύτη μας.
Στη συνέχεια, γεμίσαμε το ποτήρι με νερό και βάλαμε το χαρτί πάνω στο στόμιο του ποτηριού. Κρατήσαμε καλά το χαρτί με το χέρι μας και γυρίσαμε το ποτήρι ανάποδα. Αφήσαμε σιγά-σιγά το χέρι μας και… Τι να δούμε; Το χαρτί δεν έπεσε και το νερό έμεινε μέσα στο ποτήρι!
Σκεφτήκαμε πολύ γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό. Τα παιδιά υποψιασμένα από τα προηγούμενα πειράματα με τις δυνάμεις, είπαν πως κάποια δύναμη θα κρύβεται πάλι εκεί! Δεν μπόρεσαν να σκεφτούν άλλη από αυτή του αέρα που βρίσκεται έξω από το ποτήρι.
Ο αέρας είναι παντού γύρω μας, ακόμα κι αν δεν τον βλέπουμε! Όταν γυρίζουμε το ποτήρι ανάποδα, ο αέρας από κάτω σπρώχνει το χαρτί προς τα πάνω και το κρατάει στη θέση του. Με άλλα λόγια ο αέρας έκανε τα μαγικά του και με τη δύναμη του κράτησε το χαρτί, ώστε να μη χυθεί το νερό μέσα από το ποτήρι!
Αυτή η δύναμη λέγεται: Ατμοσφαιρική πίεση
Αυτό φάνηκε στα μάτια των παιδιών κάτι μαγικό. Το ποτήρι έκανε βόλτα στους διαδρόμους του Νηπιαγωγείου, στις αίθουσες, στην αυλή και με ενθουσιασμό είπαν πώς ο αέρας νίκησε τη βαρύτητα!
Αναρωτιόμαστε τί θα συνέβαινε στο διάστημα;
Το νερό θα έφευγε από το ποτήρι , το χαρτί θα έφευγε κι αυτό και όλα θα… αιωρούνταν!
Στο διάστημα όλα πετάνε γιατί δεν υπάρχει βαρύτητα όπως εδώ και δεν υπάρχει και αέρας να σπρώχνει»
Ε, τώρα που μάθαμε τα μυστικά του διαστήματος και των αστροναυτών, βάλτε τις στολές σας, τα κράνη σας και πάμε για ένα ταξιδάκι στο διάστημα…. Φυυυυύγαμεεεεεε!
Τα παιδιά του Νηπιαγωγείου μας παρακολούθησαν εκπαιδευτικά βίντεο για τη ζωή των αστροναυτών στο διάστημα και ανέπτυξαν έντονο ενδιαφέρον, ιδιαίτερα γύρω από τη διατροφή τους, από τον τρόπο συντήρησης και διατήρησης των τροφίμων τους, οι απορίες και οι προβληματισμοί τους αποτέλεσαν αφορμή για συζήτηση.
Οι περσινοί μαθητές μας, μοιράστηκαν τις εμπειρίες τους από την επίσκεψη της εταιρείας Globus Hellas Test by NASΑ, όπου μας «ταξίδεψε» στον συναρπαστικό κόσμο του διαστήματος, μεταφέρνοντάς μας γνώσεις και εικόνες από διαστημικά πειράματα, το μουσείο μετεωριτών, τους ήχους των πλανητών, αλλά και τις στολές των αστροναυτών (https://blogs.sch.gr/taxnipiag/2025/01/16/ena-taxidi-sto-diastima/)
Η δράση αυτή πραγματοποιήθηκε πέρυσι, στο πλαίσιο της αποστολής «Σώσε τον Πλανήτη 2025», ενισχύοντας τη φαντασία, τη συνεργασία και το ενδιαφέρον των παιδιών για την επιστήμη και το περιβάλλον.
Οι παλαιότεροι μαθητές ενημέρωσαν τους νεότερους για το εργαστήριο «Φυτεύουμε όπως οι Αστροναύτες». Φέτος διαπίστωσαν και οι ίδιοι ότι τα φυτά στις γλάστρες του σχολείου διατηρήθηκαν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα χωρίς πότισμα. Αυτό συνέβη χάρη στο ειδικό υλικό που χρησιμοποιήσαμε, πέρυσι τον Ιούνιο, το οποίο αξιοποιείται και από αστροναύτες για την καλλιέργεια φυτών στο διάστημα, καθώς συμβάλλει στη συγκράτηση της υγρασίας και μειώνει την ανάγκη για συχνό πότισμα. Έτσι τα φυτά στην αυλή μας σώθηκαν από την ξηρασία και τον καύσωνα και τα απολαμβάνουμε και φέτος.
Το υλικό που χρησιμοποιούν οι αστροναύτες για να εξοικονομούν νερό στα φυτά τους συνήθως λέγεται υδρογέλη.
Η υδρογέλη είναι ένα ειδικό υλικό που: απορροφά μεγάλες ποσότητες νερού (σαν “σφουγγάρι”), το αποθηκεύει και το απελευθερώνει σιγά-σιγά στις ρίζες των φυτών.
Έτσι μειώνεται η ανάγκη για συχνό πότισμα, δεν χάνεται εύκολα το νερό (πολύ σημαντικό στο διάστημα)
Χρησιμοποιείται όχι μόνο σε διαστημικές αποστολές (π.χ. στη NASA), αλλά σε γεωργία σε ξηρές περιοχές και σε γλάστρες στο σπίτι.
Η εμπειρία των παιδιών μοιράστηκε μέσω των κοινοτήτων μάθησης στα συνεργατικά padlet, «Μικροί κηπουροί εν δράση» και Myth2space.
Την ημέρα της Εαρινής Ισημερίας Παρασκευή 20/3/2026, πραγματοποιείται ένα παγκόσμιο πείραμα με τη συμμετοχή σχολείων, επιστημόνων και πλοίων, υπό τον συντονισμό του Ιδρύματος Ευγενίδου και του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. Οι συμμετέχοντες μετρούν ταυτόχρονα τις σκιές ράβδων σε διαφορετικά σημεία της Γης, αναβιώνοντας το πείραμα του Ερατοσθένη και αποδεικνύοντας τη σφαιρικότητα του πλανήτη. Η δράση έχει τόσο επιστημονικό όσο και εκπαιδευτικό στόχο, προάγοντας την κριτική σκέψη και τη συνεργασία.
Έτσι και εμείς σήμερα στο Νηπιαγωγείο μας ταξιδέψαμε πίσω στον χρόνο και γνωρίσαμε τον Ερατοσθένη, έναν σοφό που επιβεβαίωσε ότι η Γη μας είναι στρογγυλή σαν μπάλα και μέτρησε την περιφέρεια χρησιμοποιώντας μόνο… μια σκιά!
Εμείς βέβαια δεν υπολογίσαμε την περιφέρει της γης, αλλά ήρθαμε σε μια πρώτη επαφή με την εξήγηση του πειράματος του Ερατοσθένη, που μετατράπηκε σε ένα παιχνίδι με το φως και τις σκιές. Μέσα από αυτό τα παιδιά, είδαν πώς το φως του Ήλιου φτάνει στον πάτο ενός πηγαδιού και πειραματίστηκαν με φακούς και σκιές για να καταλάβουν την καμπυλότητα της Γης.
Και το ταξίδι ξεκινά…
«Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια χώρα μακρινή που τη λέγανε Αίγυπτο, ζούσε ένας πολύ περίεργος άνθρωπος, ο Ερατοσθένης. Ο Ερατοσθένης δεν ήταν απλώς ένας κύριος, ήταν ο «Διευθυντής των Βιβλίων» σε μια τεράστια βιβλιοθήκη!
Μια μέρα, διάβασε κάτι που του φάνηκε μαγικό:
«Σε μια πόλη που τη λένε Συήνη, το μεσημέρι του καλοκαιριού, ο Ήλιος στέκεται ακριβώς από πάνω από ένα βαθύ πηγάδι. Αν κοιτάξεις μέσα, ο Ήλιος φωτίζει τον πάτο και οι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου σκιά!»
«Περίεργο!» σκέφτηκε ο Ερατοσθένης. «Εδώ στην πόλη μου, την Αλεξάνδρεια, την ίδια ώρα, εγώ βλέπω τη σκιά μου στο χώμα. Γιατί εκεί δεν έχουν σκιά κι εμείς έχουμε;»
Τότε του ήρθε μια ιδέα! Πήρε ένα κοντάρι και το κάρφωσε στη γη.
«Αν η Γη ήταν ίσια σαν χαρτί», είπε, «τότε ο Ήλιος θα χτύπαγε το ίδιο και τις δύο πόλεις και κανένας δεν θα είχε σκιά. Αλλά αφού εγώ έχω σκιά κι εκείνοι όχι, σημαίνει πως η Γη μας στρίβει… είναι στρογγυλή σαν μπάλα!»
Ο Ερατοσθένης ήθελε να μάθει πόσο μεγάλη είναι αυτή η μπάλα. Αλλά δεν είχε αυτοκίνητο, ούτε αεροπλάνο. Τι έκανε; Ζήτησε από έναν άντρα να περπατήσει όλη τη διαδρομή από τη μια πόλη στην άλλη και να μετράει τα βήματά του! (Φανταστείτε πόσα βήματα: ένα, δύο, τρία… χιλιάδες!).
Όταν έμαθε πόσα βήματα ήταν η απόσταση, έκανε τους λογαριασμούς του και ανακάλυψε πόσο τεράστια είναι η Γη μας, χωρίς να κουνηθεί από τη θέση του. Μόνο με το μυαλό του και μια σκιά!»
Για να φτιάξουμε το «μαγικό πηγάδι» της Συήνης, χρησιμοποιήσαμε απλά υλικά που είχαμε ήδη στην τάξη. Ήταν ένας τρόπος να καταλάβουν τα παιδιά πώς το φως του Ήλιου πέφτει ακριβώς μέσα στην τρύπα του πηγαδιού.
Πήραμε, έναν άδειο κύλινδρο από ρολό χαρτιού κουζίνας (αυτό θα είναι το πηγάδι μας) και έναν δυνατό φακό (που θα κάνει τον Ήλιο).
Το πείραμα της σκιάς: Ζητήθηκε από ένα παιδί να κρατήσει τον φακό λίγο πιο πλάγια. Είδαν ότι μέσα στο πηγάδι έχει σκοτάδι (σκιά) στα τοιχώματα.
Το μεσημέρι του Ερατοσθένη: Τώρα, το παιδί έφερε τον φακό ακριβώς πάνω από την τρύπα του ρολού. Ξαφνικά, ο πάτος του πηγαδιού φωτίστηκε ολόκληρος! Όταν δηλαδή ο ο Ήλιος είναι ακριβώς από πάνω μας. Στη Συήνη, εκείνη την ημέρα, το φως έμπαινε τόσο ίσια μέσα στο πηγάδι, που δεν άφηνε καθόλου σκιά!
Στη συνέχεια βάλαμε τον φακό να ρίχνει το φως του από διάφορα σημεία. Σημειώσαμε το μέγεθος της σκιάς που φαινόταν στο πάτωμα. Αυτό έγινε με διάφορους τρόπους :με σημάδι του μαρκαδόρου, με χάραξη του μήκους της σκιάς με κιμωλία και τέλος με μέτρηση με μεζούρα. Διαπιστώθηκε ότι ανάλογα με τη θέση που έπαιρνε ο ‘Ηλιος-φακός, διαγράφονταν και διαφορετικό μήκος σκιάς.
Μετά πήραμε δύο ίδια ρολά χαρτιού κουζίνας και τα τοποθετήσαμε πάνω στο πάτωμα. Σκεφτήκαμε ότι αν η Γη ήταν επίπεδη, οι σκιές τους θα ήταν ίδιες. Και το διαπιστώσαμε!
Γνωρίζουμε όμως ότι η Γη είναι σφαιρική. Μένει τώρα να δούμε αν οι σκιές σε διαφορετικά μέρη έχουν διαφορετικό μήκος.
Πήραμε τον φακό- Ήλιο και μια υδρόγειο σφαίρα, κολλήσαμε δύο χαρτάκια και συμφωνήσαμε ότι αυτά είναι δυο μικρά ανθρωπάκια. Μετακινήσαμε τον φακό και τα παιδιά είδαν πώς οι σκιές αλλάζουν μέγεθος ανάλογα με τη θέση που πέφτει το φως από τον φακό, επειδή η επιφάνεια της γης είναι κυκλική.
Τέθηκαν ερωτήσεις κατά τη διάρκεια του πειράματος, όπως:
«Αν η Γη ήταν ίσια σαν τραπέζι, νομίζετε ότι οι σκιές μας θα ήταν ίδιες σε όλο τον κόσμο την ίδια ώρα;» (Για να καταλάβουν τη διαφορά επίπεδου και σφαίρας).
«Γιατί η σκιά μας το πρωί είναι τεράστια και το μεσημέρι γίνεται μικρούλα; Πού πηγαίνει ο Ήλιος;» (Για να συνδέσουν τη θέση του Ήλιου με το μήκος της σκιάς).
«Αν βάλουμε δύο παιδάκια πάνω σε μια μπάλα, μπορεί ο ένας να έχει μεγάλη σκιά και ο άλλος καθόλου; Πώς πρέπει να γυρίσουμε την μπάλα για να το πετύχουμε;»
Από το παιχνίδι με το «μαγικό πηγάδι», τους φακούς και τις σκιές, καταλήξαμε στα εξής:
Το φως του Ήλιου (ή του φακού) πέφτει με διαφορετικό τρόπο ανάλογα με τη θέση του.
Όταν αλλάζει η θέση της πηγής φωτός, αλλάζει και το μήκος της σκιάς.
Αν δύο αντικείμενα βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο και φωτίζονται με τον ίδιο τρόπο, οι σκιές τους είναι ίδιες.
Όμως, όταν η επιφάνεια δεν είναι επίπεδη αλλά καμπύλη (όπως η Γη), τότε οι σκιές σε διαφορετικά σημεία έχουν διαφορετικό μήκος.
Αυτό συμβαίνει γιατί η Γη είναι σφαιρική και το φως του Ήλιου δεν πέφτει παντού με την ίδια γωνία.
Έτσι καταλάβαμε ότι ο Ερατοσθένης χρησιμοποίησε τις σκιές για να αποδείξει ότι η Γη είναι στρογγυλή, αυτό βέβαια το είχαν προσέξει οι αρχαίοι Έλληνες με την πλεύση των πλοίων τους, αλλά πόσο μεγάλη είναι η «αγκαλιά» της, δηλαδή η περιφέρειά της.
Το πείραμα- παιχνίδι, με τα κοντάρια και το «κυνήγι» της σκιάς, δεν μεταφέρθηκε στην αυλή τουλάχιστον για σήμερα, γιατί η μέρα ήταν βροχερή και δεν θα είχαμε τη βοήθεια του ήλιου.
Η εμπειρία των παιδιών μοιράστηκε στις κοινότητες μάθησης μέσω των συνεργατικών padlet: «Μικροί κηπουροί εν δράση» και στο Myth2space.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
