ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ

Απόκριες στον νηπιαγωγείο σημαίνει παιχνίδι, δημιουργία , χορός, τραγούδι, μεταμφιέσεις , πάρτι.  Αυτές οι μέρες τα είχαν όλα.

Παίξαμε με τον τροχό του καρναβαλιού και μιμηθήκαμε τους κλόουν.

Χρησιμοποιήσαμε πιάτα και μπαλόνια για να φτιάξουμε κλόουν.

Παίξαμε μουσικές καρέκλες , αγαλματάκια ακούνητα ,προσπαθήσαμε με κλειστά μάτια να φτιάξουμε τα χαρακτηριστικά του προσώπου του κλόουν , χορέψαμε.

Μασκαρευτήκαμε. Οι στολές πολλές και διαφορετικές. H Frozen φυσικά κυριάρχησε.

Στο τέλος απολαύσαμε και τις λιχουδιές που μας έστειλαν οι γονείς.

Από Ζουμπουλή Ματέλη Μυρσίνη

Το πάρτι και τα παιχνίδια  συνεχίστηκαν και στο ολοήμερο…

• Οι παίκτες φορούν τις χάρτινες ουρές τους και προσπαθούν να τις αφαιρέσουν από τους άλλους αλλά και να προστατέψουν τη δική τους.
• Το παιχνίδι τελειώνει όταν μείνει ένας παίκτης με ουρά, ή αν χάσουν όλοι τις ουρές τους, νικητής είναι αυτός που μάζεψε τις περισσότερες ουρές.

Στη συνέχεια παίξαμε ένα παιχνίδι που άρεσε πολύ! Τη σκυταλοδρομία της αποκριάς.

Τα παιδιά χωρίστηκαν σε 2 ομάδες. Κάθε ομάδα ορίζει έναν παιδί, το οποίο θα τυλιχτεί με τις σερπαντίνες. Δίνουμε στα υπόλοιπα παιδιά της ομάδας ένα ρολάκι σερπαντίνας και βάζουμε μια αγαπημένη αποκριάτικη μουσική.

Στη συνέχεια, η κάθε ομάδα παίρνει τη θέση της, φτιάχνοντας μια ευθεία γραμμή ο ένας πίσω από τον άλλον, έχοντας απέναντί τους σε μια απόσταση τον καρναβαλιστή της ομάδας τους.

Με το σύνθημα εκκίνησης ξεκινάνε οι πρώτοι παίκτες να τρέχουν μέχρι τον καρναβαλιστή και αρχίζουν να τον τυλίγουν με τη σερπαντίνα γύρω από το σώμα του. Όταν τελειώσει η σερπαντίνα του κάθε παίκτη ξεκινάει ο επόμενος.

Νικήτρια ομάδα είναι εκείνη που θα καταφέρει να τυλίξει με περισσότερη σερπαντίνα τον καρναβαλιστή της και θα τελειώσει πρώτη

Στόχοι: 

• εξάσκηση της λεπτής κινητικότητας
  ανάπτυξη οπτικοκινητικού συντονισμού (ματιών και άνω άκρων)
• ενίσχυση της υπομονής (μαθαίνω να περιμένω τη σειρά μου)
• κατανόηση απλών κανόνων παιχνιδιού

Το πέταγμα του χαρταετού είναι ένα όμορφο και συμβολικό έθιμο που πραγματοποιείται την Καθαρά Δευτέρα, σηματοδοτώντας την αρχή της Σαρακοστής. Ο χαρταετός, καθώς υψώνεται ψηλά στον ουρανό, συμβολίζει την πνευματική ανύψωση και την απομάκρυνση από τα γήινα και τα καθημερινά προβλήματα. Μικροί και μεγάλοι συγκεντρώνονται σε ανοιχτούς χώρους, όπως λόφους και παραλίες, για να πετάξουν τους πολύχρωμους χαρταετούς τους, απολαμβάνοντας παράλληλα νηστίσιμα εδέσματα και τη φύση. Το έθιμο αυτό ενώνει τις οικογένειες και διατηρεί ζωντανή την παράδοση μέσα στον χρόνο.

Κατασκευάσαμε και εμείς τους δικούς μας χαρταετούς και προσπαθήσαμε να τους κάνουμε να πετάξουν!

από Μαρία Δήμου

Σε συνέχεια με τη μέρα ασφαλούς διαδικτύου, με τα παιδιά επεξεργαζόμαστε έννοιες όπως ο λεκτικός εκφοβισμός,  τόσο στο διαδίκτυο όσο και στην πραγματική τους ζωή, στο σχολείο με τους φίλους τους και γενικά στις συναναστροφές τους με τους άλλους.

Μαθησιακοί στόχοι:
Οι μαθητές να κατανοήσουν ότι οι λέξεις επηρεάζουν τα συναισθήματα, να μπορούν να μετατρέπουν αρνητικές εκφράσεις σε θετικές, να αναγνωρίζουν ότι και στο διαδίκτυο και στην πραγματική ζωή, τα λόγια πληγώνουν, να επιλέγουν υπεύθυνες αντιδράσεις σε διαδικτυακό εκφοβισμό και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους αναστοχαστικά.

Αφόρμηση:
Η εκπαιδευτικός παρουσιάζει την ίδια φράση με διαφορετικό τόνο, στάση σώματος και έκφραση, δείχνοντας πως αλλάζει το συναίσθημα που προκαλεί.

Συζήτηση:
Πώς ένιωσαν οι μαθητές σε κάθε εκδοχή, τί άλλαξε και αν οι λέξεις ήταν ίδιες.

Στόχος δραστηριότητας:
Να συνειδητοποιήσουν ότι ο τρόπος επικοινωνίας (τόνος, στάση, έκφραση) επηρεάζει το νόημα των λέξεων.

Βλέπουμε και συζητάμε το παρακάτω βίντεο: 

Συζήτηση στην παρεούλα:

• Τι αισθάνεσαι όταν ακούς λέξεις/φράσεις από τον ήλιο; Όταν ακούς εκείνες από το σύννεφο; • Αν πω «Μπράβο» με ειρωνικό τόνο, πού πάει; • Αν πω «Καλή τύχη»; Μπορεί να είναι ειρωνικό; Συζητάμε και περιπτώσεις στην πραγματική ζωή, όχι μόνο στο διαδίκτυο.Παρακολουθούμε το παρακάτω βίντεο και μιλάμε για τον εκφοβισμό. 

Cyberbullying with Athina and Hermes – YouTube

(Ορισμός εκφοβισμού & διαδικτυακού εκφοβισμού: «Εκφοβισμός είναι όταν κάποιος πληγώνει σκόπιμα και ξανά και ξανά άλλον με λόγια ή πράξεις. Όταν αυτό γίνεται στο διαδίκτυο, με μηνύματα, φωτογραφίες ή σχόλια, λέγεται διαδικτυακός εκφοβισμός).

Συζήτηση στην παρεούλα: • Έχει τύχει ποτέ να ακούσεις κάτι που σε στενοχώρησε; • Αν κάποιος σου είπε κάτι άσχημο στο κινητό ή σε παιχνίδι, πώς θα νιώσεις; • Μπορεί κάποιος να πληγώσει κάποιον άλλον χωρίς να είναι μπροστά του, μόνο με ένα μήνυμα; • Πώς λέγεται αυτό όταν συμβαίνει ξανά και ξανά ή σε ομάδες στο διαδίκτυο αλλά και στην πραγματική ζωή; • Αν δεις κάποιον να στενοχωριέται από κάποιο μήνυμα ή λόγο,  πώς μπορείς να τον βοηθήσεις; • Τι θα έλεγες  εσύ για να κάνεις κάποιον να νιώσει καλύτερα;

Στη συνέχεια, τα παιδιά παίρνουν στα χέρια τους ένα φύλλο χαρτί σε σχήμα καρδιάς.
Κάθε φορά που ακούγεται ένα άσχημο σχόλιο, η καρδιά τσαλακώνεται.

«Δεν σε έχω φίλο»,
«Είσαι άσχημος»,
«Δεν είσαι έξυπνος»,
«Φύγε από εδώ», κτλ.

Στο τέλος, η χαρτινή καρδιά καταλήγει πολύ τσαλακωμένη.
Στην αρχή, τα παιδιά το διασκεδάζουν.

Έπειτα, τους ζητώ να προσπαθήσουν να ξετσαλακώσουν την καρδιά, λέγοντας γλυκά λόγια:
«Συγγνώμη»,
«Δεν ήθελα να σε πληγώσω»,
«Σε παρακαλώ, συγχώρεσέ με».

Τότε τα παιδιά ανακαλύπτουν ότι, όσο κι αν χαϊδεύουν την καρδιά και όσο κι αν προσπαθούν να την ισιώσουν, εκείνη δεν επιστρέφει ποτέ στην αρχική της μορφή.

Έτσι καταλαβαίνουν πως τα λόγια πληγώνουν και αφήνουν σημάδια, ακόμη κι όταν ζητάμε συγγνώμη.

Η φράση  «Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει» που είναι μια πολύ γνωστή ελληνική λαϊκή παροιμία, γίνεται τώρα πιο κατανοητή στα παιδιά.  Μπορώ να πληγώσω κάποιον χωρίς καν να τον χτυπήσω.  Η παροιμία αναφέρεται στη δύναμη του προφορικού λόγου. Παρόλο που η γλώσσα ως όργανο δεν έχει κόκκαλα (είναι μαλακή), τα λόγια μπορεί να είναι τόσο σκληρά και καυστικά, που να πληγώσουν ή να καταστρέψουν κάποιον, σαν να έσπασαν κόκκαλα.

Στο τέλος κατασκευάζουμε τα αρκουδάκια της αγάπης για να τα χαρίσουμε σε εκείνους που αγαπάμε ,πάντα με έναν γλυκό λόγο.

από Δήμου Μαρία