Κι αφού γνωρίσαμε τους μοναδικούς μας εαυτούς καταλήξαμε ότι είναι καλύτερα που είμαστε διαφορετικοί, ο ένας συμπληρώνει τον άλλο κι όλοι μαζί φτιάχνουμε την πανέμορφη τάξη μας!!
Αλλά κι όλοι μαζί με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μας και τα ξεχωριστά ταλέντα μας μπορούμε να λύνουμε όποιο πρόβλημα κι αν έχουμε. Αρκεί να συνεργαζόμαστε όπως έκαναν οι ήρωες του παραμυθιού “Ένας για όλους και όλοι για έναν”

Έξαλλου η φύση μας έδωσε πολλά χαρακτηριστικά και το ένα συμπληρώνει το άλλο κι όλα μαζί μας κάνουν μοναδικούς όπως οι ήρωες του παραμυθιού μας!
Ο Μαξ, ο ποντικός είχε ένα πιο μακρύ πόδι κι όλο σκόνταφτε όμως έχει πολλές ιδέες
Η Μόλυ, η τυφλοποντικίνα δεν έβλεπε καλά αλλά είχε δυνατή όσφρηση .
Ο Φρέντυ, βάτραχος δεν άκουγε καλά αλλά πηδούσε πολύ ψηλά
Η Μπελίντα, το κοτσύφι μπορούσε να πετάει παντού,
Κι ο Τέρυ, ο σκαντζόχοιρος φοβόταν ακόμη και τη σκιά του αλλά είχε αγκάθια για να προστατεύεται!!
Αλλά και στην κοινωνία των ανθρώπων κάποιοι άνθρωποι είναι διαφορετικοί κι έχουν ιδιαιτερότητες οι οποίες τους δημιουργούν κάποιες δυσκολίες. Πολλές φορές ξεπερνούν τις δυσκολίες και διακρίνονται όπως οι αθλητές στους Παραολυμπιακούς αγώνες!!



Είδαμε στιγμιότυπα από τους παραολυμπιακούς αγώνες κι οργανώσαμε κι εμείς διαφορετικούς αγώνες τρεξίματος!!

Τσουβαλοδρομίες!! Κάποιοι από μας σκόνταψαν σαν τον Μαξ, τον ποντικό, αλλά ξαναπροσπαθήσαν και τα κατάφεραν!!

Αγώνες με κουτσό σε ζευγάρια!!
Στην συνέχεια με κλειστά τα μάτια προσπαθήσαμε να αναγνωρίσουμε αντικείμενα, σχήματα και γράμματα!! Άλλοτε χρησιμοποιούσαμε τα χέρια μας και με την αφή “βλέπαμε”, άλλοτε με την ακοή κι άλλωστε …στην τύχη!!!
Μετά τα παιχνίδια αφής χωριστήκαμε σε ζευγάρια και παίξαμε το παιχνίδι «Τυφλός και οδηγός». Διαπιστώσαμε πόσο δύσκολο είναι να κινηθούμε στο χώρο, αν δεν βλέπουμε, και όλοι τα καταφέραμε με την βοήθεια του “οδηγού” μας.
Στο τέλος αναρωτηθήκαμε πως γράφουν και διαβάζουν τα άτομα που έχουν προβλήματα όρασης. Έτσι, μιλήσαμε για τον κώδικα Braille.

Αγγίξαμε κείμενα γραμμένα στη γραφή Braille και παρατηρήσαμε πόσο διαφορετικά είναι τα γράμματα αυτά σε σχέση με τα δικά μας.
Κατόπιν, αφού παρουσιάστηκε στα παιδιά ο κώδικας Braille, που βασίζεται στο εξάστιγμο, αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε να γράψουμε και εμείς σε αυτή τη γραφή αλλά με έναν διαφορετικό τρόπο. Σε μια χάρτινη αβγοθήκη 6 θέσεων έχουμε τοποθετήσει 6 πλαστικά καπάκια από μπουκάλια νερού.
Κάθε παιδί, αφού πρώτα παρατηρήσει στην καρτέλα αναφοράς πως γράφεται το δικό του αρχικό γράμμα στον κώδικα Braille (πόσες κουκίδες δηλαδή έχει και σε ποια θέση αυτές είναι τοποθετημένες), παίρνει όσα από τα έξι καπάκια χρειάζεται και σχηματίζει το αρχικό του ονόματός του στο δικό μας «εξάστιγμο».
Ζωγραφίσαμε με το στόμα – φωτογραφία από το διαδίκτυο.





