Απ’ τους ανάερους βράχους ξαφνικά
σβέλτο αεράκι ξετρυπώνει
το πλαδαρό σκαρί ασπάζεται
σημαδεμένου δούλου.

Απλώνει ο ανεμόβλητος
το διαβλητό πετσί του στη λιακάδα
μονάζον έμβλημα υψώνεται
στο μεσιανό κατάρτι.

Στην πλώρη κάθεται έπειτα
με ανοιχτά τα μαλλιαρά του σκέλια
ρεμβάζοντας την πρόοδο
των ωραίων του αποβλήτων.

Χρύσα Τσάκωνα