Κυματίζουν κι
όλο κει μένουν -σαν τους
νεκρούς- τα στάχυα.
Καναρινάκι
ο γιος μου, όλο πηδά,
όλο λαλάει.
Φτυαριά-μάλαμα
ο γεωργός σήμερα·
γλυκοπατάτες.
Μνήμη χειμώνα
μες στο θέρος, βρύα στα
κλαδιά της μουριάς.
Κοίτα ο ήλιος,
μες στα μαύρα μάτια σαν
αποσπερίτης.
Η κάσα σου
χάραξε την πόρτα – σαν
μέσα μας να ‘γδαρε!
Ερωτευμένοι
κατεβαίνουν σκαλιά-στον
ουρανό πάνε.

 Ηλίας Παπαμόσχος