Στην κοφτερή
σου άκρη στέκομαι
με έρωτα και φόβο
να στάζουν
στα μακριά
δάκτυλα
Από κάτω
νερό και αλάτι
και το μαχαίρι
να ξεπροβάλλει και
να χώνεται πάλι
με δύναμη
με λύσσα
με πείσμα
ασταμάτητα
στα υγρά σου βάθη
μέχρι να δύσει
ο ήλιος

Δάφνη Νικήτα