Επιμένω σ’ έναν άλλο κόσμο.
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο One Giant Leap for Mankind

That’s one small step for man, one giant leap for mankind.
— Neil Armstrong

Ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα γιγάντιο άλμα για την ανθρωπότητα.
Ο πατέρας λέει στο γιο του να μην πλησιάσει και να μην ακουμπήσει το φρουρό
επειδή κάτι τέτοιο δεν επιτρέπεται.
Ο φρουρός ξέρουμε ότι απαγορεύεται να κινηθεί.
Σπάει το πρωτόκολλο και κινείται για να βγει καλή η φωτογραφία με το παιδί.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Συγκρότηση ομάδων

και ανάδειξη βασικών αρχών προγραμμάτων σπουδών
στην Προσχολική και την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση

20/6/2023

 

Σύμβουλος 1

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Διαπολιτισμική Συμβουλευτική

Βεβαίωση MOOC1 page 0001

Francisco X. Alarcón (1954-2016) was a Chicano poet and educator
born in Wilmington, California.

 

In a Neighborhood in Los Angeles
Τranslated by Francisco Aragón

I learned
Spanish
from my grandma

mijito
don’t cry
she’d tell me

on the mornings
my parents
would leave

to work
at the fish
canneries

my grandma
would chat
with chairs

sing them
old
songs

dance
waltzes with them
in the kitchen

when she’d say
niño barrigón
she’d laugh

with my grandma
I learned
to count clouds

to recognize
mint leaves
in flowerpots

my grandma
wore moons
on her dress

Mexico’s mountains
deserts
ocean

in her eyes
I’d see them
in her braids

I’d touch them
in her voice
smell them

one day
I was told:
she went far away

but still
I feel her
with me

whispering
in my ear:
mijito

 

En un barrio de Los Ángeles

el español
lo aprendí
de mi abuela

mijito
no llores
me decía

en las mañanas
cuando salían
mis padres

a trabajar
en las canerías
de pescado

mi abuela
platicaba
con las sillas

les cantaba
canciones
antiguas

les bailaba
valses en
la cocina

cuando decía
niño barrigón
se reía

con mi abuela
aprendí
a contar nubes

a reconocer
en las macetas
la yerbabuena

mi abuela
llevaba lunas
en el vestido

la montaña
el desierto
el mar de México

en sus ojos
yo los veía
en sus trenzas

yo los tocaba
con su voz
yo los olía

un día
me dijeron:
se fue muy lejos

pero yo aún
la siento
conmigo

diciéndome
quedito al oído:
mijito


Σε μια γειτονιά του Λος Άντζελες

έμαθα
ισπανικά
από τη γιαγιά μου

mijito
μην κλαις
μου έλεγε

κάθε πρωί
οι γονείς μου
έφευγαν

για δουλειά
στην «κονσερβοποιία
ιχθυηρών»

η γιαγιά μου
κουβέντιαζε
με τις καρέκλες

τους έλεγε
παλιά
τραγουδάκια

χόρευε
μαζί τους βαλς
στην κουζίνα

με φώναζε
niño barrigón
και μου γελούσε

με τη γιαγιά μου
έμαθα
να μετρώ τα σύννεφα

να αναγνωρίζω
τα φύλλα της μέντας
στις γλάστρες

η γιαγιά μου
φορούσε ένα φόρεμα
με φεγγάρια

τα βουνά του Μεξικού
τις ερήμους
τον ωκεανό

στα μάτια της
τα έβλεπα
στις πλεξούδες της

τα άγγιζα
στη φωνή της
τα μύριζα

μια μέρα
μου είπαν:
έφυγε μακριά

μα ακόμα
τη νοιώθω
μαζί μου

να μου ψιθυρίζει
στο αυτί:
mijito

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Welkom Zomer
21 Ιούν 2023

Welkom Zomer

Συντάκτης: Κων/νος Βούλγαρης | Κάτω από: Εκπαίδευση στον 21ο αιώνα

Welcome

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Από κοντά και μαζί

Μαράσλειο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης
Μαρασλή 4, Αθήνα

Λήξη επιμόρφωσης


Teach.in.G.

Teachers’ Capacity Building
on the Integration of Refugee and Migrant Children
in Greece

Ανάπτυξη δεξιοτήτων των διδασκόντων
για την ένταξη των παιδιών προσφύγων και μεταναστών
στην Ελλάδα

 

μ 1

 

18 Ιουνίου Μαράσλειο

 

μ2

 

μ 3

 

μ4

 

μ5

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Εκπαιδευτικός στον 21ο αιώνα

Πώς να ξεχωρίσω

 

Πανεπιστήμιο Αιγαίου page 0001 1

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Εκπαιδευτική ρομποτική με το Edison

24/10/2022 28/05/2023

 

edison 22 23 Βεβαίωση συμμετοχής page 0001

 

Εdison

2δδ

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Εκπαιδευτικός στην τάξη ξανά

Ενδυναμώνοντας τον εαυτό μου και το ρόλο μου

 

Αθηνά

 

Εκπαιδευτικός στην τάξη ξανά 6

Δήμος Αθηναίων

Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων
και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας
«Αθηνά Υγεία»


«Παλλάς Αθηνά», 1η Δημοτική Κοινότητα
Βίκτωρος Ουγκώ 30

 

Παλλάς Αθηνά

 

Παλλάς Αθηνά

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αναπτυξιακές διαταραχές ‒ Αυτισμός & ανάλυση συμπεριφοράς

ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ page 0001

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η ψυχική υγεία πάει στο σχολείο

ΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ Η ψυχικη υγεια παει στο σχολείο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ page 0001

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Roeselare, Belgium

Έφτασαν στο δημοτικό σχολείο Sprankel
της βελγικής πόλης Roeselare (Ρούσελαρε)
τα γράμματα των μαθητριών και μαθητών μου της Ε’ τάξης,
μαζί με τις εργασίες που κάναμε στο μάθημα των Αγγλικών,
οι οποίες είχαν ως  θέμα —μεταξύ άλλων— το Μέγα Αλέξανδρο, τον Οιδίποδα Τύραννο, τον William Shakespeare και την Anne Boleyn.

IMG 1287

4β      4

2 1

1 1

3 1

7 1 1 1      5 1 1

6 1 1 1

7 2 1

8 1

Brieven uit Athene / Letters from Athens

Een verrassende kennismaking met enkele belangrijke figuren uit de Europese geschiedenis dankzij onze Griekse vrienden.

A surprising introduction to some important figures in European history thanks to our Greek friends.

Bart Mallezie

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η φωνή του δασκάλου

Πρόβλημα και Προστασία

 

Βεβαίωση παρακολούθησης Κωνσταντίνος Βούλγαρης page 0001

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΑποΤΥΧΗα 2

Αν η αποτυχία είναι τόσο σημαντική, γιατί δεν μιλάμε γι’ αυτήν;
Πόσο συχνά μιλάμε για τις αποτυχίες μας, για τα λάθη μας;
Πώς το κάνουμε;

5 Απρ. 2023

 

βεβαίωση

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Our New Classmate

Ο νέος μας συμμαθητής

Our New Classmate

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Διαχείριση συγκρούσεων μεταξύ των μαθητών

Δεξιότητες επικοινωνίας για εκπαιδευτικούς

 

ΒΕΒΑΙΩΣΗ 1724 page 0001

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Say Goodbye to the World You Thought You Lived In

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Möge die Straße uns zusammenführen

Irischer Segenswunsch

To „Möge die Straße uns zusammenführen“ / «Είθε ο δρόμος να μας ενώσει» (1988)
είναι μία σύνθεση του Γερμανού Markus Pytlik (γεν. 1966),
βασισμένη σε παλιές ιρλανδικές ευχές για κάθε ευλογία στη ζωή / irische Segenswünsche.
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Happy May Day

imageedit 18 6084188155

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αν μ’ αγαπάς, μη μ’ αγαπάς
Αν μ’ αγαπάς, μη μ’ αγαπάς σαν να σου περισσεύω
Φτωχή κι αν έχω την καρδιά, ποτέ δε ζηθιανεύω