Είπε το δέντρο στο παιδί:
“Φθινόπωρο με δέρνει.
Μου έδωσε φύλλα η μάνα γη
και πίσω μου τα παίρνει ”
“Κι όταν της Άνοιξης θα ρθει
το πρώτο χελιδόνι,
θα’ναι το ντύμα μου οι ανθοί,
και ζωγραφιά μου οι κλώνοι “.
Γιώργης Κρόκος
Μαζεύω τις ελιές
Με το χάραμα γοργοί
ξεκινούν οι γεωργοί
να μαζέψουν τις ελιές
τις μικρές και στρογγυλές.
Λάδι κίτρινο θα βγάλουν
στο φαΐ για να το βάλουν.
Έφτασαν και αρχινούν
τα κλωνάρια να χτυπούν,
πέφτουν, πέφτουν οι καρποί
και σκορπίζονται στη γη.
Λάδι κίτρινο θα βγάλουν
το κίτρινο θα βγάλουν
το καντήλι για ν’ ανάβουν.
Σκύβουν όλοι με χαρά
και μαζεύουν στη σειρά
και γεμίζουν την ποδιά,
τα καλάθια, τα σακιά.
Λάδι κίτρινο θα βγάλουν
και σαπούνι θα το κάνουν.
Φορτωμένοι τον καρπό
θα γυρίσουν στο χωριό,
το λιοτρίβι τον…
Φθινοπωρινή σύναξη
Φθινοπώρου εποχή,
έπεσε ψιλή βροχή,
ξύπνησαν τα σαλιγκάρια
και φύτρωσαν μανιτάρια.
Στην αυλή μας βγήκαν, λες,
ομπρελίτσες παρδαλές
και σαλιάρικα ζωάκια
σέρνουν τουρλωτά σπιτάκια.
Μες στη γέρικη φτελιά,
βρήκαν στέγη τα πουλιά.
Δύο χελώνες μας ξαφνιάσαν
και στη ρίζα τους κουρνιάσαν.
“Ω, τι χρώμα και ζωή
ξάφνου χάρισαν στη γη !”
έλεγαν οι μία στην άλλη
με καμαρωτό κεφάλι.
Και ένας κόκορας μελής
-ο σουλτάνος της αυλής –
τις χαιρέτησε ως ιππότης
και καλός οικοδεσπότης.
‘Αγνωστος δημιουργός. Από την προσωπική μας συλλογή. Μόνο για εκπαιδευτική χρήση
Το κουκί και το ρεβίθι
Στον δικό μας τον καιρό
λεν αλλιώς το παραμύθι
το κουκί και το ρεβίθι
Στα σημερινά παιδιά:
Πύραυλος είναι το κουκί
Αστροναύτης το ρεβίθι
Το φεγγάρι κολοκύθι
Παίζουν την κολοκυθιά….
Θέτη Χορτιάτη
Από τη συλλογή Κούνια Μπέλα
Ψηλά στον ουρανό
Αχ για λίγο, πώς να φύγω,
πάνω στ’ ασημιά φτερά του,
να γευτώ απ’ τη χαρά του
και στον ουρανό κει πάνω
χίλιες ζαβολιές να κάνω.
Τα αστεράκια να τσιγκλάω,
σύννεφα να γαργαλάω
και να βάλω ένα μουστάκι
με μπογιά στο φεγγαράκι.
Θέτη Χορτιάτη
Από τη συλλογή “Κούνια Μπέλα”
Μπιζελιά
Κάποιο μπιζελάκι
μ’ όνειρα τρελά,
ξέφυγε από τα χέρια μου
πήδησε ψηλά.
Τα άλλα τα μπιζέλια
σκάσανε στα γέλια.
“Κούκου” μου φωνάζει
ψάξε να με βρεις.
Ντίνας Χατζηνικολάου
Από το βιβλίο της Μυρτώς
Κύρ ήλιε κοσμογυριστή
Κυρ ήλε κοσμογυριστή,
μ’ ολόχρυση κεντάς κλωστή,
τα σύννεφα στη δύση
και το τελάρο της πλαγιάς
το κάνεις όλο μόνο μιας
απόκοσμο ψηφιδωτό
μυριόχρωμο ν’ ανθήσει.
Διονύσιος Τροβάς
από τη συλλογή “Παιδικός αυλός”
“Τάσεις και εξελίξεις της παιδικής λογοτεχνίας στη δεκαετία 1970-1980” του Βασίλη Αναγνωστόπουλου, οι Εκδόσεις των Φίλων, Αθήνα 1983
Καληνύχτα
Πίσω απ᾿ άσπρα βουνά,
σκεπασμένα με χιόνι,
δύει ο ήλιος ξανά
κι αρχινά και νυχτώνει.
Στην ζεστή τους φωλιά
ένα ένα κουρνιάζουν
και σιγούν τα πουλιά
γιατί, βλέπεις, νυστάζουν.
Το φεγγάρι χλωμό
προχωρεί στον αιθέρα.
Καληνύχτα, μαμά,
καληνύχτα, πατέρα!
Και η πούλια κρυφή
προσπαθεί ν᾿ ανατείλει.
Καληνύχτα, αδελφοί,
αδελφές μου και φίλοι!
Καληνύχτα και σύ,
παραμάνα Ταρσίτσα,
και μουρμούρα Πισσή
και βουβή μου κουκλίτσα.
Γεώργιος Βιζυηνός
Τριαντάφυλλο
Τριαντάφυλλο σγουρό
χαϊδεμένο λουλουδάκι
πόσο πόσο λαχταρώ
να σου πάρω ένα φιλάκι.
Μα η κυρά τριανταφυλλιά
έχει αγκάθια κι αγκυλώνει
κι όποιος κλέβει τα φιλιά
ακριβά της τα πληρώνει.
Γι᾿ αυτό μη φοβηθείς,
σαν καλό παιδί που είμαι,
όταν βλέπω πως ανθείς
σ᾿ αγαπώ και ευχαριστιέμαι.
Γιατί έχεις μία πνοή
που τις γειτονιές μυρώνει
κ᾿ έχεις βράδυ και πρωί
για τραγουδιστή ένα αηδόνι.
Γεώργιος Βιζυηνός
Η θύελλα
Μαύρα τα βουνά
καταχνιά τα θάφτει,
θύελλα περνά
και βροντά και αστράφτει.
Άνεμος φυσά,
η καλύβα τρίζει,
ο γιαλός λυσσά
κύματα και αφρίζει.
Γλάρος που πετά
για φαγί γυρεύει,
βάρκα στα ανοιχτά
ναύτης κινδυνεύει.
Αχ παρακαλώ
κάμε Πλάστη χάρη,
σώσε τον καλό,
το φτωχό βαρκάρη.
Ανθολόγιο για τα παιδιά του δημοτικού μέρος 2