Λευκό σαν τη γούνα της
τριγύρω το χιόνι.
Το πόδι απλώνει
δειλά, να το πιάσει
να παίξει μαζί του
μα πόσο παγώνει!
Και να, μοιάζει να σκέφτεται:
-Ω, τι να ναι τούτο
το ολάσπρο χαλί;
Ποτέ δεν ξανάδα
τον κήπο ντυμένο
με αυτή, τη στολή ….
Μα νιώθεις ανήμπορο
να παίξεις και τρέμεις,
μικρό μου γατάκι…..
Ωραίο το χιόνι,
μα πόσο ομορφότερο
για σένα…
Χιόνισ’ έβρεξ’ ο Γενάρης ; όλοι οι μύλοι μας θ’ αλέθουν.
Χιόνι πέφτει το Γενάρη, χαρές θα είν΄ τον Αλωνάρη.
Του Γενάρη το φεγγάρι, ήλιος της ημέρας μοιάζει.
Χαρά στα Φώτα τα στεγνά και τη Λαμπρή βρεμένη.
Θεριστής με το δρεπάνι, τον καιρό του δεν τον χάνει.…
Άλλα λογαριάζει ο Μάρτης κι άλλα η Σαρακοστή.
Αν δε βγει ο Φλεβάρης , δεν μπαίνει ο Μάρτης
Ζεστός Φλεβάρης, το Πάσχα κρύο.
Θύμωσε ο Φλεβαράκης, πλάκωσε ο χιονάκης.
Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει κι άμα τύχει και θυμώσει μέσ’ τα χιόνια θα μας χώσει.
Ο Φλεβάρης με νερό, κουτσός μπαίνει στο χορό.
Τα χιόνια του Φλεβάρη, βγάζουν τον Μάρτη παλικάρι.
Τον Φλεβάρη τον καλό ανοίγει η γης από το νερό.
Του…
Έχω μια φωλιά ζεστή,
έτοιμη να με δεχτεί
σαν φτωχό σπουργίτι,
και τη λένε σπίτι.
Η γιαγιά μας είναι κει
πάντα σ’ όλους στοργική,
κι ο παππούς στο πλάι
μας χαμογελάει.
Κι η μητέρα η γελαστή,
που ετοιμάζει καθετί,
στέκει παραστάτης
για την φαμελιά της.
Κι ο πατέρας, σαν γυρνά,
στην αγκάλη του συχνά
παίρνει τον καθένα
-πρώτα πρώτα εμένα.
Γιώργος Κοτζιούλας
Η γατούλα μου φωνάζει:
Νιάο, νιάο.
Κι είναι τώρα σαν να λέει:
“Πώς πεινάω!…”
Την ταΐζω, την ποτίζω.
Νιάο, νιάο.
Κι είναι πάλι σαν να λέει:
“Σ’ αγαπάω”.
Τη χαϊδεύω. Νύχια μπήγει.
Νιάο, νιάο.
Ναι. Το ξέρω τι μου λέει:
“Γρατσουνάω”.
Γιώργης Κρόκος
Αν βρέξει ο Τρυγητής, χαρά στον τυροκόμο.