Μία ομπρέλα φουντωτή
στη ντουλάπα κύκλοι κλειστή
έχει στην καρδιά μαράζι
και όλο κλαίει και αναστενάζει.
Αχ ας έρθει η βροχή
μουρμουρίζει η φτωχή
μια βροχή ευλογημένη
για να ανοίξω τεντωμένη.
Πάει η γοργά το καλοκαίρι
η ομπρέλα δεν το ξέρει
ώσπου έρχεται μια ώρα
που αρχίζει και η μπόρα.
ψάχνω το ντουλάπι ανοίγει
τι συγκίνηση ! τι ρίγη!
την ομπρέλα μας την παίρνουν
και μες στη βροχή τη φέρνουν.
Τεντωμένη, ανοιγμένη
είναι τώρα ευτυχισμένη.
Και τραγούδι γύρω αρχίζει
…
Μύγα και ψύλλος
και σφήκα και τριζόνι
κάνουν τούμπες πάνω στα κλαριά
και γελούνε οι γειτόνοι.
Γάτες και ποντίκια
κουνέλια κι αλεπούδες
παίζουν μπάλα μες στη γειτονιά
και γελούνε οι παππούδες.
Ήλιος και αέρας
και αστέρια και σελήνη
κάνουνε χάζι από τον ουρανό
και ότι θέλει ας γίνει.
στίχοι: Α. Κωνσταντινίδη
Αυτός ο τροχονόμος μας
τι δύναμη μεγάλη!
Με το ‘να χέρι σταματά
ολόκληρη ferrari!
Και μόνο μ’ ένα δάχτυλο
που το κουνάει απλά,
μπορεί να σταματήσει
σειρά από σχολικά!
Στην ίδια θέση στέκεται
χωρίς να κουνηθεί!
Έχετε δει εσείς άνθρωπο
με τόση υπομονή;
Τζιάνι Ροντάρι “Φλυαρίες ανάμεσα στον ουρανό και την γη” εκδόσεις Τεκμήριο.
|
